ਇਕ ਵਾਰ, ਇਸ਼ਾਨ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਆਰੰਭ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਨੈਰ੍ਰਿਤਾ, ਜਲ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਵਾਯੂ—ਜੋ ਧਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਅਤੇ ਇਸ਼ਾਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ, ਨੈਰ੍ਰਿਤਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਹੋਮ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਾਂਵਾਂ ਆਦਿ ਲਈ ਬਾਹਰੀ ਭੇਟ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਆਤਮ-ਅਭਿਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਮੂਦਰਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਲੀਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਪਿਲਾ ਗਾਈ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਧਾਨ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਗਾਈ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ: ਓਮ, ਕਪਿਲਾ, ਨੰਦਾ, ਨਮਸਕਾਰ; ਓਮ, ਕਪਿਲਾ, ਭਦ੍ਰਿਕਾ, ਨਮਸਕਾਰ।" ਫਿਰ, "ਓਮ, ਕਪਿਲਾ, ਸੁਸ਼ੀਲਾ, ਨਮਸਕਾਰ; ਕਪਿਲਾ, ਜੋ ਸੁਰਭੀ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ; ਓਮ, ਕਪਿਲਾ, ਸੁਮਨਸਾ, ਨਮਸਕਾਰ; ਓਮ, ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ।" "ਹੇ ਸੌਰਭੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਵਸਤੂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ।" "ਤੈਨੂੰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਵੀ ਪੂਜਿਆ ਹੈ; ਹੇ ਕਪਿਲਾ, ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ, ਕੀਤੇ ਬੁਰੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਰੋਕ।" "ਗਾਈਆਂ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਵੀ ਹਨ; ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗਾਈਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਮੈਂ ਗਾਈਆਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।" "ਉਹ ਮੇਰੀ ਦਿੱਤੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਓਟ ਲੈਣ, ਮੈਂ ਜਪ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" ਮੱਧ-ਦਿਹਾੜੀ ਨੂੰ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਅੱਠ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਆਸਨ, ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਅੱਠ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਹਾਲ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਪਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਪੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਲਿਆਉ। ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜਯ ਮੰਤ੍ਰ 'ਵੌਸ਼ਟ' ਨਾਲ ਖਤਮ ਕਰਕੇ, ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਜਪੋ। ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ ਨਾਲ, ਜਲ ਦੀ ਬੂੰਦਾਂ ਛਿੜਕੋ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੱਕੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿਓ। ਫਿਰ, ਅੱਧਾ ਭਾਗ ਕੁੱਲਿਕਾ ਅੱਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰੋ; ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁੱਲਿਕਾ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਅੱਗ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿਓ। ਨਾਭੀ ਦੀ ਅੱਗ ਤੇ, ਫਿਰ ਉੱਘਲਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਦਾ ਬੀਜ, 'ਕ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਚੜ੍ਹਾਓ। ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, "ਤੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅੱਗ ਹੈਂ," ਉਸਨੂੰ ਕੁੱਲਿਕਾ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। "ਓਮ ਹਾਂ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹਾਂ, ਸੋਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਸੂਰਜ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਹਾਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ, ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਭੇਟ 'ਸਵਾਹਾ' ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਖ਼ਿਮਾ ਮੰਗੋ ਅਤੇ ਵਿਦਾ ਕਰੋ।" ਕੁੱਲਿਕਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਨਮਸਕਾਰ; ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਅਧਰਮ ਲਈ, ਖੱਟੇ ਮੰਡੇ ਆਦਿ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ। ਸੁਆਦ ਦੀ ਬਦਲਾਅ ਲਈ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਜਲ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ; ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਵਿਘਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ, ਪੀਸਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਸੁਭਗਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। "ਓਮ, ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ;" ਥਾਂ-ਥਾਂ 'ਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਢੋਲੇ, ਹਥਿਆਰ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਪਿਸਣ ਵਾਲੀ ਲੱਕੜ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਝਾੜੂ 'ਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ, ਇੱਛਾ ਲਈ; ਖੱਟ 'ਤੇ; ਅਤੇ ਮੱਧਲੇ ਸਤੰਭ 'ਤੇ ਸਕੰਦਾ ਲਈ—ਇਹ ਸਭ ਘਰ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ— ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਜਾਂ ਕਮਲ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਖਾਏ। ਅਧਿਆਪਕ, ਵਿਦਵਾਨ, ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਸੀ ਸਮਝੌਤੇ ਨਾਲ, ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ। ਬਰਗਦ, ਪਿੱਪਲ, ਅਰਕ, ਵਟ, ਅਤੇ ਭੱਲਾਤਕ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਚੋ; ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਜਲ ਲੈ ਕੇ, ਪ੍ਰਾਣ ਵਾਯੂ ਨਾਲ, ਓਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਚੁੰਕੋ। ਪੰਜ ਅਹੁਤੀਆਂ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ 'ਸਵਾਹਾ' ਨਾਲ: ਨਾਗ, ਕੱਛੂਆ, ਕ੍ਰਿਕਰ, ਦੇਵਦੱਤ, ਧਨੰਜਯ—ਇਹਨਾਂ ਉਪਵਾਯੂਆਂ ਨੂੰ, ਜਲ 'ਸਵਾਹਾ' ਨਾਲ ਚੁੰਕ ਕੇ, ਭੋਜਨ ਆਦਿ ਭੇਟ ਦਿਓ, ਫਿਰ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਜਲ ਪੀਓ। "ਤੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਆਵਰਨ ਹੈ;" ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਣਾਹੁਤੀਆਂ ਦਿਓ: "ਪ੍ਰਾਣ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਅਪਾਨ ਤੇ ਸਮਾਨ ਨੂੰ ਵੀ—" ਉਡਾਨ ਅਤੇ ਵਿਆਨ ਨੂੰ, ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁੱਲਕਾ ਕਰਮ ਕਰੋ; "ਤੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਸੰਚਾਰ ਹੈ"—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸਰੀਰਕ ਵਾਯੂਆਂ ਨੂੰ ਸੰਮਾਨ ਦਿਓ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨੇਊ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਕਰਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਬੰਧਤ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਲਈ ਹੈ। ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਨਿੱਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਕਰਨਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ।" ਆਸ਼ਾਢ ਤੋਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਸਾਵਣ ਅਤੇ ਭਾਦਰ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਸ਼ੁਕਲ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਹੋਵੇ, ਚੌਦਵੀਂ ਜਾਂ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ ਫਿਰ, ਕਾਰਤਿਕੀ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੰਦਰ ਦਿਨ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ—ਅਗਨੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅੰਬਿਕਾ, ਨਾਗ, ਸਕੰਦਾ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਲਈ। ਦੁਰਗਾ, ਇੰਦਰ, ਗੋਵਿੰਦਾ, ਸ੍ਮਰ, ਸ਼ੰਭੂ, ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ; ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਾਤਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤੋ। ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਰੂਈ ਜਾਂ ਰੇਸ਼ਮ, ਕਮਲ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਧਾਗੇ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਪਵਿੱਤਰ ਓਮ, ਚੰਦ, ਅੱਗ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਨਾਗ, ਗੁਹਾ, ਅਤੇ ਹਰੀ— ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨੌਂ ਧਾਗਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ; ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ, ਜਾਂ ਅੱਧਾ, ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਿਣਤੀ। ਜਾਂ ਇੱਕਿਆਸੀ ਧਾਗੇ, ਜਾਂ ਤੀਹ, ਜਾਂ ਅੱਠ ਵਧਾ ਕੇ; ਜਾਂ ਪੰਜਾਹ ਧਾਗੇ, ਗੰਠਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਬਰਾਬਰ ਦੂਰੀ ਰੱਖੋ। ਬਾਰਾਂ ਅੰਗੁਲ ਚੌੜਾਈ ਜਾਂ ਅੱਠ ਅੰਗੁਲ ਚੌੜਾ; ਲਿੰਗ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਚਾਰ ਅੰਗੁਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਮੂਲ-ਸਥਾਨ ਦਾ ਸਪਰਸ਼ ਚੌਥਾ ਹੈ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ; ਗੰਗਾ ਦੀ ਉਤਰਾਈ ਵਧੀਆ ਮੋੜੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਏ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਕਰੋ। ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਗੰਠ ਬਣਾਓ, ਫਿਰ ਅਘੋਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੋ; ਲਾਲ ਚੰਦਨ, ਕੇਸਰ, ਕਸਤੂਰੀ, ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਆਦਿ ਨਾਲ ਰੰਗੋ। ਦਸ ਗੰਠਾਂ ਕਸਤੂਰੀ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ, ਕਫੂਰ, ਹਲਦੀ, ਲਾਲ ਮਿਟੀ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਧਾਗਿਆਂ ਦੇ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਓ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਓ—ਇੱਕ, ਦੋ ਜਾਂ ਚਾਰ ਅੰਗੁਲ ਚੌੜੀ; ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਕਾਰ ਪੁਰਸ਼, ਵੀਰ, ਤੇ ਚੌਥਾ ਅਜਿੱਤ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਜਯਾ, ਫਿਰ ਵਿਜਯਾ ਛੇਵੀਂ, ਅਜਿਤਾ ਅਤੇ ਸਦਾਸ਼ਿਵ; ਮਨੋਨਮਨੀ, ਸਰਵਮੁਖੀ—ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਗੰਠਾਂ ਹਨ, ਆਮ ਤੋਂ ਵੱਧ। ਇਹ ਚੰਦ, ਅੱਗ, ਸੂਰਜ, ਜਨੇਊ, ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਲਈ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਾਂ ਹਰ ਇਕ ਰੂਪ ਲਈ, ਫੁੱਲ ਦੀ ਭੇਟ, ਅਧਿਆਪਕ ਜਾਂ ਸਮੂਹ ਲਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਵਾਜ, ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਦਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।