ਇੱਕ ਵਾਰ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਤੋਂ ਜੀਵਨ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਗਹਿਰੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ, ਜੇ ਕੋਈ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਵਾਦਯਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਤੰਤੁ-ਵਾਦਯਾਂ ਦੇ ਵਜਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਵਾਜਾ ਹੀ ਸੁਰ-ਰਹਿਤ ਵੱਜਦਾ, ਇਹ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਉਤਰਦਾ, ਜਾਂ ਗਊ-ਮਲ, ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਸਿਆਹੀ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ, ਇਹ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਸੀ। ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਕਿਸੇ ਦੇ ਅੰਗ ਜਾਂ ਹਥਿਆਰ ਗੁਆਚ ਜਾਂ ਜਾਂਦੇ, ਉਲਟੀ ਜਾਂ ਪਖਾਣਾ ਆ ਜਾਂਦਾ, ਇਹ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜਾਣਾ, ਰੋਗੀ ਹੋ ਜਾਣਾ, ਫਲਾਂ ਦੀ ਹਾਨੀ, ਜਾਂ ਧਾਤੂ ਟੁੱਟ ਜਾਣਾ—all these were signs of misfortune. ਘਰ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪੈਣਾ, ਘਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਕਰਨੀ, ਜਾਂ ਜੰਗਲੀ ਸੂਰ, ਭੂਤ, ਮਾਸ-ਭੋਜੀ, ਬਾਂਦਰ ਜਾਂ ਚੁਟਿਆ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਣਾ, ਇਹ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਤੇਲ ਪੀ ਲੈਂਦਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ, ਖੂਨ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦਾ, ਜਾਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਮਲਦਾ, ਇਹ ਅਸ਼ੁਭ ਸੁਪਨੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੇ ਇਹ ਸੁਪਨੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਦੱਸੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਭਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਅਜੇਹੇ ਸੁਪਨੇ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਦੁਜੀ ਜਾਤੀ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ, ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਹਰਿ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਗਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਿਮਨਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਅਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕਤ ਆਦਿ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਰਾਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਹਰ ਵਿਚ ਆਏ ਸੁਪਨੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਫਲ ਦਿੰਦੇ; ਦੂਜੇ ਪਹਰ ਦੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ; ਤੀਜੇ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ; ਚੌਥੇ ਪਹਰ ਦੇ ਅੱਧ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਦਸ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ। ਜੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ੁਭ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਦੋਵੇਂ ਸੁਪਨੇ ਆਉਣ, ਤਾਂ ਆਖਰੀ ਸੁਪਨੇ ਦਾ ਅਸਰ ਹੁੰਦਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਸੁਪਨਾ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁੜ ਸੁੱਤ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਪਹਾੜ, ਮਹਲ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਜਾਂ ਬਲਦ ਤੇ ਚੜ੍ਹਨਾ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੁੱਖ, ਨਾਵਲ ਤੋਂ ਉੱਗੇ ਰੁੱਖ ਜਾਂ ਘਾਹ, ਬਹੁਤ ਹੱਥਾਂ ਜਾਂ ਸਿਰ ਹੋਣ, ਅਚਾਨਕ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲ਼ ਹੋ ਜਾਣਾ, ਚਿੱਟੇ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਨਾ—ਇਹ ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਣਾ, ਘਰ ਦੀ ਸਫਾਈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਣਾ ਜਾਂ ਝੰਡਾ ਉਚਾ ਕਰਨਾ, ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰ ਨੂੰ ਫੜਨਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਹਾਰ, ਵਿਵਾਦ, ਜੂਆ ਜਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ—ਇਹ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਬਕਰੀ ਦਾ ਮਾਸ ਜਾਂ ਖੀਰ ਖਾਣਾ, ਖੂਨ ਦੇਖਣਾ ਜਾਂ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਖੂਨ, ਸ਼ਰਾਬ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਪੀਣਾ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਣਾ, ਸਾਫ ਆਕਾਸ਼ ਦੇਖਣਾ—ਇਹ ਵੀ ਭਲੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ। ਭੈਸ, ਗਊ, ਸ਼ੇਰਨੀ, ਹਾਥਣੀਆਂ ਜਾਂ ਘੋੜੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਕੱਢਣਾ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਤੋਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲਣਾ, ਜਾਂ ਗਊਆਂ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਤੋਂ ਵਹੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਣਾ, ਇਹ ਵੀ ਚੰਗਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਚੰਦ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪੈਣਾ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਰਾਜ-ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਜਾਂ ਸਿਰ ਕੱਟਣਾ, ਮੌਤ, ਅੱਗ ਮਿਲਣਾ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦੇ ਦਹਿ ਜਾਣਾ, ਰਾਜ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਮਿਲਣਾ, ਜਾਂ ਤੰਤੁ-ਵਾਦਯਾਂ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ—ਇਹ ਸਭ ਰਾਜ-ਯੋਗ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ। ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜਾ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਬਲਦ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਬਲਦ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਛੱਤ, ਪਹਾੜ ਜਾਂ ਰੁੱਖ ਤੇ ਚੜ੍ਹਨਾ, ਘੀ ਜਾਂ ਮਲ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਮਲਨਾ, ਨਿਸ਼ਿਧਤ ਔਰਤ ਵੱਲ ਜਾਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਦੁਖਦਾਈ ਹਨ। ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਦਵਾਈਆਂ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੋਣ, ਕਾਲਾ ਜਾਂ ਅਸੁਹਾਵਣਾ ਅਨਾਜ, ਰੂਈ, ਸੁੱਕਾ ਘਾਹ, ਗਊ-ਮਲ, ਧਨ, ਕੋਲਾ, ਗੁੜ, ਰੈਸਿਨ, ਮੂੰਡਿਆ ਜਾਂ ਮਲਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਅਕਤੀ, ਨੰਗਾ, ਲੋਹਾ, ਮਿੱਟੀ, ਚਮੜੀ, ਵਾਲ, ਪਾਗਲ ਜਾਂ ਨਪੁੰਸਕ ਵਿਅਕਤੀ, ਚੁਟਿਆ, ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਜੇਲਦਾਰ, ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤ, ਵਿਧਵਾ, ਤੇਲ-ਕਾਕ, ਲਾਸ਼—ਇਹ ਸਭ ਅਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਭੂਸਾ, ਰਾਖ, ਟੁੱਟੇ ਭਾਂਡੇ, ਹੱਡੀਆਂ, ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼, ਅਸ਼ੁਭ ਵਸਤੂ, ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਗੀਤ, ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ—ਇਹ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਹਨ। "ਆਓ!" ਸਾਹਮਣੇ ਬੋਲਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਚੰਗਾ, ਪਰ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ; "ਜਾਓ!" ਪਿੱਛੇ ਬੋਲਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਚੰਗਾ, ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ। "ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?", "ਖੜੇ ਰਹੋ!", "ਨਾ ਜਾਓ!", "ਕਿਉਂ ਉੱਥੇ ਗਏ?"—ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਮੌਤ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਸ-ਭੋਜੀ ਜੰਤੂ, ਝੰਡੇ ਆਦਿ। ਗੱਡੀਆਂ ਦਾ ਠੋਕਰ ਖਾਣਾ, ਹਥਿਆਰ ਟੁੱਟ ਜਾਣਾ, ਸਿਰ 'ਤੇ ਚੋਟ ਲੱਗਣਾ, ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਮਾਰ ਪੈਣਾ, ਛਤਰੀ, ਵਸਤ੍ਰ ਆਦਿ ਡਿੱਗ ਪੈਣਾ—ਇਹ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਹਰਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਦੂਜਾ ਅਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਰਾਹੋਂ ਜਾਵੋ। ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ, ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਘੜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਭਲਾ; ਮਾਸ, ਮੱਛੀ, ਦੂਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਇੱਕਲਾ ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਚਮੜੀ ਰਹਿਤ ਜੰਤੂ—ਇਹ ਅਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਪਰ ਗਊ, ਘੋੜਾ, ਹਾਥੀ, ਦੇਵਤਾ, ਜਲਦੀ ਅੱਗ, ਤਾਜਾ ਘਾਹ, ਭਿੱਜਾ ਗਊ-ਮਲ, ਵਿਸ਼ਿਆ, ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਰਤਨ—ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਸ਼ਬਦ, ਦਵਾਈ ਜੋ ਕੰਮਯਾਬ ਹੋਵੇ, ਮੋਹਰ, ਹਥਿਆਰ, ਛਤਰੀ, ਆਸਣ, ਰਾਜ-ਚਿੰਨ੍ਹ, ਲਾਸ਼ (ਜਿਸ 'ਤੇ ਰੋਣਾ ਨਾ ਹੋਵੇ), ਫਲ, ਘੀ, ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ, ਅਟੁੱਟ ਚਾਵਲ, ਆਇਨਾ, ਸ਼ਹਿਦ, ਸ਼ੰਖ, ਗੰਨਾ, ਸ਼ੁਭ ਬੋਲ, ਭੋਜਨ, ਵਾਦਯ, ਗੀਤ—ਇਹ ਸਭ ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ। ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਬਿਜਲੀ ਦੇਖਣ 'ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਤਸੱਲੀ—ਇਹ ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹਨ, ਪਰ ਮਨ ਦੀ ਤਸੱਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਵਿਅਕਤੀ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਰਵਾਨਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਵੇ, ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਮੰਦੇ ਫਲ ਦੱਸਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਹਨ, ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਚੰਗਾ ਫਲ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦੀ ਛੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਚਮਕ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਸਮਾਂ, ਥਾਂ, ਕਰਤਬ, ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਕਿਸਮ ਨਾਲ। ਹਰ ਪਹਿਲੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਪਿਛਲੀ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਦਿਨ-ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਰਾਤ-ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਦਿਨ ਨੂੰ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕ ਸੁਪਨੇ, ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ, ਭਵਿੱਖ ਅਤੇ ਕਰਤਬ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ-ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਦੀ ਪਹਚਾਣ ਕਰਦੇ ਸਨ।