ਪਾਤ੍ਰਂ ਨੀਰਾਜਨਾਰ੍ਥਂ ਚ ਤਥੋਦ੍ਵਰ੍ਤ੍ਤਨਮਾਨਿਲੇ। ਗਨ੍ਧੁਪੁष੍ਪਾਨ੍ਵਿਤਂ ਪਾਤ੍ਰਮੈਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਪਾਤ੍ਰਕੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਨਿਰਾਜਨ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਪਾਤਰ, ਇਸ਼ਾਨ ਕੋਣ ਵਿੱਚ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਤਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੁਰਾਮਾਂਸੀਂ ਚਾਮਲਕਂ ਸਹਦੇਵਾਂ ਨਿਸ਼ਾਦਿਕਮ੍। षष੍ਟਿਦੀਪਾਨ੍ਨ੍ਯਸੇਦष੍ਟੌ ਨ੍ਯਸੇਨ੍ਨੀਰਾਜਨਾਯ ਚ
ਮੁਰਾ, ਮਾਂਸੀ, ਆਮਲਕ, ਸਹਦੇਵੀ, ਨਿਸਾਦਿਕ ਅਤੇ ਸਠ ਲੰਪ ਰੱਖਣੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਿਰਾਜਨ ਲਈ ਅਠ ਲੰਪ ਵੀ ਰੱਖਣੇ ਹਨ।
ਸ਼ਙ੍ਖਂਹਚਕ੍ਰਞ੍ਚ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਂ ਕੁਲਿਸ਼ਂ ਪਙ੍ਕਜਾਦਿਕਮ੍। ਹੇਮਾਦਿਪਾਤ੍ਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਾਦਿਪੁष੍ਪਕਮ੍
ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ, ਵਜਰ, ਪਦਮ ਆਦਿ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਅਤੇ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵੀ ਰੱਖਣੇ ਹਨ।
ਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਏਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਜਯਯੇਤ੍ ਕੁਣ੍ਡਂ ਗੁਰੁਰ੍ਵ੍ਵਹ੍ਨਿਞ੍ਚ ਵੈष੍ਣਵਮ੍। ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾष੍ਟਸ਼ਤਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਪਾਤਵਿਧਿਨਾ ਘਟਾਨ੍
ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਇਸ਼ਾਨ ਕੋਣ ਵਿੱਚ, ਗੁਰੂ ਨੇ ਕੁੰਡ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਅੱਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਇਕ ਸੌ ਅਠ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਘੜਿਆਂ ਨੂੰ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ ਕਾਰੁਸ਼ਾਲਾਯਾਂ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਭਿਮੁਰ੍ਤ੍ਤਿਰ੍ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਤੁਰ੍ਯ੍ਯਸ਼ਬਦੈਃ ਕੌਤੁਕਞ੍ਚ ਬਨ੍ਧਯੇਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਕਰੇ
ਉਹ ਕਾਰਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰੇ, ਤੇ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ; ਸ਼ੁਭ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਦੱਖਣ ਹੱਥ ਤੇ ਕੌਤੁਕਾ ਧਾਗਾ ਬੰਨ੍ਹੇ।
ਵਿष੍ਣਵੇ ਸ਼ਿਪਿਵਿष੍ਟੇਤਿ ਊਰ੍ਣਾਸੂਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍षਪੈਃ। ਪਟ੍ਟਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦੇਸ਼ਿਕਸ੍ਯਾਪਿ ਕੌਤੁਕਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੁ ਲਈ 'ਸ਼ਿਪਿਵਿਸ਼ਟ' ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਨ ਦੇ ਧਾਗੇ ਤੇ ਰਾਈ ਦੇ ਦਾਣੇ ਨਾਲ, ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਨਾਲ, ਗੁਰੂ ਨੇ ਵੀ ਕੌਤੁਕਾ ਧਾਗਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਣ੍ਡਪੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂ ਪੂਜਿਤਾਂ ਸ੍ਤੁਵਨ੍। ਨਮਸ੍ਤੇਰ੍ਚ੍ਯੇਂ ਸੁਰੇਸ਼ਾਨਿ ਪ੍ਰਣੀਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮ੍ਮਣ
ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀ, ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਤਕਾਰ ਕਰੇ: 'ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਬਣਾਈ ਹੋਈ।'
ਪ੍ਰਭਾਵਿਤਾਸ਼ੇषਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰਿ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮੋ ਨਮਃ। ਤ੍ਵਯਿ ਸਮ੍ਪੂਜਯਾਮੀਸ਼ੇ ਨਾਰਾਯਣਮਨਾਮਯਮ੍
'ਹੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈ।'
ਰਹਿਤਾ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਦੋषੈਸ੍ਤ੍ਵਮृਦ੍ਧਿਯੁਕ੍ਤਾ ਸਦਾ ਭਵ। ਏਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਨਯੇਤ੍ਤਾਂ ਸ੍ਨਾਨਮਣ੍ਡਪਮ੍
'ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਲਾ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹੋ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਨਾਨ ਮੰਡਪ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਨ੍ਤੋषਯੇਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰ੍ਗੁਰਵੇ ਗਾਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍। ਚਿਤ੍ਰਂ ਦੇਵੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨੇਤ੍ਰੇ ਚੋਨ੍ਮੀਲਯੇਤ੍ਤਤਃ
ਸ਼ਿਲਪਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋਹਫੇ ਦੇ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਿਵਾਏ; 'ਹੇ ਦੇਵ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੇ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਜ੍ਯੋਤੀਤਿ ਦृष੍ਟਿਞ੍ਚ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਭਦ੍ਰਪੀਠਕੇ। ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਲਾਨਿ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਘृਤਂ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਕਂ ਤਥਾ
'ਅੱਗ ਹੀ ਜੋਤ ਹੈ' ਕਹਿ ਕੇ, ਭਦ੍ਰ ਪੀਠ ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਦਿਵੇ; ਫਿਰ ਸਫੈਦ ਫੁੱਲ, ਘੀ ਅਤੇ ਸਫੈਦ ਰਾਈ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਦੂਰ੍ਵ੍ਵਾਂ ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਿਰਸਿ ਦੇਸ਼ਿਕਃ। ਮਧੁਵਾਤੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨੇਤ੍ਰੇ ਚਾਭ੍ਯਞ੍ਜਯੇਦ੍ ਗੁਰੁਃ
ਗੁਰੂ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਦੂਬ ਘਾਸ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਦਾ ਸਿਰਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; 'ਮਧੁਵਾਤ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਗੁਰੂ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਇਮਂ ਮੇਤਿ ਚ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯੇਤ੍ ਘृਤੇਨਾਭ੍ਯਞ੍ਜਯੇਤ੍ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਪਠਨ੍ ਘृਤਵਤੀਂ ਪੁਨਃ
ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਮੰਤਰ ਨਾਲ 'ਇਮੰ ਮੇ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਹੀ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਸੂਰਪਿष੍ਟੇਨੋਦ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਅਤੋ ਦੇਵੇਤਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਨ੍। ਕ੍ਸ਼ਾਲਯੇਦੁष੍ਣਤੀਰ੍ਥਜੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪਾਵਮਾਨੀਤਿ ਰਤ੍ਨਜੈਃ
ਮਸੂਰ ਦੇ ਪੀਠ ਨਾਲ ਮਲ ਕੇ, 'ਅਤੋ ਦੇਵੇ' ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਗਰਮ ਤੀਰਥ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ 'ਪਾਵਮਾਨੀ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰੁਪਦਾਦਿਵੇਤ੍ਯਨੁਲਿਮ੍ਪੇਦਾਪੋ ਹਿष੍ਠੇਤਿ ਸੇਚਯੇਤ੍। ਨਦੀਜੈਸ੍ਤੀਰ੍ਥਜੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪਾਵਮਾਨੀਤਿ ਰਤ੍ਨਜੈ
ਦ੍ਰੁਪਦ ਆਦਿ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਲਗਾਉਣਾ, 'ਆਪੋ ਹਿਠ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਣਾ। ਨਦੀ ਜਾਂ ਤੀਰਥ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, 'ਪਾਵਮਾਨੀ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ।
ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛ ਚਨ੍ਦਨੈਸ੍ਤੀਰ੍ਥਮृਤ੍ਕਲਸ਼ੇਨ ਚ। ਸ਼ਨ੍ਨੋ ਦੇਵੀਃ ਸ੍ਨਾਪਯੇਚ੍ਚ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾਪ੍ਯੁष੍ਣਵਾਰਿਣਾ
ਚੰਦਨ ਤੇ ਤੀਰਥ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾਓ। 'ਸ਼ੰਨੋ ਦੇਵੀ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਤੇ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਓ।
ਪਞ੍ਚਮृਦ੍ਭਿਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯੇਤਿ ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਸਿਕਤਾਦ੍ਭਿਰਿਮਂ ਮੇਤਿ ਵਲ੍ਮੀਕੋਦਘਟੇਨ ਚ
ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ 'ਹਿਰਣਯ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਸਨਾਨ ਕਰੋ। ਰੇਤ ਨਾਲ 'ਇਮੰ ਮੇ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਤੇ ਚੀਟੀ ਦੇ ਟੇਕ ਜਾਂ ਉੱਚੇ ਘੜੇ ਨਾਲ।
ਤਦ੍ਧਿष੍ਣੋਰਿਤਿ ਓषਧ੍ਯਦ੍ਭਿਰ੍ਥਾ ਓषਧੀਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ। ਯਝਾਯਜ੍ਞੇਤਿ ਕਾषਾਯੈਃ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਗਵ੍ਯਕੈਸ੍ਤਤਃ
'ਤੱਧਿਸ਼ਣੋਰ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰੋ। 'ਥਾ ਔਸ਼ਧੀ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਪੰਜ ਗਾਵਿ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ 'ਯਝਾਯਝ੍ਣ' ਪੜ੍ਹੋ।
ਪਯਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯਾਃ ਫਲਿਨਾ ਫਲਾਮ੍ਬੁਭਿਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਤਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸੌਮ੍ਯੇਨ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਕਲਸੇਨ ਚ
'ਪਯਹ ਪ੍ਰਥਿਵਿਆੰ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਫਲ ਵਾਲੇ ਪੌਦੇ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰੋ। 'ਵਿਸ਼ਵਤਸਚਕਸ਼ੁ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੂਰਬ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ।
ਸੋਮਂ ਰਾਜਾਨਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਵਿष੍ਣੋ ਰਰਾਟਂ ਦਕ੍ਸ਼ਤਃ। ਹਂਸਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇਨ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦੁਦ੍ਵਰ੍ਤ੍ਤਨਂ ਹਰੇਃ
'ਸੋਮੰ ਰਾਜਾਨੰ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਨਾਨ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਕਰੋ। 'ਹੰਸਹ ਸ਼ੁਚਿ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਹਰੀ ਦਾ ਉਤਰੀ ਪਾਸੇ ਉਨਲੈਪਨ ਕਰੋ।
ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾਨਨ੍ਦਿਵਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਮਾਂਸੀ ਚ ਕੇ ਦਦੇਤ੍ । ਮਾਨਸ੍ਤੋਕੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਗਨ੍ਧਦ੍ਵਾਰੇਤਿ ਗਨ੍ਧਕੈਃ
'ਮੂਰਧਾਨੰ дивਮ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਧਾਤਰੀ ਤੇ ਮਾਂਸੀ ਭੇਟ ਕਰੋ। 'ਮਾਨਸਤੋਕ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧੀ ਪਦਾਰਥ 'ਗੰਧਦਵਾਰੇ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਇਦਮਾਪੇਤਿ ਚ ਘਟੈਰੇਕਾਸ਼ੀਤਿਪਦਸ੍ਥਿਤੈਃ। ਏਹ੍ਯੇਹਿ ਭਗਵਨ੍ ਵਿष੍ਣੋ ਲੋਕਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਕ
'ਇਦਮਾਪੇ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਇਕਿਆਸੀ ਪਦਾਂ ਵਾਲੇ ਘੜੇ ਵਰਤੋ। 'ਏਹਿ ਏਹਿ ਭਗਵਨ ਵਿਸ਼ਨੂ', ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਯਜ੍ਞਭਾਗਂ ਗृਹਾਣੇਮਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ। ਅਨੇਨਾਵਾਹ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਕੌਤੁਕਮੋਚਨਮ੍
ਹੇ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਇਹ ਯਜਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਹਵਾਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਧਾਗਾ ਉਤਾਰਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰੋ।
ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਤ੍ਵੇਤਿ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਦੇਸ਼ਿਕਸ੍ਯਾਪਿ ਮੋਚਯੇਤ੍। ਹਿਰਣ੍ਮਯੇਨ ਪਾਦ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਦਤੋ ਦੇਵੇਤਿ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਕਮ੍
'ਮੁੰਚਾਮਿ ਤ੍ਵ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤ ਕਰੋ। ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਪੈਰ ਧੋਣ ਦਾ ਪਾਣੀ ਦਿਓ, 'ਅਤੋ ਦੇਵੇ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਅਰਘ ਦਿਓ।
ਮਧੁਵਾਤਾ ਮਧੁਪਰ੍ਕ੍ਕਂ ਮਯਿ ਗृਹ੍ਮਾਮਿ ਚਾਚਮੇਤ੍। ਅਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨਮੀਮਦਨ੍ਤੇਤਿ ਕਿਰੇਦ੍ਦੂਰ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਤਂ ਬੁਧਃ
'ਮਧੁਵਾਤਾ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮਧੁਪਾਰਕ ਭੇਟ ਕਰੋ, 'ਮਯਿ ਗ੍ਰਹਮਾਮਿ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਆਚਮਨ ਕਰੋ। 'ਅਕਸ਼ੰਨਮੀਮਦੰਤ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਦੁਰਵਾ ਤੇ ਚਾਵਲ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਕਾਣ੍ਡਾਨ੍ਨਿਰ੍ਮ੍ਮਞ੍ਛਨਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਵਨ੍ਧਂ ਗਨ੍ਧਵਤੀਤਿ ਚ। ਉਨ੍ਨਯਾਮੀਤਿ ਮਾਲ੍ਯਞ੍ਚ ਇਦਂ ਵਿष੍ਣੁ ਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍
ਕਾਂਡਾ ਨਾਲ ਆਸਨ ਬਣਾਓ, 'ਗੰਧਵਤੀ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ। 'ਉਨਨਯਾਮਿ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮਾਲਾ ਭੇਟ ਕਰੋ, ਤੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਦਿਓ।
ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਵੇਦਾਹਮਿਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰੀਯਕਮ੍। ਮਹਾਵ੍ਰਤੇਨ ਸਕਲੀਪੁष੍ਪਂ ਚੌषਧਯਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
'ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੇ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਜੋੜਾ ਵਸਤ੍ਰ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਉੱਤਰੀਆ ਲਈ 'ਵੇਦਾਹਮ' ਪੜ੍ਹੋ। 'ਮਹਾਵ੍ਰਤ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਧੂਪਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੂਰਸੀਤਿ ਵਿਭ੍ਰਾਟ੍ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਚਾਞ੍ਚਨਮ੍। ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤੀਤਿ ਚ ਤਿਲਕਂ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁष੍ਟ੍ਵੇ ਤਿ ਮਾਲ੍ਯਕਮ੍
'ਧੂਰਾਸੀ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਧੂਪ ਭੇਟ ਕਰੋ, 'ਵਿਭਰਾਟ' ਸੂਕਤ ਨਾਲ ਅੰਜਨ ਲਗਾਓ। 'ਯੁੰਜੰਤਿ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਤਿਲਕ, 'ਦੀਰਘਾਯੁਸ਼ਟਵੇ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮਾਲਾ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਚ੍ਛਤ੍ਰੇਤਿ ਛਤ੍ਰਨ੍ਤੁ ਆਦਰ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਵਿਰਾਜਤਃ। ਚਾਮਰਨ੍ਤੁ ਵਿਕਰ੍ਣੇਨ ਭੂषਾਂ ਰਥਨ੍ਤਰੇਣ ਚ
'ਇੰਦਰਛਤਰ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਛਤਰੀ ਭੇਟ ਕਰੋ। 'ਵਿਰਾਜਤ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਆਇਨਾ, 'ਵਿਕਰਨ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਚਾਮਰ, 'ਰਥੰਤਰੇ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਗਹਣੇ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਵ੍ਯਜਨਂ ਵਾਯੁਦੈਵਤ੍ਯੈਰ੍ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਤ੍ਵੇਤਿ ਪੁष੍ਪਕਮ੍। ਵੇਦਾਦ੍ਯੈਃ ਸਂਸ੍ਤੁਤਿਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਧਰੇਃ ਪੁਰੁषਸੂਕ੍ਤਤਃ
ਵਾਯੁ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੱਖਾ ਭੇਟ ਕਰੋ, 'ਮੁੰਚਾਮਿ ਤ੍ਵ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕਤ ਤੋਂ ਕਰੋ।