ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹੇ। ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਬਹੁਤ ਜਰੂਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਿੱਟੀ, ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਇੱਟ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਟ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਹਨ। ਪੱਥਰ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਾਸਤੇ ਰਸਤਾ, ਸੰਗੀਤ, ਦਾਨ, ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਤੇਲ, ਘੀ, ਸ਼ਹਿਦ, ਦੁੱਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਏ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਨਾ ਲਵੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਕ ਟੁਕੜਾ ਸੋਨਾ, ਇਕ ਗਾਂ ਜਾਂ ਇੱਕ ਉਂਗਲ ਜਿਤਨਾ ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਾਪੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਵੈਰ ਨਾ ਰੱਖੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਹਰ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਣ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਾਪ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਦੇਵਤਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਅਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ, ਉਹ ਵੀ ਮਹਾਪਾਪੀ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਿਲਾ ਰੋਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਿਵਾਰ, ਰਾਜ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਚੰਗੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਕਰੇ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਿਆਹ ਕਰ ਕੇ ਦੇਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਪਤੀ ਦਾ ਦਿਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਹਿਲਾ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾ ਲਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਝਗੜਾਲੂ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਪਤੀ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਸਿੰਗਾਰ ਤੋਂ ਬਚਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਤੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਾਸਤੇ। ਪਰ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਵਾਸਤੇ ਕੁਝ ਗਹਿਣਾ ਪਹਿਨ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਮਹਿਲਾ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਘਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਆਦਿ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਰੀਖ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਅਤੇ ਵਛਿਆ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਰੀਖ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਿੰਡ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਦਸ ਪਿੰਡਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਸੌ ਪਿੰਡਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਇਲਾਕੇ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੇ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਵੰਡ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਂਚੀ ਜਾਵੇ। ਜਦ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਹੋਵੇ, ਪਿੰਡ ਦਾ ਮੁਖੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਲਝਾਏ; ਜੇ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਦਸ ਘਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਦੱਸੇ। ਦਸ ਘਰਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੁਣ ਕੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰੇ। ਰਾਜਾ ਇਲਾਕੇ ਤੋਂ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲਾਗਤਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਲਾਕੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੌਲਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਦੌਲਤ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੰਮ ਰੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਗਰੀਬ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ; ਲੋਕ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਤੋਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ, ਅਤੇ ਗਰੀਬ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ। ਜੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਸਵਰਗ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਜੇ ਪ੍ਰਜਾ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮਹਲ ਨਰਕ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਮਾੜੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਛੇਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਨਾਲ ਧਰਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪ। ਸੁਭਾਗੀ ਮਹਿਲਾ, ਵੈਸ਼ਿਆ ਵਾਂਗ, ਰਾਜੇ, ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮਾਂ ਅਤੇ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਖਜ਼ਾਨਾ ਮਿਲੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਏ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਏ ਨੇ, ਚੌਥਾ, ਅੱਠਵਾਂ ਜਾਂ ਸੋਲਾਂਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਾਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਤੇ ਖਜ਼ਾਨਾ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਯੋਗ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਖੋਈ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਮਾਲਕ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਰਾਜਾ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮਾਲਕ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਲਵੇ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਰਾਜਾ ਲੈ ਲਵੇ। ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਪਵੇ, "ਇਹ ਮੇਰੀ ਹੈ," ਅਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਬੂਤ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਮਾਲਕ ਰੂਪ ਅਤੇ ਗਿਣਤੀ ਦੱਸ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਚੀਜ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਨਾਬਾਲਗਾਂ ਅਤੇ ਵਾਰਸਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਬੱਚਾ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਬਚਪਨ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਪਤੀਵਰਤਾ, ਵਿਧਵਾ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਰੱਖਿਅਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਚੋਰ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉਹ ਵਾਪਸ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਚੋਰੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲਵੇ ਜੋ ਚੋਰੀ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਚੋਰੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਝੂਠੀ ਦਾਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਕਾਲ ਕੇ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਘਰੇਲੂ ਚੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੋਰੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਪਰ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਏ ਤੋਂ ਵੀ, ਵੀਹਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਵਪਾਰ ਤੋਂ ਲਾਗਤ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਲਾਗਤ ਐਸਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਪਾਰੀ ਨੂੰ ਲਾਭ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਲਾਭ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀਹਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਜੁਰਮਾਨਾ ਹੋਵੇ, ਹੋਰ ਵੱਧ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਲਾਗਤ ਨਹੀਂ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਜੇ ਕ੍ਰਾਸਿੰਗ 'ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਦੀ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਕੁਝ ਖੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਾਣੇ 'ਤੇ ਛੇਵਾਂ ਹਿੱਸਾ, ਦਾਲ 'ਤੇ ਅੱਠਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਦੀ ਉਪਜ ਤੋਂ, ਜਗ੍ਹਾ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ 'ਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਜਾਂ ਛੇਵਾਂ ਹਿੱਸਾ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ, ਦਵਾਈਆਂ, ਰਸ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ, ਪੱਤਿਆਂ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਘਾਹ, ਬਾਂਸ, ਵਾਂਸਰੀਆਂ ਅਤੇ ਚਮੜੇ ਤੋਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰਜਾ, ਮਹਿਲਾ, ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸੁਖ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਨਿਆਇ ਬਣਿਆ ਰਹੇ।