ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਆਚਾਰਿਆਨ ਨੇ ਸ਼ਰੀਰ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧੀ ਅਤੇ ਵਿਜੈ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨ੍ਹਾਵਣ ਦੇ ਵਿਧਾਨਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ਤ੍ਰਿਤ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪ punarnava, rochana, shatānga, guruni ਦੀ ਛਾਲ, madhuka, ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਹਲਦੀ, tagara, nāga-keśara ਵਰਗੀਆਂ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਵਰਤਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ amber, manjishta, mamsi, yāsaka, priyaṅgu, ਰਾਈ, kushtha, ambalā, brahmi ਅਤੇ ਕੇਸਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਨ੍ਹਾਵਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਗਾਊ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦ ਅਤੇ ਆਟਾ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸ਼ਰੀਰ 'ਤੇ ਲਗਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨ੍ਹਾਵਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਨ੍ਹਾਵਣ ਦੀ ਥਾਂ 'ਚ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਪ-ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਵਣ ਦੇ ਚੱਕਰ ਬਣਾਉਣੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਰਘਯ ਅਤੇ ਹੋਮ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਇਕ ਲਈ, 108 ਪਵਿੱਤਰ ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਘੀ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਭਦਰਾ, ਸੁਭਦਰਾ, ਸਿਧਾਰਥ, ਕਲਸ਼ਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਸੁਭਾਗ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਲਸ਼ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਅਮੋਘਾ, ਚਿਤ੍ਰਬਾਨੂ, ਪਰਜਨਿਆ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਕਲਸ਼ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੈਵੀ, ਦਾਨਵ, ਵਾਸੁ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ। ਕਲਸ਼ ਵਿਚ ਜਯੰਤੀ, ਵਿਜਯਾ, ਜਯਾ, ਸ਼ਤਾਵਰੀ, ਸ਼ਤਪੁਸ਼ਪਾ, ਵਿਸ਼ਨੂਕ੍ਰਾਂਤਾ ਅਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਜੜੀਆਂ ਪਾਉਣੀਆਂ ਹਨ। ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਚੰਦਨ, ਉਸੀਰਾ, ਕੇਸਰ, ਕਸਤੂਰੀ, ਕਪੂਰ, ਬਾਲਕਾ, ਪੱਤਰ ਅਤੇ ਛਾਲ ਵੀ ਮਿਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਾਤੀ ਫਲ, ਲਵੰਗ, ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਗਾਊ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਆਸਨ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਦੁਬਾਰਾ ਨ੍ਹਾਵਣ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਸੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਮੰਤਰਾਂ ਵਿਚ ਜਿਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੂਰਾ ਹੋਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ਿਨਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਆਚਾਰਯ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਨ੍ਹਾਵਣ ਦੀ ਰੀਤ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਵਿਨਾਯਕਾ ਦੁਆਰਾ ਪੀੜਤ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵ ਨ੍ਹਾਵਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ। ਵਿਨਾਯਕਾ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਸਿਧੀ ਅਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਰਣ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ। ਕੇਸ਼ਵ ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਹਾ ਨੇ ਵਿਨਾਯਕਾ ਨੂੰ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਮੁੰਡੀਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵਿਨਾਯਕਾ ਦੀ ਪੀੜ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਾਸ-ਭੱਖੀ ਭੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਫੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਲੋਕ ਪਿੱਛੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਹਤਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ; ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਬੱਚਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਕੋਈ ਵਿਦਵਾਨ ਜਾਂ ਆਚਾਰਯ ਦਾ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਧਨਵਾਨ ਨੂੰ ਲਾਭ ਨਹੀਂ, ਕਿਸਾਨ ਨੂੰ ਫਸਲ ਨਹੀਂ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਐਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ, ਨ੍ਹਾਵਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸ਼ੁਭ ਆਸਨ 'ਤੇ, ਹਸਤ, ਪੁਸ਼ਯ, ਅਸ਼ਵਯੁਕ ਅਤੇ ਸੌਮਯ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੀ ਯੁਤੀ 'ਤੇ, ਵੈਸ਼ਣਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗਾਊ ਦੇ ਘੀ ਅਤੇ ਰਾਈ ਦਾ ਲੇਪ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਰੀਰ ਅਤੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਲਗਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨ੍ਹਾਵਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚਾਰ ਕਲਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਪਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਚਿਟੀਆਂ, ਸੰਗਮ ਅਤੇ ਪੋਖਰਾਂ ਤੋਂ ਲਿਆਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਿੱਟੀ, ਰੋਜਨਾ, ਸੁਗੰਧੀ ਅਤੇ ਗੁਗਲੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੌ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ। ਇਸ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਆਚਾਰਯ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰੇ। ਵਰੁਣ, ਸੂਰਿਆ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਇੰਦਰ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਸਾਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਭਾਗ ਦੈਨ। ਜੋ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਵਾਲੇ ਵਾਲ, ਮਾਥੇ, ਕੰਨਾਂ, ਅੱਖਾਂ, ਸਿਰ 'ਤੇ ਹੋਵੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਆਚਾਰਯ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ 'ਚ ਦਰਭਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਡੁੰਬਰਾ ਦੀ ਕਟੋਰੀ ਨਾਲ ਰਾਈ ਦਾ ਤੇਲ, ਕੁਸ਼ਾ ਹੱਥ 'ਚ ਫੜ ਕੇ, ਸਿਰ 'ਤੇ ਡਾਲਦੇ ਹਨ। ਮਿਤਾ, ਸਮਿਤਾ, ਸ਼ਾਲਕਾ, ਕੰਟਕਾ, ਕੁਸ਼ਮਾਂਡਾ ਅਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਸਵਾਹਾ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਚੌਰਾਹੇ 'ਤੇ, ਕੁਸ਼ਾ ਵਿਰਖਾ ਸਬੰਧੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਕਿਆ ਤੇ ਅਣਪਕਿਆ ਚਾਵਲ, ਖੀਰ, ਮੱਛੀ, ਮਿੱਟੀ, ਫੁੱਲ, ਤਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸ਼ਰਾਬ, ਮੂਲੀ, ਪਕੌੜੇ, ਮਿਠੇ ਪਕੌੜੇ, ਮਿਠਾਈ, ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ, ਦੂਧ-ਚਾਵਲ, ਆਟੇ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ, ਲੱਡੂ, ਗੁੜ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਭੋਗ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਵਿਨਾਯਕਾ ਦੀ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਅੰਬਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਦੂਰਵਾ, ਰਾਈ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਅਰਘਯ ਦੇਣਾ। ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਕਿ, "ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਮੈਨੂੰ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਸੁਭਾਗ, ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ-ਫਲ ਦੈਣ।" ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣਾ, ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਜੋੜਾ ਦੇਣਾ, ਵਿਨਾਯਕਾ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਵਿਧੀ ਦਾ ਫਲ ਅਤੇ ਸੁਭਾਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰ ਨ੍ਹਾਵਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ਼ਨਸ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬਲੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਆਸਨ 'ਤੇ, ਕਲਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ "ਓਮ, ਰੁਦ੍ਰ, ਬਲਾ, ਸਫੈਦ ਰਾਖ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਤ! ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰ, ਝਗੜਿਆਂ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ। ਓਮ, ਰਸ, ਰਸ! ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਸਾੜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਪੂਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਸ਼ਿਵ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਿਨਾਸ਼ਕ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਤੁਹਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਲਿਖ, ਲਿਖ, ਸੀਲ! ਸਵਾਹਾ" ਉਚਾਰਨਾ। ਪੰਜ ਅਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤ੍ਰਿਸੂਲਧਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਨ੍ਹਾਵਣ ਦੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ। ਘੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਆਯੁ ਵਧਦੀ ਹੈ; ਗਾਊ ਦੇ ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਸੁਭਾਗ; ਗਾਊ ਦੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ਼; ਦੂਧ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਬੁਧੀ; ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਸੁਭਾਗ; ਕੁਸ਼ਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ਼; ਗਾਊ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਤਾਮੂਲਾ ਦੀ ਜੜਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਗਾਊ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ; ਪਲਾਸ਼ਾ, ਬਿਲਵਾ, ਕਮਲ ਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਸਭ ਲਾਭ। ਵਚਾ, ਦੋ ਕਿਸਮ ਦੀ ਹਲਦੀ ਅਤੇ ਮੁਸਤਾ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਹੰਸਾ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ, ਆਯੁ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਧਰਮ ਤੇ ਬੁਧੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਸੁਭਾਗ, ਚਾਂਦੀ ਤੇ ਤਾਮੇ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵੀ; ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤ, ਪ੍ਰਿਯੰਗੂ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ ਸੁਭਾਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਚਾਰਯਾਂ ਨੇ ਨ੍ਹਾਵਣ ਦੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ, ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ, ਪੂਜਾ, ਆਹੁਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਦੱਸ ਕੇ, ਵਿਧੀ-ਵਿਧਾਨ ਨਾਲ ਸ਼ਰੀਰ, ਮਨ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ, ਸੁਭਾਗ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।