ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਪੂਜਯੇਤ੍ ਸਕਲੀਕृਤ੍ਯ ਸਾਙ੍ਗਂ ਸਾਵਰਣਂ ਹਰਿਮ੍। ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ ਸ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਨ੍ਤੁ ਪृਥਿਵੀ ਤ੍ਸ੍ਯ ਪੀਠਿਕਾ

ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਹਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਦਰ ਕਰੇ, ਆਪਣੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਂਗ ਧਿਆਨ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪੀਠ ਵਾਂਗ ਵੇਖੇ।

ਕਲ੍ਪਯੇਕਦ੍ਵਿਗ੍ਰਹਂ ਤਸ੍ਯ ਤੈਜਸੈਃ ਪਰਮਾਣੁਭਿਃ। ਜੀਵਮਾਵਾਹਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਤਤ੍ਤ੍ਵਗਮ੍

ਉਸ ਲਈ ਦੂਜਾ ਰੂਪ ਚਮਕਦਾਰ ਕਣਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਏ, ਜੀਵ ਨੂੰ ਪਚੀਸ ਤੱਤਾਂ ਸਮੇਤ ਆਵਾਹਨ ਕਰੇ।

ਚੈਤਨ੍ਯਂ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਂ ਜਾਗ੍ਰਤ੍‌ਸ੍ਵਪ੍ਨਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍। ਦੇਹੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮਨੋਬੁਦ੍ਧਿਪ੍ਰਾਣਾਹਙ੍ਕਾਰਵਰ੍ਜਿਤਮ੍

ਚੇਤਨਾ, ਸਰਵੋਚ ਆਨੰਦ, ਜਾਗਣ ਅਤੇ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਦੇਹ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਮਨ, ਬੁੱਧੀ, ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਸ੍ਤਮ੍ਬਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਂ ਹृਦਯੇषੁ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਹृਦਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਮਾਵਿਭ੍ਬੇ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭਵ ਪਰੇਸ਼੍ਵਰ

ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਹ ਤੱਕ, ਸਭ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਦਿਲ ਤੋਂ ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ—ਹੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਹੋ ਜਾਓ।

ਸਜੀਵਂ ਕੁਰੁ ਵਿਮ੍ਬਂ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਹਹ੍ਮ ਏਕਮੇਵਾਦ੍ਵਿਤੀਯਕਮ੍। ਸਜੀਵੀਕਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਨਿਬੋਧ੍ਯੇਤ੍

ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਜੀਵ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈਂ, ਇਕੋ ਇਕ, ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ। ਜੀਵਨ-ਸੰਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ।

ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਏਕਮੇਵਾਦ੍ਵਿਤੀਯਕਮ੍। ਸਜੀਵੀਕਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਨਿਬੋਧਯੇਤ੍

ਜੋਤ, ਗਿਆਨ, ਸਰਵੋਚ ਬ੍ਰਹਮ, ਇਕੋ ਇਕ, ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ—ਜੀਵਨ-ਸੰਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ।

ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਕਰਣਨ੍ਨਾਮ ਹृਦਯਂ ਸ੍ਪृਸ੍ਯ ਵੈ ਜਪੇਨ੍। ਸੂਕ੍ਤਨ੍ਤੁ ਪੌਰੁषਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ ਇਦਂ ਗੁਹ੍ਯਮਨੁਂ ਜਪੇਤ੍

ਸੰਨਿੱਧੀ ਕਰਣ ਦੀ ਰੀਤ ਲਈ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਪੁਰੁਸ਼ ਸੁਕਤ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਇਹ ਗੁਪਤ ਮੰਤਰ ਜਪੇ।

ਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਸੁਰੇਸ਼ਾਯ ਸਨ੍ਤੋषਵਿਭਵਾਤ੍ਨਮੇ। ਜ੍ਞਾਨਵਿਜ੍ਞਾਨਰੂਪਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜੋਨੁਯਾਯਿਨੇ

ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸੰਤੋਖ ਅਤੇ ਵਾਧੇ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਵੇਕ ਦੇ ਰੂਪ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ।

ਗੁਣਾਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਵੇਸ਼ਾਯ ਪੁਰੁषਾਯ ਭਹਾਤ੍ਮਨੇ। ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਪੁਰਾਣਾਯ ਵਿष੍ਣੋ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਭਵ

ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਪਰਮ ਪੁਰੁਸ਼, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਅਟੱਲ, ਪੁਰਾਤਨ—ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸੋ।

ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪਰਮਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਯਚ੍ਚ ਜ੍ਞਾਨਮਯਂ ਵਪੁਃ। ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਮੇਕਤੋ ਲੀਨਮਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਹੇ ਵਿਬੁਧ੍ਯਤਾਮ੍

ਤੇਰੀ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹਕੀਕਤ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਇਕਠਾ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਗੇ।

ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਸਨ੍ਨਿਧੀਕृਤ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਪਰਿਵਾਰਕਾਨ੍। ਸ੍ਵਨਾਮ੍ਨਾ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦਨ੍ਯਾਨਾਯੁਧਾਦੀਨ੍ ਸ੍ਵਮੁਦ੍ਰਯਾ

ਆਤਮ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਸੰਗਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮੇਤ, ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਹਥਿਆਰ ਆਦਿ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੋਹਰ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ।

ਯਾਤ੍ਰਾਵਰ੍षਾਦਿਕਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜ੍ਞੇਯਃ ਸ੍ਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਹਰਿਃ। ਨਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤਵਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਾਦਿਕਮ੍

ਯਾਤਰਾ ਆਦਿ ਸ਼ੁਭ ਘੜੀ ਵੇਖ ਕੇ ਜਾਣ ਲਵੇ ਕਿ ਹਰੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ; ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਭਜਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਅਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੇ।

ਚਣ੍ਡਪ੍ਰਚਣ੍ਡੌ ਦ੍ਵਾਰਸ੍ਥੌ ਨਿਰ੍ਗਤ੍ਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚਯੇਦ੍‌ਗੁਰੁਃ। ਅਗ੍ਨਿਮਣ੍ਡਪਮਾਸਾਦ੍ਯ ਗਰੁਡਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍

ਗੁਰੂ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਚੰਡ ਤੇ ਪ੍ਰਚੰਡ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਅੱਗ ਦੇ ਮੰਡਪ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਦਿਗੀਸ਼ਾਨ੍ ਦਿਸ਼ਿ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਦੇਸ਼ਿਕਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਕ੍‌ਸੇਨਂ ਤੁ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਾਦਿ ਪੂਜਯੇਤ੍

ਦੇਸ਼ਿਕ ਦਿਸਾ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਦਿਸਾ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਸਰ੍ਵਪਾਰ੍षਦਕੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਬਲਿਂ ਭੂਤੇਭ੍ਯ ਅਰ੍ਪਯੇਤ੍। ਗ੍ਰਾਮਵਸ੍ਤ੍ਰਸੁਵਰ੍ਣਾਦਿ ਗੁਰਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦੇਤ੍

ਸਭ ਪਾਰਸ਼ਦਾਂ ਤੇ ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇਵੇ; ਪਿੰਡ ਦੇ ਕਪੜੇ, ਸੋਨਾ ਆਦਿ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ੀਣਾ ਵਜੋਂ ਦੇਵੇ।

ਯਾਗੋਪਯੋਗਿਦ੍ਰਵ੍ਯਾਦ੍ਯਮਾਚਾਰ੍ਯ੍ਯਾਯ ਨਰੋਰ੍ਪਯੇਤ੍। ਆਚਾਰ੍ਯ੍ਯਾਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਰ੍ਦ੍ਧਨ੍ਤੁ ऋਤ੍ਵਿਗਭ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦੇਤ੍

ਯਾਗ ਵਿਚ ਵਰਤਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੇ; ਆਚਾਰਯ ਦੀ ਦਕਸ਼ੀਣਾ ਦਾ ਅੱਧਾ ਰਿਤਵਿਕਾਂ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ੀਣਾ ਵਜੋਂ ਦੇਵੇ।

ਅਨ੍ਯੇਬ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਭੋਜਯੇਦ੍‌ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ੍ਤਤਃ। ਅਵਾਰਿਤਾਨ੍ ਫਲਾਨ੍ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਜਮਾਨਾਯ ਵੈਗੁਰੁਃ

ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ੀਣਾ ਦੇਵੇ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ; ਫਿਰ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਰੋਕ ਨਾ ਹੋਏ ਫਲ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।

ਵਿष੍ਣੁਂ ਨਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਤਾ ਚਾਤ੍ਮਨਾ ਸਕਲਂ ਕੁਲਮ । ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਦੇਵਾਨਾਮੇष ਸਾਧਾਰਣੋ ਵਿਧਿਃ। ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਾਃ ਪृਥਕ੍ ਤੇषਾ ਸ਼ੇषਂ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਸਮਾਨਕਮ੍

ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਇਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਾਂਝਾ ਵਿਧੀ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਵੱਖਰੇ ਹਨ, ਪਰ ਹੋਰ ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ।

ਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਸਮੁਦਾਯੇਨ ਦੇਵਾਦੇਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਪ੍ਰਵਦਾਮਿ ਤੇ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਤਥਾ ਦੇਵੀਗਣਸ੍ਯ ਚ

ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਆਦਿ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਪਹਿਲਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ, ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਗਣ ਦੀ ਵੀ।

ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਸਕਲਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਨ੍ਮਣ੍ਡਪਸ੍ਨਪਨਾਦਿਕਮ੍ । ਭਦ੍ਰਪੀਠੇਸ਼੍ਰਿਯਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦष੍ਟ ਵੈ ਘਟਾ

ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਮੰਡਪ, ਸਨਾਨ ਆਦਿ ਕਰੇ; ਭਦ੍ਰ ਪੀਠ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ, ਅੱਠ ਘੜੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ।

ਘृਤੇਨਾਭ੍ਯਜ੍ਯ ਮੂਲੇਨ ਸ੍ਨਪਯੇਤ੍ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਕੈਃ। ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਾਂ ਹਰਿਣੀ ਨੇਤ੍ਰੇ ਚੋਨ੍ਮੀਲਯੇਚ੍ਛ੍ਰਿਯਾਃ

ਘੀ ਤੇ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਪੰਜ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰੇ; ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਹਰਨੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੇ।

ਤਨ੍ਮ ਆਵਹ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਧੁਰਤ੍ਰਯਮ੍। ਅਸ਼੍ਵਪੂਰ੍ਵੇਤਿ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਤਾਂ ਕੁਮ੍ਭੇਨਾਭਿषੇਚਯੇਤ੍

‘ਤਨਮ ਆਵਹ’ ਕਹਿ ਕੇ ਤਿੰਨ ਮਿੱਠੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੜ੍ਹਾਏ; ‘ਅਸ਼ਵਪੂਰਵ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਘੜੇ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੇ।

ਕਾਮੋਸ੍ਮਿਤੇਤਿ ਯਾਮ੍ਯੇਨ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇਨਾਭਿषੇਚਯੇਤ੍। ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਭਾਸਾਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਤ੍ਯਵਰ੍ਣੇਤਿ ਚੋਤ੍ਤਰਾਤ੍

‘ਕਾਮੋਸ੍ਮੀ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਦੱਖਣ ਤੋਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੇ; ‘ਚੰਦਰੰ ਪ੍ਰਭਾਸਾਮ’ ਤੇ ‘ਤ੍ਯਵਰਨ’ ਉੱਤਰ ਤੋਂ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ।

ਉਪੈਤੁ ਮੇਤਿ ਚਾਗ੍ਨੇਯਾਤ੍ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍‌ਪਿਪਾਸੇਤਿ ਨੈਰ੍ऋਤਾਤ੍। ਗਨ੍ਧਦ੍ਵਾਰੇਤਿ ਵਾਯਵ੍ਯਾਂ ਮਨਸਃ ਕਮਮਾਕृਤਿਮ੍

‘ਉਪੈਤੁ ਮੇ’ ਅਗਨੀ ਕੋਣ ਤੋਂ, ‘ਖੁਤਪਿਪਾਸੇ’ ਨੈਰ੍ਰਤ ਕੋਣ ਤੋਂ; ‘ਗੰਧਦ੍ਵਾਰੇ’ ਵਾਯੁ ਕੋਣ ਤੋਂ, ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਬਣਾਏ।

ਈਸ਼ਾਨਕਲਸ਼ੇਨੈਵ ਸ਼ਿਰਃ ਸੌਵਰ੍ਣਕਰ੍ਦ੍ਦਮਾਤ੍। ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਘਟੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਪਃ ਸृਜਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਮ੍

ਈਸ਼ਾਨ ਘੜੇ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਸਿਰ ਦਾ ਸਨਾਨ ਕਰੇ; ਇਕੱਸੀ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੁਆਰਾ ਪਾਣੀ ਬਣਾਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰੇ।

ਆਦ੍‌ਰ੍ਦ੍ਰਾਂ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਂ ਗਨ੍ਧੈਰਾਦ੍‌ਰ੍ਦ੍ਰਾਮਿਤ੍ਯਾਦਿਪੁष੍ਪਕੈਃ। ਤਨ੍ਮਯਾਵਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯ ਆਨਨ੍ਦ ऋ ਚਾਖਿਲਮ੍

ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੇ ਤਾਜ਼ਾ ਕਮਲ ਤੇ ਹੋਰ ਤਾਜ਼ਾ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਏ; ‘ਤਨਮਯਾਵਹ’ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ‘ਯ ਆਨੰਦ’ ਰਿਕ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ।

ਸ਼ਾਯਨ੍ਤੀਯੇਨ ਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਸ਼੍ਰੀਸੂਕ੍ਤੇਨ ਚ ਸਨ੍ਨਿਧਿਮ੍। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵੀਜੇਨ ਚਿਚ੍ਛਕ੍ਤਿਂ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਪੁਨਃ

ਸ਼ਾਯੰਤੀਆ ਰਿਕ ਨਾਲ ਵਿਛੋਣੇ ਤੇ, ਸ਼੍ਰੀਸੂਕਤ ਨਾਲ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਈ; ਲਕਸ਼ਮੀ ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਚਿੱਤ-ਸ਼ਕਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਮੁੜ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਸ਼੍ਰੀਸੂਕ੍ਤੇਨ ਮਣ੍ਡਪੇਥ ਕੁਣ੍ਡੇष੍ਵਬ੍ਜਾਨਿ ਹੋਮਯੇਤ੍। ਕਰਵੀਰਾਣਿ ਵਾ ਹਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਂ ਸ਼ਤਮੇਵ ਵਾ

ਸ਼੍ਰੀ ਸੁਕਤ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਕਰਕੇ ਮੰਡਪ ਸਜਾਓ ਅਤੇ ਕੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਰਪਣ ਕਰੋ; ਜਾਂ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਜਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਸੌ ਫੁੱਲ ਅਰਪਣ ਕਰੋ।

ਗृਹੋਪਕਰਣਾਨ੍ਤਾਦਿ ਸ਼੍ਰੀਸੂਕ੍ਤੇਨੈਵ ਚਾਰ੍ਪਯੇਤ੍। ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍

ਘਰ ਦੇ ਸਾਮਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਸ਼੍ਰੀ ਸੁਕਤ ਨਾਲ ਹੀ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਫਿਰ, ਮੰਦਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸੰਸਕਾਰ ਰੀਤ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰੋ।