ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ଅଗ୍ନିରୁଵାଚ ଵାସୁଦେଵାଦ୍ଯାଲଯସ୍ଯ କୃତୌ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଫଲାଦିକମ୍। ଚିକୀର୍ଷୋର୍ଦ୍ଦେଵଧାମାଦି ସହସ୍ନଜନିପାପନୁତ୍

ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ବାସୁଦେବ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦେଉଳ ତିଆରି କରିଲେ କଣ ଫଳ ମିଳେ, ଏବଂ ଏହା ହଜାର ଜନ୍ମର ପାପ ଦୂର କରେ—ଏହା ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି।

ମନସା ସଦ୍ମକର୍ତ़ଣାଂ ଶତଜନ୍ମାଘନାଶନମ୍। ଯେନୁମୋଦନ୍ତି କୃଷ୍ଣସ୍ଯ କ୍ରିଯମାଣଂ ନରା ଗୃହମ୍

ଯେଉଁମାନେ ମନରେ ରଖି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ଘର ବନାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଶତଜନ୍ମର ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ଘର ତିଆରି ହେଲେ ଲୋକମାନେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି।

ତେପି ପାପୈର୍ଵ୍ଵିନିର୍ମୁକ୍ତାଃ ପ୍ରଯାନ୍ତ୍ଯଚ୍ଯୁତଲୋକତାମ୍। ସମତୀତଂ ଭଵିଷ୍ଯଞ୍ଚ କୁଲାନାମଯୁତଂ ନରଃ

ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏକ ଲୋକ ପୂର୍ବ ଓ ଆଗାମୀ ଦଶ ହଜାର ପରିବାରକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।

ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ନଯତ୍ଯାଶୁ କାରଯିତ୍ଵା ହରେର୍ଗୃହମ୍। ଵସନ୍ତି ପିତରୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ହ୍ଯଲଙ୍‌କୃତାଃ

ହରିଙ୍କ ପାଇଁ ଘର ତିଆରି କରିଲେ, ସେ ସତ୍ବରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ନେଇଯାଏ। ପିତୃମାନେ ଏହି ଦେଉଳ ଦେଖି ବିଷ୍ଣୁଲୋକରେ ଶୋଭା ପାଇ ରହନ୍ତି।

ଵିମୁକ୍ତା ନାରକୈର୍ଦୁଃ ଖୈଃ କର୍ତ୍ତୁଃ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ମନ୍ଦିରମ୍। ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିପାପୌଘଘାତକଂ ଦେଵତାଲଯମ୍

କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦେଉଳ ତିଆରି କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନରକର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ଏହି ଦେବାଳୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ଭୟଙ୍କର ପାପ ଧ୍ୱଂସ କରେ।

ଫଲଂ ଯନ୍ନାପ୍ଯତେ ଯଜ୍ଞୈର୍ଦ୍ଧାମ କୃତ୍ଵା ତଦାପ୍ଯତେ। ଦେଵାଗାରେ କୃତେ ସର୍ଵ୍ଵତୀର୍ଥସ୍ନାନଫଲଂ ଲଭେତ୍

ଯେଉଁ ଫଳ ଯଜ୍ଞ କରି ମିଳେ, ତାହା ଦେଉଳ ତିଆରି କରିଲେ ମିଳେ। ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦେଉଳ ତିଆରି କରିଲେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବାର ଫଳ ମିଳେ।

ଦେଵାଦ୍ଯର୍ଥେ ହତାନାଞ୍ଚ ରଣେ ଯତ୍ତତ୍‌ଫଲାଦିକମ୍। ଶାଠ୍ଯେନ ପାଂଶୁନା ଵାପି କୃତଂ ଧାମ ଚ ନାକଦମ୍

ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେଉଁ ଫଳ ପାଆନ୍ତି, ତାହା ମିଥ୍ୟା ଭାବେ କିମ୍ବା କେବଳ ମାଟି ଦେଇ ଦେଉଳ ତିଆରି କଲେ ମଧ୍ୟ ମିଳେ।

ଏକାଯତନକୃତ୍ ସ୍ଵର୍ଗୀ ତ୍ର୍ଯଗାରୀ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଭାକ୍। ପଞ୍ଚାଗାରୀ ଶମ୍ଭୁଲୋକମଷ୍ଟାଗାରାଦ୍ଧରୌ ସ୍ଥିତିଃ

ଏକ ଦେଉଳ ତିଆରି କରିଲେ ସ୍ୱର୍ଗ ମିଳେ। ତିନିଟି ଦେଉଳ ତିଆରି କଲେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକ, ପାଞ୍ଚଟି ଦେଉଳ ତିଆରି କଲେ ଶିବଙ୍କ ଲୋକ, ଏବଂ ଆଠଟି ଦେଉଳ ତିଆରି କଲେ ହରିଙ୍କ ସହ ବାସ କରିପାରିବେ।

ଷୋଡଶାଲଯକାରୀ ତୁ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍। କନିଷ୍ଠଂ ମଧ୍ଯମଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ କାରଯିତ୍ଵା ହରେର୍ଗୃହମ୍

ଷୋଳଟି ଦେଉଳ ତିଆରି କରିଲେ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ମିଳେ। ହରିଙ୍କ ପାଇଁ ଛୋଟ, ମଧ୍ୟମ କିମ୍ବା ଉତ୍ତମ ଘର ତିଆରି କଲେ—

ସ୍ଵର୍ଗଂ ଚ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଲୋକଂ ମୋକ୍ଷମାପ୍ନୋତି ଚ କ୍ରମାତ୍। ଶ୍ରେଷ୍ଠମାଯତନଂ ଵିଷ୍ଣୋଃ କୃତ୍ଵା ଯଦ୍ଧନଵାନ୍ ଲଭେତ୍

ସେ କ୍ରମେ ସ୍ୱର୍ଗ, ବୈଷ୍ଣବ ଲୋକ ଓ ମୋକ୍ଷ ପାଏ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଦେଉଳ ତିଆରି କଲେ ଧନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ସମସ୍ତ ଫଳ ଲଭ କରେ।

କନିଷ୍ଠେନୈଵ ତତ୍ ପୁଣ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯଧନଵାନ୍ନରଃ। ସମୁତ୍ପାଦ୍ଯ ଧନଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ଵଲ୍ପେନାପି ସୁରାଲଯମ୍

ଧନୀ ଲୋକ ଛୋଟ ଦେଉଳ ତିଆରି କଲେ ମଧ୍ୟ ସେହି ପୁଣ୍ୟ ଲଭ କରେ। ଧନ ଉପାର୍ଜନ କରି, ଅଳ୍ପ ଖର୍ଚ୍ଚରେ ମଧ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦେଉଳ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

କାରଯିତ୍ଵା ହରେଃ ପୁଣ୍ଯଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯଧିକଂ ଵରମ୍। ଲକ୍ଷେଣାଥ ସହସ୍ନେଣ ଶତେନାର୍ଦ୍ଧେନ ଵା ହରେଃ

ହରିଙ୍କ ପାଇଁ ଦେଉଳ ତିଆରି କଲେ ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ଲକ୍ଷ, ହଜାର, ଶତ କିମ୍ବା ଅର୍ଧ ଦେଇ ମଧ୍ୟ ହରିଙ୍କ ପାଇଁ ଦେଉଳ ତିଆରି କରିପାରିବେ।

କାରଯନ୍ ଭବନଂ ଯାତି ଯତ୍ରାସ୍ତେ ଗରୁଡଧ୍ଵଜଃ। ବାଲ୍ଯେ ତୁ କ୍ରୀଡମାନା ଯେ ପାଂଶୁଭିର୍ଭଵନଂ ହରେଃ

ଯିଏ ଘର ତିଆରି କରେ, ସେ ଗରୁଡ଼ଧ୍ୱଜ ହରି ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଯାଏ। ଶିଶୁମାନେ ଖେଳିବା ବେଳେ ମାଟିରେ ହରିଙ୍କ ପାଇଁ ଘର ତିଆରି କଲେ—

ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ କୁର୍ଵ୍ଵନ୍ତି ତେପି ତଲ୍ଲୋକଗାମିନଃ। ତୀର୍ଥେ ଚାଯତନେ ପୁଣ୍ଯେ ସିଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରେ ତଥାଷ୍ଟମେ

ବାସୁଦେବଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁମାନେ ଘର ତିଆରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି। ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ, ଦେଉଳ, ସିଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ର କିମ୍ବା ଶୁଭ ଏଠିଏଠି ଅଷ୍ଟମ ସ୍ଥାନରେ—

କର୍ତ୍ତୁରାଯତନ ଵିଷ୍ଣୋର୍ଯଥୋକ୍ତାତ୍ ତ୍ରିଗୁଣଂ ଫଲମ୍। ବନ୍ଧୂକପୁଷ୍ପଵିନ୍ଯାସୈଃ ସୁଧାପଙ୍କେନ ଵୈଷ୍ଣଵମ୍

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦେଉଳ ତିଆରି କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଯେପରିକି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ତିନିଗୁଣା ଫଳ ପାଏ। ବନ୍ଧୂକ ଫୁଲ ଓ ମିଠା ମାଟି ଦେଇ ବୈଷ୍ଣବ ଦେଉଳ ଶୋଭା କରିଲେ—

ଯେ ଵିଲିମ୍ପନ୍ତି ଭଵନଂ ତେ ଯାନ୍ତି ଭଗଵତ୍‌ପୁରମ୍। ପତିତଂ ପତଭାନନ୍ତୁ ତଥାର୍ଦ୍ଧପତିତଂ ନରଃ

ଯେଉଁମାନେ ଏଭଳି ଘର ଲେପନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଭଗବାନଙ୍କ ପୁରୀକୁ ଯାନ୍ତି। ଯିଏ ଘର ଭାଙ୍ଗିଯାଇଛି କିମ୍ବା ଅର୍ଧ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଛି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ପାନ୍ତି।

ସମୁଦ୍ଧତ୍ଯ ହରେର୍ଦ୍ଧାମ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଫଲମ୍। ପତିତସ୍ଯ ତୁ ଯଃ କର୍ତ୍ତା ପତିତସ୍ଯ ଚ ରକ୍ଷିତା

ଯିଏ ହରିଙ୍କ ଦେଉଳ ପୁନଃ ତିଆରି କରେ, ସେ ଦୁଇଗୁଣା ପୁଣ୍ୟ ପାଏ। ଯିଏ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଦେଉଳ ମରାମତି କରେ, କିମ୍ବା ଭାଙ୍ଗିଯିବାକୁ ଥିବା ଦେଉଳକୁ ରକ୍ଷା କରେ।

ଵିଷ୍ଣୋରାଯତନସ୍ଯେହ ସ ନରୋ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଭାକ୍। ଇଷ୍ଟକାନିଚଯସ୍ତିଷ୍ଠେଦ୍ ଯାଵଦାଯତନେ ହରେଃ

ଏଠାରେ, ଯେଉଁମଣିଷ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରେ, ସେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହରିଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଇଷ୍ଟକା ଥାଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ସକୁଲସ୍ତସ୍ଯ ଵୈ କର୍ତ୍ତା ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ମହୀଯତେ। ସ ଏଵ ପୁଣ୍ଯଵାନ୍ ପୂଜ୍ଯ ଇହ ଲୋକେ ପରତ୍ର ଚ

ଏହି ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ତାଙ୍କର ପରିବାର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି; ସେ ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ ପୁଣ୍ୟବାନ୍ ଓ ପୂଜ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି।

କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ଯଃ କାରଯତି କେତନମ୍। ଜାତଃସ ଏଵ ସୁକୃତୀ କୁଲନ୍ତେନୈଵ ପାଵିତମ୍

ଯିଏ ବାସୁଦେବଙ୍କ ପୁଅ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରାଏ, ସେ ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଂଶ ପବିତ୍ର ହୁଏ।

ଵିଷ୍ଣୁରୁଦ୍ରାର୍କଦେଵ୍ଯାଦେର୍ଗୃହକର୍ତ୍ତା ସ କୀର୍ତ୍ତିଭାକ୍। କିଂ ତସ୍ଯ ଵିତ୍ତନିଚଯୈର୍ମୂଢସ୍ଯ ପରିରକ୍ଷିଣଃ

ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଦେବୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଘର ତିଆରି କରେ, ସେ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ହୁଏ; ମୂଢ଼ ଲୋକ ଯେଉଁମାନେ ଧନକୁ କେବଳ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଧନର ଏତେ ଆବଶ୍ୟକତା କଣ?

ଦୁଃ ଖାର୍ଜ୍ଜିତୈର୍ଯଃ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ନ କାରଯତି କେତନମ୍। ନୋପଭୋଗ୍ଯଂ ଧନଂ ଯସ୍ଯ ପିତୃଵିପ୍ରଦିଵୌକସାମ୍

ଯିଏ କଷ୍ଟରେ ଅର୍ଜିତ ଧନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରେନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଧନ ପିତୃ, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଦେବତାମାନେ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତିନାହିଁ।

ନୋପଭୋଗାଯ ବନ୍ଧୂନାଂ ଵ୍ଯର୍ଥସ୍ତସ୍ଯ ଧନାଗମଃ। ଯଥା ଧ୍ରୁଵୋ ନୃଣାଂ ମୃତ୍ଯୁର୍ଵିତ୍ତନାଶସ୍ତଥା ଧ୍ରୁଵଃ

ତାଙ୍କର ଧନ ବନ୍ଧୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରିପାରନ୍ତିନାହିଁ; ଏପରି ଧନ ଅର୍ଜନ ବ୍ୟର୍ଥ। ଯେପରି ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚିତ, ସେପରି ଧନର ନାଶ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ।

ମୂଢସ୍ତତ୍ରାଽନୁବଧ୍ନାତି ଜୀଵିତେଥ ଚଲେ ଧନେ। ଯଦା ଵିତ୍ତଂ ନ ଦାନାଯ ନୋପଭୋଗାଯ ଦେହିନାମ୍

ମୂଢ଼ ଲୋକ ଜୀବନ ଓ ଅସ୍ଥିର ଧନକୁ ଆଠୁଟି ଧରିଥାଏ, ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ଧନ ନ ଦାନ ହୁଏ, ନ ଜନମାନେ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।

ନାପି କୀର୍ତ୍ଯୈ ନ ଧର୍ମାର୍ଥଂ ତସ୍ଯ ସ୍ଵାମ୍ଯେଥ କୋ ଗୁଣଃ। ତସ୍ମାଦ୍ଵିତ୍ତଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଦୈଵାଦ୍ଵା ପୌରୁଷାଦଥ

ନ କୀର୍ତି ପାଇଁ, ନ ଧର୍ମ ଲାଗି—ଏପରି ଧନର ମାଲିକିଆର କଣ ଉପକାର? ତେଣୁ, ଭାଗ୍ୟ କିମ୍ବା ପ୍ରୟାସରେ ଯେପରି ଧନ ମିଳେ—

ଦଦ୍ଯାତ୍ ସମ୍ଯଗ୍ ଦ୍ଵିଜାଗ୍ରଥେଭ୍ଯଃ କୀର୍ତ୍ତନାନି ଚ କାରଯେତ୍। ଦାନେଭ୍ଯସ୍ଚାଧିକଂ ଯସ୍ମାତ୍ କୀର୍ତ୍ତନେଭ୍ଯୋ ଵରଂ ଯତଃ

ଯଥାଯଥିକ ଭାବେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଦାନ ଦେବା ଓ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରାଯିବା ଉଚିତ; କାରଣ ଦାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିବା ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।

ଅତସ୍ତତ୍‌କାରଯେଦ୍ଧୀମାନ୍ ଵିଷ୍ଣ୍ଵାଦେର୍ମ୍ମନ୍ଦିରାଦିକମ୍। ଵିନିଵେଶ୍ଯ ହରେର୍ଦ୍ଧାମ ଭକ୍ତିମଦ୍ଭିର୍ନ୍ନରୋତ୍ତମୈଃ

ଏହିପରି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ଦିର ଓ ଏହା ସଦୃଶ ନିର୍ମାଣ କରିବା ଉଚିତ, ଭକ୍ତିଶୀଳ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ହରିଙ୍କ ନିବାସ ସ୍ଥାପନ କରି।

ନିଵେଶିତଂ ଭଵେତ୍ କୃତ୍ସ୍ନଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ସଚରାଚରମ୍। ଭୂତଂ ଭଵ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯଞ୍ଚ ସ୍ଥୂଲଂ ସୂକ୍ଷ୍ମଂ ତଥେତରତ୍

ଏହା ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକ, ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ, ଭୂତ, ବର୍ତ୍ତମାନ, ଭବିଷ୍ୟତ, ସ୍ଥୂଳ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ ସବୁ ଏଥିରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୁଏ।

ଆବ୍ରହ୍ମସ୍ତମ୍ବପର୍ଯ୍ଯନ୍ତଂ ସର୍ଵ୍ଵଂ ଵିଷ୍ଣୋଃ ସମୁଦ୍ଭଵମ୍। ତସ୍ଯ ଦେଵାଦିଦେଵସ୍ଯ ସର୍ଵଗସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ

ବ୍ରହ୍ମାଠାରୁ ଗହୁଁ ଯାଏଁ, ସମସ୍ତ କିଛି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ; ସେହି ଦେବମାନଙ୍କ ଦେବ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଓ ମହାତ୍ମା।