ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਹੇ ਰਾਮਾ, ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚਾਹਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਰਥੰਤਰੀ ਅਤੇ ਵਾਮਦੇਵ ਸਮਾਂVed ਚਾਂਟਾਂ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਕ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਘੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਚੂਰਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਇੰਦਰਮਿਦ ਗਾਥਿਨ ਚਾਂਟ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੁਣੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਰਥੰਤਰੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਉਸਦੀ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। 'ਮਈ ਸ਼੍ਰੀ' ਮੰਤਰ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੌਭਾਗ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਠ ਭਾਗੀ ਵਿਧੀ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਸੱਤ ਜਾਂ ਅਠ ਭਾਗੀ ਵਿਧੀ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨਿਯਮ ਨਾਲ 'ਗਵ੍ਯੇਸ਼ੁਣੇਤੀ' ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਘਰ ਕਦੇ ਵੀ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਜਦ ਤੱਕ ਘੀ ਦਾ ਇਕ ਡੋਣਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਹਵਾ ਦਵਾਈ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਇਸਦੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਸਾਰੀ ਮਾਇਆ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰ ਰਾਹੀਂ ਤਿਲ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿਵਾਈ, 'ਅਭਿ ਤਵਾ ਪੂਰਵਪੀਤਯੇ' ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਵਸ਼ਟ ਧੁਨੀ ਨਾਲ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਲੱਕੜੀਆਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਗਿਆਨੀ ਆਟੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਅਕਾਰਾਂ—ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਤੇ ਮਨੁੱਖ—ਬਣਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾ ਕੇ, ਮੁੱਖ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸਤਰੇ ਨਾਲ ਵੰਡ ਦੇਣ। ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਤਰ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰੋਂ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਲ ਕੇ, ਨਿਯਤ ਭਾਵ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਗਰੁੜ, ਵਾਮਦੇਵ, ਰਥੰਤਰੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਚਾਂਟਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸਾਮਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਥਰਵਣ ਸੰਬੰਧੀ ਕਰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਸ਼ਾਂਤਤੀਆ ਸਮੂਹ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਔਸ਼ਧੀ ਸਮੂਹ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤ੍ਰਿਸਪਤੀਆ ਸਮੂਹ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰੀ, ਅਭਯੰਗਾ ਸਮੂਹ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਭੈ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਹੇ ਰਾਮਾ, ਇਸ ਸਮੂਹ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਆਯੁਸ਼ਯ ਸਮੂਹ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਸਵਸਤਿਆਨ ਸਮੂਹ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਹਰ ਥਾਂ ਸੁਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੇ ਸਮੂਹ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਵਾਸਤੋਸ਼ਪਤਿਆ ਸਮੂਹ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਘਰ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੌਦ੍ਰ ਸਮੂਹ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਵੀ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੱਸ ਭਾਗੀ ਕਰਮ ਅਠਾਰਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਮ ਰੂਪ ਕਰਕੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਣਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਐੰਦ੍ਰੀ, ਬ੍ਰਾਹਮੀ, ਰੌਦ੍ਰੀ, ਵਾਯਵੀ, ਵਰੁਣੀ, ਕੌਵੈਰੀ, ਭਾਰਗਵੀ, ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਆ, ਤ੍ਵਾਸ਼ਤ੍ਰੀ, ਕੌਮਾਰੀ, ਅੱਗਨੀ ਦੇਵਤਾ, ਮਰੁਤ ਗਣ, ਗਾਂਧਾਰੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਨੈਰਿਤਕੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। 'ਤੂੰ ਮੌਤ ਹੈਂ'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋ ਇਹ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਆੰਗਿਰਸੀ, ਯਾਮਿਆ, ਪਾਰਥਿਵੀ ਆਦਿ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। 'ਸੁਪਰਨੰ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਇਹ ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। 'ਇਹ ਦੇਵੀਆਂ ਹਨ' ਮੰਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। 'ਦੇਵ, ਮਰੁਤ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; 'ਯਮ ਲੋਕ ਤੋਂ' ਮੰਤਰ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। 'ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਪੰਜ ਵਪਾਰੀ' ਵਪਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਤਮ ਹੈ; 'ਮੈਨੂੰ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲੇ' ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ ਭਾਗ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। 'ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਹੋਮ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਹੁਤੀ ਹੋਵੇ'—ਇਹ ਆਹੁਤੀ ਬੁੱਧੀ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ; 'ਹੇ ਅੱਗਨੀ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ', ਗਿਆਨ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। 'ਅਡਿੱਗ, ਅਡਿੱਗਾਂ ਨਾਲ' ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਪਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; 'ਮੈਂ ਲੱਕ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਲ ਰਹਾਂ', ਕੁੱਤੇ ਨਾਲ, ਖੇਤੀ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। 'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ' ਭਾਗ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; 'ਇਹ ਮੇਰੇ ਬੰਧਨ ਹਨ' ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। 'ਮੈਂ ਵਚਨ-ਭੰਗੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ'—ਇਹ ਆਹੁਤੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ; 'ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈਂ', ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। 'ਜਿਵੇਂ ਹਿਰਣ ਜਾਂਦਾ', ਇਸ ਨਾਲ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦਾ ਭਾਗ ਵਧਦਾ ਹੈ; 'ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਤੇ ਇਹ', ਇਸ ਨਾਲ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। 'ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ', ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਸੁਖ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; 'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ', ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਨੂੰ ਟਾਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਥਰਵਸ਼ੀਰਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਕਰਮ ਮੁੱਖ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਯਜਨ ਲਈ ਲੱਕੜਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਘੀ, ਚੌਲ, ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਰਾਈ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਅਟੁੱਟ ਅਨਾਜ, ਤਿਲ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਦੁੱਧ, ਦਰਭਾ ਘਾਹ, ਦੂਰਵਾ ਘਾਹ, ਬਿਲਵਾ ਫਲ ਅਤੇ ਕੰਵਲ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਤੇਲ ਦੀਆਂ ਪੀਠੀਆਂ, ਕਾਲੀ ਰਾਈ, ਖੂਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ ਵੀ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵੈਰੀ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਕਾਂਟਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲੱਕੜਾਂ ਵਰਤਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਛੰਦ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸ਼੍ਰੀਸੂਕਤ, ਜੋ ਹਰ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਨ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। 'ਸੁਵਰਨ ਰੰਗੀ, ਪੀਲੀ' ਆਦਿ ਪੰਦਰਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ। ਯਜੁਰਵੇਦ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਚਾਰ ਭਜਨ ਰਥ ਦੇ ਧੁਰਿਆਂ 'ਤੇ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸਾਮਵੇਦ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਸੂਕਤ ਸ੍ਰਾਵੰਤੀਆਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਥਰਵਵੇਦ ਵਿੱਚ ਵੀ 'ਹੇ ਪਾਲਕ, ਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵਸਾ' ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼੍ਰੀਸੂਕਤ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਕੰਵਲ, ਬਿਲਵਾ ਪੱਤੇ ਜਾਂ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਹਰ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਪੁਰੁਸ਼ਸੂਕਤ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਭਜਨ ਨਾਲ ਇਕ ਮਿੱਠੀ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਹਰ ਭਜਨ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਇਕ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਧੀਆਂ, ਆਹੁਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੰਤਾਨ, ਧਨ, ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।