ਮਧੁਸੂਦਨਕਂ ਪृष੍ਠੇ ਵਾਮਨਂ ਜਠਰੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਕਟ੍ਯਾਨ੍ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਜਙ੍ਘਾਯਾਂ ਸ਼੍ਰੀਧਰਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਪਿੱਠ 'ਤੇ, ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਪੇਟ 'ਤੇ, ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਕਮਰ 'ਤੇ, ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਨੂੰ ਪਿੰਡੀਆਂ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।
ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਾਂ ਪਦ੍ਮਨਾਭਂ ਤੁ ਗੁਲ੍ਫਕੇ। ਦਾਮੋਦਰਂ ਪਾਦਯੋਸ਼੍ਚ ਹृਦਯਾਦਿषਡਙ੍ਗਕਮ੍
ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ ਗਟ 'ਤੇ, ਤੇ ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ; ਇਹ ਦਿਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਛੇ ਅੰਗ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ ਸਾਧਾਰਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਦਿਮੂਰ੍ਤ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਸਤ੍ਤਮ। ਅਥਵਾ ਯਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਰਬ੍ਧਂ ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਭਵੇਤ੍
ਇਹ ਆਦਿ ਮੂਰਤੀ ਲਈ ਆਮ ਢੰਗ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ! ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਜੀਵਕਰਣਂ ਭਵੇਤ੍। ਯਸ੍ਯਾ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਯਨ੍ਨਾਮ ਤਸ੍ਯਾਦ੍ਯਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਚ ਯਤ੍
ਉਸ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਜੀਵਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਜੋ ਨਾਮ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅੱਖਰ ਵੀ।
ਤਤ੍ ਸ੍ਵਰੈਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਰ੍ਭੇਦ੍ਯਂ ਹ੍ਯਙ੍ਗਾਨਿ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍। ਹृਦਯਾਦੀਨਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਮੂਲਞ੍ਚ ਦਸ਼ਮਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਬਾਰਾਂ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਵੰਡ ਕੇ, ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰੋ; ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦਿਲ ਆਦਿ ਤੇ ਦਸ-ਅੱਖਰੀ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ।
ਯਥਾ ਦੇਵੇ ਤਥਾ ਦੇਹੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਵਿਨਿਯੋਜਯੇਤ੍। ਚਕ੍ਰਾਵ੍ਜਮਣ੍ਡਲੇ ਵਿष੍ਣੁਂ ਯਜੇਦ੍ਗਨ੍ਧਾਦਿਨਾ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਵਿੱਚ, ਤਿਵੇਂ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ; ਕਮਲ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਵਚ੍ਚਾਸਨਂ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਸਗਾਤ੍ਰਂ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਮ੍। ਸ਼ੁਭਞ੍ਚਕ੍ਰਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰਂ ਹ੍ਯਪਰਿष੍ਟਾਦ੍ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਆਸਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ; ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸ਼ੁਭ ਬਾਰਾਂ-ਸਪੋਕ ਵਾਲਾ ਚੱਕਰ ਸੋਚੋ।
ਤ੍ਰਿਨਾਭਿਚਕ੍ਰਂ ਦ੍ਵਿਨੇਮਿ ਖਰੈਸ੍ਤਚ੍ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਪृष੍ਠਦੇਸ਼ੇ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾਦੀਨ੍ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍
ਤਿੰਨ-ਨਾਭੀ ਚੱਕਰ, ਦੋ ਗੇੜਾਂ ਤੇ ਸਪੋਕਾਂ ਨਾਲ; ਪਿੱਠ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਦਿ ਤੱਤ ਆਦਿ ਰੱਖੇ।
ਪੂਜਯੇਦਾਰਕਾਗ੍ਰੇषੁ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਧਾ ਪੁਨਃ। ਕਲਾषੋਡਸ਼ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸੋਮਨ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍
ਕਿਰਨਾਂ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਤੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਬਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਉਥੇ ਸੋਲਾਂ ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਸਬਲਂ ਤ੍ਰਿਤਯਂ ਨਾਭੌ ਚਿਨ੍ਤਯੇਦ੍ਦੇਸ਼ਿਕੋਤ੍ਤਮਃ। ਪਦ੍ਮਾਞ੍ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਦਲਂ ਪਦ੍ਮਮਧ੍ਯੇ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍
ਉੱਤਮ ਗੁਰੂ ਤਿੰਨ ਤਾਕਤ ਨਾਭੀ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰੇ; ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ, ਉਸ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪੌਰੁषੀਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਚ ਦੇਸ਼ਿਕਃ । ਪ੍ਰਤਿਮਾਯਾਂ ਹਰਿ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਤਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਸੁਰਾਨ੍
ਉਸ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ, ਗੁਰੂ ਪੌਰਸ਼ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਦਿਭਿਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸਾਙ੍ਗਂ ਸਾਵਰਣਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਵੀਜੈਸ੍ਤੁ ਕੇਸ਼ਵਾਦੀਨ੍ ਸਮਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍
ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਢੰਗ ਨਾਲ, ਅੰਗ ਤੇ ਆਵਰਨ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ; ਬਾਰਾਂ-ਅੱਖਰੀ ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਕੇਸ਼ਵ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰੇ ਮਣ੍ਡਲੇ ਤੁ ਲੋਕਪਾਲਾਦਿਕਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਪ੍ਰਤਿਮਾਮਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਦਿਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਬਾਰਾਂ-ਸਪੋਕ ਵਾਲੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ-ਪਾਲ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਫਿਰ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ।
ਪੌਰੁषੇਣ ਤੁ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਮ੍। ਜਨਨਾਦਿਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਪਞ੍ਚਾਜ੍ਜਨਯੇਦ੍ਵੈष੍ਣਵਾਨਲਮ੍
ਪੌਰਸ਼ ਸੂਕਤ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਸੂਕਤ ਨਾਲ ਪਿੰਡੀਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਜਨਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੰਜ ਢੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਣਵ ਅੱਗ ਜਗਾਓ।
ਹੁਤ੍ਵਾਗ੍ਨਿਂ ਵੈष੍ਣਵੈਰ੍ਮ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਛਾਨ੍ਤ੍ਯੁਦਕਂ ਬੁਧਃ। ਤਤ੍ ਸਿਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾਮੂਦ੍ਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵਹ੍ਨਿਪ੍ਰਣਯਨਂ ਚਰੇਤ੍
ਵੈਸ਼ਨਵ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਏ। ਉਹ ਪਾਣੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਅੱਗ ਲਿਆਂਦੇ ਦੀ ਰਸਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਗ੍ਨਿਂ ਹੁਤਮਿਤਿ ਕੁਣ੍ਡੇਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਣਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ। ਅਗ੍ਨਿਮਗ੍ਨੀਤਿ ਪੂਰ੍ਵੇ ਤੁ ਕੁਣ੍ਡੇਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਣਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਦੱਖਣ ਵਾਲੇ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਤੋਂ ਅੱਗ ਲਿਆਉਂਦੇ ਸਮੇਂ 'ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ' ਕਹੇ। ਪਹਿਲਾਂ, 'ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ' ਕਹਿ ਕੇ, ਕੁੰਡ ਤੋਂ ਅੱਗ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਰੇ ਪ੍ਰਣਯੇਦਗ੍ਨਿਮਗ੍ਨਿਮਗ੍ਨੀ ਹਵਾਮਹੇ। ਅਗ੍ਨਿਪ੍ਰਣਯਨੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਹ੍ਯਗ੍ਰਿਰੁਚ੍ਯਤੇ
ਉੱਤਰ ਵੱਲ, 'ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ' ਕਹਿ ਕੇ ਅੱਗ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਲਿਆਂਦੇ ਸਮੇਂ ਮੰਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, 'ਤੂੰ, ਅੱਗੇ, ਅੱਗ ਹੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।'
ਪਲਾਸ਼ਸਮਿਧਾਨਾਨ੍ਤੁ ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰਕਮ੍। ਕੁਣ੍ਡੇ ਕੁਣ੍ਡੇ ਹੋਮਯੇਚ੍ਚ ਵ੍ਰੀਹੀਨ੍ ਵੇਦਾਦਿਕੈਸ੍ਤਥਾ
ਹਰ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠ ਪਲਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਹਵਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਚੌਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨਾਜ ਵੀ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਸਾਜ੍ਯਾਂਸ੍ਤਿਲਾਨ੍ ਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਰ੍ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵੈ ਘृਤਮ੍। ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਤਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਹੋਮਂ ਮਧੁਰਤ੍ਰਿਤਯੇਨ ਚ
ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਘੀ ਅਤੇ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਹਵਨ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਮਿੱਠੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹਵਨ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰੇ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰ੍ਣੈਃ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ ਪਾਦੌ ਨਾਭਿਂ ਹृਨ੍ਮਸ੍ਤਕਂ ਤਤਃ। ਘृਤਂ ਦਧਿ ਪਯੋ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਨ੍ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨ੍ਯਥੋ ਤਤਃ
ਬਾਰਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਪੈਰ, ਨਾਭੀ, ਦਿਲ ਅਤੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹੇ। ਘੀ, ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਹਵਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਿਰ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹੇ।
ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰੋਨਾਭਿਪਾਦਾਂਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰਃ ਸ੍ਥਾਪਯੇਨ੍ਨਦੀਃ । ਗਙ੍ਗਾ ਚ ਯਮੁਨਾ ਗੋਦਾ ਕ੍ਰਮਾਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਸਿਰ, ਨਾਭੀ ਅਤੇ ਪੈਰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚਾਰ ਨਦੀਆਂ ਸਥਾਪਤ ਕਰੇ: ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ, ਗੋਦਾਵਰੀ ਅਤੇ ਨਾਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਰਸਵਤੀ।
ਦਹੇਤ੍ਤੁ ਵਿष੍ਣੁਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਗਾਯਤ੍ਰਯਾ ਸ਼੍ਰਪਯੇਚ੍ਚਰੁਮ੍। ਹੋਮਯੇਚ੍ਚ ਬਲਿਂ ਦਦ੍ਯਾਦੁਤ੍ਤਰੇ ਭੋਜਯੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਵਿਸ਼ਨੁ ਗਾਇਤਰੀ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ, ਗਾਇਤਰੀ ਨਾਲ ਪਕਿਆ ਚੌਲ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਹਵਨ ਕਰੇ, ਬਲੀ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ।
ਸਾਮਾਧਿਪਾਨਾਂ ਤੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਹੇਮ ਗਾਂ ਗੁਰਵੇ ਦਦੇਤ੍। ਦਿਕਪਤਿਭ੍ਯੋ ਬਲਿਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਚ ਜਾਗਰਮ੍
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇਵੇ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬਲੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਰਣ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਗੀਤਾਦਿਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਸਰ੍ਵਭਾਗਧਿਵਾਸਨਾਤ੍
‘ਬ੍ਰਹਮਗੀਤ’ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਹਿੱਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਸ੍ਥਾਪਨਾਰ੍ਥਨ੍ਤੁ ਗਰ੍ਭਾਗਾਰਂ ਤੁ ਸਪ੍ਤਧਾ। ਵਿਭਜੇਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਾਗੇ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਪਿੰਡੀਕਾ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ, ਗਰਭਗ੍ਰਹਿ ਨੂੰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੋ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰੇ।
ਦੇਵਮਾਨੁषਪੈਸ਼ਾਚਭਾਗੇषੁ ਨ ਕਦਾਯਨ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਾਗਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਕਿਞ੍ਚਦਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਚਾਣ੍ਡਜ
ਦੇਵ, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਪਿਸਾਚਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਮੂਰਤੀ ਨਾ ਰੱਖੋ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਦੂਜਾ ਹਿੱਸਾ ਨਾ ਲਵੋ।
ਦੇਵਮਾਨੁषਭਾਗਾਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾ ਯਤ੍ਨਾਤ੍ਤੁਪਿਣ੍ਡਿਕਾ । ਨਪੁਂਸਕਸ਼ਿਲਾਯਾਨ੍ਤੁ ਰਤ੍ਨਨ੍ਯਾਸਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਦੇਵ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡੀਕਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ ਕਰੋ। ਨਪੁੰਸਕ ਪੱਥਰ ਹੋਵੇ ਤਾਂ, ਰਤਨ ਰੱਖਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰੋ।
ਨਾਰਸਿਂਹੇਨ ਹੁਤ੍ਵਾਥ ਨਤ੍ਨਯਾਸਂ ਚ ਤੇਨ ਵੈ। ਵ੍ਰੀਹੀਨ੍ ਸਤ੍ਨਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਧਾਤੂਁਸ਼੍ਚ ਲੋਹਾਦੀਂਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਾਦਿਕਾਨ੍
ਨਰਸਿੰਹ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਰਤਨ, ਚੌਲ, ਧਾਗੇ, ਤਿੰਨ ਧਾਤਾਂ, ਲੋਹਾ ਆਦਿ, ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰੱਖੋ।
ਪੂਰ੍ਵਾਦਿਨਵਗਰ੍ਤ੍ਤੇषੁ ਨ੍ਯਸੇਨ੍ ਮਧ੍ਯੇ ਯਥਾਰੁਚਿ। ਅਥ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਗਰ੍ਤ੍ਤੋ ਗੁਗ੍ਗੁਲੁਨਾਵृਤਃ
ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਨੌ ਖੱਡਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਨ ਚਾਹੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਚੀਜ਼ਾਂ ਰੱਖੋ। ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਖੱਡੇ ਨੂੰ ਗੁਗਗਲ ਨਾਲ ਢੱਕੋ।
ਰਤ੍ਨਨ੍ਯਾਸਵਿਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾਮਾਲਭੇਦ੍ਗੁਰੁਃ। ਸਸ਼ਲਾਕੈਰ੍ਦ੍ਦਰ੍ਭਪੁਞ੍ਜੈਃ ਸਹਦੇਵੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਰਤਨ ਰੱਖਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗੁਰੂ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਦਰਭਾ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਛੂਹੇ।