ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਦਿਭਿਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸਾਙ੍ਗਂ ਸਾਵਰਣਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਵੀਜੈਸ੍ਤੁ ਕੇਸ਼ਵਾਦੀਨ੍ ਸਮਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍

ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਢੰਗ ਨਾਲ, ਅੰਗ ਤੇ ਆਵਰਨ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ; ਬਾਰਾਂ-ਅੱਖਰੀ ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਕੇਸ਼ਵ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰੇ ਮਣ੍ਡਲੇ ਤੁ ਲੋਕਪਾਲਾਦਿਕਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਪ੍ਰਤਿਮਾਮਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍‌ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਦਿਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜਃ

ਬਾਰਾਂ-ਸਪੋਕ ਵਾਲੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ-ਪਾਲ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਫਿਰ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ।

ਪੌਰੁषੇਣ ਤੁ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਮ੍। ਜਨਨਾਦਿਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਪਞ੍ਚਾਜ੍ਜਨਯੇਦ੍ਵੈष੍ਣਵਾਨਲਮ੍

ਪੌਰਸ਼ ਸੂਕਤ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਸੂਕਤ ਨਾਲ ਪਿੰਡੀਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਜਨਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੰਜ ਢੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਣਵ ਅੱਗ ਜਗਾਓ।

ਹੁਤ੍ਵਾਗ੍ਨਿਂ ਵੈष੍ਣਵੈਰ੍ਮ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਛਾਨ੍ਤ੍ਯੁਦਕਂ ਬੁਧਃ। ਤਤ੍ ਸਿਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾਮੂਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵਹ੍ਨਿਪ੍ਰਣਯਨਂ ਚਰੇਤ੍

ਵੈਸ਼ਨਵ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਏ। ਉਹ ਪਾਣੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਅੱਗ ਲਿਆਂਦੇ ਦੀ ਰਸਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇ।

ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਗ੍ਨਿਂ ਹੁਤਮਿਤਿ ਕੁਣ੍ਡੇਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਣਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ। ਅਗ੍ਨਿਮਗ੍ਨੀਤਿ ਪੂਰ੍ਵੇ ਤੁ ਕੁਣ੍ਡੇਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਣਯੇਦ੍ਬੁਧਃ

ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਦੱਖਣ ਵਾਲੇ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਤੋਂ ਅੱਗ ਲਿਆਉਂਦੇ ਸਮੇਂ 'ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ' ਕਹੇ। ਪਹਿਲਾਂ, 'ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ' ਕਹਿ ਕੇ, ਕੁੰਡ ਤੋਂ ਅੱਗ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਉਤ੍ਤਰੇ ਪ੍ਰਣਯੇਦਗ੍ਨਿਮਗ੍ਨਿਮਗ੍ਨੀ ਹਵਾਮਹੇ। ਅਗ੍ਨਿਪ੍ਰਣਯਨੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਹ੍ਯਗ੍ਰਿਰੁਚ੍ਯਤੇ

ਉੱਤਰ ਵੱਲ, 'ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ' ਕਹਿ ਕੇ ਅੱਗ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਲਿਆਂਦੇ ਸਮੇਂ ਮੰਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, 'ਤੂੰ, ਅੱਗੇ, ਅੱਗ ਹੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।'

ਪਲਾਸ਼ਸਮਿਧਾਨਾਨ੍ਤੁ ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰਕਮ੍। ਕੁਣ੍ਡੇ ਕੁਣ੍ਡੇ ਹੋਮਯੇਚ੍ਚ ਵ੍ਰੀਹੀਨ੍ ਵੇਦਾਦਿਕੈਸ੍ਤਥਾ

ਹਰ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠ ਪਲਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਹਵਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਚੌਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨਾਜ ਵੀ ਹਵਨ ਕਰੇ।

ਸਾਜ੍ਯਾਂਸ੍ਤਿਲਾਨ੍ ਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਰ੍ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵੈ ਘृਤਮ੍। ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਤਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਹੋਮਂ ਮਧੁਰਤ੍ਰਿਤਯੇਨ ਚ

ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਘੀ ਅਤੇ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਹਵਨ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਮਿੱਠੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹਵਨ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰੇ।

ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰ੍ਣੈਃ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ ਪਾਦੌ ਨਾਭਿਂ ਹृਨ੍ਮਸ੍ਤਕਂ ਤਤਃ। ਘृਤਂ ਦਧਿ ਪਯੋ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਨ੍ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨ੍ਯਥੋ ਤਤਃ

ਬਾਰਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਪੈਰ, ਨਾਭੀ, ਦਿਲ ਅਤੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹੇ। ਘੀ, ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਹਵਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਿਰ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹੇ।

ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰੋਨਾਭਿਪਾਦਾਂਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰਃ ਸ੍ਥਾਪਯੇਨ੍ਨਦੀਃ । ਗਙ੍ਗਾ ਚ ਯਮੁਨਾ ਗੋਦਾ ਕ੍ਰਮਾਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ

ਸਿਰ, ਨਾਭੀ ਅਤੇ ਪੈਰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚਾਰ ਨਦੀਆਂ ਸਥਾਪਤ ਕਰੇ: ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ, ਗੋਦਾਵਰੀ ਅਤੇ ਨਾਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਰਸਵਤੀ।

ਦਹੇਤ੍ਤੁ ਵਿष੍ਣੁਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਗਾਯਤ੍ਰਯਾ ਸ਼੍ਰਪਯੇਚ੍ਚਰੁਮ੍। ਹੋਮਯੇਚ੍ਚ ਬਲਿਂ ਦਦ੍ਯਾਦੁਤ੍ਤਰੇ ਭੋਜਯੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍

ਵਿਸ਼ਨੁ ਗਾਇਤਰੀ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ, ਗਾਇਤਰੀ ਨਾਲ ਪਕਿਆ ਚੌਲ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਹਵਨ ਕਰੇ, ਬਲੀ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ।

ਸਾਮਾਧਿਪਾਨਾਂ ਤੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਹੇਮ ਗਾਂ ਗੁਰਵੇ ਦਦੇਤ੍। ਦਿਕਪਤਿਭ੍ਯੋ ਬਲਿਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਚ ਜਾਗਰਮ੍

ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇਵੇ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬਲੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਰਣ ਕਰੇ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਗੀਤਾਦਿਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਸਰ੍ਵਭਾਗਧਿਵਾਸਨਾਤ੍

‘ਬ੍ਰਹਮਗੀਤ’ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਹਿੱਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਸ੍ਥਾਪਨਾਰ੍ਥਨ੍ਤੁ ਗਰ੍ਭਾਗਾਰਂ ਤੁ ਸਪ੍ਤਧਾ। ਵਿਭਜੇਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਾਗੇ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ

ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਪਿੰਡੀਕਾ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ, ਗਰਭਗ੍ਰਹਿ ਨੂੰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੋ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰੇ।

ਦੇਵਮਾਨੁषਪੈਸ਼ਾਚਭਾਗੇषੁ ਨ ਕਦਾਯਨ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਾਗਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਕਿਞ੍ਚਦਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਚਾਣ੍ਡਜ

ਦੇਵ, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਪਿਸਾਚਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਮੂਰਤੀ ਨਾ ਰੱਖੋ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਦੂਜਾ ਹਿੱਸਾ ਨਾ ਲਵੋ।

ਦੇਵਮਾਨੁषਭਾਗਾਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾ ਯਤ੍ਨਾਤ੍ਤੁਪਿਣ੍ਡਿਕਾ । ਨਪੁਂਸਕਸ਼ਿਲਾਯਾਨ੍ਤੁ ਰਤ੍ਨਨ੍ਯਾਸਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍

ਦੇਵ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡੀਕਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ ਕਰੋ। ਨਪੁੰਸਕ ਪੱਥਰ ਹੋਵੇ ਤਾਂ, ਰਤਨ ਰੱਖਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰੋ।

ਨਾਰਸਿਂਹੇਨ ਹੁਤ੍ਵਾਥ ਨਤ੍ਨਯਾਸਂ ਚ ਤੇਨ ਵੈ। ਵ੍ਰੀਹੀਨ੍ ਸਤ੍ਨਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਧਾਤੂਁਸ਼੍ਚ ਲੋਹਾਦੀਂਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਾਦਿਕਾਨ੍

ਨਰਸਿੰਹ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਰਤਨ, ਚੌਲ, ਧਾਗੇ, ਤਿੰਨ ਧਾਤਾਂ, ਲੋਹਾ ਆਦਿ, ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰੱਖੋ।

ਪੂਰ੍ਵਾਦਿਨਵਗਰ੍ਤ੍ਤੇषੁ ਨ੍ਯਸੇਨ੍ ਮਧ੍ਯੇ ਯਥਾਰੁਚਿ। ਅਥ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਗਰ੍ਤ੍ਤੋ ਗੁਗ੍‌ਗੁਲੁਨਾਵृਤਃ

ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਨੌ ਖੱਡਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਨ ਚਾਹੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਚੀਜ਼ਾਂ ਰੱਖੋ। ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਖੱਡੇ ਨੂੰ ਗੁਗਗਲ ਨਾਲ ਢੱਕੋ।

ਰਤ੍ਨਨ੍ਯਾਸਵਿਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾਮਾਲਭੇਦ੍ਗੁਰੁਃ। ਸਸ਼ਲਾਕੈਰ੍ਦ੍ਦਰ੍ਭਪੁਞ੍ਜੈਃ ਸਹਦੇਵੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ

ਰਤਨ ਰੱਖਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗੁਰੂ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਦਰਭਾ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਛੂਹੇ।

ਸਬਾਹ੍ਯਨ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਸ਼ੋਧਯੇਤ੍। ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ਦਰ੍ਭਤੋਯੇਨ ਨਦੀਤੀਰ੍ਥੋਦਕੇਨ ਚ

ਅੰਦਰੋਂ ਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਪੰਜ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਪਦਾਰਥ ਨਾਲ ਧੋਵੇ। ਦਰਭਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਨਦੀ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰੇ।

ਹੋਮਾਰ੍ਥੇ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਸਿਕਤਾਮਿਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਹਸ੍ਤਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤੁ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍

ਹਵਨ ਲਈ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰੇਤ ਨਾਲ ਅਲਤਰ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਅੱਧਾ ਹਥ ਦੇ ਮਾਪ ਦਾ, ਚੌਕੋਣ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੋਵੇ।

ਅष੍ਟਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਯਥਾਨ੍ਯਾਸਂ ਕਲਸ਼ਾਨਾਪ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਪੂਰ੍ਵਾਦ੍ਯਾਨष੍ਟਵਰ੍ਣੇਨ ਅਗ੍ਨਿਮਾਨੀਯ ਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍

ਉਹ ਕਲਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅੱਠ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖੇ, ਫਿਰ 'ਪੂਰਵ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅੱਠ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਅੱਗ ਲਿਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਥਾਂ ਤੇ ਰਖੇ।

ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇਦ੍ਯੁਭਿਰਿਤਿ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸਮਿਧੋ ਹੁਨੇਤ੍। ਅष੍ਟਾਰ੍ਣੇਨਾष੍ਟਸ਼ਤਕਂ ਆਜ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਣਾ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍

'ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਹੋ' ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਉਚਾਰ ਕੇ ਸਮਿੱਧਾਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ; ਫਿਰ ਅੱਠ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਵਾਰੀ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਪੂਰੀ ਕਰੇ।

ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯੁਦਕਂ ਆਮ੍ਰਪਤ੍ਰੈਃ ਮੂਲੇਨ ਸ਼ਤਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮ੍। ਸਿਞ੍ਚੇਦ੍ਦੇਵਸ੍ਯ ਤਨ੍ਮੂਰ੍ਦਿਧ੍ਨ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚ ਤੇ ਹ੍ਯਨਯਾ ऋਚਾ

ਅੰਬ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਡੰਡੀਆਂ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਸੌ ਮੰਤਰ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕੇ ਅਤੇ 'ਸ਼੍ਰੀਸ਼ ਚ ਤੇ' ਮੰਤਰ ਉਚਾਰੇ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਾਨੇਨ ਚੋਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ। ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਰਿਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਭਿਮੁਖਂ ਨਯੇਤ੍

ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਉਠਾ ਕੇ 'ਉਠੋ, ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ' ਕਹੇ, ਫਿਰ 'ਤਦ ਵਿ਷्णੋ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਲੈ ਜਾਵੇ।

ਸ਼ਿਵਿਕਾਯਾਂ ਹਰਿਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਭ੍ਰਾਮਯੀਤ ਪੁਰਾਦਿਕਮ੍। ਗੀਤਵੇਦਾਦਿਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਸਾਦਦ੍ਵਾਰਿ ਧਾਰਯੇਤ੍

ਹਰੀ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵਿਕਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਾਏ, ਗੀਤਾਂ, ਵੇਦ ਪਾਠ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਮੰਦਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਰਖੇ।

ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਮਙ੍ਗਲਾष੍ਟਘਟੈ ਸਂਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍। ਤਤੋ ਗਨ੍ਧਾਦਿਨਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦੇਸ਼ਿਕਃ

ਇਸਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਠ ਸ਼ੁਭ ਕਲਸ਼ਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਹਰੀ ਦਾ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾਏ; ਫਿਰ ਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਸ਼ਿਕ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰੇ।

ਅਤੋ ਦੇਵੇਤਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਯਾਮष੍ਟਾਙ੍ਗਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਚ। ਸ੍ਥਿਰੇਲਗ੍ਨੇ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਯਾਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵੇਤਿ ਧਾਰਯੇਤ੍

'ਅਤੋ ਦੇਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ, ਕਪੜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅੱਠ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਰਘਿਆ ਭੇਟ ਕਰੇ; ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ 'ਦੇਵਸਿਆ ਤਵਾ' ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਪੀਠ ਉੱਤੇ ਰਖੇ।

ਓਂ ਤ੍ਰੇਲੋਕ੍ਯਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ। ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਯਾਨ੍ਤੁ ਸ੍ਥਿਰਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ

'ਓਮ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਖੇ ਪੈਰ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਪੀਠ ਉੱਤੇ ਪੱਕਾ ਰਖੇ।