ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, pavitra ਦੀ ਭੇਟ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ, ਫਿਰ ਗਣਾਂ, ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ: "ਓਮ! ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਤਮਾ ਹੋ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਯਗ ਵਿੱਚ ਚਾਹਿਆ ਗਿਆ, ਕੀ ਕੀਤਾ, ਕੀ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ, ਕੀ ਛੱਡਿਆ, ਕੀ ਲੁਕਾਇਆ, ਅਤੇ ਕੀ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ—" ਉਸ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ, "ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, pavitra ਰਾਹੀਂ, ਸ਼ੰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਇਚ्छਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਯਗ ਦੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ: "ਓਮ! ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ, ਸਵਾਹਾ। ਸਵ-ਸਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਕਮਲ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿਚ।" ਜੜ ਅਤੇ ਵਿਘਟਨ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, pavitra ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਾਰ ਤੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਕਾਰਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿਚ। ਫਿਰ, ਈਸ਼ਵਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ pavitra ਰੱਖੀ; ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸਾਰ 'ਤੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਕਾਰਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿਚ। ਸ਼ਿਵ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ pavitra ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ; ਸਭ ਕਾਰਣਾਂ ਵਿਚ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਜੜ ਅਤੇ ਵਿਘਟਨ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਗੰਗਾ-ਅਵਤਰਨ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ; pavitra ਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਆਤਮਾ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਭੋਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਾਰ 'ਚ ਸਥਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ, 'ਸਵਾਹਾ' ਜਾਂ 'ਨਮ:' ਨਾਲ ਅੰਤ ਕਰਕੇ। "ਓਮ ਹਾਮ, ਆਤਮਾ ਦੇ ਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ; ਓਮ ਹਾਮ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ; ਓਮ ਹੌਮ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ।" ਅੰਦਰੂਨੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਾਖੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ: "ਕਰਮ, ਮਨ, ਬੋਲੀ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਕੁਝ ਮੰਤ੍ਰ, ਕਰਮ, ਪਦਾਰਥ, ਉਚਾਰਨ, ਭੇਟ ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀਤਾ।" "ਜੋ ਕੁਝ ਅਧੂਰਾ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਹੇ ਮਹਾ-ਪ੍ਰਭੂ, ਪੂਰਾ ਕਰੋ; ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਪਾਪ-ਨਾਸ ਦਿੱਲੋ।" "ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਚਲ ਰਹੀ ਦੁਨੀਆ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਵਰਤ ਮੇਰੀ ਭੁੱਲ ਜਾਂ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਟੁੱਟਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਇਕ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਭਗਤ ਨੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਉਚਾਰਨ ਅਤੇ ਭਗਤੀ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ; ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ, ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਜਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦਾ ਵਰਤ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਮਾਫੀ ਮੰਗੀ ਅਤੇ ਯਗ-ਵੇਦੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ; ਅੱਗ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਚਾਰ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਚਾਵਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਭੇਟ ਅਤੇ pavitra ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਮਾਫੀ ਮੰਗੀ; ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਭੇਟ ਅਤੇ ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ ਭੇਟ ਕੀਤੀ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪੂਰੀ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਅੱਗ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ; ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਠੋਰਤਾ ਦੇ ਬੁਝਾਇਆ। ਫਿਰ, ਅਗਨਿ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਭੇਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ pavitra ਅਤੇ ਬਾਹਰਲੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ। pavitra ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਾਪ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਮ-ਪੁਸਤਕ 'ਚ ਰੱਖਿਆ; "ਓਮ ਹਾਮ ਭੂ: ਸਵਾਹਾ; ਓਮ ਹਾਮ ਭੁਵ: ਸਵਾਹਾ; ਓਮ ਹਾਮ ਸਵ: ਸਵਾਹਾ; ਓਮ ਹਾਮ ਭੂਭੁਵ: ਸਵ: ਸਵਾਹਾ," ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਚਾਰ ਭੇਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। "ਓਮ ਹਾਮ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ; ਓਮ ਹਾਮ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ; ਓਮ ਹਾਮ ਅਗਨਿ ਤੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ; ਓਮ ਹਾਮ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਯਗ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਵਾਹਾ;" ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਵਾਂਗ, ਵਧੀਆ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਕਰਮ-ਚਕ੍ਰ ਪੂਰਾ ਤੇ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ pavitra ਗੁਰੂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਭਗਤ ਨੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਖਵਾਇਆ, ਵਸਤ੍ਰ ਆਦਿ ਦਿੱਤੇ; "ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਦਾਨ ਰਾਹੀਂ ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਮੇਰੇ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।" ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਆਦਿ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ; ਅਠ ਫੁੱਲ ਅਤੇ pavitra ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਯਤ ਅਤੇ ਅਨਿਯਤ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਵਿਵਰਣ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, pavitra ਰੱਖ ਕੇ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਵਿਚ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਭੇਟ ਕੀਤੀ; ਭੋਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਆਪਣਾ ਕਰਮ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। "ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਕਰਮ ਆਪਣਾ ਫਲ ਲੈ ਆਵੇ; ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਹ ਕਰਮ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੰਧਨ ਦਾ ਕਾਰਣ ਨਾ ਬਣੇ।" ਅੱਗ, ਜੋ ਨਾਡੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸਥਿਤ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੂੰ auspicious ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ; ਅੱਗ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ 'ਚ ਰੱਖ ਕੇ, pavitra ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ, ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਸਾਹ ਨੂੰ kumbhaka 'ਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ; ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, "ਮਾਫ ਕਰਨਾ" ਕਹਿ ਕੇ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, pavitra-ਧਾਗਾ ਲਿਆ; ਜੇ ਚੰਡੇਸ਼ਵਰ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ pavitra-ਧਾਗਾ ਭੇਟ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਬਚੇ ਹੋਏ ਪਦਾਰਥ pavitra-ਧਾਗੇ ਸਮੇਤ ਭੇਟ ਕੀਤੇ; ਜਾਂ, ਯਗ-ਵੇਦੀ 'ਤੇ, ਪਿਛਲੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚੰਡਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। "ਜੋ ਕੁਝ ਸਾਲਾਨਾ ਕਰਮ ਕੀਤਾ, ਚਾਹੇ ਅਧੂਰਾ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ, ਹੇ ਚੰਡਾ-ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ।" ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਕੇ, ਨਮਨ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਾ ਲਿਆ; ਬਚੇ ਹੋਏ ਪਦਾਰਥ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੁਣ ਮੈਂ ਦਮਨਕਾ ਟਾਹਣੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਹਿਲਾਂ, ਹਰਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਭੈਰਵ ਜਨਮਿਆ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਵਸ਼ ਹੋਏ।" "ਫਿਰ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਟਾਹਣੀ ਨੂੰ ਰੁੱਖ ਬਣਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਐਲਾਨ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਆਸੀਸ ਪਾਏਗਾ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪੂਰਾ ਫਲ ਉਪਜੇਗਾ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਨਹੀਂ; ਸਤਵੇਂ ਜਾਂ ਤੇਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਦਮਨਕਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ-ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਲੈਣ।" "ਸਹੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ-ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ ਜਗਾਏ: 'ਹਰਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ।'" "ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਰਾਹੀਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣਾ; ਘਰ 'ਚ ਵੀ, ਸੱਦਾ ਦੇ ਕੇ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ।" "ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੂਰਜ, ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਰੱਖਣੀ।" "ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਟਾਹਣੀ ਜਾਂ ਫਲ; ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਡੰਡਾ; ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਟੁੱਟੀ ਪੱਤੀ; ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਫੁੱਲ ਰੱਖਣਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, pavitra, ਯਗ ਅਤੇ ਦਮਨਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਈ।