ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਪੁਸ੍ਕਰ ਨੇ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਸੰਕੇਤਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਕੁਨਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਾ ਬੜੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ, ਗ੍ਰਹਿ ਜਾਂ ਹੋਰ ਅਜਿਹੇ ਚਮਕਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਉੱਗਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ਕੁਨ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਚਲਣ ਵਾਸਤੇ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਧੂੰਏਂ ਵਰਗਾ ਸੰਕੇਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸ਼ਕੁਨ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜਲਦ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਚਮਕਦਾਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੰਜ ਸ਼ਾਂਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ਕੁਨ ਕਿਸੇ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਉਹ ਦਿਸ਼ਾ-ਸ਼ਕੁਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿੰਡ, ਜੰਗਲ ਜਾਂ ਬਨ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਏ ਦਰੱਖਤ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਕੁਨ ਘਰੇਲੂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅਸ਼ੁਭ ਥਾਂ ਤੇ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਥਾਂ-ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ਕੁਨ ਮੰਨੋ। ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਰਗਿਆਂ ਲਈ ਕੁਝ ਅਣਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਰਿਚਾਰ-ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ਕੁਨ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਡਰਾਉਣੀ ਜਾਂ ਵਿਗੜੀ ਹੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਆਵੇ, ਉਹ ਧੁਨੀ-ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ਕੁਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਜਾਤੀ ਸਿਰਫ ਮਾਸ ਖਾਂਦੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜਾਤੀ-ਚਮਕਦਾਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ਕੁਨ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤ ਸ਼ਕੁਨਾਂ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਕੁਨ ਮਿਲੇ-ਝੁਲੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਮਿਲਿਆ-ਝੁਲਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਚਾਹੇ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ। ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਂ, ਘੋੜੇ, ਊਠ, ਗਧੇ, ਕੁੱਤੇ, ਤੋਤਾ, ਘਰ ਦੀ ਛਿੱਪਕਲੀ, ਚਿੜੀਆਂ, ਸਾਰਸ, ਕਛੂਏ ਆਦਿ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਬਿੱਲੀਆਂ ਅਤੇ ਮੁਰਗੀਆਂ ਘਰੇਲੂ ਵੀ ਹਨ ਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਰੂਪ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਹੋਰ ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰ—ਜਿਵੇਂ ਗਧੇ, ਤੋਤੇ, ਕਾਂ, ਬਾਂਸਰੀ, ਬਾਂਦਰ, ਤਿਤਲੀਆਂ, ਕਬੂਤਰ, ਸੂਅਰ, ਮੁਰਗੇ, ਸਾਰਸ, ਖਰਗੋਸ਼, ਮੋਰ, ਹੰਸ, ਮੰਗੂਸ, ਭਾਲੂ, ਸੱਪ, ਬੱਘ, ਸ਼ੇਰ, ਆਦਮੀ ਆਦਿ—ਦਿਨ ਜਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਂ ਦੋਵੇਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਜੀਵ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਪਿੱਛੇ ਭਾਰ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੌਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਕਾਂ ਜਦ ਘਰ ਤੋਂ ਆ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖਲੋ ਕੇ ਬੋਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਰਾਜੇ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਜਾਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਝਗੜੇ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇਕਰ ਉਹ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਵਾਹਨ ਉੱਤੇ ਕਾਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਚਾਹੇ ਖੱਬੇ ਜਾਂ ਸੱਜੇ, ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮੋਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਗੜੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਚੋਰੀ ਹੋਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਰਾਹੀ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਹਰਣ, ਭਾਲੂ, ਸੂਅਰ, ਗਿਦੜ, ਬੱਘ, ਸ਼ੇਰ, ਬਿੱਲੀ ਜਾਂ ਗਧਾ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੌਤ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਉਲਟ ਵਲੋਂ ਆਉਂਦੇ ਪੰਛੀ, ਖਰਾਬ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ ਖਰ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਕਪੀੰਜਲ, ਜਾਂ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਵਧੀਆ ਪੰਛੀ ਵੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਰਥ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਟਿੱਟੀਰੀ ਪੰਛੀ, ਜਿਸਦਾ ਅੰਦਾ ਮਨ੍ਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਿੱਛੋਂ ਵੇਖਣ ਤੇ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਏਨਾ, ਸੂਅਰ ਜਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਤ ਜੇ ਖੱਬੇ ਤੋਂ ਆ ਕੇ ਸੱਜੇ ਵੱਲ ਜਾਵਣ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਜੇ ਪੰਛੀ ਸੱਜੇ ਤੋਂ ਆ ਕੇ ਖੱਬੇ ਵੱਲ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੁਭ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਆਮਾ, ਨਾਛੂ, ਪਿੰਗਲਾ ਅਤੇ ਛਿੱਪਕਲੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਹੋਰ ਪੰਛੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਪੀਸ਼ਰੀ, ਕਰਣ, ਪਿਪੀਕਾ, ਰੁਰੂ ਅਤੇ ਏਨਾ, ਸੱਜੇ ਵੱਲੋਂ ਆਉਣ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਬਲਦ, ਸੱਪ, ਖਰਗੋਸ਼, ਸੂਅਰ, ਛਿੱਪਕਲੀ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਹਨ। ਜੇ ਬਾਂਦਰ ਜਾਂ ਭਾਲੂ ਉਲਟੀ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਆਉਣ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਪੰਛੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਰਾਹੀ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਦਿਨ ਇਹ ਪੰਛੀ ਮਿਲੇ, ਉਸੇ ਦਿਨ ਦਾ ਫਲ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਪੰਛੀ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਖਾਣ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ, ਨਵੇਂ ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਖਣੇ ਹਨ। ਜੇ ਪੰਛੀ ਘਰ ਦੀ ਹੱਦ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਵੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬੋਲਦਾ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਬੇਫਲ ਹੈ; ਪਰ ਜੇਕਰ ਇੱਕ, ਦੋ, ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਚਾਰ ਵਾਰੀ ਬੋਲ ਪਾਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਫਲਦਾਇਕ ਹੈ। ਪੰਜ ਜਾਂ ਛੇ ਵਾਰੀ ਬੋਲਣ ਤੇ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਤੇ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ। ਕੁਝ ਪੰਛੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਮਾਂਚ ਅਤੇ ਵਾਹਨਾਂ ਲਈ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜਵਾਲਾਨਲ ਜਾਂ ਸੂਰਜਮੁਖੀ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਸ਼ੁਭ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰਣ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪੂਰਾ ਸਾਲ ਚੰਗਾ ਲੰਘਦਾ ਹੈ। ਅਣਸ਼ੁਭ ਥਾਂ ਤੇ ਵੀ ਇਹ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਐਸਾ ਹਰਣ ਵੇਖ ਲਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਹੀ ਸਾਲ ਭਰ ਦਾ ਫਲ ਜਾਣੇ। ਫਿਰ ਪੁਸ੍ਕਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਜੇ ਕਈ ਕਾਂ ਇੱਕ ਮਸੂਸ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਅਤੇ ਰਾਹ ਰੁਕ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੇ ਕਾਂ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਵੇ ਤੇ ਬੋਲ ਪਾਏ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਉਤਾਵਲਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਖ਼ਤਰਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਾਂ ਛਾਂ, ਅੰਗ, ਵਾਹਨ, ਜੁੱਤੇ, ਛਤਰੀ ਜਾਂ ਕੱਪੜੇ ਉੱਤੇ ਚੁੰਚ ਮਾਰੇ, ਤਾਂ ਜੇ ਉਹ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਮੌਤ, ਪਰ ਜੇ ਮਨਚਾਹੀ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਲਾਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਾਂ ਕਿਵੇਂ ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਘੇਰੇ ਜਾਂ ਲਾਲ ਜਾਂ ਸੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ, ਤਾਂ ਅੱਗ ਲੱਗਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਜੇ ਲਾਲ ਚੀਜ਼ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੇ, ਤਾਂ ਕੈਦ ਹੋਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਜੇ ਪੀਲੀ, ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲਾਭ; ਪਰ ਜੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨੁਕਸਾਨ। ਸਾਹਮਣੇ ਦੌਲਤ ਮਿਲਣ ਤੇ ਲਾਭ, ਕੱਚਾ ਮਾਸ ਉਗਲਣ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਮਿੱਟੀ ਸੁੱਟਣ ਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਮੋਤੀ ਦੇਣ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਯੋਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਯਾਤਰੀ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕਾਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਾੜਾ ਡਰ ਤੇ ਅਸਫਲਤਾ। ਜੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਾਂ ਬੋਲ ਪਾਏ, ਤਾਂ ਰੋਕ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਖੱਬਾ ਕਾਂ ਸ਼ੁਭ, ਸੱਜਾ ਨੁਕਸਾਨੀ; ਖੱਬਾ ਕਾਂ ਠੀਕ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਚੱਲੇ ਤਾਂ ਵਧੀਆ, ਮੱਧਲਾ ਕਾਂ ਵੀ ਠੀਕ, ਪਰ ਉਲਟੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਾਲਾ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਨਚਾਹੀ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇੱਕ ਲੱਤ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਡਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਖੋਹ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਜਾਏ, ਤਾਂ ਵੱਡੀ ਬੇਕੁਸ਼ਲਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਕਾਂ ਜੇਕਰ ਪਾਲੇ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਸ਼ੁਭ, ਪਰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਗੰਦ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੋਰ ਪੰਛੀ ਵੀ ਕਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵੇਖਣੇ ਹਨ। ਕੁੱਤੇ ਜੇ ਲਸ਼ਕਰ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਨਾਸ਼ੀ; ਜੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਥਾਂ, ਸ਼ਹਿਰੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭੌਂਕਣ, ਤਾਂ ਮਾਲਕ ਦੀ ਮੌਤ। ਜੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸੂੰਘਣ, ਤਾਂ ਸਫਲਤਾ; ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਡਰ; ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ਤੇ ਰੋਕ; ਯਾਤਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਤੇ ਰੋਕ; ਰਸਤਾ ਰੋਕਣ ਤੇ ਚੋਰ; ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਹੱਡੀ ਜਾਂ ਰੱਸਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨੁਕਸਾਨ; ਜੁੱਤਾ ਜਾਂ ਮਾਸ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਲਾਭ; ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਅਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ ਜਾਂ ਵਾਲ ਹੋਣ ਤੇ ਮਾੜਾ। ਸਾਹਮਣੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਕਰਣ ਤੇ ਡਰ, ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ ਕਰਣ ਤੇ ਲਾਭ; ਚੰਗੀ ਥਾਂ ਜਾਂ ਦਰੱਖਤ ਵੱਲ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ ਲਾਭ। ਜੇ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਸਫਲਤਾ। ਗਿਦੜ ਆਦਿ ਵੀ ਕੁੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵੇਖਣੇ ਹਨ। ਬਿਨਾਂ ਕਾਰਨ ਹੋਲੇ, ਤਾਂ ਮਾਲਕ ਲਈ ਡਰ; ਰਾਤ ਨੂੰ ਅਜੀਬ ਹੋਲਣ ਤੇ ਖ਼ਤਰਾ ਜਾਂ ਮੌਤ। ਜੇ ਬਲਦ ਰਾਤ ਨੂੰ ਰੰਭੇ, ਤਾਂ ਮਾਲਕ ਲਈ ਚੰਗਾ। ਜੇ ਬਲਦ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ। ਜੇ ਗਾਂ ਬਿਨਾਂ ਡਰ ਖਾਣ, ਜਾਂ ਦਾਨ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਚੰਗਾ; ਪਰ ਜੇ ਵੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਗਰਭਪਾਤ। ਜੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਮਾਰੇ, ਉਦਾਸ ਜਾਂ ਡਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਡਰ। ਜੇ ਅੰਗ ਭਿੱਜ ਜਾਣ, ਵਾਲ ਖੜੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਗਿਦੜ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਲੱਗੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਚੰਗਾ। ਇਹ ਸਭ ਭੈਂਸਾਂ ਆਦਿ ਉੱਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਘੋੜਾ ਜੇ ਦੂਜੇ ਨੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਵੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਜਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਲੋਟੇ, ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਬਿਨਾਂ ਕਾਰਨ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਸੋ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਜੌ ਜਾਂ ਮਿਠਿਆਈ ਪਸੰਦ ਨਾ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਅਚਾਨਕ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਛਤ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਖੂਨ ਆਵੇ ਜਾਂ ਕੰਪੇ, ਜਾਂ ਕਬੂਤਰ ਜਾਂ ਮੈਨਾ ਨਾਲ ਖੇਡੇ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਦਾ ਸੰਕੇਤ। ਜੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪੈਰ ਚੱਟੇ, ਤਾਂ ਨਾਸ਼। ਜੇ ਖੱਬੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਖੋਦੇ ਜਾਂ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਸ਼ੁਭ। ਜੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪਿਸ਼ਾਬ ਕਰੇ ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਸੁੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਡਰ। ਜੇ ਚੜ੍ਹਣ ਨਾ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਉਲਟੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਜਾਂ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਛੂਹੇ, ਤਾਂ ਰੋਕ। ਜੇ ਘੋੜਾ ਹਿੰਮਦੇ ਜਾਂ ਪੈਰ ਨੂੰ ਛੂਹੇ, ਤਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ। ਹਾਥੀ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਜਾਂ ਮਾਦਾ ਹਾਥਣ ਜਣੇ ਜਾਂ ਮਦ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਨਾਸ਼ੀ। ਜੇ ਚੜ੍ਹਣ ਨਾ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਉਲਟੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਰੋਕ। ਜੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਮਦ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮੌਤ। ਜੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਛੂਹੇ ਜਾਂ ਸੱਜਾ ਦੰਦ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੂਹੇ, ਤਾਂ ਚੰਗਾ। ਜੇ ਬਲਦ, ਘੋੜਾ ਜਾਂ ਹਾਥੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਫੌਜ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਾੜਾ। ਜੇ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟੇ ਬੱਦਲਾਂ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਮੀਂਹ ਪਏ, ਤਾਂ ਨਾਸ਼। ਜੇ ਗ੍ਰਹਿ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋਣ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧੀ ਹਵਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਛਤਰੀ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਡਰ। ਜੇ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਚੰਗੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਜਿੱਤ। ਜੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਕਾਂ ਜਾਂ ਮਾਸ-ਖਾਉਂਦੇ ਜਾਨਵਰ ਘੇਰ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਚੱਕਰ ਦੀ ਨਾਸ਼। ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਪੁਸ੍ਕਰ ਅੱਗੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਾਜਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇ, ਥੱਲੇ ਹੋਵੇ, ਛੁਪਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਿ ਉਲਟ ਜਾਂ ਪੀੜਤ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਸ਼ੁਕਰ ਅਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਬੁੱਧ ਉਲਟ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਿ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਸੰਧਿ ਤੇ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਵਿਅਤੀਪਾਤ, ਨਾਗ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ, ਚਤੁਰਪਦ ਜਾਂ ਕਿੰਤੁਘਨਾ ਸ਼ਕੁਨ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ, ਮੌਤ, ਵਿਰੋਧ, ਜਨਮ, ਗੰਡ ਜਾਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯ ਤਿਥੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਰਵਾਨਗੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਵੀ ਇਕੱਠੀਆਂ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਵਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਪਰੀਘ (ਅਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ) ਨਹੀਂ ਲੰਘਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਮੰਗਲ ਦੇ ਦਿਨ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਮਿਤ੍ਰ ਆਦਿ ਜਾਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਜਲ ਦੇ ਦਿਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੰਘਣੇ। ਸਾਰੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ, ਪਰ ਛਾਂਵ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਸੂਰਜ ਲਈ ਵੀਹ, ਚੰਦ ਲਈ ਸੋਲਾਂ, ਮੰਗਲ ਲਈ ਪੰਦਰਾਂ, ਬੁੱਧ ਲਈ ਚੌਦਾਂ, ਗੁਰੂ ਲਈ ਤੇਰਾਂ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਲਈ ਬਾਰਾਂ ਛਾਂਵ ਸਮੇਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਸ੍ਕਰ ਨੇ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਸੰਕੇਤਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਹੱਤਾ ਬੜੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਈ, ਤਾ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਰਵਾਨਗੀ ਜਾਂ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿ ਸਕਣ।