ଯାମ୍ଯଂ ମାର୍ଗଂ ମହାଘୋରଂ ଷଡ଼ଶୀତିସହସ୍ରକମ୍ । ଅନ୍ନୋଦକଂ ନୀଯମାନୋ ବାନ୍ଧଵୈର୍ଦତ୍ତମଶ୍ନୁତେ ।। ୩୭୧.
ସେ ଯମଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ପଥରେ ଯାଏ, ଯାହା ଛଅଠିଆଁ ହଜାର ଯୋଜନା ଦୂର; ଏହି ମାର୍ଗରେ, ବାନ୍ଧବମାନେ ଦେଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ସେ ଭୋଗ କରେ।
ଯମଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯମୋକ୍ତେନ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତେନ ଚେରିତାନ୍ । ପ୍ରାପ୍ନୋତି ନରକାନ୍ରୌଦ୍ରାନ୍ଧର୍ମୀ ଶୁଭପଥୈର୍ଦିଵମ୍ ।। ୩୭୧.
ଯମଙ୍କୁ ଦେଖି ଏବଂ ଯମଙ୍କ କହିଥିବା ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲିଖିତ କର୍ମ ଦେଖି, ସେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ କିମ୍ବା ଧର୍ମମାର୍ଗରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଭୁଜ୍ଯନ୍ତେ ପାପିଭିର୍ଵକ୍ଷ୍ଯେ ନରକାଂସ୍ତାଶ୍ଚ ଯାତନାଃ । ଅଷ୍ଟାଵିଂଶତିରେଵାଧଃ କ୍ଷିତେର୍ନରକକୋଟଯଃ ।। ୩୭୧.
ପାପୀମାନେ ଯେଉଁ ନରକରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେଇ ନରକ ଓ ସେଥିରେ ଥିବା ଯନ୍ତ୍ରଣାଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି। ପୃଥିବୀର ତଳେ ସଠିକ୍ ଅଠାଇଶ କୋଟି ନରକ ଅଛି।
ସପ୍ତମସ୍ଯ ତଲସ୍ଯାନ୍ତେ ଘୋରେ ତମସି ସଂସ୍ଥିତାଃ । ଘୋରାଖ୍ଯା ପ୍ରଥମା କୋଟିଃ ସୁଘୋରା ତଦଧଃ ସ୍ଥିତା ।। ୩୭୧.
ସପ୍ତମ ତଳର ଶେଷରେ, ଭୟଙ୍କର ଅନ୍ଧକାର ମଧ୍ୟରେ, 'ଭୟଙ୍କର' ନାମକ ପ୍ରଥମ କୋଟି ଅଛି; ଏହାଠାରୁ ତଳେ 'ଅତି ଭୟଙ୍କର' ଅଛି।
ଅତିଘୋରା ମହାଘୋରା ଘୋରରୂପା ଚ ପଞ୍ଚମୀ । ଷଷ୍ଠୀ ତରଲତାରାଖ୍ଯା ସପ୍ତମୀ ଚ ଭଯାନକା ।। ୩୭୧.
'ଅତି ଭୟଙ୍କର', 'ମହାଭୟଙ୍କର', 'ଭୟଙ୍କର ଆକୃତି' ଏହି ତିନିଟି ପରେ ଅଛି; ଛଠଠି 'ତରଳ ତାରା' ଓ ସପ୍ତମଟି 'ଭୟାନକ'।
ଭଯୋତ୍କଟା କାଲରାତ୍ରୀ ମହାଚଣ୍ଡା ଚ ଚଣ୍ଡଯା । କୋଲାହଲା ପ୍ରଚଣ୍ଡାଖ୍ଯା ପଦ୍ମା ନରକନାଯିକା ।। ୩୭୧.
'ଭୟ ଉତ୍କଟ', 'କାଳରାତ୍ରି', 'ମହାଚଣ୍ଡା', 'ଚଣ୍ଡା', 'କୋଳାହଳ', 'ପ୍ରଚଣ୍ଡ', ଏବଂ ନରକମାନଙ୍କର ନାୟିକା 'ପଦ୍ମା' ପରେ ଅଛନ୍ତି।
ପଦ୍ମାଵତୀ ଭୀଷଣା ଚ ଭୀମା ଚୈଵ କରାଲିକା । ଵିକରାଲା ମହାଵଜ୍ରା ତ୍ରିକୋଣା ପଞ୍ଚକୋଣିକା ।। ୩୭୧.
'ପଦ୍ମାବତୀ', 'ଭୀଷଣ', 'ଭୀମା', 'କରାଳିକା', 'ବିକରାଳ', 'ମହାବଜ୍ର', 'ତ୍ରିକୋଣ', ଓ 'ପଞ୍ଚକୋଣିକା' ପରେ ଅଛନ୍ତି।
ସୁଦୀର୍ଖଘା ଵର୍ତୁଲା ସପ୍ତଭୂମା ଚୈଵ ସୁଭୂମିକା । ଦୀପ୍ତମାଯାଽଷ୍ଟାଵିଂଶତଯଃ କୋଟଯଃ ପାପିଦୁଃଶଦାଃ ।। ୩୭୧.
'ସୁଦୀର୍ଘ', 'ବୃତ୍ତାକାର', 'ସପ୍ତଭୂମି', 'ସୁଭୂମିକା' ଏବଂ ଏହି ସବୁ ମାୟାର ଆଲୋକରେ ଅଠାଇଶ କୋଟି ଦୁଷ୍ଟ ପାପୀମାନେ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ନରକ।
ଅଷ୍ଟାଵିଂଶତିକୋଟୀନାଂ ପଞ୍ଚ ପଞ୍ଚ ଚ ନାଯକାଃ । ରୌରଵାଦ୍ଯାଃ ଶତଞ୍ଚୈକଂ ଚତ୍ଵାରିଂଶଚ୍ଚତୁଷ୍ଟଯଂ ।। ୩୭୧.
ଏହି ଅଠାଇଶ କୋଟି ନରକର ପ୍ରତ୍ୟେକଟିରେ ପାଞ୍ଚଟି ନାୟକ ଅଛନ୍ତି; ରୌରବ ଆଦି ମିଶି ଏମିତି ଏକଶଏ ଚଉଵାଳିଶି ଅଛନ୍ତି।
ତାମିଶ୍ରମନ୍ଘତାମିଶ୍ରଂ ମହାରୌରଵରୌରଵୌ । ଅସିପତ୍ରଂ ଵନଞ୍ଚୈଵ ଲୋହଭାରଂ ତଥୈଵ ଚ ।। ୩୭୧.
ତାମିଶ୍ର, ଅନ୍ଧତାମିଶ୍ର, ମହାରୌରବ, ରୌରବ, ଅସିପତ୍ର ଜଙ୍ଗଲ, ଏବଂ ଲୋହଭାର ଏହି ନରକମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ନରକଂ କାଲସୂତ୍ରଞ୍ଚ ମହାନରକମେଵ ଚ । ସଞ୍ଜୀଵନଂ ମହାଵୀଚି ତପନଂ ସମ୍ପ୍ରତାପନଂ ।। ୩୭୧.
କାଳସୂତ୍ର, ମହାନରକ, ସଞ୍ଜୀବନ, ମହାବୀଚି, ତାପନ, ସମ୍ପ୍ରତାପନ ନାମକ ନରକମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ସଙ୍ଘାତଞ୍ଚ ସକାକୋଲଂ କୁଦ୍ମଲଂ ପୂତିମୃତ୍ତିକଂ । ଲୋହଶଙ୍କୁମୃଜୀଷଞ୍ଚ ପ୍ରଧାନଂ ଶାଲ୍ମଲୀଂ ନଦୀମ୍ ।। ୩୭୧.
ସଂଘାତ, ସକାକୋଳ, କୁଦ୍ମଳ, ପୂତିମୃତ୍ତିକା, ଲୋହଶଙ୍କୁ, ମୃଜୀଷ, ପ୍ରଧାନ ଶାଲ୍ମଳୀ ଓ ଏକ ନଦୀ ମଧ୍ୟ ଏହି ନରକମାନେ ଅନ୍ତର୍ଗତ।
ନରକାନ୍ ଵିଦ୍ଧି କୋଟୀଶନାଗାନ୍ଵୈ ଘୋରଦର୍ଶନାନ୍ । ପାତ୍ଯନ୍ତେ ପାପକର୍ମ୍ମାଣ ଏକୈକସ୍ମିନ୍ବହୁଷ୍ଵପି ।। ୩୭୧.
ଏହି ନରକମାନେ ଅସଂଖ୍ୟ କୋଟି, ଦେଖିବାକୁ ଭୟଙ୍କର; ପାପ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହାର ଅନେକଟିରେ, କେବେ କେବେ ଏକାଧିକରେ ଏକାସାଥି ଛାଡ଼ାଯାନ୍ତି।
ମାର୍ଜାରୋଲୂକଗୋମାଯୁଗୃଧ୍ରାଦିଵଦନାଶ୍ଚ ତେ । ତୈଲଦ୍ରୋଣ୍ଯାଂ ନରଂ କ୍ଷିପ୍ତ୍ଵା ଜ୍ଵାଲଯନ୍ତି ହୁତାଶନଂ ।। ୩୭୧.
ବିଲାଇ, ପেঁଚା, ଶିଆଳ, ଗୃଧ୍ର ଆଦିର ମୁହଁ ଥିବା ସେମାନେ ମଣିଷକୁ ତେଲର ଡେଗରେ ପକାଇ ତଳେ ଅଗ୍ନି ଜାଳନ୍ତି।
ଅମ୍ବରୀଷେଷୁ ଚୈଵାନ୍ଯାଂସ୍ତାମ୍ରପାତ୍ରେଷୁ ଚାପରାନ୍ । ଅଯଃପାତ୍ରେଷୁ ଚୈଵାନ୍ଯାନ୍ ବକହୁଵହ୍ନିକଣେଷୁ ଚ ।। ୩୭୧.
କେହି କେହି କଞ୍ଚା ଡେଗରେ, ଅନ୍ୟମାନେ ଲୋହାର ପାତ୍ରରେ, ଆଉ କେହି କଂସା ଡେଗ କିମ୍ବା ଜଳନ୍ତା ଅଂଗାରରେ ପକାଯାନ୍ତି।
ଶୂଲାଗ୍ରାରୋପିତାଶ୍ଚାନ୍ଯେ ଛିଦ୍ଯନ୍ତେ ନରକେଽପରେ । ତାଡ୍ଯନ୍ତେ ଚ କଶାଭିସ୍ତୁ ଭୋଜ୍ଯନ୍ତେ ଚାପ୍ଯଯୋଗୁଡ଼ାନ୍ ।। ୩୭୧.
କେହି କେହି ଶୂଳର ଟିପରେ ଚଢ଼ାଯାନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ନରକରେ କାଟାଯାନ୍ତି; କେହି କେହି କୋଡ଼ାରେ ପିଟାଯାନ୍ତି, ଆଉ କେହି କେହି ଲୋହାର ଠୁଣ୍ଡରେ ଖାଯାନ୍ତି।
ଯମଦୂତୈର୍ନରାଃ ପାଂଶୂନ୍ଵିଷ୍ଠାରକ୍ତକଫାଦିକାନ୍ । ତପ୍ତଂ ମଦ୍ଯଂ ପାଯଯନ୍ତି ପାଟଯନ୍ତି ପାଟଯନ୍ତି ପୁନର୍ନରାନ୍ ।। ୩୭୧.
ଯମଦୂତମାନେ ମଣିଷମାନେକୁ ମାଟି, ମଳ, ରକ୍ତ, କଫ ଓ ତାପି ମଦ୍ୟପାନ କରାନ୍ତି; ସେମାନେ ପୁନିପୁନି ଚିରି ଦେଉଛନ୍ତି।
ଯନ୍ତ୍ରେଷୁ ପୀଡଯନ୍ତି ସ୍ମ ଭକ୍ଷ୍ଯନ୍ତେ ଵାଯସାଦିଭିଃ । ତୈଲେନୋଷ୍ଣେନ ସିଚ୍ଯନ୍ତେ ଛିଦ୍ଯନ୍ତେ ନୈକଧା ଶିରଃ ।। ୩୭୧.
ଯନ୍ତ୍ରରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦିଅନ୍ତି, କାଉଁ ଓ ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷୀମାନେ ଖାଯାନ୍ତି; ତାପି ତେଲ ଢାଳି ଦିଅନ୍ତି, ମୁଣ୍ଡ ଅନେକ ପ୍ରକାରରେ କାଟାଯାଏ।
ହା ତାତେତି କ୍ରନ୍ଦମାନାଃ ସ୍ଵକନ୍ନନ୍ଦନ୍ତି କର୍ମ୍ମ ତେ । ମହାପାତକଜାନ୍ଘୋରାନ୍ନରକାନ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଗର୍ହିତାନ୍ ।। ୩୭୧.
'ହା ବାପା!' ବୋଲି କ୍ରନ୍ଦନ କରୁଥିବା ସେମାନେ ନିଜ କର୍ମର ଫଳରେ ନିଜେ ଉପହାସ ହେଉଛନ୍ତି; ଏହି ଭୟଙ୍କର ଓ ନିନ୍ଦିତ ନରକକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।
କର୍ମ୍ମକ୍ଷଯାତ୍ପ୍ରଜାଯନ୍ତେ ମହାପାତକିନସ୍ତ୍ଵିହ । ମୃଗଶ୍ଵଶୂକରୋଷ୍ଟ୍ରାଣାଂ ବ୍ରହ୍ମହା ଯୋନିମୃଚ୍ଛତି ।। ୩୭୧.
କର୍ମ ଶେଷ ହେଲେ, ମହାପାପୀମାନେ ପୁଣି ଏଠି ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି; ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ଲୋକ ମୃଗ, ଘୋଡ଼ା, ଶୁଆର, ଉଠ ଆଦି ପଶୁର ଗର୍ଭରେ ପଡ଼ନ୍ତି।
ଖରପୁକ୍କଶମ୍ଲେଚ୍ଛାନାଂ ମଦ୍ଯପଃ ସ୍ଵର୍ଣହାର୍ଯ୍ଯଂପି । କୃମିକୀଟପତଙ୍ଗତ୍ଵଂ ଗୁରୁଗସ୍ତୃଣଗୁଲ୍ମତାଂ ।। ୩୭୧.
ଯେଉଁମାନେ କଠୋର, ଅବ୍ରାହ୍ମଣ, ବିଦେଶୀ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଦ୍ୟପାନ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ସୁନା ଚୋରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନଃଜନ୍ମରେ କୀଟ, ପୋକା କିମ୍ବା ପତଙ୍ଗ ହେଇ ଜନ୍ମନେଇଥାନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ଗୁରୁଙ୍କର ଶୟନାସ୍ଥାନ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତୃଣ କିମ୍ବା ଝାଡ଼ି ହେଇ ଜନ୍ମନେଇଥାନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମହା କ୍ଷଯରୋଗୀ ସ୍ଯାତ୍ ସୁରାପଃ ଶ୍ଯାଵଦନ୍ତକଃ । ସ୍ଵର୍ଣହାରୀ ତୁ କୁନଖୀ ଦୁଶ୍ଚର୍ମ୍ମା ଗୁରୁତଲ୍ପଗଃ ।। ୩୭୧.
ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ କ୍ଷୟରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହୁଅନ୍ତି; ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଦାନ୍ତ କଳା ହୁଏ; ସୁନା ଚୋରି କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ନଖ ବିକୃତ ଓ ଚର୍ମ ରୋଗ ହୁଏ; ଗୁରୁଙ୍କର ଶୟନାସ୍ଥାନ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରୁଥିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି।
ଯୋ ଯେନ ସଂସ୍ପୃଶତ୍ଯେଷାଂ ସ ତଲ୍ଲିହ୍ଗୋଽଭିଜାଯତେ । ଅନ୍ନହର୍ତା ମାଯାଵୀ ସ୍ଯାମ୍ମୂକୋ ଵାଗପହାରକଃ ।। ୩୭୧.
ଏହି ଦୁଷ୍କର୍ମୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଯେଉଁମାନେ ସଂସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଚିହ୍ନ ନେଇଥାନ୍ତି; ଅନ୍ନ ଚୋରି କରୁଥିବା ଲୋକ ଠକେଇବାଳା କିମ୍ବା ଗୁଙ୍ଗା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟର କଥା ଚୋରି କରୁଥିବା ହୁଏ।
ଧାନ୍ଯଂ ହୃତ୍ଵାଽତିରିକ୍ତାଙ୍ଗଃ ପିଶୁନଃ ପୂତିନାସିକଃ । ତୈଲହୃତ୍ତୈଲପାଯୀ ସ୍ଯାତ୍ ପୂତିଵକ୍ତ୍ରସ୍ତୁ ସୂଚକଃ ।। ୩୭୧.
ଧାନ୍ୟ ଚୋରି କରୁଥିବା ଲୋକ ଅତିରିକ୍ତ ଅଙ୍ଗ ସହିତ ଜନ୍ମନେଇଥାନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି କିମ୍ବା ନାକ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ହୁଏ; ତେଲ ଚୋରି କରୁଥିବା ଲୋକ ତେଲ ପିଇବାଳା ହୁଏ; ଗୁପ୍ତ କଥା ଖୋଲାସା କରୁଥିବା ଲୋକର ମୁହଁ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ହୁଏ।
ପରସ୍ଯ ଯୋଷିତଂ ହୃତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵମପହୃତ୍ଯ ଚ । ଅରଣ୍ଯେ ନିର୍ଜନେ ଦେଶେ ଜାଯତେ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସଃ ।। ୩୭୧.
ଅନ୍ୟର ଜନାନୀ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରି କରୁଥିବା ଲୋକ ଜଙ୍ଗଲ କିମ୍ବା ଏକାକୀ ସ୍ଥାନରେ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ଭାବେ ଜନ୍ମନେଇଥାନ୍ତି।
ରତ୍ନହାରୀ ହୀନଜାତିର୍ଗନ୍ଧାନ୍ ଛୁଛୁନ୍ଦରୀ ଶୁଭାନ୍ । ପତ୍ରଂ ଶାକଂ ଶିଖୀ ହୃତ୍ଵା ମୁଖରୋ ଧାନ୍ଯହାରକଃ ।। ୩୭୧.
ମଣି ଚୋରି କରୁଥିବା ଲୋକ ନିମ୍ନ ଜାତିରେ ଜନ୍ମନେଇଥାନ୍ତି; ସୁଗନ୍ଧ ଚୋରି କରୁଥିବା ଲୋକ ଚୁହି କୁନ୍ଦୁ ହୁଏ; ପତ୍ର କିମ୍ବା ଶାକ ଚୋରି କରୁଥିବା ଲୋକ ମୟୂର ହୁଏ; ଧାନ୍ୟ ଚୋରି କରୁଥିବା ଲୋକ ବହୁତ କଥା କହୁଥିବା ହୁଏ।
ଅଜଃ ପଶୁଂପଯଃ କାକୋ ଯାନମୁଷ୍ଟ୍ରଃ ଫଲଂ କପିଃ । ମଧୁ ଦଂଶଃ ଫଲଂ ଗୃଧ୍ରୋ ଗୃହକାକ ଉପସ୍କରଂ ।। ୩୭୧.
ଛାଗ ଗାଈ ଓ ଅନ୍ୟ ପଶୁ ଚୋରି କରେ; କାଉ ଯାନ ଚୋରି କରେ; ବାନର ଫଳ ଚୋରି କରେ; ମଧୁମକ୍ଷୀ ମଧୁ ଚୋରି କରେ; ଗୃଧ୍ର ଫଳ ଚୋରି କରେ; ଘର କାଉ ଘର ସାମଗ୍ରୀ ଚୋରି କରେ।
ଶ୍ଵିତ୍ରୀ ଵସ୍ତ୍ରଂ ସାରସଞ୍ଚ ଝିଲ୍ଲୀ ଲଵଣହାରକଃ । ଉକ୍ତ ଆଧ୍ଯାତ୍ମିକସ୍ତାପଃ ଶତ୍ରାଦ୍ଯୈରାଧିଭୌତିକଃ ।। ୩୭୧.
ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ୱିତ୍ର ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ, ସେମାନେ ବସ୍ତ୍ର ଚୋରି କରିଥିଲେ; ସାରସ ଧାନ ଚୋରି କରେ; ଝିଙ୍କି ଲୁଣ ଚୋରି କରେ। ଏହି ଦୁଃଖକୁ 'ଅଧ୍ୟାତ୍ମିକ' କୁହାଯାଏ; ଶତ୍ରୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଦୁଃଖ 'ଅଧିଭୌତିକ'।
ଗ୍ରହାଗ୍ନିଦେଵପୀଡ଼ାଦ୍ଯୈରାଧିଦୈଵିକ ଈରିତଃ । ତ୍ରିଧା ତାପଂ ହି ସଂସାରଂ ଜ୍ଞାନଯୋଗାଦ୍ଵିନାଶଯେତ୍ ୩୭୧.
ଗ୍ରହ, ଅଗ୍ନି, ଦେବତା ଓ ଏହାଦି ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଦୁଃଖକୁ 'ଅଧିଦୈବିକ' କୁହାଯାଏ। ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଏହି ତିନି ପ୍ରକାର ଦୁଃଖକୁ ନଶ୍ୱ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଗ୍ନିରୁଵାଚ ସଂସାରତାପମୁକ୍ତ୍ଯର୍ଥଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମ୍ଯଽଷ୍ଟାଙ୍ଗଯୋଗକଂ । ବ୍ରହ୍ମପ୍ରକାଶକଂ ଜ୍ଞାନଂ ଯୋଗସ୍ତତ୍ରୈକଚିତ୍ତତା ।। ୩୭୨.
ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ସଂସାରର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ମୁଁ ଏବେ ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ଯୋଗ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ; ଯୋଗରେ ମନ ଏକାଗ୍ର ହୁଏ।