ਧਨਵੰਤਰੀ ਨੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਬੁਖਾਰ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਮਰੀਜ਼ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਹੋਲਕਾ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਚੁਕੇ ਹਨ। ਭੁੰਨਿਆ ਹੋਇਆ ਜੌ ਅਤੇ ਚਿੜਾ ਚਾਵਲ, ਨਾਲੇ ਉਬਲ ਕੇ ਠੰਢਾ ਕੀਤਾ ਪਾਣੀ, ਇਹ ਪਿਆਸ ਤੇ ਬੁਖਾਰ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਬੁਖਾਰ ਆਪਣੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੁਸ਼ਤਾ, ਪਰਪਟਾ, ਕੋਸ਼ੀਰਾ, ਚੰਦਨ, ਉਡੀਚਿਆ, ਤੇ ਨਾਗਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੜਵੀ ਦਵਾਈ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਸਾਜ਼ ਤੇ ਦੋਸ਼ਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਸਰਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ਾਸ਼ਟਿਕਾ, ਨਿਵਾਰਾ, ਲਾਲ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੋਦਕਾ ਵਰਗਾ ਭੋਜਨ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਭੋਜਨ ਬੁਖਾਰ ਵਿਚ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹਨ, ਜੌ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ, ਮੂੰਗ, ਮਸੂਰ, ਚਣੇ, ਘੋੜਾ ਚਣੇ, ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਠ ਵਾਲੀਆਂ ਦਾਲਾਂ ਵੀ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹਨ। ਅਟਕਿਆ, ਨਰਕਾ, ਕਰਕੋਟਕਾ, ਕਟੋਲਵਕਾ, ਪਟੋਲਾ ਫਲ ਸਮੇਤ, ਨੀਮ, ਪਰਪਟਾ ਅਤੇ ਅਨਾਰ, ਇਹ ਸਭ ਬੁਖਾਰ ਵਿਚ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹਨ। ਜੇ ਰੋਗ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਮਨ (ਉਲਟੀ) ਚੰਗੀ ਹੈ; ਜੇ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਿਸਰਜਨ; ਅਤੇ ਜੇ ਖੂਨ ਦਾ ਰੋਗ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਛੇ ਦਵਾਈਆਂ ਵਾਲਾ ਕਾਢਾ, ਪਰ ਸੁੱਕਾ ਅਦਰਕ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭੁੰਨਿਆ ਜੌ, ਗਹੂੰ, ਚਾਵਲ, ਮਸੂਰ, ਕੁਸ਼ਠ ਅਤੇ ਚਣੇ, ਮੂੰਗ ਸਮੇਤ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਭੋਜਨ ਸੁਵਾਦ ਹੈ; ਗਹੂੰ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹਨ। ਘੀ ਤੇ ਦੁੱਧ, ਸ਼ਹਦ, ਬਲਦ ਦਾ ਪਿਸ਼ਾਬ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਭੋਜਨ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ; ਲੰਬੇ ਦਸਤਾਂ ਵਿਚ ਪੁਰਾਣਾ ਚਾਵਲ ਖਾਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਜੋ ਭੋਜਨ ਰੋਕਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਲੋਧਰਾ ਦੀ ਛਾਲ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਚਿਤ ਹੈ; ਪੇਟ ਦੀ ਗਠ ਨੂੰ ਹਵਾ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗਹੂੰ, ਚਾਵਲ, ਮੂੰਗ, ਬ੍ਰਾਹਮੀ, ਖਦੀਰਾ, ਹਰੀਤਕੀ, ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਰਚ, ਜੰਗਲੀ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਨੀਮ, ਆਮਲਕੀ ਅਤੇ ਪਟੋਲਾ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹਨ। ਮਤੁਲੁੰਗਾ, ਜਾਤੀ, ਸੁੱਕੀ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਪਥਰ ਦਾ ਨਮਕ; ਚੰਬੜੀ ਰੋਗ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਖਦੀਰਾ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਮਸੂਰ ਤੇ ਮੂੰਗ ਦੀ ਖਿਚੜੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਚਾਵਲ, ਨੀਮ ਤੇ ਪਰਪਟਾ ਦੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਰਸ, ਇਹ ਸਭ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹਨ। ਵਿਦੰਗਾ, ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ, ਮੁਸ਼ਤਾ, ਕੁਸ਼ਠ, ਲੋਧਰਾ, ਸੁਵਰਚਿਕਾ, ਮਨਸ਼ੀਲਾ, ਤੇ ਵਲੈਰੀਆ—ਇਹ ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੇ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ, ਚੰਬੜੀ ਰੋਗ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਕੁਸ਼ਠ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ, ਕੂਲਮਾਸ਼ਾ, ਜੌ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੋਜਨ ਪਿਸ਼ਾਬ ਰੋਗ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹਨ; ਜੌ, ਮੂੰਗ, ਘੋੜਾ ਚਣੇ, ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਚਾਵਲ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਕੜੀਆਂ ਤੇ ਸੁੱਕੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਤੇ ਕੜੀਆਂ ਪਤੀਆਂ; ਤਿਲ, ਰਾਈ, ਵਿਭੀਤਕਾ, ਤੇ ਇੰਗੁਦਾ ਦੇ ਤੇਲ ਵੀ ਉਚਿਤ ਹਨ। ਮੂੰਗ ਨੂੰ ਜੌ ਤੇ ਗਹੂੰ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਅਨਾਜ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਰਸ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਖਾਂਸੀ ਜਾਂ consumption (ਸ਼ੋਸ਼ ਰੋਗ) ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਘੋੜਾ ਚਣੇ, ਕਾਲਾ ਚਣਾ, ਰਸਨਾ, ਸੁੱਕੀਆਂ ਜੜ੍ਹੀਆਂ, ਜੰਗਲੀ ਮਾਸ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਜਾਂ ਦਹੀਂ ਤੇ ਅਨਾਰ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਅਨਾਜ, ਇਹ ਸਭ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹਨ। ਜੋ ਸਾਹ ਦੀ ਤਕਲੀਫ ਤੇ ਖਾਂਸੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿੰਬੂ, ਸ਼ਹਦ, ਅੰਗੂਰ, ਪੀਪਲ ਤੇ ਹੋਰ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਭੋਜਨ, ਜੌ, ਗਹੂੰ, ਤੇ ਚਾਵਲ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਸ ਜੜ੍ਹੀਆਂ, ਬਲਾ, ਰਸਨਾ, ਤੇ ਘੋੜਾ ਚਣੇ ਨਾਲ ਬਣੇ ਖਿਚੜੀ, ਸੂਪ ਤੇ ਕਾਢੇ, ਸਾਹ ਤੇ ਹcups (ਹcups) ਲਈ ਉਪਚਾਰ ਹਨ। ਜੋ ਚਾਵਲ, ਗਹੂੰ, ਤੇ ਜੌ ਪਚ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕੀਆਂ ਜੜ੍ਹੀਆਂ, ਘੋੜਾ ਚਣੇ, ਜੰਗਲੀ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਤੇ ਉਸੀਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਪੇਟ ਫੂਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਾਥਿਆ ਨੂੰ ਗੁੜ ਤੇ ਅਦਰਕ ਦੇ ਨਾਲ ਖਾਏ, ਤੇ ਛਾਸ ਤੇ ਚਿਤਰਕਾ, ਦੋਵੇਂ ਪੇਟ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਲਈ ਉਪਚਾਰ ਹਨ। ਪੁਰਾਣਾ ਜੌ, ਗਹੂੰ, ਚਾਵਲ, ਜੰਗਲੀ ਮਾਸ ਦਾ ਰਸ, ਮੂੰਗ, ਆਮਲਕੀ, ਖਜੂਰ, ਅੰਗੂਰ, ਤੇ ਬਦਰਾ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹਨ। ਸ਼ਹਦ, ਘੀ, ਦੁੱਧ, ਚੀਨੀ, ਨੀਮ, ਪਰਪਟਾ, ਛਾਸ ਤੇ ਅਰੀਸ਼ਟਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਵਾ ਦੇ ਰੋਗ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲ ਦਾ ਰੋਗ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸਰਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਲੰਬੀ ਮਿਰਚ ਹcups ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੈ। ਛਾਸ, ਵਾਲਾਲਾ, ਤੇ ਸਿੰਧੂ, ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਉਪਯੋਗ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਮੋਤੀ, ਕਾਲਾ ਨਮਕ, intoxication (ਮਤਵਾਲਾ) ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੈ; ਲੱਕ, ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪੀਣਾ ਉਲਟੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਟਿਊਬਰਕੁਲੋਸਿਸ (ਸ਼ੋਸ਼) ਮਾਸ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਬਣੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਚਨ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਚਾਵਲ, ਨਿਵਾਰਾ ਤੇ ਕਲਾਮਾ ਲੈਣੇ ਹਨ। ਜੌ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ, ਮਾਸ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਕਾਲਾ ਨਮਕ ਤੇ ਸ਼ਤੀ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹਨ; ਬਵਾਸੀਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਖਿਚੜੀ ਜਾਂ ਛਾਸ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੁਸ਼ਤਾ, ਲੋਪਾ, ਚਿਤਰਕਾ ਤੇ ਹਲਦੀ, ਜੌ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ, ਚਾਵਲ, ਵਾਸਤੁਕਾ ਤੇ ਕਾਲਾ ਨਮਕ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹਨ। ਜੌ ਤੇ ਗਹੂੰ ਟਿਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੁੱਧ, ਗੰਨੇ ਦੇ ਰਸ ਤੇ ਘੀ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੀ ਤਕਲੀਫ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੈ; ਪੀਣ ਲਈ ਖਿਚੜੀ ਤੇ ਸੁਰਾ ਉਚਿਤ ਹਨ। ਪੁਫ਼ਡ ਚਾਵਲ, ਸ਼ਕਤੂ, ਸ਼ਹਦ, ਭੁੰਨਿਆ ਮਾਸ, ਪਰੁਸ਼ਕਾ, ਬੈਗਨ, ਕੁਲਾਵਾ, ਸ਼ਿਖਿਨ, ਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਉਲਟੀ ਲਈ ਉਪਚਾਰ ਹਨ। ਚਾਵਲ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਪਿਆਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ ਮੁਸ਼ਤਾ ਤੇ ਗੁੜ ਦੀ ਗੋਲੀ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੌ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ, ਕੇਕ, ਸੁੱਕੀਆਂ ਜੜ੍ਹੀਆਂ, ਪਟੋਲਾ ਤੇ ਵੈਤਰਾ ਦੀਆਂ ਕਾਂਡੀਆਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੁਦਗਾ, ਅਰਹਰ, ਮਸੂਰਾ, ਤਿਲ, ਜੰਗਲੀ ਮਾਸ ਦਾ ਰਸ, ਪਥਰ ਦਾ ਨਮਕ, ਘੀ, ਅੰਗੂਰ, ਸੁੱਕਾ ਅਦਰਕ, ਆਮਲਕੀ ਤੇ ਕੋਲਾ ਵਰਤਣੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣਾ ਗਹੂੰ, ਜੌ, ਚਾਵਲ ਦੇ ਸੂਪ ਵਰਤਣੇ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਰੀਸਿਪੇਲਸ (ਚੰਬੜੀ ਦਾ ਰੋਗ) ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤਿਲ, ਸ਼ਹਦ, ਅੰਗੂਰ ਤੇ ਅਨਾਰ ਦੀ ਮਿਠਾਈ ਲੈਣ। ਲਾਲ ਗੰਨਾ, ਗਹੂੰ, ਜੌ, ਮੂੰਗ, ਇਹ ਹਲਕੇ ਹਨ; ਕਾਕਾਮਾਰੀ, ਵੈਤਰਾ ਦੀ ਟਿੱਪ, ਵਾਸਤੁਕਾ ਤੇ ਸੁਵਰਚਲਾ ਵੀ। ਹਵਾ ਤੇ ਖੂਨ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਲਈ, ਸ਼ਹਦ ਮਿਲਾ ਪਾਣੀ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ; ਦੁਰਵਾ ਘਾਹ ਵਾਲਾ ਘੀ, ਅਸਧਾਰਨ ਰੋਗਾਂ ਵਿਚ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੈ। ਭ੍ਰਿੰਗਰਾਜ ਜਾਂ ਆਮਲਾ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਤੇਲ, ਨਾਸਾ (ਨੱਕ) ਦੀ ਦਵਾਈ ਲਈ, ਤੇ ਸਿਰ ਦੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਲਈ, ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਪੀਣ, ਤੇ ਤਿਲ ਖਾਣਾ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ (ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ) ਵਿੱਚ ਆਲਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਤਿਲ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਗਰਾਰੇ ਕਰਨਾ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਲਸ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਵੀਰੰਗਾ ਚੂਰਨ ਤੇ ਗਾਂ ਦਾ ਪਿਸ਼ਾਬ, ਪੇਟ ਦੇ ਕਿਊੜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਮਲਾ ਤੇ ਘੀ ਦੀ ਲਪ, ਸਿਰ 'ਤੇ ਲੱਗਾਉਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਸਿਰ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੇਲ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗਰਮ ਭੋਜਨ ਵੀ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਨਵੰਤਰੀ ਨੇ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਭੋਜਨ ਤੇ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਰੀਰ, ਮਨ ਤੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।