ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

କୁଣ୍ଡମଧ୍ଯେ ଋତୁମତୀଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ସଞ୍ଚିନ୍ତ୍ଯ ହୋମଯେତ୍। କୁଣ୍ଡଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସମାଖ୍ଯାତା ପ୍ରକୃତିସ୍ତ୍ରିଗୁଣାତ୍ମିକା

କୁଣ୍ଡର ମଧ୍ୟରେ ଋତୁମତୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ହୋମ କରିବା; କୁଣ୍ଡ ଲକ୍ଷ୍ମୀକୁ ତିନି ଗୁଣ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରକୃତି ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।

ସା ଯୋନିଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଵିଦ୍ଯାମନ୍ତ୍ରଗଣସ୍ଯ ଚ। ଵିମୁକ୍ତେଃ କାରଣଂ ଵହ୍ନିଃ ପରମାତ୍ମା ଚ ମୁକ୍ତିଦଃ

ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଓ ବିଦ୍ୟାମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ଯୋନି; ଅଗ୍ନି ମୁକ୍ତିର କାରଣ, ପରମାତ୍ମା ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି।

ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ଶିରଃ ସମାଖ୍ଯାତଂ ବାହୂ କୋଣେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତୌ। ଈଶାନାଗ୍ନେଯକୋଣେ ତୁ ଜଙ୍ଘେ ଵାଯଵ୍ଯନୈର୍ଋତେ

ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ମୁଣ୍ଡ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ବାହୁ ଦୁଇଟି କୋଣରେ ରହିଛି; ଈଶାନ ଓ ଅଗ୍ନେୟ କୋଣରେ ଜଂଘା, ବାୟବ୍ୟ ଓ ନୈୃତ କୋଣରେ ମଧ୍ୟ।

ଉଦରଂ କୁଣ୍ଡମିତ୍ଯୁକ୍ତଂ ଯୋନିର୍ଯୋନିର୍ଵିଧୀଯତେ। ଗୁଣତ୍ରଯଂ ମେଖଲାଃ ସ୍ଯୁର୍ଧ୍ଯାତ୍ଵୈଵଂ ସମିଧୋ ଦଶ

ଉଦରକୁ କୁଣ୍ଡ କୁହାଯାଏ, ଯୋନିକୁ ଯୋନି ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଏ; ତିନି ପ୍ରକାରର ଗୁଣକୁ ମେଖଳା ଭାବରେ ଧାରଣ କରି, ଏପରି ଧ୍ୟାନ କରି, ଦଶଟି ଦାରୁ ତୟାରି କରିବା ଉଚିତ।

ପଞ୍ଚାଧିକାଂସ୍ତୁ ଜୁହୁଯାତ୍ ପ୍ରଣଵାନ୍ମୁଷ୍ଟିମୁଦ୍ରଯା । ପୁନରାଘାରୌ ଜୁହୁଯାଦ୍ଵାଯ୍ଵଗ୍ନ୍ଯନ୍ତଂ ତତଃ ଶ୍ରପେତ୍

ପଞ୍ଚଟି ଅଧିକ ହୋମ ମୁଷ୍ଟି ମୁଦ୍ରା ସହିତ ପ୍ରଣବ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଦେବା ଉଚିତ। ପୁଣିଥରେ ଆଘାର ହୋମ କରି, ଶେଷରେ ବାୟୁ ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ଦେଇ, ତାପରେ ଘିଅ ଢାଲିବା ଉଚିତ।

ଈଶାନ୍ତଂ ମୂଲପ୍ରନ୍ତ୍ରେଣ ଆଜ୍ଯଭାଗୌ ତୁ ହୋମଯେତ୍। ଉତ୍ତରେ ଦ୍ଵାଦଶାନ୍ତେନ ଦକ୍ଷିଣେ ତେନ ମଧ୍ଯତଃ

ଇଶାନ ଦିଗର ମୂଳ ସହିତ ଘିଅ ଭାଗ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଦ୍ୱାଦଶାନ୍ତ ସହିତ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ମଧ୍ୟ ସେଇପରି, ଏବଂ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିବା ଉଚିତ।

ଵ୍ଯାହୃତ୍ଯା ପଦ୍ମମଧ୍ଯସ୍ଥଂ ଧ୍ଯାଯେଦ୍ଵହ୍ନିନ୍ତୁ ସଂସ୍କୃତମ୍। ଵୈଷ୍ଣଵଂ ସପ୍ତଜିହ୍ଵଂ ଚ ସୂର୍ଯକୋଟିସମପ୍ରଭମ୍

ବ୍ୟାହୃତି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା, ଶୁଦ୍ଧ ଅଗ୍ନିକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ; ସେହି ଅଗ୍ନି ସାତଟି ଜିହ୍ୱା ଧାରଣ କରିଥାଏ, ବିଷ୍ଣୁର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟର କୋଟି କୋଟି ଆଲୋକ ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।

ଚନ୍ଦ୍ରଵକ୍ତ୍ରଞ୍ଚ ସୂର୍ଯାକ୍ଷଂ ଜୁହୁଯାଚ୍ଛତମଷ୍ଟ ଚ। ତଦର୍ଦ୍ଧଞ୍ଚଷ୍ଟ ମୂଲେନ ଅହ୍ଗାନାଞ୍ଚ ଦଶାଂଶତଃ

ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ମୁହଁ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଦେବତାକୁ ଏକ ଶତ ଏବଂ ଆଠଟି ହୋମ ଦେବା ଉଚିତ; ତାହାର ଅର୍ଧ ମୂଳ ସହିତ, ଏବଂ ଦଶ ଅଂଶ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ଅଗ୍ନିରୁଵାଚ ସମ୍ପାତାହୁତିନାସିଚ୍ଯ ପଵିତ୍ରାଣ୍ଯାଧିଵାସଯେତ୍। ତୃସିଂହମନ୍ତ୍ରଜପ୍ତାନି ଗୁପ୍ତାନ୍ଯସ୍ତ୍ରେଣ ତାନି ତୁ

ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ସମ୍ପାତ ହୋମ କରି ସାରିଲେ, ତିନିସିଂହ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ପବିତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପବିତ୍ର କରିବା ଉଚିତ; ଏହିଗୁଡ଼ିକୁ ଅସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଵସ୍ତ୍ରସଂଵେଷ୍ଟିତାନ୍ଯେଵ ପାତ୍ରସ୍ଥାନ୍ଯଭିମନ୍ତ୍ରଯେତ୍। ଵିଲ୍ଵାଦ୍ଯଦ୍ଭିଃ ପ୍ରୋକ୍ଷିତାନି ମନ୍ତ୍ରେଣ ଚୈକଧା

ବସ୍ତ୍ରରେ ମୁଡ଼ିଥିବା ଓ ପାତ୍ରରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଏହିଗୁଡ଼ିକୁ, ବିଲ୍ବ ଓ ଅନ୍ୟ ପବିତ୍ର ଜଳ ଛିଟି ଏକାଠି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ପବିତ୍ର କରିବା ଉଚିତ।

କୁମ୍ଭପାର୍ଶ୍ଵେ ତୁ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ରକ୍ଷାଂ ଵିଜ୍ଞାପ୍ଯ ଦେଶିକଃ। ଦନ୍ତକାଷ୍ଠଞ୍ଚାମଲକଂ ପୂର୍ଵେ କଙ୍କର୍ଷଣେନ ତୁ

ଘଟର ପାଖରେ ରଖି, ଶିକ୍ଷକ ରକ୍ଷା ଘୋଷଣା କରିବା ଉଚିତ; ଦନ୍ତକାଠି ଓ ଆମଳକୀ ଫଳ ନେଇ, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ରେଖା ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନେନ ଭସ୍ମତିଲାନ୍ ଦକ୍ଷେ ଗୋମଯମୃତ୍ତିକାମ୍। ଵାରୁଣେ ଚାନିରୁଦ୍ଧେନ ସୌମ୍ଯେ ନାରାଯଣେନ ଚ

ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ନାମରେ ଦକ୍ଷିଣକୁ ଭସ୍ମ ଓ ତିଳ, ପଶ୍ଚିମକୁ ଗୋମୟ ଓ ମାଟି, ଉତ୍ତରକୁ ଅନିରୁଦ୍ଧଙ୍କ ନାମରେ, ଆଈଶାନ୍ୟକୁ ନାରାୟଣଙ୍କ ନାମରେ ଦେବା ଉଚିତ।

ଦର୍ଭୋଦକଞ୍ଚାଥ ହୃଦା ଅଗ୍ନୌ କୁଙ୍କୁମରୋଚନମ୍। ଐଶାନ୍ଯାଂ ଶିରସା ଧୂପଂ ଶିଖଯା ନୈର୍ଋତେପ୍ଯଥ

ହୃଦୟରେ ଦର୍ଭା ଜଳ, ଅଗ୍ନିରେ କୁଙ୍କୁମ ଓ ରଙ୍ଗ ପଦାର୍ଥ; ଆଈଶାନ୍ୟରେ ମୁଣ୍ଡରେ ଧୂପ, ଶିର ଚୁଡ଼ି ନେଇ ନୈୃତ୍ୟରେ ଦେବା ଉଚିତ।

ମୂଲପୁଷ୍ପାଣି ଦିଵ୍ଯାନି କଵଚେନାଥ ଵାଯଵେ। ଚନ୍ଦନାମ୍ବ୍ଵକ୍ଷତଦଧିଦୂର୍ଵାଶ୍ଚ ପୁଟିକାସ୍ଥିତାଃ

ଦିବ୍ୟ ମୂଳ ଫୁଲ ରକ୍ଷା କରି ବାୟୁ ଦିଗକୁ, ଚନ୍ଦନ ଜଳ, ଅକ୍ଷତ, ଦହି ଓ ଦୁର୍ବା ଘାସ ଛୋଟ ଟୋକରେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଗୃହଂ ତ୍ରିସୂତ୍ରେଣାଵେଷ୍ଟ୍ଯ ପୁନଃ ସିଦ୍ଧାର୍ଥକାନ୍ କ୍ଷିପେତ୍। ଦଦ୍ଯାତ୍ପୂଜାକ୍ରମେଣାଥ ସ୍ଵୈଃ ସ୍ଵୈର୍ଗନ୍ଧପଵିତ୍ରକମ୍

ଘରକୁ ତିନି ଥର ତାନା ତାନି, ପୁଣି ସିଦ୍ଧାର୍ଥ ମାନ୍ୟ ଛିଟିବା ଉଚିତ; ପୂଜାର କ୍ରମ ଅନୁସାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଗନ୍ଧ ପବିତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରୈର୍ଵୈ ଦ୍ଵାରପାଦିଭ୍ଯୋ ଵିଷ୍ଣୁକୁମ୍ଭେ ତ୍ଵନେନ ଚ। ଵିଷ୍ଣୁତେଜୋଭଵଂ ରମ୍ଯଂ ସର୍ଵପାତକନାଶନମ୍

ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୱାର ଓ ପାଦ ରକ୍ଷକଙ୍କୁ, ଏହି ପଦାର୍ଥକୁ ବିଷ୍ଣୁ ଘଟରେ ଦେବା ଉଚିତ; ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ତେଜ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ।

ସର୍ଵକାମପ୍ରଦଂ ଦେଵଂ ତଵାଙ୍ଗେ ଧାରଯାମ୍ଯହମ୍। ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ଧୂପଦୀପଦ୍ଯୈର୍ଵ୍ରଜେଦ୍ ଦ୍ଵାରସମୀପତଃ

ମୁଁ ତୁମ ଦେହରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଦେବତାକୁ ଧାରଣ କରୁଛି; ଧୂପ ଓ ଦୀପ ସହିତ ପୂଜା କରି, ଦ୍ୱାର ପାଖକୁ ଯିବା ଉଚିତ।

ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାକ୍ଷତୋପେତଂ ପଵିତ୍ରଞ୍ଚାଶିଲେର୍ପ୍ପଯେତ୍ । ପଵିତ୍ରଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ତେଜୋ ମହାପାତକନାଶନମ୍

ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଅକ୍ଷତ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ପବିତ୍ରକୁ ପାଥର ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ; ବୈଷ୍ଣବ ପବିତ୍ର ତେଜସ୍ୱୀ, ମହାପାପ ନାଶ କରେ।

ଧର୍ମ୍ମକାମାର୍ଥସିଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ସ୍ଵକେଙ୍ଗେ ଧାରଯାମ୍ଯହମ୍। ଆସନେ ପରିଵାରାଦୌ ଗୁରୌ ଦଦ୍ଯାତ୍ ପଵିତ୍ରକମ୍

ଧର୍ମ, କାମ ଓ ଅର୍ଥ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ମୁଁ ଏହାକୁ ନିଜ ଦେହରେ ଧାରଣ କରୁଛି; ଆସନରେ, ପରିବାର ଆରମ୍ଭରେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପବିତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ।

ଗନ୍ଧାଦିଭିଃ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାକ୍ଷତାଦିମତ୍। ଵିଷ୍ଣୁତେଜୋଭଵେତ୍ଯାଦିମୂଲେନ ହରଯେର୍ପଯେତ୍

ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ଫୁଲ ଓ ଅକ୍ଷତ ସହିତ, 'ବିଷ୍ଣୁର ତେଜରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ' ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହରିଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଵହ୍ନିସ୍ଥାଯ ତତୋ ଦତ୍ଵା ଦେଵଂ ସମ୍ପ୍ରାର୍ଥଯେତ୍ତତଃ। କ୍ଷୀରୋଦଧିମହାନାଗଶଯ୍ଯାଵସ୍ଥିତଵିଗ୍ରହ

ଅଗ୍ନିରେ ବସିଥିବା ଦେବତାକୁ ଏହା ଦେଇ, ପରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ; ଯିଏ କ୍ଷୀର ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ମହାନାଗ ଶଯ୍ୟାରେ ବସିଛନ୍ତି।

ପ୍ରାତସ୍ତ୍ଵାଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯାମି ସନ୍ନିଧୌଭଵ କେଶଵ। ଇନ୍ଦ୍ରାଦିଭ୍ଯସ୍ତତୋ ଦତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁପାର୍ଷଦକେ ବଲିମ୍

ପ୍ରଭାତରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ପୂଜିବି, ହେ କେଶବ, ତୁମେ ସାମ୍ନାରେ ରୁହ। ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାର୍ଷଦମାନେ ପାଇଁ ବଳି ଦେବି।

ତତୋ ଦେଵାଗ୍ରତଃ କୁମ୍ଭଂ ଵାସୋଯୁଗସମନ୍ଵିତମ୍। ରୋଚନାଚନ୍ଦ୍ରକାଶ୍ମୀରଗନ୍ଧାଦ୍ଯୁଦକସଂଯୁତମ୍

ତାପରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏକ କୁମ୍ଭ ରଖିବା ଉଚିତ, ଯାହାରେ ଜୋଡ଼ା ବସ୍ତ୍ର, ରୋଚନା, କପୂର, କେଶର ଭଳି ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ ଏବଂ ପାଣି ରହିଥାଏ।

ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାଦିନାଭୂଷ୍ଯ ମୂଲମନ୍ତ୍ରେଣ ପୂଜଯେତ୍। ମଣ୍ଡପାଦ୍ଵହିରାଗତ୍ଯ ଵିଲିପ୍ତେ ମଣ୍ଡଲତ୍ରଯେ

ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପକରଣରେ ଶୋଭିତ କରି, ମୂଳ ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ମଣ୍ଡପରୁ ବାହାରକୁ ଆସି, ତିନିଟି ଲିପ୍ତ ମଣ୍ଡଳରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦରକାର।

ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯଞ୍ଚରୁନ୍ଦନ୍ତକାଷ୍ଠଞ୍ଚୈଵ କ୍ରମାଦ୍ଭଵେତ୍। ପୁରାଣଶ୍ରଵଣଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ପଠନ୍ ଜାଗରଣଂ ନିଶି

ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ, ଦହି ଓ ଅନ୍ତିମେ ପବିତ୍ର କାଠ ଦେବା ଉଚିତ। ପୁରାଣ ଶୁଣିବା, ସ୍ତୋତ୍ର ପଢ଼ିବା ଓ ରାତିରେ ଜାଗି ରହିବା ଉଚିତ।

ପରପ୍ରେଷକବାଲାନାଂ ସ୍ତ୍ରୀଣଂ ଭୋଗଭୁଜାଂ ତଥା। ସଦ୍ଯୋଧିଵାସନଂ କୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଵିନା ଗନ୍ଧପଵିତ୍ରକମ୍

ପ୍ରେଷକ, ଶିଶୁ, ଜଣେ ନାରୀ ଓ ଭୋଗଭୋଗୀ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ତୁରନ୍ତ ପବିତ୍ରିକରଣ କରିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ସୁଗନ୍ଧ ପବିତ୍ର ତାଗ ଛାଡ଼ି ଦେବା ଦରକାର।

ଅଗ୍ନିରୁଵାଚ ସଙ୍କ୍ଷେପାତ୍ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ପଵିତ୍ରାରୋହଣଂ ଶୃଣୁ ।୩୭.୦୦୧ ପଵିତ୍ର ସର୍ଵଲକ୍ଷ୍ମ ସ୍ଯାତ୍ସ୍ଵରସାନଲଗଂ ତ୍ଵପି ॥୩୭.୦୦୧ ଜଗଦ୍ଯୋନେ ସମାଗଚ୍ଛ ପରିଵାରଗଣୈଃ ସହ ।୩୭.୦୦୨ ନିମନ୍ତ୍ରଯାମ୍ଯହଂ ପ୍ରାତର୍ଦଦ୍ଯାନ୍ତୁଭ୍ଯଂ ପଵିତ୍ରକମ୍ ॥।୩୭.୦୦୨ ଜଗତ୍ସୃଜେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵେଦଂ ପଵିତ୍ରକଂ ।୩୭.୦୦୩ ପଵିତ୍ରୀକରଣାର୍ଥାଯ ଵର୍ଷପୂଜାଫଲପ୍ରଦଂ ॥୩୭.୦୦୩ ଶିଵଦେଵ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵେଦଂ ପଵିତ୍ରକଂ ।୩୭.୦୦୪ ମଣିଵିଦ୍ରୁମମାଲାଭିର୍ମନ୍ଦାରକୁସୁମାଦିଭିଃ ॥୩୭.୦୦୪ ଇଯଂ ସାଂଵତ୍ସରୀ ପୂଜା ତଵାସ୍ତୁ ଵେଦଵିତ୍ପତେ ।୩୭.୦୦୫ ସାଂଵତ୍ସରୀମିମାଂ ପୂଜାଂ ସମ୍ପାଦ୍ଯ ଵିଧିମନ୍ମମ ॥୩୭.୦୦୫ ଵ୍ରଜ ପଵିତ୍ରକେଦାନୀଂ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଂ ଵିସର୍ଜିତଃ ।୩୭.୦୦୬ ସୂର୍ଯଦେଵ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵେଦଂ ପଵିତ୍ରକଂ ॥୩୭.୦୦୬ ପଵିତ୍ରୀକରଣାର୍ଥାଯ ଵର୍ଷପୂଜାଫଲପ୍ରଦଂ ।୩୭.୦୦୭ ଶିଵଦେଵ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵେଦଂ ପଵିତ୍ରକଂ ॥୩୭.୦୦୭ ପଵିତ୍ରୀକରଣାର୍ଥାଯ ଵର୍ଷପୂଜାଫଲପ୍ରଦଂ ।୩୭.୦୦୮ ଵାଣେଶ୍ଵର ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵେଦଂ ପଵିତ୍ରକଂ ॥୩୭.୦୦୮ ପଵିତ୍ରୀକରଣାର୍ଥାଯ ଵର୍ଷପୂଜାଫଲପ୍ରଦଂ ।୩୭.୦୦୯ ଶକ୍ତିଦେଵ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵେଦଂ ପଵିତ୍ରକଂ ॥୩୭.୦୦୯ ପଵିତ୍ରୀକରଣାର୍ଥାଯ ଵର୍ଷପୂଜାଫଲପ୍ରଦଂ ।୩୭.୦୧୦ ନାରାଯଣମଯଂ ସୂତ୍ରମନିରୁଦ୍ଧମଯଂ ଵରଂ ॥୩୭.୦୧୦ ଧନଧାନ୍ଯାଯୁରାରୋଗ୍ଯପ୍ରଦଂ ସମ୍ପ୍ରଦଦାମି ତେ ।୩୭.୦୧୧ କାମଦେଵମଯଂ ସୂତ୍ରଂ ସଙ୍କର୍ଷଣମଯଂ ଵରଂ ॥୩୭.୦୧୧ ଵିଦ୍ଯାସନ୍ତତିସୌଭାଗ୍ଯପ୍ରଦଂ ସମ୍ପ୍ରଦଦାମି ତେ ।୩୭.୦୧୨ ଵାସୁଦେଵମଯଂ ସୂତ୍ରଂ ଧର୍ମକାମାର୍ଥମୋକ୍ଷଦଂ ॥୩୭.୦୧୨ ସଂସାରସାଗରୋତ୍ତାରକାରଣଂ ପ୍ରଦଦାମି ତେ ।୩୭.୦୧୩ ଵିଶ୍ଵରୂପମଯଂ ସୂତ୍ରଂ ସର୍ଵଦଂ ପାପନାଶନଂ ॥୩୭.୦୧୩ ଅତୀତାନାଗତକୁଲସମୁଦ୍ଧାରଂ ଦଦାମି ତେ ।୩୭.୦୧୪ କନିଷ୍ଠାଦୀନି ଚତ୍ଵାରି ମନୁଭିସ୍ତୁ କ୍ରମାଦ୍ଦଦେ ॥୩୭.୦୧୪ ଇତ୍ଯାଦିମହାପୁରାଣେ ଆଗ୍ନେଯେ ସଙ୍କ୍ଷେପପଵିତ୍ରାରୋହଣଂ ନାମ ସପ୍ତତ୍ରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ ॥ ଅଗ୍ନିରୁଵାଚ ସଙ୍କ୍ଷେପାତ୍ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ପଵିତ୍ରାରୋହଣଂ ଶ୍ରୃଣୁ। ପଵିତ୍ରଂ ସର୍ଵଲକ୍ଷ୍ମ ସ୍ଯାତ୍ ଖରମାନଲଗଂ ତ୍ଵ

ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବରେ ପବିତ୍ର ଧାରଣ କ୍ରମ ଶୁଣ।

ଜଗଦ୍ଯୋନେ ସମାଗଚ୍ଛ ପରିଵାରଗଣୈଃ ସହ। ନିମନ୍ତ୍ରଯାମ୍ଯହଂ ପ୍ରାତର୍ଦ୍ଦଦ୍ଯାନ୍ତୁଭ୍ଯଂ ପଵିତ୍ରକମ୍

ପବିତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ଚିହ୍ନ ଥିବା ଚାହିଁଏ, ସୁଧା ଓ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇପାରେ। ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଉତ୍ସ ସହ ତାଙ୍କର ପରିବାର ସହିତ ଆସ।

ଜଗତ୍‌ସୃଜେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵେଦଂ ପଵିତ୍ରକମ୍। ପଵିତ୍ରୀକରଣାର୍ଥାଯ ଵର୍ଷପୂଜାଫଲପ୍ରଦମ୍

ମୁଁ ପ୍ରଭାତରେ ତୁମକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛି, ପବିତ୍ର ତୁମକୁ ଦେଉ। ହେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ, ଏହି ପବିତ୍ର ଗ୍ରହଣ କର।