ਸਵਸ੍ਤ੍ਰੇ ਕਲਸ਼ੇ ਭੂਯਃ ਪੂਜਯੇਦਚ੍ਯੁਤਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍। ਯੋਗੇ ਯੋਗੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨ੍ਯਸੇਚ੍ਛਯ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਮਣ੍ਡਲੇ ष
ਘੜੇ ਉੱਤੇ ਕੱਪੜਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਚੁਤ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। 'ਯੋਗੇ ਯੋਗ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਡਲ ਦੇ ਛੇ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਛੋਣੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ।
ਕੁਸ਼ੋਪਰਿ ਤੂਲਿਕਾਞ੍ਚ ਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਦਿਗ੍ਵਿਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਚ। ਵਿਦ੍ਯਾਧਿਪਾਨ੍ ਯਜੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਮਧੁਘਾਤਂ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਕੁਸ਼ ਦੀ ਘਾਸ ਤੇ ਤਕੀਆ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਵਿਛੋਣੇ ਤੇ ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ, ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਜੋਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਧੁਘਾਤ ਤੇ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਵਾਮਨਂ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵਾਯ੍ਵਾਦੌ ਸ਼੍ਰੀਧਰਞ੍ਚ ਹृषੀਕਪਮ੍। ਵਿਦ੍ਯਾਧਿਪਾਨ੍ ਯਜੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਮਧੁਗਾਤਂ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਹਵਾ ਵਾਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਵਾਮਨ, ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਤੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਧੁਘਾਤ ਤੇ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪਞ੍ਚਾਦੈਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਚਤੁष੍ਕੁਮ੍ਬੇ ਸਵੇਦਿਕੇ। ਸ੍ਨਾਨਮਣ੍ਡਪਕੇ ਸਰ੍ਵਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣ੍ਯਾਨੀਯ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਪੂਰਬ-ਉੱਤਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਘੜਿਆਂ ਤੇ ਵੇਦਿਕਾ ਉੱਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਸਨਾਨ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਰੱਖੋ।
ਸ੍ਨਾਨਕੁਮ੍ਭੇषੁ ਕੁਮ੍ਭਾਂ ਸ੍ਤਾਂ ਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵਧਿਵਾਸਯੇਤ੍। ਕਲ੍ਸ਼ਾਃ ਸ੍ਥਾਪਨੀਯਾਸ੍ਤੁ ਅਭਿषੇਕਾਰ੍ਥਮਾਦਰਾਤ੍
ਸਨਾਨ ਵਾਲੇ ਘੜਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਕਲਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖੋ।
ਵਟੋਦੁਮ੍ਬਰਕਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਂਸ਼੍ਵਮ੍ਪਕਾਸ਼ੋਕਸ਼੍ਰੀ ਦ੍ਰੁਮਾਨ੍ । ਪਲਾਸ਼ਾਰ੍ਜੁਨਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਤੁ ਕਦਮ੍ਬਵਕੁਲਾਮ੍ਰਕਾਨ੍
ਵਟ, ਉਡੁੰਬਰ, ਪੀਪਲ, ਚੰਪਾ, ਅਸ਼ੋਕ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਪਲਾਸ, ਅਰਜੁਨ, ਪਲਕ, ਕਦੰਬ, ਬਕੁਲ ਤੇ ਅੰਬ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰੋ।
ਪਲ੍ਲਵਾਂਸ੍ਤੁ ਸਮਾਨੀਯ ਪੂਰ੍ਵਕੁਮ੍ਭੇ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍। ਪਦ੍ਮਕਂ ਰੋਚਨਾਂ ਦੂਰ੍ਵ੍ਵਾ ਦਰ੍ਭਪਿਞ੍ਜਲਮੇਵ ਚ
ਕੋਮਲ ਪੱਤੇ ਲਿਆ ਕੇ ਪੂਰਬ ਵਾਲੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਪਾਓ। ਨਾਲ ਹੀ ਪਦਮਕ, ਰੋਚਨਾ, ਦੂਬ ਘਾਸ ਤੇ ਦਰਭਾ ਦੀ ਗੱਠੀ ਵੀ ਪਾਓ।
ਜਾਤੀਪੁष੍ਪਂ ਕੁਨ੍ਦਪੁष੍ਪਞ੍ਚਨ੍ਦਨਂ ਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨਮ੍। ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਤਗਰਞ੍ਚੈਵ ਤਣ੍ਡੁਲਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਜਾਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਕੁੰਦ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਚੰਦਨ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ, ਸਿੱਧਾਰਥ, ਤਗਰ ਤੇ ਚੌਲਾਂ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖੋ।
ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਰਜਤਞ੍ਚੈਵ ਕੂਲਦ੍ਵਯਮृਦਨ੍ਤਥਾ। ਨਦ੍ਯਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਗਾਮਿਨ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੇषਾਤ੍ ਜਾਹ੍ਰਵੀਮृਦਮ੍
ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਦੀ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿੱਟੀ, ਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਹਨਵੀ ਦਰਿਆ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਰੱਖੋ।
ਗੋਮਯਞ੍ਚ ਯਵਾਨ੍ ਸ਼ਾਲੀਂਸ੍ਤਿਲਾਂਸ਼੍ਚੈਵਾਪਰੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਵਿष੍ਣੁਪਰ੍ਣੀ ਸ਼੍ਯਾਮਲਤਾਂ ਭृਙ੍ਗਰਾਜਂ ਸ਼ਤਾਧਰੀਮ੍
ਗੋਬਰ, ਜੌ, ਚੌਲ ਤੇ ਤਿਲ ਰੱਖੋ। ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂਪਰਨੀ, ਸ਼ਿਆਮਲਤਾ, ਭ੍ਰਿੰਗਰਾਜ ਤੇ ਸ਼ਤਾਧਰੀ ਬੂਟੀਆਂ ਵੀ ਰੱਖੋ।
ਸਹਦੇਵਾਂ ਮਹਾਦੇਵੀਂ ਬਲਾਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਨੀਂ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਮ੍। ਐਸਾਨ੍ਯਾਮਪਰੇ ਸੁਮ੍ਭੇ ਮਹ੍ਗਲ੍ਯਾਨ੍ਵਿਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍
ਸਹਦੇਵੀ, ਮਹਾਦੇਵੀ, ਬਲਾ, ਲਕੜੀ ਵਾਲੀ ਵਿਆਘਨੀ, ਤੇ ਪੂਰਬ-ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਮੰਗਲਕ ਸਮਾਨ ਰੱਖੋ।
ਵਲ੍ਮੀਕਮृਤ੍ਤਿਕਾਂ ਸਪ੍ਤਸ੍ਥਾਨੋਤ੍ਥਾਮਪਰੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਜਾਹ੍ਨਤੀਵਾਲੁਕਾਤੋਯਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਦਪਰੇ ਘਟੇ
ਚੀਟੀ ਦੇ ਬਿਲ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਸੱਤ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਰੱਖੋ। ਦੂਜੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਜਹਨਵੀ ਦਰਿਆ ਦੀ ਰੇਤ ਤੇ ਪਾਣੀ ਪਾਓ।
ਵਰਾਹਵृषਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰਵਿषਾਣੋਦ੍ਧृਤਮृਤ੍ਤਿਕਾਮ੍। ਮृਤ੍ਤਿਕਾਂ ਪਦ੍ਮਮੂਲਸ੍ਯ ਕੁਸ਼ਸ੍ਯ ਤ੍ਵਪਰੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਸੂਰ ਦੇ ਦੰਦ, ਬਲਦ ਦੇ ਲਿੰਗ, ਹਾਥੀ ਦੇ ਸਿੰਗ ਤੋਂ ਲਿਆਈ ਮਿੱਟੀ, ਤੇ ਪਦਮ ਦੇ ਮੁੱਲ ਤੋਂ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ ਦੀ ਘਾਸ ਤੋਂ ਲਿਆਈ ਮਿੱਟੀ ਵੀ ਰੱਖੋ।
ਤੀਰ੍ਥਪਰ੍ਵਤਮृਦ੍ਭਿਸ੍ਚ ਯੁਕ੍ਤਮਪ੍ਯਪਰੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਨਾਗਕੇਸ਼ਰਪੁष੍ਪਞ੍ਚ ਕਾਸ਼੍ਮੀਰਮਪਰੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਵੀ ਰੱਖੋ। ਦੂਜੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਨਾਗਕੇਸ਼ਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵੀ ਪਾਓ।
ਚਨ੍ਦ ਨਾਗੁਰੁਕਰ੍ਪੂਰੈਃ ਪੁष੍ਪਂ ਚੈਵਾਪਰੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਵੈਦੂਰ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਰੁਮਂ ਮੁਕ੍ਤਾਂ ਸ੍ਫਟਿਕਂ ਵਜ੍ਰਮੇਵ ਚ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਚੰਦਨ, ਨਾਗਰ, ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਬੇਰਿਲ, ਲਾਲ, ਮੋਤੀ, ਸਫਟਿਕ ਅਤੇ ਹੀਰਾ ਵੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਏਤਾਨ੍ਯੇਕਤ੍ਰ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਦੇਵਸਤ੍ਤਮ। ਨਦੀਨਦਤਡਾਗਾਨਾਂ ਸਲਿਲੈਰਪਰਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇੱਕ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਦਰਿਆ, ਝੀਲ ਅਤੇ ਪੰਡਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਪਦੇ ਧਾਨ੍ਯਾਨ੍ਮਣ੍ਡਪੇ ਕਲਸ਼ਾਨ੍ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਗਨ੍ਧੋਦਕਾਦ੍ਯੈਃ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਾਨ੍ ਸ਼੍ਰੀਸੂਕ੍ਤੇਨਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍
ਇਕੱਸੀ ਖੰਡਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ, ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਘੜੇ, ਸੁਗੰਧੀ ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਭਰਕੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਸੂਕਤ ਨਾਲ ਸੰਕਲਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਵਂ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਕਂ ਗਨ੍ਧਂ ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਤਂ ਤਥਾ। ਲਿਤਾਨ੍ ਫਲਂ ਤਤਾ ਪੁष੍ਪਮਘ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਪੂਰ੍ਵਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਜੌ, ਸਫੈਦ ਰਾਈ, ਸੁਗੰਧ, ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਦਾ ਸਿਰਾ, ਅਟੁੱਟ ਚਾਵਲ, ਫਲ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਪੂਜਾ ਲਈ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਪਦ੍ਮਂ ਸ਼੍ਯਾਮਲਤਾਂ ਦੂਰ੍ਵਾਂ ਵਿष੍ਣੁਪਰ੍ਣੀ ਕੁਸ਼ਾਂਸ੍ਤਥਾ। ਪਾਦ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭਾਗੇ ਮਧੁਪਰ੍ਕ੍ਕਂ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਪਦਮ, ਕਾਲੀ ਬੇਲ, ਦੂਬ ਘਾਸ, ਵਿਸ਼ਨੁਪਰਨੀ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਰੱਖਣੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਧੁਪਰਕ ਵੀ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਕ੍ਕੋਲਕਂ ਲਵਙ੍ਗਞ੍ਚ ਤਥਾ ਜਾਤੀਫਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਉਤ੍ਤਰੇ ਹ੍ਯਾਚਮਨਾਯ ਅਗ੍ਨੌ ਦੂਰ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਕੱਕੋਲ, ਲਵੰਗ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਜਾਇਫਲ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਆਚਮਨ ਲਈ ਰੱਖਣੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਅੱਗ ਲਈ ਦੂਬ ਘਾਸ ਅਤੇ ਅਟੁੱਟ ਚਾਵਲ ਵੀ ਰੱਖਣੇ ਹਨ।
ਪਾਤ੍ਰਂ ਨੀਰਾਜਨਾਰ੍ਥਂ ਚ ਤਥੋਦ੍ਵਰ੍ਤ੍ਤਨਮਾਨਿਲੇ। ਗਨ੍ਧੁਪੁष੍ਪਾਨ੍ਵਿਤਂ ਪਾਤ੍ਰਮੈਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਪਾਤ੍ਰਕੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਨਿਰਾਜਨ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਪਾਤਰ, ਇਸ਼ਾਨ ਕੋਣ ਵਿੱਚ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਤਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੁਰਾਮਾਂਸੀਂ ਚਾਮਲਕਂ ਸਹਦੇਵਾਂ ਨਿਸ਼ਾਦਿਕਮ੍। षष੍ਟਿਦੀਪਾਨ੍ਨ੍ਯਸੇਦष੍ਟੌ ਨ੍ਯਸੇਨ੍ਨੀਰਾਜਨਾਯ ਚ
ਮੁਰਾ, ਮਾਂਸੀ, ਆਮਲਕ, ਸਹਦੇਵੀ, ਨਿਸਾਦਿਕ ਅਤੇ ਸਠ ਲੰਪ ਰੱਖਣੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਿਰਾਜਨ ਲਈ ਅਠ ਲੰਪ ਵੀ ਰੱਖਣੇ ਹਨ।
ਸ਼ਙ੍ਖਂਹਚਕ੍ਰਞ੍ਚ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਂ ਕੁਲਿਸ਼ਂ ਪਙ੍ਕਜਾਦਿਕਮ੍। ਹੇਮਾਦਿਪਾਤ੍ਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਾਦਿਪੁष੍ਪਕਮ੍
ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ, ਵਜਰ, ਪਦਮ ਆਦਿ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਅਤੇ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵੀ ਰੱਖਣੇ ਹਨ।
ਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਏਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਜਯਯੇਤ੍ ਕੁਣ੍ਡਂ ਗੁਰੁਰ੍ਵ੍ਵਹ੍ਨਿਞ੍ਚ ਵੈष੍ਣਵਮ੍। ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾष੍ਟਸ਼ਤਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਪਾਤਵਿਧਿਨਾ ਘਟਾਨ੍
ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਇਸ਼ਾਨ ਕੋਣ ਵਿੱਚ, ਗੁਰੂ ਨੇ ਕੁੰਡ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਅੱਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਇਕ ਸੌ ਅਠ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਘੜਿਆਂ ਨੂੰ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ ਕਾਰੁਸ਼ਾਲਾਯਾਂ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਭਿਮੁਰ੍ਤ੍ਤਿਰ੍ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਤੁਰ੍ਯ੍ਯਸ਼ਬਦੈਃ ਕੌਤੁਕਞ੍ਚ ਬਨ੍ਧਯੇਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਕਰੇ
ਉਹ ਕਾਰਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰੇ, ਤੇ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ; ਸ਼ੁਭ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਦੱਖਣ ਹੱਥ ਤੇ ਕੌਤੁਕਾ ਧਾਗਾ ਬੰਨ੍ਹੇ।
ਵਿष੍ਣਵੇ ਸ਼ਿਪਿਵਿष੍ਟੇਤਿ ਊਰ੍ਣਾਸੂਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍षਪੈਃ। ਪਟ੍ਟਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦੇਸ਼ਿਕਸ੍ਯਾਪਿ ਕੌਤੁਕਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੁ ਲਈ 'ਸ਼ਿਪਿਵਿਸ਼ਟ' ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਨ ਦੇ ਧਾਗੇ ਤੇ ਰਾਈ ਦੇ ਦਾਣੇ ਨਾਲ, ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਨਾਲ, ਗੁਰੂ ਨੇ ਵੀ ਕੌਤੁਕਾ ਧਾਗਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਣ੍ਡਪੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂ ਪੂਜਿਤਾਂ ਸ੍ਤੁਵਨ੍। ਨਮਸ੍ਤੇਰ੍ਚ੍ਯੇਂ ਸੁਰੇਸ਼ਾਨਿ ਪ੍ਰਣੀਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮ੍ਮਣ
ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀ, ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਤਕਾਰ ਕਰੇ: 'ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਬਣਾਈ ਹੋਈ।'
ਪ੍ਰਭਾਵਿਤਾਸ਼ੇषਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰਿ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮੋ ਨਮਃ। ਤ੍ਵਯਿ ਸਮ੍ਪੂਜਯਾਮੀਸ਼ੇ ਨਾਰਾਯਣਮਨਾਮਯਮ੍
'ਹੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈ।'
ਰਹਿਤਾ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਦੋषੈਸ੍ਤ੍ਵਮृਦ੍ਧਿਯੁਕ੍ਤਾ ਸਦਾ ਭਵ। ਏਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਨਯੇਤ੍ਤਾਂ ਸ੍ਨਾਨਮਣ੍ਡਪਮ੍
'ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਲਾ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹੋ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਨਾਨ ਮੰਡਪ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਨ੍ਤੋषਯੇਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰ੍ਗੁਰਵੇ ਗਾਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍। ਚਿਤ੍ਰਂ ਦੇਵੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨੇਤ੍ਰੇ ਚੋਨ੍ਮੀਲਯੇਤ੍ਤਤਃ
ਸ਼ਿਲਪਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋਹਫੇ ਦੇ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਿਵਾਏ; 'ਹੇ ਦੇਵ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੇ।