ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਇੱਕ ਛੇ-ਕੋਣੀ ਆਗਨ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਕਮਲ-ਆਕਾਰ ਦੀ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਲਈ ਅੱਠ-ਕੋਣੀ ਆਗਨ। ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਨ ਢਲਵੀਂ ਖੋਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਉੱਚਾ ਕੰਢ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕੰਢ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਵੈਦਿਕ ਅੱਗ ਲਈ ਤਿੰਨ ਕੰਢ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਕੰਢ ਉਂਗਲ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਦਾ, ਤੇ ਹਰ ਕੰਢ ਛੇ ਉਂਗਲ ਚੌੜਾ ਜਾਂ ਇੱਕ ਉਂਗਲ, ਤੇ ਆਗਨ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੰਢਾਂ ਦੇ ਉਪਰ, ਯੋਨੀ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਕੇਂਦਰ ਪੀਪਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਆਕਾਰ ਦਾ ਹੋਵੇ। ਇਹਦੀ ਉਚਾਈ ਇੱਕ ਉਂਗਲ, ਤੇ ਚੌੜਾਈ ਅੱਠ ਉਂਗਲ ਹੈ। ਲੰਬਾਈ ਆਗਨ ਦੇ ਅੱਧੀ ਮਾਪ ਦੀ, ਤੇ ਆਧਾਰ ਆਗਨ ਦੀ ਗਲ੍ਹ ਦੇ ਬਰਾਬਰ। ਪੂਰਬ, ਦੱਖਣ, ਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਦੀਆਂ ਆਗਨਾਂ ਲਈ, ਯੋਨੀ ਦਾ ਮੁੰਹ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਹੋਰ ਆਗਨਾਂ ਲਈ, ਮੁੰਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾਂ ਦੋ ਲਈ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ। ਆਗਨ ਦਾ ਚੌਬੀਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ "ਉਂਗਲ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਲੱਖਾ, ਉਡੁੰਬਰਾ, ਅਸ਼ਵੱਥਾ, ਤੇ ਬਰਗਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਹਨ, ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਆਤਮਾ, ਸ਼ਕਤੀ, ਸਿਹਤ ਆਦਿ ਹਨ। ਇਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਪੰਜ, ਛੇ ਜਾਂ ਸੱਤ ਹੱਥ ਲੰਬੇ ਹੋਣ, ਇੱਕ ਹੱਥ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਣ, ਤੇ ਚੌੜਾਈ ਅੱਧੀ ਹੋਵੇ, ਆਮ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਜਾਂ। ਝੰਡੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਂਗ, ਲਾਲ, ਕਾਲੇ, ਧੂੰਏਂ-ਵਾਂਗ, ਚੰਨਣੀ ਚਮਕ ਵਾਲੇ, ਚਿੱਟੇ, ਸੋਨੇ-ਵਾਂਗ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ-ਵਾਂਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਲਾਲ, ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ ਨੀਲੇ, ਜੋ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਹਨ। ਲੰਬਾਈ ਪੰਜ ਹੱਥ, ਤੇ ਚੌੜਾਈ ਅੱਧੀ; ਇਹ ਲੰਬੇ ਤੇ ਚੌੜੇ ਹਨ। ਝੰਡਿਆਂ ਦੇ ਡੰਡੇ ਹੱਥ ਦੀ ਮਾਪ ਦੇ, ਪੰਜ ਹੱਥ ਲੰਬੇ, ਤੇ ਇਹ ਡੰਡੇ ਚੀਟੀ ਦੇ ਟੇਕ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਦੰਦ ਦੀ ਨੋਕ, ਜਾਂ ਬਲਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਤੋਂ ਲਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕਮਲ ਦੇ ਗੁੱਚੇ, ਸੂਰ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ, ਤੇ ਚੌਰਾਹੇ ਤੋਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਾਰਹ ਹਿੱਸੇ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅੱਠ ਵੈਕੁੰਠ ਤੇ ਪਿਨਾਕਿਨ ਲਈ। ਪੰਜ ਕਸੇ ਹੋਏ ਪਦਾਰਥ ਬਰਗਦ, ਉਡੁੰਬਰਾ, ਅਸ਼ਵੱਥਾ, ਆਮ ਤੇ ਜੰਬੂ ਦੇ ਛਾਲ ਤੋਂ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਆਠ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਫਲ। ਪਵਿਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਤੋਂ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਚਿਤ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ, ਰਤਨ ਤੇ ਗੋ-ਸਿੰਗ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਪੰਜ ਪਦਾਰਥ, ਤੇ ਗੋ-ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਰਸ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਟੇ ਤੇ ਕਪੜੇ ਦੇ ਬਣੇ ਪਦਾਰਥ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਵਰਤਣੇ। ਹਜ਼ਾਰ ਛੇਦਾਂ ਵਾਲਾ ਘੜਾ, ਮੰਡਲ ਲਈ ਰੋਚਨਾ, ਤੇ ਸੌ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜੜਾਂ—ਵਿਜਯਾ, ਲਕਸ਼ਮਣਾ, ਤੇ ਬਲਾ। ਗੁਡੂਚੀ, ਅਤਿਬਲਾ, ਪਾਠਾ, ਸਹਦੇਵਾ, ਸ਼ਤਾਵਰੀ; ਰਿੱਧੀ ਤੇ ਸੁਵਰਚਸਾ ਵਾਧਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਇੱਕ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲਿਆਉਣੀ। ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤਿਲ ਤੇ ਦਰਭਾ ਦੀ ਢੇਰੀ, ਤੇ ਕੇਵਲ ਭਸਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ; ਜੌ, ਗਹੂੰ, ਤੇ ਬੈਲ ਦੇ ਚੂਰਨ, ਗਿਆਨੀ ਵਰਤਣ। ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਕੈਫ਼ਰ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਘੜੇ ਦੇ ਪਾਸੇ; ਪਲੰਗ, ਦੋ ਤਕੀਆਂ, ਗੱਦਾ ਤੇ ਕਪੜਾ। ਧਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਸਮ ਲਈ ਪਲੰਗ ਲਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਘੜਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਦ ਮਿਲਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਡੰਡਾ। ਸ਼ਿਵ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਘੜਾ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਘੜੇ; ਨੀਂਦ ਲਈ ਇੱਕ ਘੜਾ, ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਕੁੰਡਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ। ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ, ਧਰਮ, ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਘੜੇ; ਵਾਸਤੁ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਲਈ, ਹੋਰ ਘੜੇ ਵੀ। ਅਨਾਜ ਦੀ ਢੇਰੀ ਤੋਂ ਬਣੇ ਪਾਤਰੇ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕੇ। ਘੜੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰੇ; ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੋ, ਤੇ ਸਫੈਦ ਰਾਈ ਲਿਆਉ। ਵਿਖੇਰਨ ਲਈ ਭੁੰਨਿਆ ਚਾਵਲ ਲਿਆਉ, ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਤਲਵਾਰ; ਹਵਨ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਲਈ ਢੱਕਣ, ਤੇ ਤਾਂਬੇ ਦੀ ਚਮਚ। ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਦ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪਾਤਰਾ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ; ਤਿੰਨ-ਸੋ ਦਰਭਾ ਦੇ ਪੱਟ, ਬਾਂਹ ਦੀ ਮਾਪ ਅਨੁਸਾਰ। ਚੌਕੋਣੇ ਤੇ ਵਰਗ ਪੱਟ, ਪਲਾਸ਼ਾ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਣੇ; ਤਿਲ ਲਈ ਪਾਤਰਾ, ਹਵਨ ਲਈ ਪਾਤਰਾ, ਅੱਧਾ ਪਾਤਰਾ, ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਅਠਾਈਂ ਚੀਜ਼ਾਂ: ਧੂਪ ਦੇ ਪਾਤਰੇ, ਚਮਚ, ਟੋਕਰੀ, ਆਸਨ, ਪੰਖਾ, ਤੇ ਸੁੱਕਾ ਇੰਧਨ।