ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਆਕਾਸ਼ਵਾਯੁਤੇਜਾਂਸਿ ਸਲਿਲਂ ਪृਥਿਵੀ ਤਥਾ। ਸ੍ਥੂਲਮੇਭਿਃ ਸ਼ਰੀਰਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਂ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ

ਅਕਾਸ਼, ਹਵਾ, ਅੱਗ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਧਰਤੀ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਦਾ ਮੂਲ, ਮੋਟਾ ਸਰੀਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਾਣਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਭਕਾਰਨ੍ਤੁ ਜੀਵੋਪਾਧਿਗਤਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਹृਦਯਸ੍ਥਂ ਬਕਾਰਨ੍ਤੁ ਬੁਦ੍ਧਿਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ ਬੁਧਃ

ਜੀਵ ਦੇ ਨਾਲ ਭਾ ਅੱਖਰ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਣ ਤੱਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਬਾ ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿਚ ਬੁੱਧੀ ਤੱਤ ਵਜੋਂ ਰੱਖੇ।

ਫਕਾਰਮਪਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਅਹਙ੍ਕਾਰਮਯਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਮਨਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਕਾਰਨ੍ਤੁ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਸਙ੍ਕਲ੍ਪਸਮ੍ਭਵਮ੍

ਉਥੇ ਫਾ ਅੱਖਰ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਮਨ ਤੱਤ, ਪਾ ਅੱਖਰ, ਜੋ ਇਰਾਦੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੈ, ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਬ੍ਦਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਤਤ੍ਤ੍ਵਨ੍ਤੁ ਨਕਾਰਂ ਮਸ੍ਤਕੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਮਕਂ ਧਕਾਰਨ੍ਤੁ ਵਕ੍ਤ੍ਰਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍

ਨਾ ਅੱਖਰ, ਜੋ ਸੁਖਮ ਧੁਨ ਦਾ ਤੱਤ ਹੈ, ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖੋ; ਧਾ ਅੱਖਰ, ਜੋ ਛੂਹ ਦਾ ਤੱਤ ਹੈ, ਮੂੰਹ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਰੱਖੋ।

ਦਕਾਰਂ ਰੂਪਤਤ੍ਤ੍ਵਨ੍ਤੁ ਹृਦ੍ਦੇਸ਼ੇ ਵਿਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ । ਥਕਾਰਂ ਵਸ੍ਤਿਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਰਸਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਕਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍

ਦਾ ਅੱਖਰ, ਜੋ ਰੂਪ ਦਾ ਤੱਤ ਹੈ, ਦਿਲ ਵਿਚ ਰੱਖੋ; ਥਾ ਅੱਖਰ, ਜੋ ਸਵਾਦ ਦਾ ਤੱਤ ਹੈ, ਪੇਟ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ ਰੱਖੋ।

ਤਕਾਰਂ ਗਨ੍ਧਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਜਙ੍ਘਯੋਰ੍ਵ੍ਵਿਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍। ਣਕਾਰਂ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਯੋਰ੍ਨ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਢਕਾਰਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤ੍ਵਚਿ

ਤਾ ਅੱਖਰ, ਜੋ ਸੁਗੰਧ ਦਾ ਤੱਤ ਹੈ, ਲੱਤਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖੋ; ਣਾ ਅੱਖਰ ਕੰਨਾਂ ਵਿਚ, ਤੇ ਢਾ ਅੱਖਰ ਚਮੜੀ ਵਿਚ ਰੱਖੋ।

ਡਕਾਰਂ ਨੇਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮੇ ਤੁ ਰਸਨਾਯਾਂ ਠਕਾਰਕਮ੍। ਟਕਾਰਂ ਨਾਸਿਕਾਯਾਨ੍ਤੁ ਞਕਾਰਂ ਵਾਚਿ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍

ਢਾ ਅੱਖਰ ਦੋਵਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਠਾ ਅੱਖਰ ਜੀਭ ਵਿਚ; ਟਾ ਅੱਖਰ ਨੱਕ ਵਿਚ, ਤੇ ਞਾ ਅੱਖਰ ਬੋਲੀ ਵਿਚ ਰੱਖੋ।

ਝਕਾਰਂ ਕਰਯੋਰ੍ਨ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪਾਣਿਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਜਕਾਰਂ ਪਦਯੋਰ੍ਨ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਛਂ ਪਾਯੌ ਚਮੁਪਸ੍ਥਕੇ

ਝਾ ਅੱਖਰ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ, ਜੋ ਹੱਥਾਂ ਦਾ ਤੱਤ ਹੈ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਰੱਖੇ; ਜਾ ਅੱਖਰ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ, ਛਾ ਅੱਖਰ ਮਲਦਵਾਰ ਵਿਚ, ਤੇ ਚਾ ਅੱਖਰ ਲਿੰਗ ਵਿਚ।

ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ ਪृਥਿਵੀਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਙਕਾਰਂ ਪਾਦਯੁਗ੍ਮਕੇ। ਵਸ੍ਤੌ ਘਕਾਰਂ ਗਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤੈਜਸਂ ਹृਦਿ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍

ਪृथਵੀ ਦਾ ਤੱਤ, ਙਾ ਅੱਖਰ, ਦੋਵਾਂ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖੋ; ਘਾ ਅੱਖਰ ਪੇਟ ਵਿਚ, ਤੇ ਗਾ ਅੱਖਰ, ਜੋ ਅੱਗ ਦਾ ਤੱਤ ਹੈ, ਦਿਲ ਵਿਚ ਰੱਖੋ।

ਖਕਾਰਂ ਵਾਯੁਤਤ੍ਤ੍ਵਞ੍ਚ ਨਾਸਿਕਾਯਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍। ਕਕਾਰਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਖਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮਸ੍ਤਕੇ ਬੁਧਃ

ਖਾ ਅੱਖਰ, ਜੋ ਹਵਾ ਦਾ ਤੱਤ ਹੈ, ਨੱਕ ਵਿਚ ਰੱਖੋ; ਕਾ ਅੱਖਰ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਤੱਤ ਹੈ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰ ਵਿਚ ਸਦਾ ਰੱਖੇ।

ਹृਤ੍‌ਪੁਣ੍ਡਰੀਕੇ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਯਕਾਰਂ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਦੈਵਤਮ੍। ਦ੍ਵਾਸਪ੍ਤਤਿਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਹृਦਯਾਦਭਿਨਿਃ ਸृਤਾਃ

ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿਚ ਯਾ ਅੱਖਰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਰੱਖੋ; ਦਿਲ ਤੋਂ ਬਹੱਤਰ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਡੀਆਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ।

ਕਲਾषੋਡਸ਼ਸਂਯੁਕ੍ਤ ਮਕਾਰਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਚਿਨ੍ਤਯੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਬਿਨ੍ਦੁਂ ਵਹ੍ਨੇਸ੍ਤੁ ਮਣ੍ਡਲਮ੍

ਉਥੇ ਮਾ ਅੱਖਰ, ਜੋ ਸੋਲਾਂ ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਰੱਖੋ; ਉਸ ਵਿਚ ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਅੱਗ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਬਿੰਦੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।

ਹਕਾਰਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਃ। ਓਂ ਆਂ ਪਰਮੇष੍ਠ੍ਯਾਤ੍ਮਨੇ ਆਂ ਨਮਃ ਪੁਰੁषਾਤ੍ਮਨੇ

ਉਥੇ, ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਹਾ ਅੱਖਰ ਪ੍ਰਣਵ ਦੇ ਨਾਲ ਰੱਖੇ; ਓਂ ਆਂ, ਸਰਵੋਚ ਆਤਮਾ ਲਈ; ਆਂ, ਪੁਰਖ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਓਂ ਵਾਂ ਮਨੋਨਿਵृਤ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਮਨੇ ਨਾਞ੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ। ਓਂ ਵਾ ਨਮਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪਞ੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ

ਓਂ ਵਾਂ, ਮਨ ਦੇ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਆਤਮਾ ਲਈ; ਨਮਸਕਾਰ ਵਿਸ਼ਵ ਆਤਮਾ ਨੂੰ। ਓਂ ਵਾ, ਨਮਸਕਾਰ ਸਭ ਆਤਮਾ ਨੂੰ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤਾਕਤਾਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸ੍ਥਾਨੇ ਤੁ ਪ੍ਰਥਮਾ ਯੋਜ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਆਸਨੇ ਮਤਾ। ਤृਤੀਯਾ ਸ਼ਯਨੇ ਤਦ੍ਵਚ੍ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਪਾਨਕਰ੍ਮ੍ਮਣਿ

ਪਹਿਲੀ ਤੱਤ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਬੈਠਣ ਲਈ, ਤੀਜੀ ਲੈਟਣ ਲਈ, ਤੇ ਚੌਥੀ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ।

ਗ੍ਰਤ੍ਯਰ੍ਚ੍ਚਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮੀ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਞ੍ਚੋਪਨਿषਦਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ। ਹੁਙ੍ਕਾਰਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਯਂ ਹਰਿਮ੍

ਗ੍ਰਤਿਆਰਚਾ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਦਿਨ, ਪੰਜ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 'ਹੁਂ' ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਰੂਪ ਹਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਯਾਂ ਮੂਰ੍ਤਿ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਤਃ। ਓਂ ਨਮੋਂ ਭਗਵਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਮੂਲਕਮ੍

ਜਿੱਥੇ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਰੱਖੋ: 'ਓਮ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵਾਇਆ' ਇਹ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ।

ਸ਼ਿਰੋਘ੍ਰਾਣਲਲਾਟੇषੁ ਮੁਖਕਣ੍ਠਹृਦਿ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਭੁਜਯੋਰ੍ਜਙ੍ਘਯੋਰਙ੍ਘ੍ਰ੍ਯੋਃ ਕੇਸ਼ਵਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਨ੍ਯਸੇਤ੍

ਸਿਰ, ਨੱਕ, ਮੱਥੇ, ਮੂੰਹ, ਗਲੇ ਤੇ ਦਿਲ 'ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਸਿਰ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।

ਨਾਰਾਯਣਂ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਂ ਮਾਧਵਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਭੁਜਯੋਰ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁ ਚ ਹृਦੇਯੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍

ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਮੂੰਹ 'ਤੇ, ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਗਲੇ 'ਤੇ, ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਦਿਲ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।

ਮਧੁਸੂਦਨਕਂ ਪृष੍ਠੇ ਵਾਮਨਂ ਜਠਰੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਕਟ੍ਯਾਨ੍ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਜਙ੍ਘਾਯਾਂ ਸ਼੍ਰੀਧਰਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍

ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਪਿੱਠ 'ਤੇ, ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਪੇਟ 'ਤੇ, ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਕਮਰ 'ਤੇ, ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਨੂੰ ਪਿੰਡੀਆਂ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।

ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਾਂ ਪਦ੍ਮਨਾਭਂ ਤੁ ਗੁਲ੍ਫਕੇ। ਦਾਮੋਦਰਂ ਪਾਦਯੋਸ਼੍ਚ ਹृਦਯਾਦਿषਡਙ੍ਗਕਮ੍

ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ ਗਟ 'ਤੇ, ਤੇ ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ; ਇਹ ਦਿਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਛੇ ਅੰਗ ਹਨ।

ਏਤਤ੍ ਸਾਧਾਰਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਦਿਮੂਰ੍ਤ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਸਤ੍ਤਮ। ਅਥਵਾ ਯਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਰਬ੍ਧਂ ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਭਵੇਤ੍

ਇਹ ਆਦਿ ਮੂਰਤੀ ਲਈ ਆਮ ਢੰਗ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ! ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ।

ਤਸ੍ਯੈਵ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਜੀਵਕਰਣਂ ਭਵੇਤ੍। ਯਸ੍ਯਾ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਯਨ੍ਨਾਮ ਤਸ੍ਯਾਦ੍ਯਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਚ ਯਤ੍

ਉਸ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਜੀਵਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਜੋ ਨਾਮ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅੱਖਰ ਵੀ।

ਤਤ੍ ਸ੍ਵਰੈਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਰ੍ਭੇਦ੍ਯਂ ਹ੍ਯਙ੍ਗਾਨਿ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍। ਹृਦਯਾਦੀਨਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਮੂਲਞ੍ਚ ਦਸ਼ਮਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍

ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਬਾਰਾਂ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਵੰਡ ਕੇ, ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰੋ; ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦਿਲ ਆਦਿ ਤੇ ਦਸ-ਅੱਖਰੀ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ।

ਯਥਾ ਦੇਵੇ ਤਥਾ ਦੇਹੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਵਿਨਿਯੋਜਯੇਤ੍। ਚਕ੍ਰਾਵ੍ਜਮਣ੍ਡਲੇ ਵਿष੍ਣੁਂ ਯਜੇਦ੍ਗਨ੍ਧਾਦਿਨਾ ਤਥਾ

ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਵਿੱਚ, ਤਿਵੇਂ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ; ਕਮਲ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਵਚ੍ਚਾਸਨਂ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਸਗਾਤ੍ਰਂ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਮ੍। ਸ਼ੁਭਞ੍ਚਕ੍ਰਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰਂ ਹ੍ਯਪਰਿष੍ਟਾਦ੍ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍

ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਆਸਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ; ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸ਼ੁਭ ਬਾਰਾਂ-ਸਪੋਕ ਵਾਲਾ ਚੱਕਰ ਸੋਚੋ।

ਤ੍ਰਿਨਾਭਿਚਕ੍ਰਂ ਦ੍ਵਿਨੇਮਿ ਖਰੈਸ੍ਤਚ੍ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਪृष੍ਠਦੇਸ਼ੇ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾਦੀਨ੍ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍

ਤਿੰਨ-ਨਾਭੀ ਚੱਕਰ, ਦੋ ਗੇੜਾਂ ਤੇ ਸਪੋਕਾਂ ਨਾਲ; ਪਿੱਠ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਦਿ ਤੱਤ ਆਦਿ ਰੱਖੇ।

ਪੂਜਯੇਦਾਰਕਾਗ੍ਰੇषੁ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਧਾ ਪੁਨਃ। ਕਲਾषੋਡਸ਼ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸੋਮਨ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍

ਕਿਰਨਾਂ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਤੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਬਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਉਥੇ ਸੋਲਾਂ ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।

ਸਬਲਂ ਤ੍ਰਿਤਯਂ ਨਾਭੌ ਚਿਨ੍ਤਯੇਦ੍ਦੇਸ਼ਿਕੋਤ੍ਤਮਃ। ਪਦ੍ਮਾਞ੍ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਦਲਂ ਪਦ੍ਮਮਧ੍ਯੇ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍

ਉੱਤਮ ਗੁਰੂ ਤਿੰਨ ਤਾਕਤ ਨਾਭੀ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰੇ; ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ, ਉਸ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।