ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਕੰਪਨ ਜਾਂ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕੰਪਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਸੁਪਨਾ ਆਵੇ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਕੁਨ ਜਾਂ ਪੰਛੀ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਕਿ ਹੁਣ ਵੈਰੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਰਖਾ-ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਪੈਦਲ ਸੈਨਾ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਫੌਜ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਉਤਾਰਨਾ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੈਨਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਕੰਪਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਪਿੱਠ ਜਾਂ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਕੰਪਨ ਜਾਂ ਕੋਈ ਗੰਢ ਜਾਂ ਸੁਜਨ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਸ਼ੁਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਵਿਅਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਸੁਪਨਿਆਂ, ਅਤੇ ਮਾੜੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਨਿਵਾਰਣ ਬਾਰੇ ਸਮਝਾਵੇਗਾ। ਜਿੱਥੇ-ਕਿੱਥੇ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਘਾਹ ਜਾਂ ਦਰੱਖਤ ਉੱਗ ਆਉਣ, ਇਹ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪੀਸਣਾ, ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਚੁੰਨਣਾ, ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਮੁੰਡਵਾਉਣਾ, ਨੰਗਾ ਹੋਣਾ, ਮੈਲੇ-ਕਪੜੇ ਪਾਉਣਾ, ਤੇਲ ਲਾਉਣਾ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਿਪਤ ਹੋਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਮਾੜੇ ਸੁਪਨੇ ਹਨ। ਉੱਚਾਈ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣਾ, ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ, ਗਾਣਾ-ਬਜਾਣਾ, ਤੰਤੂ ਵਾਦਯਾਂ ਉੱਤੇ ਰਸ ਲਈ ਖੇਡਣਾ, ਜਾਂ ਡਾਲੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਨਾ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਮਲ ਜਾਂ ਤਾਮਬਾ ਲੈਣਾ, ਸੱਪ ਮਾਰਨਾ, ਲਾਲ-ਫੁੱਲ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ ਵੇਖਣਾ ਜਾਂ ਚੰਡਾਲ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ, ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਨਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਝੰਡੇ ਜਾਂ ਚੰਦ-ਸੂਰਜ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਣਾ ਵੀ ਮਾੜਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਚੰਭੇ ਦੇਖਣਾ, ਜਾਂ ਦੇਵ, ਦੋਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ, ਇਹ ਵੀ ਮਾੜੇ ਸੁਪਨੇ ਹਨ। ਜੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਸਾਜ ਬਿਨਾ ਤੰਤੂ ਵਾਦਯ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਸੁਰ ਦੇ ਵਜਾਉਣ, ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਉਤਰਨਾ, ਗੋਬਰ ਜਾਂ ਮੈਲੀ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਕਾਲੀ ਸਿਆਹੀ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨਹਾਉਣਾ, ਆਪਣੇ ਅੰਗ ਗੁਆਉਣਾ, ਉਲਟੀ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਦਸਤ ਆ ਜਾਣਾ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜਾਣਾ, ਬਿਮਾਰੀ ਆਉਣਾ, ਫਲ ਗੁਆਉਣਾ, ਧਾਤੂ ਟੁੱਟਣਾ, ਘਰ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣਾ, ਘਰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ, ਜਾਂ ਜੰਗਲੀ ਸੂਰ, ਭੂਤ, ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਬਾਂਦਰ ਜਾਂ ਚੰਡਾਲ ਵਲੋਂ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਅਸ਼ੁਭ ਸੁਪਨੇ ਹਨ। ਤੇਲ ਪੀਣਾ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਖੂਨ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਹਾਰ ਪਾਉਣਾ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣਾ ਵੀ ਮਾੜੇ ਸੁਪਨੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਇਹ ਸੁਪਨੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਭਲਾਈ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਐਸੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਨ੍ਹਾਵੇ, ਦੋਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਹਰੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਜਨ ਗਾਉਣ, ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਲੋਕ ਪੜ੍ਹਣ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਰਾਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਹਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸੁਪਨਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਪਹਰ ਵਾਲਾ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਤੀਜੇ ਪਹਰ ਵਾਲਾ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਚੌਥੇ ਪਹਰ ਵਾਲਾ ਅੱਧ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਦਸ ਦਿਨ ਜਾਂ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਹੀ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇੱਕੀ ਹੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਦੋਵੇਂ ਸੁਪਨੇ ਵੇਖੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਆਖਰੀ ਵੱਲ ਜੋ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸ਼ੁਭ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਨਾ ਸੋਵੇ। ਪਹਾੜ, ਮਹਲ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਜਾਂ ਬੈਲ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਨਾ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਫੈਦ-ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਰੱਖਤ, ਜਾਂ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਘਾਹ ਜਾਂ ਦਰੱਖਤ ਉੱਗਣ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੱਥ ਹੋ ਜਾਣਾ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿਰ ਹੋ ਜਾਣਾ, ਅਚਾਨਕ ਸਫੈਦ ਵਾਲ ਹੋ ਜਾਣਾ, ਸੁੱਚੇ ਸਫੈਦ ਹਾਰ ਜਾਂ ਕਪੜੇ ਪਾਉਣਾ, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਤਾਰੇ ਫੜਨਾ, ਝਾੜੂ ਲੈਣਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨੂੰ ਗਲ ਲਾਉਣਾ ਜਾਂ ਝੰਡਾ ਚੁੱਕਣਾ, ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਨਦੀ ਨੂੰ ਫੜਨਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਹਾਰ, ਵਿਵਾਦ ਜਾਂ ਜੂਏ ਜਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ, ਬੱਕਰੀ ਦਾ ਮਾਸ ਜਾਂ ਖੀਰ ਖਾਣਾ, ਖੂਨ ਵੇਖਣਾ ਜਾਂ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਸੁੱਚਾ ਖੂਨ, ਸ਼ਰਾਬ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਪੀਣਾ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਣਾ, ਖੁੱਲਾ ਆਕਾਸ਼ ਵੇਖਣਾ, ਮੱਧ ਨਾਲ ਭੈਸ, ਗਾਂ, ਸ਼ੇਰਨੀ, ਹਾਥਣ ਜਾਂ ਘੋੜੀ ਨੂੰ ਮੁਹਾਂ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਪੀਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਸੁਪਨੇ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲਣੀ, ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਗਾਂ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਤੋਂ ਵਹਿੰਦੇ ਪਦਾਰਥ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਣਾ ਵੀ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਮਾ, ਜੇ ਚੰਦ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣਾ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਜਾਂ ਸਿਰ ਕੱਟਿਆ ਜਾਣਾ, ਮੌਤ, ਅੱਗ ਮਿਲਣਾ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਲੱਗਣਾ, ਰਾਜ ਚਿੰਨ੍ਹ ਮਿਲਣਾ, ਜਾਂ ਤੰਤੂ ਵਾਦਯ ਦੀ ਧੁਨ ਸੁਣਨਾ ਵੀ ਚੰਗਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਜੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜਾ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਬੈਲ ਵੇਖੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਬੈਲ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਛੱਤ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਜਾਂ ਦਰੱਖਤ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਣਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਘਿਉ ਜਾਂ ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਲਿਪਣਾ, ਜਾਂ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੀ ਔਰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੁੱਖਦਾਇਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮਿਸ਼੍ਰਤ ਦਵਾਈਆਂ, ਕਾਲਾ ਜਾਂ ਅਚੰਗਾ ਅਨਾਜ, ਰੂਈ, ਸੁੱਕਾ ਘਾਹ, ਗੋਬਰ, ਦੌਲਤ, ਕੋਲਾ, ਗੁੜ, ਗੋਂਦ, ਮੁੰਡਿਆ ਜਾਂ ਲਗਾਇਆ ਹੋਇਆ ਵਿਅਕਤੀ, ਨੰਗਾ, ਲੋਹਾ, ਮਿੱਟੀ, ਚਮੜੀ, ਵਾਲ, ਪਾਗਲ, ਨਪੁੰਸਕ, ਚੰਡਾਲ, ਕੁੱਤਾ-ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਜੇਲਰ, ਗਰਭਵਤੀ ਜਾਂਤ, ਵਿਧਵਾ, ਤੇਲ ਦੀ ਖਲੀ ਜਾਂ ਲਾਸ਼—ਇਹ ਸਭ ਅਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਛਿਲਕੇ, ਰਾਖ, ਟੁੱਟੇ ਬਰਤਨ, ਹੱਡੀਆਂ, ਕੁਝ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ, ਮਾੜੀ ਧੁਨ ਵਾਲੇ ਵਾਦਯ, ਭਿਆਨਕ ਚੀਖਾਂ—ਇਹ ਵੀ ਮਾੜੇ ਸੰਕੇਤ ਹਨ। "ਆਓ!" ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇ ਤਾਂ ਸ਼ੁਭ, ਪਰ ਪਿੱਛੋਂ ਆਵੇ ਤਾਂ ਨਹੀਂ। "ਜਾ!" ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਪਿੱਛੋਂ ਆਵੇ ਤਾਂ ਵਧੀਆ, ਪਰ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇ ਤਾਂ ਮਾੜੀ। "ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?", "ਰੁਕੋ!", "ਨਾ ਜਾਓ!", "ਉੱਥੇ ਕਿਉਂ ਗਏ?"—ਇਹ ਸਭ ਸ਼ਬਦ ਅਸ਼ੁਭ ਹਨ, ਮੌਤ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਜਾਂ ਝੰਡੇ ਆਦਿ। ਰਥਾਂ ਦਾ ਲੜਖੜਾਉਣਾ, ਹਥਿਆਰ ਟੁੱਟ ਜਾਣਾ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਚੋਟ ਲੱਗਣਾ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਮਾਰ ਲੱਗਣਾ, ਛਤਰੀ, ਕਪੜੇ ਆਦਿ ਡਿੱਗ ਪੈਣਾ—ਇਹ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ਇਹ ਸੰਕੇਤ, ਸੁਪਨੇ ਅਤੇ ਸ਼ਕੁਨ-ਅਪਸ਼ਕੁਨ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।