ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। "ਹੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ, ਮਹਾਨ ਚੱਕਰ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਪਰ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਕੱਟ, ਕੱਟ! ਚੀਰ, ਚੀਰ! ਫਾੜ, ਫਾੜ!"—ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਸ ਚੱਕਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਰਸਿੰਹ ਦੇ ਭੈੰਕਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਓਮ ਖ੍ਸ਼ੌਂ! ਹੇ ਨਰਸਿੰਹ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਭੈੰਕਰ ਹੈ—ਤੂੰ ਭੜਕ, ਭੜਕ! ਚਮਕ, ਚਮਕ! ਸ੍ਵਾਹਾ! ਹੇ ਧੰਨ ਨਰਸਿੰਹ, ਤੇਰੀ ਜੋਤ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਹਥਿਆਰ ਹੀਰੇ ਵਰਗੇ ਨਖ ਅਤੇ ਦੰਦ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਜਟਾ ਜੰਗਲੀ ਤੇ ਵਿਖਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਗੂੰਜ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਗਰਜਣਾ ਨਗਾੜੇ ਵਾਂਗ ਵੱਜਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜਾਦੂ-ਮੰਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਹੈਂ—ਆ, ਆ, ਹੇ ਨਰਸਿੰਹ! ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ, ਫੈਲ, ਅੱਗੇ ਵਧ, ਗਰਜ, ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚੀਰ, ਦੂਰ ਭਜਾ, ਸਾਰੇ ਮੰਤਰ ਰੂਪ ਤੇ ਮੰਤਰ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਨ ਹੋ, ਵੱਜ, ਕੱਟ, ਸੰਗੜ, ਵਹ, ਚੀਰ, ਫਟ, ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਜਵਾਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲਾਦੇ, ਨਰਕ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਗਨੀ ਦੇ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਘੇਰ ਲੈ, ਨਰਕ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਖਿੱਚ ਲੈ, ਜਲਦੀ ਸਾੜ, ਪਕਾ, ਮਥ, ਸੁਕਾ, ਵੱਖ ਕਰ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆ ਜਾਣ—ਨਰਕ ਤੋਂ ਫਟ! ਦੈਤਿਆਂ ਤੋਂ ਫਟ! ਮੰਤਰਾਂ ਤੋਂ ਫਟ! ਮੰਤਰ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਤੋਂ ਫਟ! ਹੇ ਨਰਸਿੰਹ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਖਤਰੇ ਅਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹ੍ਰੂਂ, ਫਟ! ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ!" ਫਿਰ ਕਥਾ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਮੋਹਕ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ; ਹਥਿਆਰਧਾਰੀ ਗਦਾ ਵਾਲਾ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਸ਼ਾਂਤੀਕਰਤਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚਾਰ। ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਉਪਰ ਅਤੇ ਪਾਂਚਜਨਯ ਸ਼ੰਖ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖੋ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਟੀ, ਬਲ ਅਤੇ ਭਦਰਾ ਨਾਲ ਜੋੜੋ। ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੇ ਵਿਧਾਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਮੰਦਰ, ਘਰ ਜਾਂ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਵਾਮਨ, ਵੈਕੁੰਠ, ਹਯਗ੍ਰੀਵ ਅਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਦੀ ਵੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਜਲ ਉੱਤੇ ਲੇਟੇ ਹੋਏ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮਤਸਯ ਆਦਿ ਅਵਤਾਰਾਂ ਦੀ ਰੂਪਾਵਲੀ ਵਿੱਚ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ, ਹਰੀ, ਸ਼ੰਕਰ, ਮਾਤਾਵਾਂ, ਭੈਰਵ, ਸੂਰਜ, ਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਵਿਨਾਇਕ ਦੀ ਵੀ ਚਿੱਤਰਕਲਾ ਜਾਂ ਸਥਾਪਨਾ ਦੱਸੋ। ਗੌਰੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਆਦਿ ਦੇ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਉਣ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵੀਆਂ, ਬਲਾ ਅਤੇ ਬਲਾ, ਅਤੇ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੀ ਠੀਕ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵੀ ਸਮਝਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਵਸਤਿਕ ਜਾਂ ਮੰਡਲ ਉੱਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਕੂਸ਼ ਘਾਸ ਦੀ ਚੌਕੀ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਪੁਸਤਕ, ਅਧਿਆਪਕ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਯਜਮਾਨ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਕੰਵਲ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ, ਪੰਜ ਸ਼ਲੋਕ ਲਿਖੇ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਗਿਆਨ, ਹਰੀ ਤੇ ਲੇਖਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕਲਮ ਨਾਲ ਨਾਗਰੀ ਲਿਪੀ ਲਿਖੋ; ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਓ ਤੇ ਉਪਹਾਰ ਦਿਓ। ਅਧਿਆਪਕ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਪੁਰਾਣ ਤੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰੰਥ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਮੰਡਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਪਾਸੇ ਵਧੀਆ ਅਸਨ ਉੱਤੇ ਲਿਖੇ। ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਟਕਿਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰੋ; ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਕੇ, ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ। ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕਤ ਅਤੇ ਵੇਦ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ, ਪ੍ਰਾਣ-ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ, ਪੂਜਾ ਤੇ ਪੱਕਾ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਅਧਿਆਪਕ ਆਦਿ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰਥ ਜਾਂ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਘੁਮਾਓ। ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਘਰ ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਕਪੜੇ ਆਦਿ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ ਰੱਖੋ, ਅਤੇ ਪਾਠ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਅੰਤ ਤੇ ਆਦਰ ਦਿਓ। ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਵਾਓ; ਹਰ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਯਜਮਾਨ ਆਦਿ ਨੂੰ ਮਟਕਿਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕੋ। ਪੁਸਤਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣ ਨਾਲ ਅਨੰਤ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਦਇਆਵਾਨ ਹਨ: ਗਾਂ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ। ਗਿਆਨ ਦਾ ਫਲ, ਸਿਆਹੀ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਸੰਚਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਜਿੰਨੇ ਪੱਤੇ ਤੇ ਅੱਖਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣ ਤੇ ਭਾਰਤ ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਇਕਵੀਹ ਪੀੜੀਆਂ ਤੱਕ ਉਧਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਪਰਮ ਤੱਤ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਇਸ਼ਵਰ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਅਰਘ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਸਜਾਗ ਹੋ ਕੇ, ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾ ਦੇ ਸਾਮਾਨ ਦਿਵ੍ਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਵੇਦੀ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨੀ, ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਨਾਲ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਖੱਡਾ ਖੋਦ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਭਰਨਾ, ਸਮਤਲ ਕਰਨਾ, ਫਿਰ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਤੀਰ ਨਾਲ ਥਾਪਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਵੇਦੀ ਨੂੰ ਸਾਫ਼, ਲਿਪ ਕੇ, ਠੀਕ ਮਾਪ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਓ, ਤਿੰਨ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੋ, ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਤਿੰਨ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਬਣਾਓ—ਇੱਕ ਪੂਰਬ, ਇੱਕ ਸਾਹਮਣੇ, ਇੱਕ ਹੇਠਾਂ; ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਉਲਟ ਕ੍ਰਮ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।" "ਵਜਰ-ਸਮਾਨ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਦਿਲੋਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਦੀ ਚੌਕੀ ਬਣਾਓ; ਪਾਤਰ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਦਿਲੋਂ ਅਸਨ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਜਾਓ। ਦਿਲੋਂ ਹੀ ਵਾਗੀਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਉਥੇ ਸੱਦੋ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਤਰ ਉੱਤੇ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲਿਆਉ।" "ਜੋ ਭਾਗ ਮਾਸਾਹਾਰੀ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਹਟਾ ਕੇ, ਜਾਂਚ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਸਰੀਰਕ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਈ ਤੇ ਤੱਤ ਅੱਗ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ। 'ਓਮ ਹੂਂ' ਉਚਾਰ ਕੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਚੇਤਨ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦਾ ਬੀਜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ; ਸੰਹਿਤਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੰਚਾਰਿਤ ਅੱਗ ਗੋ-ਮੁਦਰਾ ਨਾਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਹਥਿਆਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ, ਕਵਚ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਵੇਦੀ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਵਲ ਘੁੰਮਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਾਗੀਸ਼ਾ ਦੀ ਗਰਭ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਬੀਜ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਵਾਗੀਸ਼ਵਰ ਦੇ ਵਲੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਵੇਖੋ।" "ਪੁਜਾਰੀ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਦਿਲੋਂ ਹੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਗਰਭ ਦਾ ਸੰਚਾਰ ਕਰੇ; ਫਿਰ ਨਾਭੀ-ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਬੀਜਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ। ਦਿਲੋਂ ਹੀ ਆਵਰਨ, ਸ਼ੁੱਧੀ ਤੇ ਆਚਮਨ ਕਰੇ; ਗਰਭ-ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤੀਰ ਵਰਤੇ।" "ਦੇਵੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਕੰਗਣੀ, ਉਸਦੇ ਕੋਮਲ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹੋ; ਸਦਿਓਜਾਤ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਗਰਭਧਾਰਣ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਦਿਲੋਂ ਹੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦਿਓ; ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਤੀਜੇ ਮਹੀਨੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।" "ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਿਰ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਛਿਟੇ ਦਿਓ; ਛੇਵੇਂ ਮਹੀਨੇ, ਰੂਪ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਿਮਟ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰੋ। ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਜੂੜੇ ਨਾਲ ਦਿਓ; ਮੁੱਖ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ, ਮੁੱਖ ਖੋਲ੍ਹਣ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧੀ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰੋ।" "ਦਸਵੇਂ ਮਹੀਨੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਜਨਮ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰੋ; ਦਭਾ ਆਦਿ ਨਾਲ ਅੱਗ ਜਗਾ ਕੇ, ਗਰਭ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਡੋਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਦਿਲੋਂ ਹੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਜਨਮ-ਅਸ਼ੁੱਧੀ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਹਥਿਆਰ ਮੰਤ੍ਰ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕੋ।" "ਘੜੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਝਟਕੋ ਤੇ ਕਵਚ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੋ; ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਗਰਦਲਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਉੱਤਰ ਤੇ ਪੂਰਬੀ ਕੋਨੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ।" ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਕਥਾ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤਰਾਂ, ਅਵਤਾਰਾਂ, ਪੂਜਾ ਤੇ ਜਨਮ ਰੀਤਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ, ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।