ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੰਤ੍ਰ ਬਖ਼ਸ਼ੇ ਸਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ, ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਦੂਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਸਿੱਖਾਏ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ "ਸੁਪਰਨਮ" ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਡੱਸਣ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ "ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਹਨ" ਮੰਤ੍ਰ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। "ਦੇਵਤਾ, ਮਰੁਤ" ਮੰਤ੍ਰ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ "ਯਮ ਲੋਕ ਤੋਂ" ਮੰਤ੍ਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾੜੇ ਸੁਪਨੇ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਪਯੋਗੀ ਹੈ। "ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਪੰਜ ਵਪਾਰੀ" ਮੰਤ੍ਰ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਕਿ "ਮੈਨੂੰ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਮਿਲੇ" ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਧਦੀ ਹੈ। "ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਹਵਨ-ਭੋਜਨ ਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਹਵਨ ਹੋਵੇ" ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬੁੱਧੀ ਵਿਚ ਵਾਧਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ "ਹੇ ਅੱਗ, ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ," ਮੰਤ੍ਰ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ। "ਅਡੋਲ, ਅਡੋਲਾਂ ਨਾਲ" ਮੰਤ੍ਰ ਪਦਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਹੈ, ਅਤੇ "ਮੈਂ ਲਾਲ ਲੱਕ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਵਾਂ" ਮੰਤ੍ਰ ਕੁੱਤੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੇਤੀ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ" ਮੰਤ੍ਰ ਭਾਗਾਂ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, "ਇਹ ਮੇਰੇ ਬੰਨ੍ਹ ਹਨ" ਮੰਤ੍ਰ ਬੰਨ੍ਹਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। "ਮੈਂ ਕਸਮ ਤੋੜਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ" ਮੰਤ੍ਰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ "ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈਂ" ਮੰਤ੍ਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। "ਜਿਵੇਂ ਹਿਰਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ" ਮੰਤ੍ਰ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ "ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਅਤੇ ਇਹ" ਮੰਤ੍ਰ ਸਤੰਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਹੈ। "ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ" ਮੰਤ੍ਰ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਸੁਖ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ" ਮੰਤ੍ਰ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਅਥਰਵਸ਼ੀਰਸ ਅੱਜ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਾਰਜ ਮੁੱਖ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਲੱਕੜ, ਫਿਰ ਘੀ, ਚੌਲ, ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਰਾਈ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅਟੁੱਟ ਅਨਾਜ, ਤਿਲ, ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ, ਦਰਭਾ ਘਾਹ, ਦੂਬ, ਬੇਲ ਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੇਲ ਦੀਆਂ ਪੋੜੀਆਂ, ਕਾਲੀ ਰਾਈ, ਲਹੂ ਅਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਵੀ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਾਰਜਾਂ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਹੋਣ, ਉਥੇ ਕੰਟਿਆਂ ਵਾਲੀ ਲੱਕੜ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹਵਨ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਛੰਦ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀਸੂਕਤ, ਜੋ ਹਰ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਨ-ਸਮਪੰਨਤਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। "ਸੁਵਰਨ-ਵਰਨਾ, ਹਰੀਣੀ" ਆਦਿ ਪੰਦਰਾਂ ਸ਼ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਹਨ। ਯਜੁਰਵੇਦ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਚਾਰ ਸੂਕਤ ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏ ਉੱਤੇ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਮਵੇਦ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਸੂਕਤ ਸ੍ਰਾਵੰਤੀਆਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਥਰਵੇਦ ਵਿੱਚ ਵੀ "ਹੇ ਪਾਲਕ, ਮੈਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਦਿੱਲ" ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ। ਜੋ ਭੀ ਸ਼੍ਰੀਸੂਕਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਜਰੂਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਕਮਲ, ਬੇਲ ਪੱਤਾ ਜਾਂ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹਰੇਕ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕਤ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਸ਼ਲੋਕ ਉੱਤੇ ਇਕ ਮਿਠਾ ਜਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਪਾਪ ਮੁਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਹਰ ਸ਼ਲੋਕ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਅਪਰਾਧ ਮੁਕਦੇ ਹਨ। ਇਉਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਅਤੇ ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕਤ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਵੱਡੇ-ਛੋਟੇ ਪਾਪ ਮੁਕਦੇ ਹਨ। ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਠ, ਆਹੁਤੀ ਅਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਸਾਰੇ ਲਾਭ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਅੱਠਾਰਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਨੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ—ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਅਤੇ ਅਭਿਆ ਸ਼ਾਂਤੀਆਂ ਮ੍ਰਿਦੁ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਪਤਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹੈ, ਅਭਿਆ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲਈ। ਸੌਮਿਆ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਅਭਯਾ ਰਤਨ ਵਰੁਣ ਲਈ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਤਕਾਂਡਾ ਰਤਨ ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਲਈ, ਸ਼ੰਖਜਾਤ ਰਤਨ ਸੌਮਿਆ ਲਈ ਹੈ; ਹਰ ਰਤਨ ਆਪਣੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦੇਵਤਾ ਲਈ, ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਤਨ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਪਤਾਂ—ਆਕਾਸ਼, ਵਾਤਾਵਰਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਾਲੀਆਂ—ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹਨ। ਆਕਾਸ਼ੀ, ਵਾਤਾਵਰਣੀ ਅਤੇ ਭੂਮਿ ਦੇ ਅਚੰਭਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ। ਗ੍ਰਹਾਂ-ਤਾਰਿਆਂ ਕਾਰਨ ਆਕਾਸ਼ੀ ਵਿਕਾਰ, ਵਾਤਾਵਰਨ ਵਿੱਚ ਉਲਕਾ ਪਾਤ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਸੜਨਾ, ਤੇ ਚੱਕਰ ਆਉਣ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ, ਅਸਮਾਨੀ ਵਰਖਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਜਾਂ ਅਡਿੱਗ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਾਂ ਭੂਚਾਲ ਆਉਣ—ਇਹ ਸਭ ਅਚੰਭੇ ਹਨ। ਜੇ ਅਜਿਹਾ ਅਚੰਭਾ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਦੇ-ਕਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੱਚਦੀਆਂ, ਕੰਬਦੀਆਂ, ਚਮਕਦੀਆਂ, ਚੀਕਦੀਆਂ, ਰੋੰਦੀਆਂ, ਪਸੀਨਾ ਕਰਦੀਆਂ ਜਾਂ ਹੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਪਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਅੱਗ ਨਹੀਂ ਬਲਦੀ ਜਾਂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਲੱਕੜ ਨਹੀਂ ਸੜਦੀ, ਉਥੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਵਿਪਤਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਅਗਨੀ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਰੁੱਖ ਅਣ-ਮੌਸਮ ਫਲ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਲਹੂ ਵਾਂਗ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਪੂਜਾ ਕਰਵਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਧੇਰੇ ਵਰਖਾ, ਸੁੱਕਾ ਜਾਂ ਅਕਾਲ ਦੋਵੇਂ ਵਿਪਤਾਂ ਹਨ। ਜੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਣ-ਮੌਸਮ ਵਰਖਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਮੰਨੋ। ਵਰਖਾ ਦੀ ਕਮੀ ਪਾਰਜਨਯ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਨੇੜਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਦਰਿਆ, ਝੀਲਾਂ ਜਾਂ ਚਸ਼ਮੇ ਸੁਆਦਹੀਣ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵਰੁਣ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸਤਰੀਆਂ ਅਣ-ਮੌਸਮ ਜੰਮਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਸਮੇਂ ਤੇ ਪਰ ਅਜੀਬ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੁੜਵੇਂ ਜਾਂ ਵਿਲੱਖਣ ਜੰਮਣ, ਜਾਂ ਘੋੜੀ, ਹਾਥਣ ਜਾਂ ਗਾਂ ਜੁੜਵੇਂ ਬੱਚੇ ਜੰਮਣ। ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਾਨਵਰ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਜਾਤਿ ਦਾ ਜਾਂ ਵਿਅੰਗ ਬੱਚਾ ਜੰਮਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਵਿਅੰਗ ਜੰਮਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਖਤਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੰਮਣ ਵਿਚ ਵਿਪਤ ਹੋਣ ਤੇ ਹਵਨ, ਮੰਤ੍ਰ ਪਾਠ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਦਿਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਯੋਗ ਸੰਤਾਨ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ, ਹਵਨਾਂ, ਪਾਠਾਂ ਅਤੇ ਪੂਜਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਵਿਪਤਾਂ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।