ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਰਾਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਹਵਨ ਦੀ ਮਹਾਨ ਵਿਧੀ ਬਾਰੇ ਸੁਣਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਮੰਗਲਤਾ ਲਈ "ਸਵਾਦਿਸ਼ਟਯੇ" ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸੜ੍ਹਸਠ ਮੰਤ੍ਰ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਪਵਮਨੀ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸੌ ਛੇ ਹਨ, ਜਪਣ ਅਤੇ ਹਵਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮੌਤ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ "ਆਪੋਹਿਸ਼ਠ" ਮੰਤ੍ਰ ਪਾਣੀ ਕੋਲ ਜਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ "ਪ੍ਰਦੇਵਨਨੇਤੀ" ਮੰਤ੍ਰ ਮਰੁਧਨਵਾ ਵਿੱਚ ਨਿੱਤ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਜੀਵਨ 'ਤੇ ਆਫਤ ਆਵੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਾਤ ਨੂੰ "ਪ੍ਰਾਵੇਯਾਭੀ" ਮੰਤ੍ਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ 'ਤੇ "ਮਾ ਪ੍ਰਗਾਮਾ" ਜਪਣ ਨਾਲ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਸਤਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਲੱਗੇ ਕਿ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਆਯੁ ਘੱਟ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ "ਯਕਤੇਯਮ" ਰਤਨਾਤਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜ ਦਿਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਕਰਨ ਨਾਲ ਲੰਮੀ ਆਯੁ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। "ਇਦੰ ਮੇਧਯਮ" ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਘੀ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ; ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਚੌਕ 'ਤੇ; "ਵਯਹ ਸੁਪਰਨ" ਜਪਣ ਨਾਲ ਧਨ-ਸਮਪੰਨਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। "ਇਵਿਸ਼ਯੰਤੀਆਂ" ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਅੱਗ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਉੱਤੇ ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਣ ਅਤੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, "ਵ੍ਰਿਹਸਪਤੇ ਅਤੀਤੀ" ਮੰਤ੍ਰ ਵਰਤਣ ਨਾਲ ਵਰਖਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। "ਸਰਵਤਰੇਤੀ" ਅਤੇ "ਪ੍ਰਤਿਰਥ" ਮੰਤ੍ਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਹਨ, ਤੇ "ਸੰਕਾਸ਼ਯਪਨ" ਮੰਤ੍ਰ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੈ। "ਅਹੰ ਸਦ੍ਰੇਤੀ" ਜਪਣ ਨਾਲ ਵਿਅਕਤੀ ਵਾਕਪਟੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; "ਰਤੀਤੀ" ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਰਾਤੀ ਸੁਕਤ ਜਪਣ ਨਾਲ ਰਾਤ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੰਘਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਸ ਲਈ ਜਪਣ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। "ਦਕਸ਼ਯਾਨ" ਮੰਤ੍ਰ ਲੰਮੀ ਆਯੁ ਤੇ ਤੇਜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; "ਉਤਾ ਦੇਵ" ਮੰਤ੍ਰ ਰੋਗ ਨਾਸ ਲਈ ਜਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਦੇ ਡਰ ਵਿਚ "ਅਯਪਤਗਨੇ ਜਨਿਤ" ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ; ਜੰਗਲ ਵਿਚ "ਅਰਣਯਾਨੀ" ਜਪਣ ਨਾਲ ਡਰ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਬੂਟੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਦੋ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ "ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਸ਼ਤਾਵਰੀ" ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਘੀ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। "ਮਮਾ" ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਲਈ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; "ਬ੍ਰਹਮਨੋਗਨੀ ਸੰਵਿਦਾਨ" ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਗਰਭ ਨਾਸ ਜਾਂ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਅਪੈਹੀ" ਮੰਤ੍ਰ ਦੁਸ਼ਟ ਸੁਪਨੇ ਤੇ ਦੁਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; "ਯੇਨੇਦਮ" ਜਪਣ ਨਾਲ ਮਨ ਦੀ ਉੱਚੀ ਸਥਿਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। "ਮਯੋ ਭੁਰ ਵਾਤ" ਮੰਤ੍ਰ ਗਾਂ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ; "ਸ਼ੰਭਰੀ" ਜਾਂ "ਇੰਦ੍ਰਜਾਲ" ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। "ਮਹਿਤ੍ਰਿਨਮ ਅਵਰਸ" ਮੰਤ੍ਰ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਜਪਣ ਨਾਲ ਮੰਗਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; "ਅਗਨਯੇ ਵਿਦਵਿਸ਼ਨ" ਜਪਣ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। "ਵਸਤੁ-ਪਤੀ" ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਘਰ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਵਿਧੀ ਆਹੂਤੀ ਸਮੇਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜਾਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੋਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਆਹੂਤੀ ਨਾਲ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਭੋਜਨ ਤੇ ਸੋਨਾ-ਦਾਨ ਨਾਲ ਆਹੂਤੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਅਟੱਲ ਹਨ; ਹਰ ਥਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ; ਸਿੱਧਾਰਥਕ, ਜੌ, ਅਨਾਜ, ਦੂਧ, ਦਹੀਂ, ਤੇ ਘੀ ਵੀ। ਦੂਧ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਤੇ ਲੱਕੜ, ਇਹ ਸਭ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਨੇੜੇ ਹੀ ਕੰਟੇਦਾਰ ਬੂਟੀਆਂ, ਰਾਈ, ਖੂਨ ਤੇ ਜ਼ਹਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਤਿਕਾਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਪਥਰ, ਭੋਜਨ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਰਸਤੇ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਦਹੀਂ, ਭਿਖਾ, ਫਲ, ਤੇ ਪਸ਼ੂ-ਯਜਨਾ ਵਿਧੀ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੀ ਵਿਧੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ—ਇਹ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀਆਂ, "ਓਮਕਾਰ" ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਰੂਰੀ ਹਨ। ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸ ਤੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਘੀ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਦੇ ਕੇ ਵਿਦਵਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨ ਵਿਚ ਚਾਹ ਹੈ, ਇਹ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਜੌ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਲ ਵਰਤਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੌ ਤੇ ਸਿੱਧਾਰਥਕ ਬੀਜ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਦੁੰਬਰਾ ਲੱਕੜ ਨਾਲ, ਗਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਦਹੀਂ, ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੀਏ ਤਾਂ ਰਸਤਾ; ਅਪਾਮਾਰਗ ਟਹਣੀਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਸੋਨਾ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਯਜਨਾ ਕਰੇ। ਕੁਆਰੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ, ਘੀ ਲਗਾਈ ਜੈਸਮਿਨ ਫੁੱਲ ਜੋੜੇ-ਜੋੜੇ ਚੜ੍ਹਾਵੇ; ਪਿੰਡ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤਿਲ ਤੇ ਚਾਵਲ ਚੜ੍ਹਾਏ। ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ਾਖੋਟਾ ਤੇ ਅਪਾਮਾਰਗ ਲੱਕੜ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਰੋਗ ਨਾਸ ਲਈ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਖੂਨ ਤੇ ਜ਼ਹਰ ਮਿਲੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਦੱਸਿਆ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਸ ਲਈ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਾਵਲਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਆਹੂਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਪੜੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਫੁੱਲ ਤੇ ਦੁਰਵਾ ਘਾਸ, ਜੋ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਵੇ। ਬ੍ਰਹਮਿਕ ਤੇਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਲਈ ਕਪੜਾ; ਪ੍ਰਤਿਆੰਗਿਰਾ ਵਿਧੀ ਲਈ ਤੁਸ਼ਕੰਟਕ ਦੀ ਰਾਖ ਆਹੂਤੀ ਵਿੱਚ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵੈਰ ਲਈ ਕਾਂ ਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਪੰਛੀ ਦੀ ਪਲਕ, ਤੇ ਕਪਿਲਾ ਘੀ, ਚੰਦ੍ਰ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ ਆਹੂਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਚਾ ਜੜ੍ਹ ਪਤਝੜ ਸਮੇਂ ਲਿਆ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਤੇ ਖਾਣ ਨਾਲ ਵਿਅਕਤੀ ਬੁੱਧੀਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲੋਹੇ ਦੀ ਸਲਾਖ, ਗਿਆਰਾਂ ਉਂਗਲ ਲੰਬੀ, ਜਾਂ ਖਦੀਰਾ ਲੱਕੜ ਦੀ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਘਰ 'ਚ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦੇ ਹੋਏ ਦਬਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਿਕਾਸ ਵਿਧੀ ਹੈ। "ਚਕਸ਼ੁਸ਼ਪਾ" ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਅੰਨ੍ਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਮੁੜ ਦਿਖਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। "ਉਪਯੁੰਜਤਾ" ਅਨੁਵਾਕ ਦਾ ਫਰੇਜ਼ ਤੇ "ਤਨੂਪਾਗਨੇ ਸਦ" ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਦੁਰਵਾ ਘਾਸ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਰੋਗ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ, ਹਵਨ, ਆਹੂਤੀ, ਤੇ ਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਾਭ ਅਤੇ ਉਪਯੋਗ ਬਾਰੇ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹਰ ਇੱਛਾ, ਸੁਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।