ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਗੁੰਝਲਦਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਚਲਾਕੀਆਂ ਬਾਰੇ ਗਹਿਰੀ ਚਰਚਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਿ ਜੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਧਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਉਹ ਗੁੱਸੇ, ਅਹੰਕਾਰ, ਬੇਇਜ਼ਤੀ, ਜਾਂ ਬੇਸਬਬ ਛੱਡੇ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਮਨਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਜਾਂ ਪਤਨੀ ਛੀਨ ਲਈ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਆਦਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਆਦਰ ਨਾ ਪਾਵੇ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਿੰਤਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਆਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕੇ ਆਦਰ ਦਿਓ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਰੱਖੋ; ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਨੀਤੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਡਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਾਨ ਅਤੇ ਆਦਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਰੂਪ, ਅਤੇ ਵੰਡਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ; ਦੋਸਤ, ਜੇ ਕਿਰਿਆ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਕੀੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਖੁੰਝ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਥਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕੇ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਭਲੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਜੀਤੋ। ਲਾਲਚੀ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਵਸ਼ ਕਰੋ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੋਸਤਾਂ ਵਿਚ ਪਰਸਪਰ ਸ਼ੱਕ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਭਰਾ ਵਿਕਾਰੀ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੀ ਧਮਕੀ ਜਾਂ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਰੋਕੋ। ਦਾਨ ਅਤੇ ਵੰਡਣ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਮੁੱਖ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ, ਯੋਧਿਆਂ, ਲੋਕਾਂ, ਮਰਜ਼ੀ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲ-ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵੰਡ ਅਤੇ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰੋ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ, ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਓਹਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੈਤਾਲ, ਉਲੂ, ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਰੂਪ ਮਨਚਾਹੇ ਤੌਰ ਤੇ ਧਾਰਣ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ, ਅੱਗ, ਪਥਰ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਭੀਮ ਨੇ, ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਅ-ਮਨੁੱਖੀ ਤਾਕਤਾਂ—ਅੰਧਕਾਰ, ਹਵਾ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਮਾਯਾ—ਵਰਤ ਕੇ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਅਨਿਆਇ, ਸੰਕਟ ਜਾਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੋਕਿਆ ਨਾ ਜਾ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਉਦਾਸੀਤਾ ਦਿਖਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਭਰਾ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਹਿੜਿੰਬਾ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ। ਬੱਦਲ, ਅੰਧਕਾਰ, ਵਰਖਾ, ਅੱਗ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਵਿਲੱਖਣ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਫੌਜ ਦਾ ਥਾਂ, ਅਤੇ ਝੰਡਾ-ਧਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ, ਇਹ ਸਭ ਵਿਲੱਖਣ ਹਨ। ਜੋ ਕੱਟੇ, ਫਟੇ, ਟੁੱਟੇ ਜਾਂ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਦੂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਅਗਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਰਾਮ ਦੁਆਰਾ ਕਹੀ ਨੀਤੀ, ਰਾਜਾ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਮਰਦਾਂ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ; ਸਮੁਦਰ ਅਤੇ ਗਰਗਾ ਨੇ ਦੱਸੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵੀ ਇਹੀ ਹਨ।" ਸਮੁਦਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਮੈਂ ਮਰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ੁਭ-ਅਸ਼ੁਭ ਲਕੜੀਆਂ ਦੱਸਾਂਗਾ: ਇੱਕ ਵਧੇਰੇ, ਦੋ ਚਿੱਟੇ, ਤਿੰਨ ਗहरे—ਇਹ ਵੀ ਹੈ।" ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ, ਤਿੰਨ ਲਟਕਦੇ, ਤਿੰਨ ਵੱਲ ਫੈਲਦੇ; ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ, ਤਿੰਨ ਵਕਰੇ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ। ਮਰਦ ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਚੰਗੀ ਲਕੜੀ ਵਾਲਾ, ਚੌਣ ਲਕੜੀਆਂ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮ। ਚਾਰ ਪੱਠ, ਚਾਰ ਦੰਦ, ਸੱਤ ਤੇਲ, ਨੌਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਦਸ ਕਮਲ, ਦਸ ਬਣਾਵਟਾਂ, ਅਤੇ ਵਰਗਦ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਵਾਂਗ ਘੇਰਾ। ਛੇ ਉਭਰਦੇ, ਅੱਠ ਹਿੱਸੇ, ਸੱਤ ਤੇਲ, ਨੌਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਦਸ ਕਮਲ, ਦਸ ਬਣਾਵਟਾਂ, ਅਤੇ ਵਰਗਦ ਵਾਂਗ ਘੇਰਾ। ਚੌਦਾਂ ਜੋੜੇ, ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਅੱਖਾਂ; ਧਰਮ, ਧਨ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਧਰਮ ਇੱਕ ਵਧੇਰੇ। ਤਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅੱਖਾਂ; ਚਿੱਟੇ ਦੰਦ, ਦੋ ਚਿੱਟੇ; ਗਹਿਰੀ, ਤਿੰਨ ਕੰਨ, ਨਾਭੀ; ਅਤੇ ਇੱਕ ਗੁਣ, ਤਿੰਨ ਯਾਦ। ਅ-ਇਰਖਾ, ਦਇਆ, ਧੀਰਜ, ਸ਼ੁਭ ਆਚਰਨ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਆਕਾਂਕਸ਼ਾ, ਨਿਮਰਤਾ, ਆਸਾਨੀ, ਅਤੇ ਹੌਸਲਾ। ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ, ਤਿੰਨ ਲਟਕਦੇ, ਮਰਦ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅੰਗ; ਖੇਤਰ, ਜਨਮ, ਵਰਗ, ਚਮਕ, ਯਸ਼, ਤੇ ਭਾਗ। ਜੋ ਤਿੰਨ ਵੱਲ ਫੈਲਦਾ, ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ; ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਤਾਕਤਾਂ; ਤਿੰਨ ਵਕਰੇ ਮਰਦ ਨੂੰ ਸੁਣੋ। ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਜੋ ਧਰਮ, ਧਨ, ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਾਣਦਾ, ਉਸਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ। ਜੋ ਛਾਤੀ, ਮੱਥੇ, ਅਤੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਲਗਾਉਂਦਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੋ ਹੱਥ ਅਤੇ ਦੋ ਪੈਰ ਝੰਡੇ, ਛਤਰੀਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ। ਉਂਗਲੀਆਂ, ਦਿਲ, ਪਿੱਠ, ਅਤੇ ਕਮਰ—ਹਰੇਕ ਚੌਣ; ਉਚਾਈ ਛਿਆਨਵੇਂ ਉਂਗਲਾਂ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਹੱਥ ਦਾ ਮਾਪ। ਚਾਰ ਦੰਦ, ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਚਾਰ ਕਾਲੇ; ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਪਿਊਪਲ, ਭੰਨ, ਦਾਡ਼ੀ, ਵਾਲ—all ਕਾਲੇ। ਨੱਕ ਅਤੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਪਸੀਨਾ, ਬਾਂਹਾਂ 'ਚ ਗੰਦੀ ਵਾਸ਼ਨਾ; ਛੋਟਾ ਅੰਗ ਅਤੇ ਗਲ, ਪਿੰਡਲੀਆਂ ਵੀ ਛੋਟੀਆਂ। ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਜੋੜ ਸੁੰਦਰ, ਨਖ, ਵਾਲ, ਦੰਦ, ਚਮੜੀ—ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ; ਜਬਾ, ਅੱਖਾਂ, ਮੱਥਾ, ਨੱਕ—ਲੰਬੇ, ਅਤੇ ਛਾਤੀ ਵਿਚਲਾ ਫਾਸਲਾ। ਛਾਤੀ, ਬਾਂਹਾਂ, ਮੂੰਹ, ਨੱਕ—ਉਭਰਦੇ; ਚਿਹਰਾ ਗੋਲ; ਚਮੜੀ, ਵਾਲ, ਦੰਦ—ਮੁਲਾਇਮ; ਵਾਲ, ਨਜ਼ਰ, ਨਖ, ਬੋਲੀ ਵੀ। ਘੁੱਟ ਅਤੇ ਪੱਠ—ਦੋ ਬਾਂਸ ਵਾਂਗ ਪਿੱਠ 'ਤੇ; ਅੱਖਾਂ, ਨੱਕ, ਕੰਨ, ਲਿੰਗ, ਮਲਦਵਾਰ—ਪਵਿੱਤਰ ਖੋਲ੍ਹ। ਜੀਭ, ਹੋਠ, ਤਾਲੂ, ਅੱਖਾਂ, ਹੱਥ, ਪੈਰ, ਨਖ, ਲਿੰਗ ਦਾ ਸਿਰਾ, ਮੂੰਹ—ਇਹ embodied ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦਸ ਕਮਲ-ਸਦ੍ਰਿਸ਼ ਅੰਗ ਹਨ। ਹੱਥ, ਪੈਰ ਸੁਖਦਾਇਕ; ਗਲ, ਕੰਨ, ਦਿਲ, ਸਿਰ, ਮੱਥਾ, ਪੇਟ, ਪਿੱਠ—ਦਸ ਆਦਰਯੋਗ ਅੰਗ। ਜੇ ਬਾਂਹਾਂ ਫੈਲਾਉਣ 'ਤੇ ਮੱਧ ਉਂਗਲਾਂ ਦੀਆਂ ਟਿੱਪਾਂ ਦੀ ਦੂਰੀ ਉਚਾਈ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਰਗਦ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਵਾਂਗ ਘੇਰਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪੈਰ, ਟਖਣ, ਹਿੱਪ, ਪਾਸੇ, ਗ੍ਰੋਇਨ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅੰਗ, ਛਾਤੀ, ਕੰਨ, ਹੋਠ, ਪੱਠ, ਪਿੰਡਲੀਆਂ, ਹੱਥ, ਬਾਂਹ, ਅੱਖਾਂ—ਚੌਦਾਂ ਜੋੜੇ, ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਮਰਦ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਨੇ ਚੌਦਾਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦੋ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖੀਆਂ, ਉਹ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਠੋਰ, ਵਿਖੰਡਿਤ, ਅ-ਸ਼ੁਭ, ਮਾਸ-ਰਹਿਤ, ਗੰਦੀ ਅਤੇ ਉਲਟ ਵਾਸ਼ਨਾ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ, ਸਾਫ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਣ ਤੇ ਆਦਰਯੋਗ। ਉਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਮਿੱਠੀ, ਚਾਲ ਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ; ਇੱਕ ਪੋਰ 'ਚੋਂ ਵਾਲ ਉਗਦੇ, ਡਰ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ, ਵਾਰ-ਵਾਰ। ਫਿਰ ਸਮੁਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਸ਼ੁਭ ਔਰਤ ਉਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸੁੰਦਰ ਹਨ, ਚਾਲ ਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ, ਹਿੱਪ ਭਾਰੀ, ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ ਕਬੂਤਰ ਵਾਂਗ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਚਲਾਕੀਆਂ, ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਲਕੜੀਆਂ, ਅਤੇ ਜਾਦੂ ਦੇ ਰਾਜ, ਸਮੁਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਕੇ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਨੀਤੀਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।