ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ହଯଗ୍ରୀଵ ଉଵାଚ ଵିଷ୍ଣ୍ଵାଦୀନାଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଦି ଵକ୍ଷ୍ଯେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଶ୍ରୃଣୁଷ୍ଵ ମେ। ପ୍ରୋକ୍ତାନି ପଞ୍ଚରାତ୍ରାଣି ସପ୍ତରାତ୍ରାଣି ଵୈ ମଯା

ହୟଗ୍ରୀବ କହିଲେ—ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରମ ବିଷୟରେ ମୁଁ କହିବି, ବ୍ରହ୍ମା, ମୋ କଥା ଶୁଣ। ପଞ୍ଚ ରାତି ଓ ସାତ ରାତିର କ୍ରମ ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି।

ଵ୍ଯସ୍ତାନି ମୁନିଭିର୍ଲେକେ ପଞ୍ଚଵିଂଶତିସଙ୍ଖ୍ଯଯା। ହଯଶୀର୍ଷଂ ତନ୍ତ୍ରମାଦ୍ଯଂ ତନ୍ତ୍ରଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମୋହନମ୍

ମୁନିମାନେ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଭାବେ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଥିବୀରେ ପଚିଶଟି ଶିଖ୍ୟା ଦେଇଛନ୍ତି। ହୟଶୀର୍ଷ ତନ୍ତ୍ର ପ୍ରଥମ, ଏହା ତିନି ଲୋକକୁ ମୋହିତ କରେ।

ଵୈଭଵଂ ପୌଷ୍କରଂ ତନ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରହ୍ରାଦଙ୍ଗାର୍ଗ୍ଯଗାଲଵମ୍। ନାରଦୀଯଞ୍ଚ ସମ୍ପ୍ରଶ୍ନଂ ଶାଣ୍ଡିଲ୍ଯଂ ଵୈଶ୍ଵକଂ

ଵୈଭବ, ପୌଷ୍କର ତନ୍ତ୍ର, ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ଅଙ୍ଗାର୍ଗ, ଗାଳବ, ନାରଦ, ସମ୍ପ୍ରଶ୍ନ, ଶାଣ୍ଡିଲ୍ୟ, ଓ ବୈଶ୍ୱକ ତନ୍ତ୍ର।

ସତ୍ଯୋକ୍ତଂ ଶୌନକଂ ତନ୍ତ୍ରଂ ଵାସିଷ୍ଠଂଜ୍ଞାନସାଗରମ୍। ସ୍ଵାଯମ୍ଭୁଵଂ କାପିଲଞ୍ଚାତାର୍କ୍ଷଂ ନାରାଯଣୀଯକମ୍

ସୌନକ ତନ୍ତ୍ର, ବାସିଷ୍ଠ, ଜ୍ଞାନ ସାଗର, ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ, କାପିଳ, ଆତାର୍କ୍ଷ ଓ ନାରାୟଣୀୟ — ଏହାମାନେ ସବୁ ସତ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।

ଆତ୍ରେଯଂ ନାରସିଂହାଖ୍ଯମାନନ୍ଦାଖ୍ଯଂ ତଥାରୁଣମ୍। ବୌଧାଯନଂ ତଥାର୍ଷଂ ତୁ ଵିଶ୍ଵୋକ୍ତଂ ତସ୍ଯ ସାରତଃ

ଆତ୍ରେୟ, ନରସିଂହ, ଆନନ୍ଦ, ଆରୁଣ, ବୌଧାୟନ, ଆର୍ଷ ଓ ବିଶ୍ୱ — ଏହାମାନେ ସେଇ ତନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ସାର ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ।

ପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ ହି ଦ୍ଵିଜଃ କୁର୍ଯ୍ଯାନ୍ମଧ୍ଯଦେଶାଦିସମ୍ଭଵଃ। ନ କଚ୍ଛଦେଶସମ୍ଭୂତଃ କାଵେରୀକୋଙ୍କଣୋଦ୍‌ଗତଃ

ମଧ୍ୟଦେଶ ଓ ଏହାଭଳି ଅଞ୍ଚଳର ଦ୍ୱିଜମାନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ୍, କିନ୍ତୁ କଚ୍ଛ, କାବେରୀ, କୋଙ୍କଣ ଓ ଏହାଭଳି ଅଞ୍ଚଳର ଲୋକମାନେ ନୁହେଁ।

କାମରୂପକଲିଙ୍ଗୋତ୍ଥଃ କାଞ୍ଚୀକାରମୀରକୋଶଲଃ । ଆକାଶଵାଯୁତେଜୋମ୍ବୁଭୂରେତାଃ ପଞ୍ଚ ରାତ୍ରଯଃ

କାମରୂପ, କଳିଙ୍ଗ, କାଞ୍ଚୀ, କାରମୀର ଓ କୋଶଳ ଅଞ୍ଚଳର ଲୋକମାନେ, ଏବଂ ଆକାଶ, ବାୟୁ, ତେଜ, ଅମ୍ବୁ, ଭୂ — ଏହି ପାଞ୍ଚ ରାତ୍ର ଅଛନ୍ତି।

ଅଚୈତନ୍ଯାସ୍ତମୋଦ୍ରିକ୍ତାଃ ପଞ୍ଚରାତ୍ରଵିଵର୍ଜିତମ୍। ବ୍ରହ୍ମାହଂ ଵିଷ୍ଣୁରମଲ ଇତି ଵିଦ୍ଯାତ୍ସ ଦେଶିକଃ

ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନହୀନ ଓ ଅନ୍ଧକାରରେ ଡୁବିଥିବା, ପାଞ୍ଚରାତ୍ର ନଥିବା, ସେମାନେ ଅପେକ୍ଷା କରିବାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ଗୁରୁ ଜାଣିବା ଉଚିତ୍ — 'ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମା, ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁ, ମୁଁ ପବିତ୍ର'।

ସର୍ଵ୍ଲକ୍ଷଣହୀନୋପି ସ ଗୁରୁସ୍ତନ୍ତ୍ରପାରଗଃ। ନଗରାଭିମୁଖାଃ ସ୍ଥାପ୍ଯା ଦେଵା ନ ଚ ପରାଙ୍‌ମୁଖାଃ

ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯିଏ ତନ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେ ଗୁରୁ। ଦେବତାମାନେ ସହର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍, ପଛ ଦିଗକୁ ନୁହେଁ।

କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଗଯାଦୌ ଚ ନଦୀନାନ୍ତୁ ସମୀପତଃ। ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ଯେ ତୁ ନଗରେ ପୂର୍ଵେ ଶକ୍ରସ୍ଯ ଶୋଭନମ୍

କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ଗୟା ଓ ଏହାଭଳି ସ୍ଥାନରେ, ନଦୀ ପାଖରେ, ସହର ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସ୍ଥାନ ଶୁଭ ହୁଏ।

ଅଗ୍ନାଵଗ୍ନେଶ୍ଚ ମାତୄଣାଂ ଭୂତାନାଞ୍ଚ ଯମସ୍ଯ ଚ। ଦକ୍ଷିଣେ ଚଣ୍ଡିକାଯାଶ୍ଚ ପିତୃଦୈତ୍ଯାଦିକସ୍ଯ ଚ

ଅଗ୍ନି ଓ ଅଗ୍ନେୟଙ୍କ ମନ୍ଦିର ଆଗ୍ନେୟ କୋଣରେ, ଦକ୍ଷିଣରେ ମାତୃମାନେ, ଭୂତ, ଯମଙ୍କ ପାଇଁ, ନୈୃତ୍ୟରେ ଚଣ୍ଡିକା, ପିତୃ, ଦାନବ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ।

ନୈର୍ଋତେ ମନ୍ଦିରଂ କୁର୍ଯାତ୍ ଵରୂଣାଦେଶ୍ଚଵାରୁଣେ। ଵାଯୋର୍ନ୍ନାଗସ୍ଯ ଵାଯଵ୍ଯେ ସୌମ୍ଯେ ଯକ୍ଷଗୁହସ୍ଯ ଚ

ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ନୈୃତ୍ୟ ଓ ବରୁଣଙ୍କ ମନ୍ଦିର, ବାୟୁଯୁକ୍ତ ଦିଗରେ ବାୟୁ ଓ ନାଗଙ୍କ, ଉତ୍ତରରେ ସୋମ ଓ ଯକ୍ଷଙ୍କ ଗୁହା ପାଇଁ।

ଚଣ୍ଡୀଶସ୍ଯ ମହେଶସ୍ଯ ଐଶେ ଵିଷ୍ଣୋଶ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ। ପୂର୍ଵଦେଵକୁଲଂ ପୀଡ୍ଯ ପ୍ରାସାଦଂ ସ୍ଵଲ୍ପକଂ ତ୍ଵଥ

ଈଶାନ କୋଣରେ ଚଣ୍ଡୀଶ ଓ ମହେଶଙ୍କ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ। ପୂର୍ବ ଦିଗର ଦେବମନ୍ଦିର ସ୍ଥାପନ କରି, ଏକ ଛୋଟ ପ୍ରାସାଦ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍।

ସମଂ ଵାପ୍ଯଧିକଂ ଵାପି ନ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ଵିଜାନତା। ଉଭଯୋର୍ଦ୍ଵିଗୁଣାଂ ସୀମାଂତ୍ଵକ୍ତ୍ଵା ଚୋଚ୍ଛଯସମ୍ମିତାମ୍

ଯିଏ ଜାଣେ, ସେ ସମାନ କିମ୍ବା ଅଧିକ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଦୁଇଟିର ଦୁଇଗୁଣା ସୀମା ଛାଡି, ଉଚ୍ଚତା ଅନୁଯାୟୀ ରଖିବା ଉଚିତ୍।

ପ୍ରାସାଦଂ କାରଯେଦନ୍ଯଂ ନୋଭଯଂ ପୀଡଯେଦ୍ ବୁଧଃ। ଭୂମୌ ତୁ ଶୋଧିତାଯାଂ ତୁ କୁର୍ଯାଦ୍‌ଭୂମିପରିଗ୍ରହମ୍

ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାସାଦ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍, କିନ୍ତୁ ଦୁଇଟିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଶୁଦ୍ଧ ଭୂମିରେ ଭୂମି ଅଧିକାର କରିବା ଦରକାର।

ପ୍ରାକାରସୀମାପର୍ଯ୍ଯନ୍ତଂ ତତୋ ଭୂତବଲିଂ ହରେତ୍। ମାଷଂ ହରିଦ୍ରାଚୂର୍ଣନ୍ତୁ ସଲାଜଂ ଦଧିସକ୍ତୁଭିଃ

ପ୍ରାକାର ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୂତମାନେ ପାଇଁ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ୍ — ମାଷ, ହଳଦୀ ଗୁଣ୍ଡ, ଲାଜା, ଦହି ଓ ଚାଟୁ ଦେଇ।

ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରେଣ ସକ୍ତୂଁଶ୍ଚ ପାତଯିତ୍ଵାଷ୍ଟଦିକ୍ଷୁ ଚ। ରାକ୍ଷସାଶ୍ଚ ପିଶାଚାଶ୍ଚ ଯସ୍ମିଂସ୍ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଭୂତଲେ

ଅଷ୍ଟାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଅଷ୍ଟ ଦିଗରେ ଚାଟୁ ଛିଟିଇବା ଉଚିତ୍, ଯେଉଁଠାରେ ରାକ୍ଷସ ଓ ପିଶାଚମାନେ ଭୂମିରେ ବସିଛନ୍ତି।

ସର୍ଵ୍ଵେ ତେ ଵ୍ଯପଗଚ୍ଛନ୍ତୁ ସ୍ଥାନଂ କୁର୍ଯ୍ଯାମହଂ ହରେଃ। ହଲେନ ଵାହଯିତ୍ଵା ଗାଂ ଗୋଭିଶ୍ଚୈଵାଵଦାରଯେତ୍

ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦୂରେଇଯାଆନ୍ତୁ; ମୁଁ ହରିଙ୍କର ସ୍ଥାନ ସ୍ଥାପନ କରିବି। ହାଳ ଦେଇ ଭୂମି ଚାଷ କରି, ଗାଈ ଦେଇ ମାଟି ଉଲଟାଯିବା ଉଚିତ୍।

ପରମାଣ୍ଵଷ୍ଟକେନୈଵ ରଥରେଣୁଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ। ରଥରେଣ୍ଵଷ୍ଟକେନୈଵ ତ୍ରସରେଣୁଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ଯତେ

ଅଠଟି ପରମାଣୁ ମିଶି ରଥର ଧୂଳି ହୁଏ; ଏମିତି ଅଠଟି ଧୂଳି ମିଶି ତ୍ରସରେଣୁ ହୁଏ।

ତୈରଷ୍ଟଭିସ୍ତୁ ବାଲାଗ୍ରଂ ଲିଖ୍ଯା ତୈରଷ୍ଟଭିର୍ମତା। ତାଭିର୍ଯୂକାଷ୍ଟଭିଃ ଖ୍ଯାତା ତାଶ୍ଚାଷ୍ଟୌ ଯଵମଧ୍ଯମଃ

ଏମିତି ଅଠଟି ମିଶି ଚୁଲିର ଟିପ୍ ହୁଏ, ଏମିତି ଅଠଟି ଟିପ୍ ମିଶି ଉକୁଣ ହୁଏ; ଏମିତି ଅଠଟି ଉକୁଣ ମିଶି ମଧ୍ୟମ ଯବ ହୁଏ।

ଯଵାଷ୍ଟକୈରଙ୍ଗୁଲଂ ସ୍ଯାଚ୍ଚତୁର୍ଵିଂଶାଙ୍ଗୁଲଃ କରଃ। ଚତୁରଙ୍ଗୁଲସଂଯୁକ୍ତଃ ସ ହସ୍ତଃ ପଦ୍ମହସ୍ତକଃ

ଅଠଟି ଯବ ମିଶି ଏକ ଅଙ୍ଗୁଳ ହୁଏ; ଚବିଶି ଅଙ୍ଗୁଳ ମିଶି ଏକ କର ହୁଏ; ଚାରି ଅଙ୍ଗୁଳ ଯୋଗ କରି ଏହି ହସ୍ତକୁ ପଦ୍ମହସ୍ତ କୁହାଯାଏ।

ଭଗଵାନୁଵାଚ ପୂର୍ଵ୍ଵମାସୀତ୍ ମହଦ୍ଭୂତଂ ସର୍ଵ୍ଵଭୂତଭଯଙ୍କରମ୍। ତଦ୍ଦେଵୈର୍ନ୍ନିହିତଂ ଭୂମୌ ସ ଵାସ୍ତୁପୁରୁଷଃ ସ୍ମୃତଃ

ଭଗବାନ୍ କହିଲେ: ପୂର୍ବେ ଏକ ବଡ଼ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରାଣୀ ଥିଲା, ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିଲା। ଦେବତାମାନେ ତାକୁ ଭୂମି ମଧ୍ୟରେ ରଖିଦେଲେ, ସେହିପରି ଏହାକୁ 'ବାସ୍ତୁପୁରୁଷ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଚତୁଃ ଷଷ୍ଟିପଦେ କ୍ଷେତ୍ରେ ଈଶଂ କୋଣାର୍ଦ୍ଧସଂସ୍ଥିତମ୍। ଘୃତାକ୍ଷତୈସ୍ତର୍ପ୍ପଯେତ୍ତଂ ପର୍ଜ୍ଜନ୍ଯଂ ପଦଗଂ ତତଃ

ଚଉଷଠି ଖଣ୍ଡରେ ବିଭକ୍ତ ଜମିରେ, ପ୍ରଭୁ ଚାରି କୋଣର ଅର୍ଦ୍ଧ ଅଂଶରେ ବସିଛନ୍ତି। ସେଠାରେ ଘିଅ ଓ ଅକ୍ଷତ ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍, ତାପରେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ୟଙ୍କୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଖଣ୍ଡରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଉତ୍ପଲାଦ୍ଭିର୍ଜଯନ୍ତଞ୍ଚ ଦ୍ଵିପଦସ୍ଥଂ ପତାକଯା। ମହେନ୍ଦ୍ରଞ୍ଚୈକକୋଷ୍ଠସ୍ଥଂ ସର୍ଵ୍ଵରକ୍ତୈଃ ପଦେ ରଵିମ୍

ଉତ୍ପଳ ଉପରେ ଥିବା ଏବଂ ଦୁଇ ପଦରେ ବସିଥିବା ଜୟନ୍ତଙ୍କୁ ପତାକା ସହିତ, ଏକ ଖଣ୍ଡରେ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଖଣ୍ଡରେ ରକ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଵିତାନେନାର୍ଦ୍ଧପଦଗଂ ସତ୍ଯଂ ପଦେ ଭୃଶଂ ଘୃତୈଃ। ଵ୍ଯୋମ ଶାକୁନମାଂସେନ କୋଣାର୍ଦ୍ଧପଦସଂସ୍ଥିତମ୍

ଅର୍ଦ୍ଧ ଖଣ୍ଡରେ ବିତାନଙ୍କୁ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଖଣ୍ଡରେ ସତ୍ୟଙ୍କୁ ବହୁତ ଘିଅ ସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍। କୋଣର ଅର୍ଦ୍ଧ ଖଣ୍ଡରେ ବ୍ୟୋମଙ୍କୁ ପକ୍ଷୀ ମାଂସ ସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।

ସ୍ରୁଚା ଚାର୍ଦ୍ଧପଦେ ଵହ୍ନି ପୂଷଣଂ ଲାଜଯୈକତଃ। ସ୍ଵର୍ଣେନ ଵିତଥଂ ଦ୍ଵିଷ୍ଠଂ ମଂଥନେନ ଗୃହକ୍ଷତମ୍

ଅର୍ଦ୍ଧ ଖଣ୍ଡରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଚମଚ ସହିତ, ପୂଷଣଙ୍କୁ ଏକ ଖଣ୍ଡରେ ଲାଉଜ ସହିତ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଖଣ୍ଡରେ ବିତଥଙ୍କୁ ସୁନା ସହିତ, ଗୃହକ୍ଷତଙ୍କୁ ମନ୍ଥନ କଠି ସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।

ମାଂସୌଦନେନ ଧର୍ମ୍ମେଶମେକୈକସ୍ମିନ୍ ସ୍ଥିତଂ ଦ୍ଵଯମ୍। ଗନ୍ଧର୍ଵଂ ଦ୍ଵିପଦଂ ଗନ୍ଧୈର୍ଭୃଶଂ ଶାକୁନଜିହ୍ଵଯା

ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦୁଇ ଖଣ୍ଡରେ ଧର୍ମେଶଙ୍କୁ ମାଂସ ଭାତ ସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଦୁଇ ପଦରେ ଥିବା ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କୁ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ବିଶେଷ କରି ପକ୍ଷୀ ଜିଭ ସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଏକସ୍ଥମର୍ଧସଂସ୍ଥଞ୍ଚ ମୃଗଂ ନୀଲପଟୈସ୍ତଥା। ପିତୄନ୍ କୃଶରଯାର୍ଦ୍ଧସ୍ଥଂ ଦନ୍ତକାଷ୍ଠୈଃ ପଦସ୍ଥିତମ୍

ଏକାକି ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ ଖଣ୍ଡରେ ବସିଥିବା ମୃଗଙ୍କୁ ନୀଳ ବସ୍ତ୍ର ସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ପିତୃମାନେ ଅର୍ଦ୍ଧ ଖଣ୍ଡରେ କମ୍ ଚାଉଳ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଖଣ୍ଡରେ ଦାନ୍ତ କଠି ସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଦୌଵାରିକଂ ଦ୍ଵିସଂସ୍ଥଞ୍ଚ ସୁଗ୍ରୀଵଂ ଯାଵକେନ ତୁ। ପୁଷ୍ପଦନ୍ତଂ କୁଶସ୍ତମ୍ବୈଃ ପଦ୍ମୈର୍ଵ୍ଵରୁଣମେକତଃ

ଦ୍ୱିତୀୟ ଖଣ୍ଡରେ ଦ୍ୱାରପାଳଙ୍କୁ ଓ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଯବ ସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ପୁଷ୍ପଦନ୍ତଙ୍କୁ କୁଶ ଗଛ ସହିତ, ଏବଂ ଏକ ଖଣ୍ଡରେ ବରୁଣଙ୍କୁ ପଦ୍ମ ଫୁଲ ସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।