ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਹੋਮਾਰ੍ਥੇ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਸਿਕਤਾਮਿਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਹਸ੍ਤਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤੁ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍

ਹਵਨ ਲਈ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰੇਤ ਨਾਲ ਅਲਤਰ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਅੱਧਾ ਹਥ ਦੇ ਮਾਪ ਦਾ, ਚੌਕੋਣ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੋਵੇ।

ਅष੍ਟਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਯਥਾਨ੍ਯਾਸਂ ਕਲਸ਼ਾਨਾਪ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਪੂਰ੍ਵਾਦ੍ਯਾਨष੍ਟਵਰ੍ਣੇਨ ਅਗ੍ਨਿਮਾਨੀਯ ਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍

ਉਹ ਕਲਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅੱਠ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖੇ, ਫਿਰ 'ਪੂਰਵ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅੱਠ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਅੱਗ ਲਿਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਥਾਂ ਤੇ ਰਖੇ।

ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇਦ੍ਯੁਭਿਰਿਤਿ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸਮਿਧੋ ਹੁਨੇਤ੍। ਅष੍ਟਾਰ੍ਣੇਨਾष੍ਟਸ਼ਤਕਂ ਆਜ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਣਾ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍

'ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਹੋ' ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਉਚਾਰ ਕੇ ਸਮਿੱਧਾਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ; ਫਿਰ ਅੱਠ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਵਾਰੀ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਪੂਰੀ ਕਰੇ।

ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯੁਦਕਂ ਆਮ੍ਰਪਤ੍ਰੈਃ ਮੂਲੇਨ ਸ਼ਤਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮ੍। ਸਿਞ੍ਚੇਦ੍ਦੇਵਸ੍ਯ ਤਨ੍ਮੂਰ੍ਦਿਧ੍ਨ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚ ਤੇ ਹ੍ਯਨਯਾ ऋਚਾ

ਅੰਬ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਡੰਡੀਆਂ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਸੌ ਮੰਤਰ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕੇ ਅਤੇ 'ਸ਼੍ਰੀਸ਼ ਚ ਤੇ' ਮੰਤਰ ਉਚਾਰੇ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਾਨੇਨ ਚੋਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ। ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਰਿਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਭਿਮੁਖਂ ਨਯੇਤ੍

ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਉਠਾ ਕੇ 'ਉਠੋ, ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ' ਕਹੇ, ਫਿਰ 'ਤਦ ਵਿ਷्णੋ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਲੈ ਜਾਵੇ।

ਸ਼ਿਵਿਕਾਯਾਂ ਹਰਿਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਭ੍ਰਾਮਯੀਤ ਪੁਰਾਦਿਕਮ੍। ਗੀਤਵੇਦਾਦਿਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਸਾਦਦ੍ਵਾਰਿ ਧਾਰਯੇਤ੍

ਹਰੀ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵਿਕਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਾਏ, ਗੀਤਾਂ, ਵੇਦ ਪਾਠ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਮੰਦਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਰਖੇ।

ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਮਙ੍ਗਲਾष੍ਟਘਟੈ ਸਂਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍। ਤਤੋ ਗਨ੍ਧਾਦਿਨਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦੇਸ਼ਿਕਃ

ਇਸਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਠ ਸ਼ੁਭ ਕਲਸ਼ਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਹਰੀ ਦਾ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾਏ; ਫਿਰ ਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਸ਼ਿਕ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰੇ।

ਅਤੋ ਦੇਵੇਤਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਯਾਮष੍ਟਾਙ੍ਗਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਚ। ਸ੍ਥਿਰੇਲਗ੍ਨੇ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਯਾਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵੇਤਿ ਧਾਰਯੇਤ੍

'ਅਤੋ ਦੇਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ, ਕਪੜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅੱਠ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਰਘਿਆ ਭੇਟ ਕਰੇ; ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ 'ਦੇਵਸਿਆ ਤਵਾ' ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਪੀਠ ਉੱਤੇ ਰਖੇ।

ਓਂ ਤ੍ਰੇਲੋਕ੍ਯਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ। ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਯਾਨ੍ਤੁ ਸ੍ਥਿਰਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ

'ਓਮ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਖੇ ਪੈਰ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਪੀਠ ਉੱਤੇ ਪੱਕਾ ਰਖੇ।

ਧ੍ਰੁਵਾ ਦ੍ਯੌਰਿਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਿਸ਼੍ਵਤਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਿਤ੍ਯਪਿ। ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਸਂਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਗਨ੍ਧਦਕੇਨ ਚ

'ਧ੍ਰੁਵਾ ਦਯੌਰ' ਅਤੇ 'ਵਿਸ਼ਵਤਸ਼ ਚਕਸ਼ੁਰ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੰਜ ਗਾਵਯਾ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾਏ, ਫਿਰ ਗੰਧ ਮਿਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਵੇ।

ਪੂਜਯੇਤ੍ ਸਕਲੀਕृਤ੍ਯ ਸਾਙ੍ਗਂ ਸਾਵਰਣਂ ਹਰਿਮ੍। ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ ਸ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਨ੍ਤੁ ਪृਥਿਵੀ ਤ੍ਸ੍ਯ ਪੀਠਿਕਾ

ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਹਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਦਰ ਕਰੇ, ਆਪਣੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਂਗ ਧਿਆਨ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪੀਠ ਵਾਂਗ ਵੇਖੇ।

ਕਲ੍ਪਯੇਕਦ੍ਵਿਗ੍ਰਹਂ ਤਸ੍ਯ ਤੈਜਸੈਃ ਪਰਮਾਣੁਭਿਃ। ਜੀਵਮਾਵਾਹਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਤਤ੍ਤ੍ਵਗਮ੍

ਉਸ ਲਈ ਦੂਜਾ ਰੂਪ ਚਮਕਦਾਰ ਕਣਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਏ, ਜੀਵ ਨੂੰ ਪਚੀਸ ਤੱਤਾਂ ਸਮੇਤ ਆਵਾਹਨ ਕਰੇ।

ਚੈਤਨ੍ਯਂ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਂ ਜਾਗ੍ਰਤ੍‌ਸ੍ਵਪ੍ਨਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍। ਦੇਹੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮਨੋਬੁਦ੍ਧਿਪ੍ਰਾਣਾਹਙ੍ਕਾਰਵਰ੍ਜਿਤਮ੍

ਚੇਤਨਾ, ਸਰਵੋਚ ਆਨੰਦ, ਜਾਗਣ ਅਤੇ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਦੇਹ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਮਨ, ਬੁੱਧੀ, ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਸ੍ਤਮ੍ਬਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਂ ਹृਦਯੇषੁ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਹृਦਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਮਾਵਿਭ੍ਬੇ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭਵ ਪਰੇਸ਼੍ਵਰ

ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਹ ਤੱਕ, ਸਭ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਦਿਲ ਤੋਂ ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ—ਹੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਹੋ ਜਾਓ।

ਸਜੀਵਂ ਕੁਰੁ ਵਿਮ੍ਬਂ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਹਹ੍ਮ ਏਕਮੇਵਾਦ੍ਵਿਤੀਯਕਮ੍। ਸਜੀਵੀਕਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਨਿਬੋਧ੍ਯੇਤ੍

ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਜੀਵ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈਂ, ਇਕੋ ਇਕ, ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ। ਜੀਵਨ-ਸੰਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ।

ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਏਕਮੇਵਾਦ੍ਵਿਤੀਯਕਮ੍। ਸਜੀਵੀਕਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਨਿਬੋਧਯੇਤ੍

ਜੋਤ, ਗਿਆਨ, ਸਰਵੋਚ ਬ੍ਰਹਮ, ਇਕੋ ਇਕ, ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ—ਜੀਵਨ-ਸੰਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ।

ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਕਰਣਨ੍ਨਾਮ ਹृਦਯਂ ਸ੍ਪृਸ੍ਯ ਵੈ ਜਪੇਨ੍। ਸੂਕ੍ਤਨ੍ਤੁ ਪੌਰੁषਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ ਇਦਂ ਗੁਹ੍ਯਮਨੁਂ ਜਪੇਤ੍

ਸੰਨਿੱਧੀ ਕਰਣ ਦੀ ਰੀਤ ਲਈ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਪੁਰੁਸ਼ ਸੁਕਤ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਇਹ ਗੁਪਤ ਮੰਤਰ ਜਪੇ।

ਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਸੁਰੇਸ਼ਾਯ ਸਨ੍ਤੋषਵਿਭਵਾਤ੍ਨਮੇ। ਜ੍ਞਾਨਵਿਜ੍ਞਾਨਰੂਪਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜੋਨੁਯਾਯਿਨੇ

ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸੰਤੋਖ ਅਤੇ ਵਾਧੇ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਵੇਕ ਦੇ ਰੂਪ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ।

ਗੁਣਾਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਵੇਸ਼ਾਯ ਪੁਰੁषਾਯ ਭਹਾਤ੍ਮਨੇ। ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਪੁਰਾਣਾਯ ਵਿष੍ਣੋ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਭਵ

ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਪਰਮ ਪੁਰੁਸ਼, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਅਟੱਲ, ਪੁਰਾਤਨ—ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸੋ।

ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪਰਮਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਯਚ੍ਚ ਜ੍ਞਾਨਮਯਂ ਵਪੁਃ। ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਮੇਕਤੋ ਲੀਨਮਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਹੇ ਵਿਬੁਧ੍ਯਤਾਮ੍

ਤੇਰੀ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹਕੀਕਤ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਇਕਠਾ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਗੇ।

ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਸਨ੍ਨਿਧੀਕृਤ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਪਰਿਵਾਰਕਾਨ੍। ਸ੍ਵਨਾਮ੍ਨਾ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦਨ੍ਯਾਨਾਯੁਧਾਦੀਨ੍ ਸ੍ਵਮੁਦ੍ਰਯਾ

ਆਤਮ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਸੰਗਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮੇਤ, ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਹਥਿਆਰ ਆਦਿ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੋਹਰ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ।

ਯਾਤ੍ਰਾਵਰ੍षਾਦਿਕਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜ੍ਞੇਯਃ ਸ੍ਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਹਰਿਃ। ਨਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤਵਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਾਦਿਕਮ੍

ਯਾਤਰਾ ਆਦਿ ਸ਼ੁਭ ਘੜੀ ਵੇਖ ਕੇ ਜਾਣ ਲਵੇ ਕਿ ਹਰੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ; ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਭਜਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਅਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੇ।

ਚਣ੍ਡਪ੍ਰਚਣ੍ਡੌ ਦ੍ਵਾਰਸ੍ਥੌ ਨਿਰ੍ਗਤ੍ਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚਯੇਦ੍‌ਗੁਰੁਃ। ਅਗ੍ਨਿਮਣ੍ਡਪਮਾਸਾਦ੍ਯ ਗਰੁਡਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍

ਗੁਰੂ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਚੰਡ ਤੇ ਪ੍ਰਚੰਡ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਅੱਗ ਦੇ ਮੰਡਪ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਦਿਗੀਸ਼ਾਨ੍ ਦਿਸ਼ਿ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਦੇਸ਼ਿਕਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਕ੍‌ਸੇਨਂ ਤੁ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਾਦਿ ਪੂਜਯੇਤ੍

ਦੇਸ਼ਿਕ ਦਿਸਾ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਦਿਸਾ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਸਰ੍ਵਪਾਰ੍षਦਕੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਬਲਿਂ ਭੂਤੇਭ੍ਯ ਅਰ੍ਪਯੇਤ੍। ਗ੍ਰਾਮਵਸ੍ਤ੍ਰਸੁਵਰ੍ਣਾਦਿ ਗੁਰਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦੇਤ੍

ਸਭ ਪਾਰਸ਼ਦਾਂ ਤੇ ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇਵੇ; ਪਿੰਡ ਦੇ ਕਪੜੇ, ਸੋਨਾ ਆਦਿ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ੀਣਾ ਵਜੋਂ ਦੇਵੇ।

ਯਾਗੋਪਯੋਗਿਦ੍ਰਵ੍ਯਾਦ੍ਯਮਾਚਾਰ੍ਯ੍ਯਾਯ ਨਰੋਰ੍ਪਯੇਤ੍। ਆਚਾਰ੍ਯ੍ਯਾਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਰ੍ਦ੍ਧਨ੍ਤੁ ऋਤ੍ਵਿਗਭ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦੇਤ੍

ਯਾਗ ਵਿਚ ਵਰਤਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੇ; ਆਚਾਰਯ ਦੀ ਦਕਸ਼ੀਣਾ ਦਾ ਅੱਧਾ ਰਿਤਵਿਕਾਂ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ੀਣਾ ਵਜੋਂ ਦੇਵੇ।

ਅਨ੍ਯੇਬ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਭੋਜਯੇਦ੍‌ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ੍ਤਤਃ। ਅਵਾਰਿਤਾਨ੍ ਫਲਾਨ੍ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਜਮਾਨਾਯ ਵੈਗੁਰੁਃ

ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ੀਣਾ ਦੇਵੇ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ; ਫਿਰ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਰੋਕ ਨਾ ਹੋਏ ਫਲ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।

ਵਿष੍ਣੁਂ ਨਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਤਾ ਚਾਤ੍ਮਨਾ ਸਕਲਂ ਕੁਲਮ । ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਦੇਵਾਨਾਮੇष ਸਾਧਾਰਣੋ ਵਿਧਿਃ। ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਾਃ ਪृਥਕ੍ ਤੇषਾ ਸ਼ੇषਂ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਸਮਾਨਕਮ੍

ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਇਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਾਂਝਾ ਵਿਧੀ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਵੱਖਰੇ ਹਨ, ਪਰ ਹੋਰ ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ।

ਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਸਮੁਦਾਯੇਨ ਦੇਵਾਦੇਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਪ੍ਰਵਦਾਮਿ ਤੇ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਤਥਾ ਦੇਵੀਗਣਸ੍ਯ ਚ

ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਆਦਿ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਪਹਿਲਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ, ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਗਣ ਦੀ ਵੀ।