ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ଲୋକାନାଂ ହିତକାମେନ ସଂକ୍ଷିପ୍ଯୋଦ୍ଗୀତମଗ୍ନିନା । ସର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମେତି ଜାନୀଧ୍ଵଂ ମୁନଯଃ ଶୋନକାଦଯଃ ।। ୩୮୩.

ଲୋକମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ଏହାକୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବେ ଗାଇଛନ୍ତି; ମୁନି ଶୌନକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଏହି ସବୁ ବ୍ରହ୍ମ ଅଟୁଟ ଅଟେ ବୋଲି ଜାଣ।

ଶ୍ରୃଣୁଯାଚ୍ଛ୍ରାଵଯେଦ୍ଵାପି ଯଃ ପଠେତ୍ପାଠଯେଦପି । ଲିଖେଲ୍ଲେଖାପଯେଦ୍ଵାପି ପୂଜଯେତ୍କୀର୍ତ୍ତଯେଦପି ।। ୩୮୩.

ଯେ କେହି ଏହି ପୁରାଣକୁ ଶୁଣେ, ଅନ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୁଣାଏ, ପଢ଼େ, ଅନ୍ୟମାନେ ପଢ଼ାଏ, ଲେଖେ, ଅନ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ଲେଖାଏ, ପୂଜା କରେ କିମ୍ବା କୀର୍ତ୍ତନ କରେ—

ପୁରାଣପାଠକଞ୍ଚୈଵ ପୂଜଯେତ୍ ପ୍ରଯତୋ ନୃପଃ । ଗୋଭୂହିରଣ୍ଯଦାନାଦ୍ଯୈର୍ଵସ୍ତ୍ରାଲଙ୍କାରତର୍ପଣୈଃ ।। ୩୮୩.

ଏହି ପୁରାଣ ପାଠକଙ୍କୁ ରାଜା ଭକ୍ତିଭାବରେ ଗୋ, ଜମି, ସୁନା, ବସ୍ତ୍ର, ଆଭୂଷଣ ଓ ତର୍ପଣ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।

ତଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଲଭେଚ୍ଚୈଵ ପୁରାଣଶ୍ରଵଣାତ୍ ଫଲଂ । ପୁରାଣାନ୍ତେ ଚ ଵୈ କୁର୍ଯ୍ଯାଦଵଶ୍ଯଂ ଦ୍ଵିଜଭୋଜନଂ ।। ୩୮୩.

ଏଭଳି ସମ୍ମାନ କରି, ପୁରାଣ ଶ୍ରବଣର ଫଳ ଲାଭ କରିଥାଏ; ପୁରାଣ ଶେଷରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଖାଇବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ନିର୍ମ୍ମଲଃ ପ୍ରାପ୍ତସର୍ଵ୍ଵାର୍ଥଃ ସକୁଲଃ ସ୍ଵର୍ଗମାପ୍ନୁଯାତ୍ । ଶରଯନ୍ତ୍ରଂ ପୁସ୍ତକାଯ ସୂତ୍ରଂ ଵୈ ପତ୍ରସଞ୍ଚଯଂ ।। ୩୮୩.

ଏହିପରି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ପରିବାର ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚେ; ପୁସ୍ତକ ପାଇଁ ଡିବ୍ବା, ସୂତା କିମ୍ବା ପତ୍ରର ଗଠାନ—

ପଟ୍ଟିକାବନ୍ଧଵସ୍ତ୍ରାଦି ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଯଃ ସ୍ଵର୍ଗମାପ୍ନୁଯାତ୍ । ଯୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ବ୍ରହ୍ମ୍ଲୋକୀ ସ୍ଯାତ୍ ପୁସ୍ତକଂ ଯସ୍ଯ ଵୈ ଗୃହେ ।। ୩୮୩.

ଯିଏ ପୁସ୍ତକ ପାଇଁ ପଟି କିମ୍ବା ବସ୍ତ୍ର ଦେଉଛି, ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପାଏ; ଯିଏ ପୁସ୍ତକ ଦେଉଛି, ସେ ବ୍ରହ୍ମରେ ଏକାତ୍ମ ହୁଏ, ଯାହାଙ୍କ ଘରେ ପୁସ୍ତକ ରହିଛି—

ତସ୍ଯୋତ୍ପାତଭଯଂ ନାସ୍ତି ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ । ଯୂଯଂ ସ୍ମରତ ଚାଗ୍ନେଯଂ ପୁରାଣଂ ରୂପମୈଶ୍ଵରଂ ୩୮୩.

ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ଅପମାଦ ଭୟ ନାହିଁ; ସେ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଉଭୟ ପାଏ। ସମସ୍ତେ ଏହି ଅଗ୍ନି ପୁରାଣର ଦିବ୍ୟ ରୂପକୁ ସ୍ମରଣ କର।