ਅਙ੍ਗੁਲੀਯਪ੍ਰਭृਤਿਭਿਰ੍ਮੂਤ੍ਤਿਪਾਨ੍ ਵਲਯਾਦਿਭਿਃ। ਕੁਣ੍ਡੇ ਕੁਣ੍ਡੇ ਸ੍ਥਾਪਯੇਚ੍ਚ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਪਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਾਰਗਾਨ੍
ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਛੱਲਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਮੂਰਤੀ ਧਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਇਕ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਉਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਚਤੁष੍ਕੋਣੇ ਚਾਰ੍ਦ੍ਧਕੋਣੇ ਵਰ੍ਤੁਲੇ ਪਦ੍ਮਸਨ੍ਨਿਭੇਃ। ਪੂਰ੍ਵਾਦੌ ਤੋਰਣਾਰ੍ਥਨ੍ਤੁ ਪਿਪ੍ਪਲੋਡੁਮ੍ਬਰੌ ਵਟਮ੍
ਚੌਰਸ, ਅੱਧਾ ਚੌਰਸ, ਗੋਲ ਤੇ ਕਮਲ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ; ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਲਈ ਪਿੱਪਲ, ਊਦਮਬਰ ਤੇ ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵਰਤੇ ਜਾਣ।
ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸੁਭਦ੍ਰਨ੍ਦਕ੍ਸ਼ਤੋਰਣਮ੍। ਸੁਕਰ੍ਮ ਚ ਸੁਹੋਤ੍ਰਞ੍ਚ ਆਪ੍ਯੇ ਸੌਮ੍ਯੇ ਸਮੁਚ੍ਛਯਮ੍
ਪਲੱਖ ਰੁੱਖ ਸੋਹਣਾ ਪਹਿਲਾਂ ਰੱਖੋ, ਸੁਭਦ੍ਰ ਤੇ ਅੰਡਕ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਲਈ। ਸੁਕਰਮ ਤੇ ਸੁਹੋਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਨਰਮ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਲਈ, ਉਚਾਈ ਲਈ।
ਪਞ੍ਚਹਸ੍ਤਂ ਤੁ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸ੍ਯੋਨਾਪृਥ੍ਵੀਤਿ ਪੂਜਯੇਤ੍। ਤੋਰਣਸ੍ਤਮ੍ਭਮੂਲੇ ਤੁ ਕਲਸ਼ਾਨ੍ਮਙ੍ਗਲਾਙ੍ਕੁਸ਼ਨ੍
ਪੰਜ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਮਾਪ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਿਓਨਾ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਸਤੰਭ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਘੜੇ ਤੇ ਸੁਭਾਗਾ ਅੰਕੁਰ ਰੱਖੋ।
ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦੁਪਰਿष੍ਟਾਚ੍ਚ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਚਕ੍ਰਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਪਞ੍ਚਹਸ੍ਤਪ੍ਰਮਾਣਨ੍ਤੁ ਧ੍ਵਜਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭੀ ਇਹ ਘੜੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ, ਤੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਪੰਜ ਹੱਥ ਦੀ ਮਾਪ ਨਾਲ ਝੰਡਾ ਬਣਾਏ।
ਵੈਪੁਲ੍ਯਂ ਚਾਸ੍ਯ ਕੁਰ੍ਵੀਤ षੋਡਸ਼ਾਙ੍ਗੁਲਸਮ੍ਮਿਤਮ੍। ਸਪ੍ਤਹਸ੍ਤੋਚ੍ਛਿਤਂ ਵਾਸ੍ਯ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਕੁਣ੍ਡਂ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਸੋਲਾਂ ਅੰਗੁਲਾਂ ਦੀ ਹੋਵੇ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘੇਰਾ ਸੱਤ ਹੱਥ ਉੱਚਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਅਰੁਣੋਗ੍ਨਿਨਿਭਸ਼੍ਚੈਵ ਕृष੍ਣਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲੋਥ ਪੀਤਕਃ। ਰਕ੍ਤਵਰ੍ਣਸ੍ਤਥਾ ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਵਰ੍ਣਾਦਿਕਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਅਰੁਣ ਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗਾ, ਕਾਲਾ, ਚਿੱਟਾ ਜਾਂ ਪੀਲਾ ਰੰਗ; ਲਾਲ ਰੰਗ, ਫਿਰ ਚਿੱਟਾ, ਇਸ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ।
ਕੁਮੁਦਃ ਕੁਮੁਦਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕੋਥ ਵਾਮਨਃ। ਸ਼ਙ੍ਕੁਕਰ੍ਣਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਨੇਤ੍ਰਃ ਸੁਮੁਖਃ ਸੁਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਕੁਮੁਦ, ਕੁਮੁਦਾਖ, ਪੁੰਡਰੀਕ ਤੇ ਵਾਮਨ; ਸ਼ੰਖਕਰਨ, ਸਰਵਨੇਤਰ, ਸੁਮੁਖ ਤੇ ਸੁਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ।
ਪੂਜ੍ਯਾ ਕੋਟਿਗੁਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਾਦ੍ਯਾ ਧ੍ਵਜਦੇਵਤਾਃ। ਜਲਾਢਕਸੁਪੂਰਾਸ੍ਤੁ ਪਕ੍ਕਵਿਮ੍ਬੋਪਮਾ ਘਟਾਃ
ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਝੰਡਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਪੂਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਆ ਜਾਵੇ। ਘੜੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਣ, ਗੋਲ ਤੇ ਪੱਕੇ ਫਲ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਹੋਣ।
ਅष੍ਟਵਿਂਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਂ ਕਾਲਮਣ੍ਡਨਵਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਸਹਿਰਣ੍ਯਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਕਣ੍ਠਾਃ ਸੋਦਕਾਸ੍ਤੋਰਣਾਦ੍ ਬਹਿਃ
ਇੱਕ ਸੌ ਅਠਾਈ ਘੜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਸਜਾਵਟ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਗਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਤੋਰਨ ਦੇ ਬਾਹਰ ਰੱਖਣੇ ਹਨ।
ਘਟਾਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਾਦੌ ਵੇਦਿਕਾਯਾਸ਼੍ਚ ਕੋਣਗਾਨ੍। ਚਤੁਰਃ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ ਕੁਮ੍ਭਾਨਾਜਿਘ੍ਨੇ ਤਿ ਚਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਘੜੇ ਵੇਦੀਆਂ ਦੇ ਕੋਣਾਂ ਉੱਤੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਰੱਖਣੇ ਹਨ। ਚਾਰ ਘੜੇ, ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ ਤੇ ਹੱਥ ਨਾ ਲਾ ਕੇ, ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕੁਮ੍ਭੇष੍ਵਾਵਾਹ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦੀਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਾਦੌ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗਚ੍ਛ ਦੇਵਰਾਜ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤ ਗਜਸ੍ਥਿਤਾ
ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਆਦਿਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ: 'ਇੰਦਰ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਓ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਵਜਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ।'
ਪੂਰ੍ਵਦ੍ਵਾਰਞ੍ਚ ਮੇ ਰਕ੍ਸ਼ ਦੇਵੈਃ ਸਹ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ। ਤ੍ਰਾਤਾਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਯਜੇਦ੍ ਬੁਧਃ
'ਮੇਰਾ ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।' ਇੰਦਰ ਦੀ, ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਹੋਮ ਕਰੇ।
ਆਗਚ੍ਛਾਗ੍ਰੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਯੁਤ ਛਾਗਸ੍ਥ ਬਲਸਂਯੁਤ। ਰਕ੍ਸ਼ਾਗ੍ਨੇਯੀਂ ਦਿਸ਼ਂ ਦੇਵੈਃ ਪੂਜਾਂ ਗृਹ੍ਣ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ
'ਤੁਸੀਂ ਆਓ, ਭਾਲਾ ਲੈ ਕੇ, ਬੱਕਰੀ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਬਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਅੱਗਣੀ ਵੱਲ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਇਹ ਪੂਜਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।'
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮੂਰ੍ਦ੍ਧੇਤਿਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯਜੇਦ੍ਵਾ ਅਗ੍ਨਯੇ ਨਮਃ। ਮਹਿषਸ੍ਥ ਯਮਾਗਚ੍ਛ ਪਣ੍ਡਹਸ੍ਤ ਮਹਾਬਲ
ਅੱਗ ਨੂੰ 'ਅੱਗ ਸਿਰ ਹੈ' ਜਾਂ 'ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। 'ਯਮ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਸ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਦੰਡ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ, ਆਓ।'
ਰਕ੍ਸ਼ ਤ੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਦ੍ਵਾਰਂ ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ। ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਸਙ੍ਗਮਨਭਿਤ੍ਯਨੇਨ ਯਜੇਦ੍ਯਮਮ੍
'ਤੁਸੀਂ ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਵੈਵਸਵਤ ਜੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।' ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਯਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨੈਰ੍ऋ ਤਾਗਚ੍ਛ ਖਙ੍ਗਾਢ੍ਯ ਬਲਵਾਹਨਸਂਯੁਤ । ਇਦਮਰ੍ਘ੍ਯਮਿਦਂ ਪਾਦ੍ਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਤ੍ਵਂ ਨੈਰ੍ऋਤੀਂ ਦਿਸ਼ਮ੍
'ਨੈਰਿਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਓ, ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਬਲਵਾਨ ਸਵਾਰੀ ਨਾਲ; ਇਹ ਅਰਘ, ਇਹ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਤੁਸੀਂ ਨੈਰਿਤ ਵੱਲ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।'
ਏष ਤੇ ਨੈਰ੍ऋਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯਜੇਦਰ੍ਘ੍ਯਾਦਿਭਿਰ੍ਨਰਃ। ਮਕਰਾਰੂਢ ਵਰੁਣ ਪਾਸ਼ਹਸ੍ਤ ਮਹਾਬਲ
ਨੈਰਿਤ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਅਰਘ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ: 'ਵਰੁਣ ਜੀ, ਮਕਰ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਫਾਹੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ।'
ਆਗਚ੍ਛ ਪਸ਼੍ਚਿਮਂ ਦ੍ਵਾਰਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਰਕ੍ਸ਼ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ। ਉਰੁਂ ਹਿ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣਂ ਯਜੇਦਰ੍ਘ੍ਯਾਦਿਭਿਰ੍ਗੁਰੁਃ
'ਆਓ, ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।' ਗੁਰੂ ਜੀ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਦੀ ਅਰਘ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਆਗ੍ਚ੍ਛ ਵਾਯੋ ਸਬਲ ਧ੍ਵਜਹਸ੍ਤ ਸਵਾਹਨ। ਵਾਯਵ੍ਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਦੇਵੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮਰੁਦ੍ਭਿਰ੍ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ
'ਆਓ, ਵਾਯੂ ਜੀ, ਬਲਵਾਨ, ਝੰਡਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਸਵਾਰੀ ਨਾਲ; ਤੁਸੀਂ ਮਰੁਤਾਂ ਸਮੇਤ ਵਾਯੁ ਵੱਲ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।'
ਵਾਤ ਇਤ੍ਯਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚਾਰ੍ਚੇਦੋਨ੍ਨਮੋ ਵਾਯਵੇਪਿ ਵਾ। ਅਗਚ੍ਛ ਸੋਮ ਸਬਲ ਗਦਾਹਸ੍ਤ ਸਵਾਹਨ
ਉਹ 'ਵਾਤ' ਆਦਿ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਜਾਂ 'ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। 'ਸੋਮ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਓ, ਬਲਵਾਨ, ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਸਵਾਰੀ ਨਾਲ।'
ਰਕ੍ਸ਼ ਤ੍ਵਮੁਤ੍ਤਰਦ੍ਵਾਰਂ ਸਕੁਵੇਰ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ। ਸੋਮਂ ਰਾਜਾਨਮਿਤਿ ਵਾ ਯਜੇਤ੍ਸੋਮਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
'ਤੁਸੀਂ ਉੱਤਰੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਕੁਬੇਰ ਸਮੇਤ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।' ਜਾਂ, 'ਸੋਮ ਰਾਜਾ' ਨੂੰ 'ਸੋਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਆਗਚ੍ਛੇਸ਼ਾਨ ਸਬਲ ਸ਼ੂਲਹਸ੍ਤ ਵृषਸ੍ਥਿਤ। ਯਜ੍ਞਮਣ੍ਡਪਸ੍ਯੈਸ਼ਾਨੀਂ ਦਿਸ਼ਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ
'ਆਓ, ਈਸ਼ਾਨ ਜੀ, ਬਲਵਾਨ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ; ਯਜਨ ਸ਼ਾਲਾ ਦੀ ਈਸ਼ਾਨ ਵੱਲ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।'
ਈਸ਼ਾਨਮਸ੍ਯੇਤਿ ਯਜੇਦੀਸ਼ਾਨਾਯ ਨਮੋऽਪਿ ਵਾ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਾਗਚ੍ਛ ਹਂਸਸ੍ਯ ਸ੍ਰੁਕ੍ਸ੍ਰੁਵਵ੍ਯਗ੍ਰਹਸ੍ਤਕ
ਉਹ 'ਈਸ਼ਾਨਮਸ੍ਯ' ਜਾਂ 'ਈਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਈਸ਼ਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। 'ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਓ, ਹੰਸ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਸ੍ਰੁਕ ਤੇ ਸ੍ਰੁਵ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੇ ਹੋਏ।'
ਸਲੋਕੋਦ੍ਰ੍ਧ੍ਵਾਂ ਦਿਸ਼ਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯਾਜ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ। ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭੇਤਿ ਯਜੇਨ੍ਨਮਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇਪਿ ਵਾ
'ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਸਮੇਤ ਉਪਰਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਯਜਨ ਦੇ ਅਜਨਮਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।' ਉਹ 'ਹਿਰਣਯਗਰਭ' ਜਾਂ 'ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਅਨਨ੍ਤਾਗਚ੍ਛ ਚਕ੍ਰਾਢ੍ਯ ਕੂਰ੍ਮ੍ਮਸ੍ਥਾਹਿਗਣੇਸ਼੍ਵਰ। ਅਧੋਦਿਸ਼ਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਰਕ੍ਸ਼ ਅਨਨ੍ਤੇਸ਼ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ
'ਅਨੰਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਓ, ਚੱਕਰ ਲੈ ਕੇ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਛੂਏ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ; ਹੇ ਅਨੰਤ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੇਠਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।'
ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਪੇਤਿ ਯਜੇਦਨਨ੍ਤਾਯ ਨਮੋਪਿ ਵਾ
ਸੰਪੂਰਨ ਨਮਸਕਾਰ ਸੱਪ ਨੂੰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਅਨੰਤ ਦੇ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਭੂਮੇਃ ਪਰਿਗ੍ਰਹਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ ਵ੍ਰੀਹੀਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍षਪਾਨ੍। ਨਾਰਸਿਂਹੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ੋਘ੍ਨਾਨ੍ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਤਃ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਹੱਦਬੰਦੀ ਕਰਕੇ, ਚੌਲ ਅਤੇ ਸਰੋਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਛਿੜਕਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਨਰਸਿੰਘ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਪੰਜ ਗਉ ਮਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਬੁਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਬਚਾਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਭੂਮਿਂ ਘਟੇ ਤੁ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸਰਤ੍ਨੇ ਸਾਙ੍ਗਕਂ ਹਰਿਮ੍। ਅਸ੍ਤ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕਰਕਂ ਤਤ੍ਰ ਚਾष੍ਟਸ਼ਤਂ ਯਜੇਤ੍
ਘੜਾ, ਰਤਨ ਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਨਾਲ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਸਮੇਤ, ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅਸਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਚ੍ਛਿਨ੍ਨਧਾਰਯਾ ਸਿਞ੍ਚਨ੍ ਵ੍ਰੀਹੀਨ੍ ਸਂਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਧਾਰਯੇਤ੍। ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਰਿਭ੍ਰਾਮ੍ਯ ਕਲਸ਼ਂ ਵਿਕਿਰੋਪਰਿ
ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਚੌਲਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਧਾਰ ਨਾਲ ਛਿੜਕੋ, ਫਿਰ ਉਹ ਰੱਖ ਲਵੋ। ਘੜੇ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਘੁਮਾ ਕੇ, ਉਹ ਚੌਲ ਇਲਾਕੇ 'ਤੇ ਛਿੜਕੋ।