ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਵਲ੍ਮੀਕਮृਤ੍ਤਿਕਾਂ ਸਪ੍ਤਸ੍ਥਾਨੋਤ੍ਥਾਮਪਰੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਜਾਹ੍ਨਤੀਵਾਲੁਕਾਤੋਯਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਦਪਰੇ ਘਟੇ

ਚੀਟੀ ਦੇ ਬਿਲ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਸੱਤ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਰੱਖੋ। ਦੂਜੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਜਹਨਵੀ ਦਰਿਆ ਦੀ ਰੇਤ ਤੇ ਪਾਣੀ ਪਾਓ।

ਵਰਾਹਵृषਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰਵਿषਾਣੋਦ੍ਧृਤਮृਤ੍ਤਿਕਾਮ੍। ਮृਤ੍ਤਿਕਾਂ ਪਦ੍ਮਮੂਲਸ੍ਯ ਕੁਸ਼ਸ੍ਯ ਤ੍ਵਪਰੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍

ਸੂਰ ਦੇ ਦੰਦ, ਬਲਦ ਦੇ ਲਿੰਗ, ਹਾਥੀ ਦੇ ਸਿੰਗ ਤੋਂ ਲਿਆਈ ਮਿੱਟੀ, ਤੇ ਪਦਮ ਦੇ ਮੁੱਲ ਤੋਂ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ ਦੀ ਘਾਸ ਤੋਂ ਲਿਆਈ ਮਿੱਟੀ ਵੀ ਰੱਖੋ।

ਤੀਰ੍ਥਪਰ੍ਵਤਮृਦ੍ਭਿਸ੍ਚ ਯੁਕ੍ਤਮਪ੍ਯਪਰੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਨਾਗਕੇਸ਼ਰਪੁष੍ਪਞ੍ਚ ਕਾਸ਼੍ਮੀਰਮਪਰੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍

ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਵੀ ਰੱਖੋ। ਦੂਜੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਨਾਗਕੇਸ਼ਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵੀ ਪਾਓ।

ਚਨ੍ਦ ਨਾਗੁਰੁਕਰ੍ਪੂਰੈਃ ਪੁष੍ਪਂ ਚੈਵਾਪਰੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਵੈਦੂਰ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਰੁਮਂ ਮੁਕ੍ਤਾਂ ਸ੍ਫਟਿਕਂ ਵਜ੍ਰਮੇਵ ਚ

ਕੁਝ ਲੋਕ ਚੰਦਨ, ਨਾਗਰ, ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਬੇਰਿਲ, ਲਾਲ, ਮੋਤੀ, ਸਫਟਿਕ ਅਤੇ ਹੀਰਾ ਵੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।

ਏਤਾਨ੍ਯੇਕਤ੍ਰ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਦੇਵਸਤ੍ਤਮ। ਨਦੀਨਦਤਡਾਗਾਨਾਂ ਸਲਿਲੈਰਪਰਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍

ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇੱਕ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਦਰਿਆ, ਝੀਲ ਅਤੇ ਪੰਡਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਪਦੇ ਧਾਨ੍ਯਾਨ੍ਮਣ੍ਡਪੇ ਕਲਸ਼ਾਨ੍ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਗਨ੍ਧੋਦਕਾਦ੍ਯੈਃ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਾਨ੍ ਸ਼੍ਰੀਸੂਕ੍ਤੇਨਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍

ਇਕੱਸੀ ਖੰਡਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ, ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਘੜੇ, ਸੁਗੰਧੀ ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਭਰਕੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਸੂਕਤ ਨਾਲ ਸੰਕਲਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਯਵਂ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਕਂ ਗਨ੍ਧਂ ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਤਂ ਤਥਾ। ਲਿਤਾਨ੍ ਫਲਂ ਤਤਾ ਪੁष੍ਪਮਘ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਪੂਰ੍ਵਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍

ਜੌ, ਸਫੈਦ ਰਾਈ, ਸੁਗੰਧ, ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਦਾ ਸਿਰਾ, ਅਟੁੱਟ ਚਾਵਲ, ਫਲ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਪੂਜਾ ਲਈ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਪਦ੍ਮਂ ਸ਼੍ਯਾਮਲਤਾਂ ਦੂਰ੍ਵਾਂ ਵਿष੍ਣੁਪਰ੍ਣੀ ਕੁਸ਼ਾਂਸ੍ਤਥਾ। ਪਾਦ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭਾਗੇ ਮਧੁਪਰ੍ਕ੍ਕਂ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ

ਪਦਮ, ਕਾਲੀ ਬੇਲ, ਦੂਬ ਘਾਸ, ਵਿਸ਼ਨੁਪਰਨੀ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਰੱਖਣੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਧੁਪਰਕ ਵੀ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕਕ੍ਕੋਲਕਂ ਲਵਙ੍ਗਞ੍ਚ ਤਥਾ ਜਾਤੀਫਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਉਤ੍ਤਰੇ ਹ੍ਯਾਚਮਨਾਯ ਅਗ੍ਨੌ ਦੂਰ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍

ਕੱਕੋਲ, ਲਵੰਗ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਜਾਇਫਲ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਆਚਮਨ ਲਈ ਰੱਖਣੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਅੱਗ ਲਈ ਦੂਬ ਘਾਸ ਅਤੇ ਅਟੁੱਟ ਚਾਵਲ ਵੀ ਰੱਖਣੇ ਹਨ।

ਪਾਤ੍ਰਂ ਨੀਰਾਜਨਾਰ੍ਥਂ ਚ ਤਥੋਦ੍ਵਰ੍ਤ੍ਤਨਮਾਨਿਲੇ। ਗਨ੍ਧੁਪੁष੍ਪਾਨ੍ਵਿਤਂ ਪਾਤ੍ਰਮੈਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਪਾਤ੍ਰਕੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍

ਨਿਰਾਜਨ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਪਾਤਰ, ਇਸ਼ਾਨ ਕੋਣ ਵਿੱਚ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਤਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਮੁਰਾਮਾਂਸੀਂ ਚਾਮਲਕਂ ਸਹਦੇਵਾਂ ਨਿਸ਼ਾਦਿਕਮ੍। षष੍ਟਿਦੀਪਾਨ੍ਨ੍ਯਸੇਦष੍ਟੌ ਨ੍ਯਸੇਨ੍ਨੀਰਾਜਨਾਯ ਚ

ਮੁਰਾ, ਮਾਂਸੀ, ਆਮਲਕ, ਸਹਦੇਵੀ, ਨਿਸਾਦਿਕ ਅਤੇ ਸਠ ਲੰਪ ਰੱਖਣੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਿਰਾਜਨ ਲਈ ਅਠ ਲੰਪ ਵੀ ਰੱਖਣੇ ਹਨ।

ਸ਼ਙ੍‌ਖਂਹਚਕ੍ਰਞ੍ਚ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਂ ਕੁਲਿਸ਼ਂ ਪਙ੍ਕਜਾਦਿਕਮ੍। ਹੇਮਾਦਿਪਾਤ੍ਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਾਦਿਪੁष੍ਪਕਮ੍

ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ, ਵਜਰ, ਪਦਮ ਆਦਿ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਅਤੇ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵੀ ਰੱਖਣੇ ਹਨ।

ਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਏਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਜਯਯੇਤ੍ ਕੁਣ੍ਡਂ ਗੁਰੁਰ੍ਵ੍ਵਹ੍ਨਿਞ੍ਚ ਵੈष੍ਣਵਮ੍। ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾष੍ਟਸ਼ਤਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਪਾਤਵਿਧਿਨਾ ਘਟਾਨ੍

ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਇਸ਼ਾਨ ਕੋਣ ਵਿੱਚ, ਗੁਰੂ ਨੇ ਕੁੰਡ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਅੱਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਇਕ ਸੌ ਅਠ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਘੜਿਆਂ ਨੂੰ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ ਕਾਰੁਸ਼ਾਲਾਯਾਂ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਭਿਮੁਰ੍ਤ੍ਤਿਰ੍ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਤੁਰ੍ਯ੍ਯਸ਼ਬਦੈਃ ਕੌਤੁਕਞ੍ਚ ਬਨ੍ਧਯੇਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਕਰੇ

ਉਹ ਕਾਰਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰੇ, ਤੇ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ; ਸ਼ੁਭ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਦੱਖਣ ਹੱਥ ਤੇ ਕੌਤੁਕਾ ਧਾਗਾ ਬੰਨ੍ਹੇ।

ਵਿष੍ਣਵੇ ਸ਼ਿਪਿਵਿष੍ਟੇਤਿ ਊਰ੍ਣਾਸੂਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍षਪੈਃ। ਪਟ੍ਟਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦੇਸ਼ਿਕਸ੍ਯਾਪਿ ਕੌਤੁਕਮ੍

ਵਿਸ਼ਨੁ ਲਈ 'ਸ਼ਿਪਿਵਿਸ਼ਟ' ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਨ ਦੇ ਧਾਗੇ ਤੇ ਰਾਈ ਦੇ ਦਾਣੇ ਨਾਲ, ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਨਾਲ, ਗੁਰੂ ਨੇ ਵੀ ਕੌਤੁਕਾ ਧਾਗਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਮਣ੍ਡਪੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂ ਪੂਜਿਤਾਂ ਸ੍ਤੁਵਨ੍। ਨਮਸ੍ਤੇਰ੍ਚ੍ਯੇਂ ਸੁਰੇਸ਼ਾਨਿ ਪ੍ਰਣੀਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮ੍ਮਣ

ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀ, ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਤਕਾਰ ਕਰੇ: 'ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਬਣਾਈ ਹੋਈ।'

ਪ੍ਰਭਾਵਿਤਾਸ਼ੇषਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰਿ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮੋ ਨਮਃ। ਤ੍ਵਯਿ ਸਮ੍ਪੂਜਯਾਮੀਸ਼ੇ ਨਾਰਾਯਣਮਨਾਮਯਮ੍

'ਹੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈ।'

ਰਹਿਤਾ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਦੋषੈਸ੍ਤ੍ਵਮृਦ੍ਧਿਯੁਕ੍ਤਾ ਸਦਾ ਭਵ। ਏਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਨਯੇਤ੍ਤਾਂ ਸ੍ਨਾਨਮਣ੍ਡਪਮ੍

'ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਲਾ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹੋ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਨਾਨ ਮੰਡਪ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ।

ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਨ੍ਤੋषਯੇਦ੍‌ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰ੍ਗੁਰਵੇ ਗਾਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍। ਚਿਤ੍ਰਂ ਦੇਵੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨੇਤ੍ਰੇ ਚੋਨ੍ਮੀਲਯੇਤ੍ਤਤਃ

ਸ਼ਿਲਪਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋਹਫੇ ਦੇ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਿਵਾਏ; 'ਹੇ ਦੇਵ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੇ।

ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਜ੍ਯੋਤੀਤਿ ਦृष੍ਟਿਞ੍ਚ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਭਦ੍ਰਪੀਠਕੇ। ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਲਾਨਿ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਘृਤਂ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਕਂ ਤਥਾ

'ਅੱਗ ਹੀ ਜੋਤ ਹੈ' ਕਹਿ ਕੇ, ਭਦ੍ਰ ਪੀਠ ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਦਿਵੇ; ਫਿਰ ਸਫੈਦ ਫੁੱਲ, ਘੀ ਅਤੇ ਸਫੈਦ ਰਾਈ ਭੇਟ ਕਰੇ।

ਦੂਰ੍ਵ੍ਵਾਂ ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਿਰਸਿ ਦੇਸ਼ਿਕਃ। ਮਧੁਵਾਤੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨੇਤ੍ਰੇ ਚਾਭ੍ਯਞ੍ਜਯੇਦ੍ ਗੁਰੁਃ

ਗੁਰੂ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਦੂਬ ਘਾਸ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਦਾ ਸਿਰਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; 'ਮਧੁਵਾਤ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਗੁਰੂ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਇਮਂ ਮੇਤਿ ਚ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯੇਤ੍ ਘृਤੇਨਾਭ੍ਯਞ੍ਜਯੇਤ੍ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਪਠਨ੍ ਘृਤਵਤੀਂ ਪੁਨਃ

ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਮੰਤਰ ਨਾਲ 'ਇਮੰ ਮੇ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਹੀ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਮਸੂਰਪਿष੍ਟੇਨੋਦ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਅਤੋ ਦੇਵੇਤਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਨ੍। ਕ੍ਸ਼ਾਲਯੇਦੁष੍ਣਤੀਰ੍ਥਜੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪਾਵਮਾਨੀਤਿ ਰਤ੍ਨਜੈਃ

ਮਸੂਰ ਦੇ ਪੀਠ ਨਾਲ ਮਲ ਕੇ, 'ਅਤੋ ਦੇਵੇ' ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਗਰਮ ਤੀਰਥ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ 'ਪਾਵਮਾਨੀ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਦ੍ਰੁਪਦਾਦਿਵੇਤ੍ਯਨੁਲਿਮ੍ਪੇਦਾਪੋ ਹਿष੍ਠੇਤਿ ਸੇਚਯੇਤ੍। ਨਦੀਜੈਸ੍ਤੀਰ੍ਥਜੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪਾਵਮਾਨੀਤਿ ਰਤ੍ਨਜੈ

ਦ੍ਰੁਪਦ ਆਦਿ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਲਗਾਉਣਾ, 'ਆਪੋ ਹਿ਷ਠ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਣਾ। ਨਦੀ ਜਾਂ ਤੀਰਥ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, 'ਪਾਵਮਾਨੀ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ।

ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛ ਚਨ੍ਦਨੈਸ੍ਤੀਰ੍ਥਮृਤ੍ਕਲਸ਼ੇਨ ਚ। ਸ਼ਨ੍ਨੋ ਦੇਵੀਃ ਸ੍ਨਾਪਯੇਚ੍ਚ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾਪ੍ਯੁष੍ਣਵਾਰਿਣਾ

ਚੰਦਨ ਤੇ ਤੀਰਥ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾਓ। 'ਸ਼ੰਨੋ ਦੇਵੀ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਤੇ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਓ।

ਪਞ੍ਚਮृਦ੍ਭਿਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯੇਤਿ ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਸਿਕਤਾਦ੍ਭਿਰਿਮਂ ਮੇਤਿ ਵਲ੍ਮੀਕੋਦਘਟੇਨ ਚ

ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ 'ਹਿਰਣਯ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਸਨਾਨ ਕਰੋ। ਰੇਤ ਨਾਲ 'ਇਮੰ ਮੇ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਤੇ ਚੀਟੀ ਦੇ ਟੇਕ ਜਾਂ ਉੱਚੇ ਘੜੇ ਨਾਲ।

ਤਦ੍ਧਿष੍ਣੋਰਿਤਿ ਓषਧ੍ਯਦ੍ਭਿਰ੍ਥਾ ਓषਧੀਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ। ਯਝਾਯਜ੍ਞੇਤਿ ਕਾषਾਯੈਃ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਗਵ੍ਯਕੈਸ੍ਤਤਃ

'ਤੱਧਿਸ਼ਣੋਰ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰੋ। 'ਥਾ ਔਸ਼ਧੀ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਪੰਜ ਗਾਵਿ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ 'ਯਝਾਯਝ੍ਣ' ਪੜ੍ਹੋ।

ਪਯਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯਾਃ ਫਲਿਨਾ ਫਲਾਮ੍ਬੁਭਿਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਤਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸੌਮ੍ਯੇਨ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਕਲਸੇਨ ਚ

'ਪਯਹ ਪ੍ਰਥਿਵਿਆੰ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਫਲ ਵਾਲੇ ਪੌਦੇ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰੋ। 'ਵਿਸ਼ਵਤਸਚਕਸ਼ੁ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੂਰਬ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ।

ਸੋਮਂ ਰਾਜਾਨਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਵਿष੍ਣੋ ਰਰਾਟਂ ਦਕ੍ਸ਼ਤਃ। ਹਂਸਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇਨ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦੁਦ੍ਵਰ੍ਤ੍ਤਨਂ ਹਰੇਃ

'ਸੋਮੰ ਰਾਜਾਨੰ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਨਾਨ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਕਰੋ। 'ਹੰਸਹ ਸ਼ੁਚਿ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਹਰੀ ਦਾ ਉਤਰੀ ਪਾਸੇ ਉਨਲੈਪਨ ਕਰੋ।