ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਉਤਥਾਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿੱਚ, ਹੋਮ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਉਚਾਰਣਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰਕੇ ਗਾਯਤਰੀ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ ਗਾਯਤਰੀ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਨਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਅਨਾਜ ਖਾਧੇ ਹੀ ਧਰਮਕ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਜਾਪ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਿਰਫ ਯਜਨ-ਅਰਥ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਮੋਖਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ‘ਪ੍ਰਣਵ’ ਅਰਥਾਤ ‘ਓਮ’ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਉਚਾਰਣਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਭੀ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ‘ਓਮ’ ਦਾ ਸੌ ਵਾਰ ਜਾਪ ਕਰੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਮਾਪ, ਤਿੰਨ ਵੇਦ, ਤਿੰਨ ਦੇਵਤੇ, ਤਿੰਨ ਅੱਗਾਂ, ਸੱਤ ਮਹਾਨ ਉਚਾਰਣਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਲੋਕ—ਇਹ ਸਭ ਯਜਨਾ-ਦਾਨ ਦੁਆਰਾ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਾਪ ਲਈ ਗਾਯਤਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਹਾਨ ਉਚਾਰਣਾਂ ਹਨ। ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਮ ਨੇ ਸਿੱਖਾਇਆ, ਅਘਮਰਸ਼ਣ ਸੁਕਤ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ‘ਅਗ્નਿਮ ਈਲੇ ਪੁਰੋਹਿਤੰ’ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਜਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ, ਭਿੱਖਾ ਮੰਗੇ ਤੇ ਅੱਗ-ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਬਚੇ। ਫਿਰ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਸੱਤ ਰਿਗਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਣ। ਜੇ ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਭੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ‘ਸਦਸਨ ਯਮ ਇਤੀ’ ਮੰਤ੍ਰ ਸਦਾ ਜਾਪ ਕਰੇ। ਇਹ ਨੌ ਮੰਤ੍ਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਸਿਖਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਮੌਤ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ, ਚਾਹੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪਾ ਵੱਲ ਜਾਪ ਕਰਨ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅਮਰਤਾ, ਪਿਆਰਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਿੱਤਰ ਪੁਰੰਦਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਹੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਰਿਗਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ‘ਹਿਹਣ੍ਯਸਤੂਪਮ’ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਈਸ਼ਾਨ ਦੇ ਛੇ ਉੱਤਮ ਸੁਕਤ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਜੇ ਉਹ ਤੀਬਰ ਆਹੁਤੀ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਡੁੱਬਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਮ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਤ ਹੱਥ ਪਾਣੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ, ਜੋ ਮਨ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ‘ਦ੍ਵਿਸ਼ੰਤਮ’ ਤੇ ਅੱਧਾ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ ਜੋ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਕੋਈ ਪਾਪ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੁਖੀ, ਉਸਨੂੰ ਪਤਿਤਾਂ ਲਈ ਉੱਤਮ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਸਨ ਵਿੱਚ ਅੱਧਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪੇ; ਸਵੇਰੇ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਆਯੁ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਜਾਪਣ ਤੇ ਇਹ ਅਖੰਡ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਸਮੇਂ ‘ਦ੍ਵਿਸ਼ੰਤਮ’ ਦਾ ਜਾਪ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ‘ਨਾ ਵਯਸ਼’ ਦੇ ਸੁਕਤ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਗਿਆਰਾਂ ਸੁਪਰਣ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਰਾਦਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਜੇ ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਜਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਮੋਖਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ‘ਆ ਨੋ ਭਦ੍ਰਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪਣ ਨਾਲ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ‘ਤਵਂ ਸੀਮਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਨਵੀਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇਖਣ ਦਾ ਯੋਗ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਲੱਕੜ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਪਹੁੰਚਣ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੌਤਸਾ ਸੁਕਤ ‘ਇਮਮ’ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰੇ। ਦੁਪਹਿਰ ਸਮੇਂ ‘ਆਪਨਹ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਦ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਪਾਪ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ‘ਜਾਤਵੇਦਸ’ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪਣ ਨਾਲ ਮੰਗਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਰੇ ਡਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਦੁਸ਼ਟ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ‘ਪ੍ਰਮੰਦਿਨੇਤੀ ਸੂਯੰਤਿਆ’ ਜਾਪਣ ਨਾਲ ਗਰਭ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ‘ਇੰਦਰਮ’ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਿਆਂ, ਸਨਾਨ ਸਮੇਂ, ਅਤੇ ਸੱਤ ‘ਸ਼ਵਦੇਵ’ ਸੁਕਤ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ‘ਇਮਾਮ’ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪਣ ਨਾਲ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ‘ਮਾਨਸਤੋਕ’ ਮੰਤ੍ਰ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਦੋਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਦੁੰਬਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਘੀ-ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਇੰਦਨ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੌਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬੰਧਨ ਕੱਟ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਰੋਗ-ਰਹਿਤ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ‘ਊਰਧਵਾਹੁਰ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ‘ਮਾਨਸਤੋਕ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਉੱਤਰੀ ਜੂੜ ਬਣਾਉਣ ਸਮੇਂ ਜਾਪ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇਯ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਉਹ ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸੰਧੀਆਂ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅਚੰਭਿਤ ਮੰਨੇ। ਯਜਨ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨਚਾਹਾ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ‘ਅਥ ਸਵਪਨ’ ਮੰਤ੍ਰ ਸਵੇਰੇ ਅਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਜਾਪਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬੁਰੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ‘ਉਭਯ ਪੁਮਾਨ’ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ‘ਉਭਯ ਵਸਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ‘ਨਾ ਸਾਗੰਨ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ‘ਕਯਾ ਸ਼ੁਭੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉੱਤਮ ਜਨਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ‘ਇਮਮ ਨ੍ਰਿਸੋਮਮ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਤਾ ਕਿ ਵਰਤਮਾਨ ਲਾਭ ਮਿਲਣ। ‘ਅਗਨੇ ਨਯ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ‘ਵੀਰੰ ਨਯਮ’ ਮੰਤ੍ਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ‘ਸੰਕਟੋ ਨੇਤੀ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ‘ਯੋ ਜਾਤ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ‘ਗਣਾਨੰ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਪਰਮ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ‘ਯੋ ਮੇ ਰਾਜਨ’ ਮੰਤ੍ਰ ਦੁਸ਼ਟ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਨਾਸ ਲਈ, ਜਾਂ ਯਾਤਰਾ ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਦੇ ਉਤਥਾਨ ਸਮੇਂ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਹੇ ਹਾਲਾਤ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੇ। ਬਾਈਂਵੇਂ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਪਰਮ ਆਤਮਿਕ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ, ਦੀ ਉਚਾਰਣਾ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਧੀਆਂ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੁੱਧ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨਚਾਹੀ ਵਸਤੂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ‘ਕ੍ਰਣੁਸ਼੍ਵ’ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪਣ ਸਮੇਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਖਤਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪ ਅੱਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ ਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦਿੱਤੀ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ, ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਆਯੁ, ਸੰਤਾਨ, ਧਨ, ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।