ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਦਹੇਤ੍ਤੁ ਵਿष੍ਣੁਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਗਾਯਤ੍ਰਯਾ ਸ਼੍ਰਪਯੇਚ੍ਚਰੁਮ੍। ਹੋਮਯੇਚ੍ਚ ਬਲਿਂ ਦਦ੍ਯਾਦੁਤ੍ਤਰੇ ਭੋਜਯੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍

ਵਿਸ਼ਨੁ ਗਾਇਤਰੀ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ, ਗਾਇਤਰੀ ਨਾਲ ਪਕਿਆ ਚੌਲ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਹਵਨ ਕਰੇ, ਬਲੀ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ।

ਸਾਮਾਧਿਪਾਨਾਂ ਤੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਹੇਮ ਗਾਂ ਗੁਰਵੇ ਦਦੇਤ੍। ਦਿਕਪਤਿਭ੍ਯੋ ਬਲਿਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਚ ਜਾਗਰਮ੍

ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇਵੇ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬਲੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਰਣ ਕਰੇ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਗੀਤਾਦਿਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਸਰ੍ਵਭਾਗਧਿਵਾਸਨਾਤ੍

‘ਬ੍ਰਹਮਗੀਤ’ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਹਿੱਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਸ੍ਥਾਪਨਾਰ੍ਥਨ੍ਤੁ ਗਰ੍ਭਾਗਾਰਂ ਤੁ ਸਪ੍ਤਧਾ। ਵਿਭਜੇਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਾਗੇ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ

ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਪਿੰਡੀਕਾ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ, ਗਰਭਗ੍ਰਹਿ ਨੂੰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੋ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰੇ।

ਦੇਵਮਾਨੁषਪੈਸ਼ਾਚਭਾਗੇषੁ ਨ ਕਦਾਯਨ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਾਗਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਕਿਞ੍ਚਦਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਚਾਣ੍ਡਜ

ਦੇਵ, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਪਿਸਾਚਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਮੂਰਤੀ ਨਾ ਰੱਖੋ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਦੂਜਾ ਹਿੱਸਾ ਨਾ ਲਵੋ।

ਦੇਵਮਾਨੁषਭਾਗਾਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾ ਯਤ੍ਨਾਤ੍ਤੁਪਿਣ੍ਡਿਕਾ । ਨਪੁਂਸਕਸ਼ਿਲਾਯਾਨ੍ਤੁ ਰਤ੍ਨਨ੍ਯਾਸਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍

ਦੇਵ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡੀਕਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ ਕਰੋ। ਨਪੁੰਸਕ ਪੱਥਰ ਹੋਵੇ ਤਾਂ, ਰਤਨ ਰੱਖਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰੋ।

ਨਾਰਸਿਂਹੇਨ ਹੁਤ੍ਵਾਥ ਨਤ੍ਨਯਾਸਂ ਚ ਤੇਨ ਵੈ। ਵ੍ਰੀਹੀਨ੍ ਸਤ੍ਨਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਧਾਤੂਁਸ਼੍ਚ ਲੋਹਾਦੀਂਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਾਦਿਕਾਨ੍

ਨਰਸਿੰਹ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਰਤਨ, ਚੌਲ, ਧਾਗੇ, ਤਿੰਨ ਧਾਤਾਂ, ਲੋਹਾ ਆਦਿ, ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰੱਖੋ।

ਪੂਰ੍ਵਾਦਿਨਵਗਰ੍ਤ੍ਤੇषੁ ਨ੍ਯਸੇਨ੍ ਮਧ੍ਯੇ ਯਥਾਰੁਚਿ। ਅਥ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਗਰ੍ਤ੍ਤੋ ਗੁਗ੍‌ਗੁਲੁਨਾਵृਤਃ

ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਨੌ ਖੱਡਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਨ ਚਾਹੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਚੀਜ਼ਾਂ ਰੱਖੋ। ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਖੱਡੇ ਨੂੰ ਗੁਗਗਲ ਨਾਲ ਢੱਕੋ।

ਰਤ੍ਨਨ੍ਯਾਸਵਿਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾਮਾਲਭੇਦ੍ਗੁਰੁਃ। ਸਸ਼ਲਾਕੈਰ੍ਦ੍ਦਰ੍ਭਪੁਞ੍ਜੈਃ ਸਹਦੇਵੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ

ਰਤਨ ਰੱਖਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗੁਰੂ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਦਰਭਾ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਛੂਹੇ।

ਸਬਾਹ੍ਯਨ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਸ਼ੋਧਯੇਤ੍। ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ਦਰ੍ਭਤੋਯੇਨ ਨਦੀਤੀਰ੍ਥੋਦਕੇਨ ਚ

ਅੰਦਰੋਂ ਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਪੰਜ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਪਦਾਰਥ ਨਾਲ ਧੋਵੇ। ਦਰਭਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਨਦੀ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰੇ।

ਹੋਮਾਰ੍ਥੇ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਸਿਕਤਾਮਿਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਹਸ੍ਤਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤੁ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍

ਹਵਨ ਲਈ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰੇਤ ਨਾਲ ਅਲਤਰ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਅੱਧਾ ਹਥ ਦੇ ਮਾਪ ਦਾ, ਚੌਕੋਣ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੋਵੇ।

ਅष੍ਟਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਯਥਾਨ੍ਯਾਸਂ ਕਲਸ਼ਾਨਾਪ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਪੂਰ੍ਵਾਦ੍ਯਾਨष੍ਟਵਰ੍ਣੇਨ ਅਗ੍ਨਿਮਾਨੀਯ ਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍

ਉਹ ਕਲਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅੱਠ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖੇ, ਫਿਰ 'ਪੂਰਵ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅੱਠ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਅੱਗ ਲਿਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਥਾਂ ਤੇ ਰਖੇ।

ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇਦ੍ਯੁਭਿਰਿਤਿ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸਮਿਧੋ ਹੁਨੇਤ੍। ਅष੍ਟਾਰ੍ਣੇਨਾष੍ਟਸ਼ਤਕਂ ਆਜ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਣਾ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍

'ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਹੋ' ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਉਚਾਰ ਕੇ ਸਮਿੱਧਾਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ; ਫਿਰ ਅੱਠ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਵਾਰੀ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਪੂਰੀ ਕਰੇ।

ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯੁਦਕਂ ਆਮ੍ਰਪਤ੍ਰੈਃ ਮੂਲੇਨ ਸ਼ਤਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮ੍। ਸਿਞ੍ਚੇਦ੍ਦੇਵਸ੍ਯ ਤਨ੍ਮੂਰ੍ਦਿਧ੍ਨ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚ ਤੇ ਹ੍ਯਨਯਾ ऋਚਾ

ਅੰਬ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਡੰਡੀਆਂ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਸੌ ਮੰਤਰ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕੇ ਅਤੇ 'ਸ਼੍ਰੀਸ਼ ਚ ਤੇ' ਮੰਤਰ ਉਚਾਰੇ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਾਨੇਨ ਚੋਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ। ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਰਿਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਭਿਮੁਖਂ ਨਯੇਤ੍

ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਉਠਾ ਕੇ 'ਉਠੋ, ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ' ਕਹੇ, ਫਿਰ 'ਤਦ ਵਿ਷्णੋ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਲੈ ਜਾਵੇ।

ਸ਼ਿਵਿਕਾਯਾਂ ਹਰਿਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਭ੍ਰਾਮਯੀਤ ਪੁਰਾਦਿਕਮ੍। ਗੀਤਵੇਦਾਦਿਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਸਾਦਦ੍ਵਾਰਿ ਧਾਰਯੇਤ੍

ਹਰੀ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵਿਕਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਾਏ, ਗੀਤਾਂ, ਵੇਦ ਪਾਠ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਮੰਦਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਰਖੇ।

ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਮਙ੍ਗਲਾष੍ਟਘਟੈ ਸਂਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍। ਤਤੋ ਗਨ੍ਧਾਦਿਨਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦੇਸ਼ਿਕਃ

ਇਸਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਠ ਸ਼ੁਭ ਕਲਸ਼ਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਹਰੀ ਦਾ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾਏ; ਫਿਰ ਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਸ਼ਿਕ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰੇ।

ਅਤੋ ਦੇਵੇਤਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਯਾਮष੍ਟਾਙ੍ਗਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਚ। ਸ੍ਥਿਰੇਲਗ੍ਨੇ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਯਾਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵੇਤਿ ਧਾਰਯੇਤ੍

'ਅਤੋ ਦੇਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ, ਕਪੜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅੱਠ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਰਘਿਆ ਭੇਟ ਕਰੇ; ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ 'ਦੇਵਸਿਆ ਤਵਾ' ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਪੀਠ ਉੱਤੇ ਰਖੇ।

ਓਂ ਤ੍ਰੇਲੋਕ੍ਯਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ। ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਯਾਨ੍ਤੁ ਸ੍ਥਿਰਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ

'ਓਮ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਖੇ ਪੈਰ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਪੀਠ ਉੱਤੇ ਪੱਕਾ ਰਖੇ।

ਧ੍ਰੁਵਾ ਦ੍ਯੌਰਿਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਿਸ਼੍ਵਤਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਿਤ੍ਯਪਿ। ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਸਂਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਗਨ੍ਧਦਕੇਨ ਚ

'ਧ੍ਰੁਵਾ ਦਯੌਰ' ਅਤੇ 'ਵਿਸ਼ਵਤਸ਼ ਚਕਸ਼ੁਰ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੰਜ ਗਾਵਯਾ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾਏ, ਫਿਰ ਗੰਧ ਮਿਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਵੇ।

ਪੂਜਯੇਤ੍ ਸਕਲੀਕृਤ੍ਯ ਸਾਙ੍ਗਂ ਸਾਵਰਣਂ ਹਰਿਮ੍। ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ ਸ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਨ੍ਤੁ ਪृਥਿਵੀ ਤ੍ਸ੍ਯ ਪੀਠਿਕਾ

ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਹਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਦਰ ਕਰੇ, ਆਪਣੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਂਗ ਧਿਆਨ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪੀਠ ਵਾਂਗ ਵੇਖੇ।

ਕਲ੍ਪਯੇਕਦ੍ਵਿਗ੍ਰਹਂ ਤਸ੍ਯ ਤੈਜਸੈਃ ਪਰਮਾਣੁਭਿਃ। ਜੀਵਮਾਵਾਹਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਤਤ੍ਤ੍ਵਗਮ੍

ਉਸ ਲਈ ਦੂਜਾ ਰੂਪ ਚਮਕਦਾਰ ਕਣਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਏ, ਜੀਵ ਨੂੰ ਪਚੀਸ ਤੱਤਾਂ ਸਮੇਤ ਆਵਾਹਨ ਕਰੇ।

ਚੈਤਨ੍ਯਂ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਂ ਜਾਗ੍ਰਤ੍‌ਸ੍ਵਪ੍ਨਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍। ਦੇਹੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮਨੋਬੁਦ੍ਧਿਪ੍ਰਾਣਾਹਙ੍ਕਾਰਵਰ੍ਜਿਤਮ੍

ਚੇਤਨਾ, ਸਰਵੋਚ ਆਨੰਦ, ਜਾਗਣ ਅਤੇ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਦੇਹ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਮਨ, ਬੁੱਧੀ, ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਸ੍ਤਮ੍ਬਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਂ ਹृਦਯੇषੁ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਹृਦਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਮਾਵਿਭ੍ਬੇ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭਵ ਪਰੇਸ਼੍ਵਰ

ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਹ ਤੱਕ, ਸਭ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਦਿਲ ਤੋਂ ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ—ਹੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਹੋ ਜਾਓ।

ਸਜੀਵਂ ਕੁਰੁ ਵਿਮ੍ਬਂ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਹਹ੍ਮ ਏਕਮੇਵਾਦ੍ਵਿਤੀਯਕਮ੍। ਸਜੀਵੀਕਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਨਿਬੋਧ੍ਯੇਤ੍

ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਜੀਵ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈਂ, ਇਕੋ ਇਕ, ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ। ਜੀਵਨ-ਸੰਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ।

ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਏਕਮੇਵਾਦ੍ਵਿਤੀਯਕਮ੍। ਸਜੀਵੀਕਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਨਿਬੋਧਯੇਤ੍

ਜੋਤ, ਗਿਆਨ, ਸਰਵੋਚ ਬ੍ਰਹਮ, ਇਕੋ ਇਕ, ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ—ਜੀਵਨ-ਸੰਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ।

ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਕਰਣਨ੍ਨਾਮ ਹृਦਯਂ ਸ੍ਪृਸ੍ਯ ਵੈ ਜਪੇਨ੍। ਸੂਕ੍ਤਨ੍ਤੁ ਪੌਰੁषਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ ਇਦਂ ਗੁਹ੍ਯਮਨੁਂ ਜਪੇਤ੍

ਸੰਨਿੱਧੀ ਕਰਣ ਦੀ ਰੀਤ ਲਈ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਪੁਰੁਸ਼ ਸੁਕਤ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਇਹ ਗੁਪਤ ਮੰਤਰ ਜਪੇ।

ਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਸੁਰੇਸ਼ਾਯ ਸਨ੍ਤੋषਵਿਭਵਾਤ੍ਨਮੇ। ਜ੍ਞਾਨਵਿਜ੍ਞਾਨਰੂਪਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜੋਨੁਯਾਯਿਨੇ

ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸੰਤੋਖ ਅਤੇ ਵਾਧੇ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਵੇਕ ਦੇ ਰੂਪ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ।

ਗੁਣਾਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਵੇਸ਼ਾਯ ਪੁਰੁषਾਯ ਭਹਾਤ੍ਮਨੇ। ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਪੁਰਾਣਾਯ ਵਿष੍ਣੋ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਭਵ

ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਪਰਮ ਪੁਰੁਸ਼, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਅਟੱਲ, ਪੁਰਾਤਨ—ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸੋ।