ହାହା ହ୍ହୂସ୍ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵ୍ଵା ଅଗ୍ନିର୍ଵଗ୍ନିର୍ଧନଞ୍ଚଯଃ । ଜାତଵେଦାଃ କୃଷ୍ଣଵର୍ତ୍ମା ଆଶ୍ରଯାଶଶ୍ଚ ପାଵକଃ ।। ୩୬୦.
ହାହା ଓ ହୁହୁ ଗନ୍ଧର୍ବ; ଅଗ୍ନି, ଭାନ୍ନି, ଧନଞ୍ଜୟ; ଜାତବେଦ, କୃଷ୍ଣବର୍ତ୍ମା, ଆଶ୍ରୟ, ପାବକ।
ହିରଣ୍ଯରେତାଃ ସପ୍ତାର୍ଚ୍ଚିଃ ଶୁକ୍ରଶ୍ଚୈଵାଶୁଶୁକ୍ଷଣିଃ । ଶୁଚିରପ୍ପିତ୍ତମୋର୍ଵ୍ଵସ୍ତୁ ଵାଡବୋ ଵଡଵାନଲଃ ।। ୩୬୦.
ହିରଣ୍ୟରେତା, ସପ୍ତାର୍ଚ୍ଚି, ଶୁକ୍ର, ଆଶୁଶୁକ୍ଷଣି; ଶୁଚି, ଅପିତ୍ତ, ମୋର୍ବ୍ବାସୁ, ବଡ଼ବା, ବଡ଼ବାନଳ।
ଵହ୍ନେର୍ଦ୍ଵଯୋର୍ଜ୍ଵାଲକୀଲାଵର୍ଚ୍ଚିତିଃ ଶିଖା ସ୍ତ୍ରିଯାଂ । ତ୍ରିଷୁ ସ୍ଫୁଲିଙ୍ଗୋଽଗ୍ରିକଣୋ ଧର୍ମ୍ମରାଜଃ ପରେତରାଟ୍ ।। ୩୬୦.
ଅଗ୍ନିର ଦୁଇ ରୂପରେ, ଜ୍ୱାଳା କିଳା, ଅର୍ଚ୍ଚିତି ଶିଖା; ମହିଳାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତିନି ଟିଏ ସ୍ଫୁଲିଙ୍ଗ, ଅଗ୍ନିକଣ, ଧର୍ମରାଜ, ପରେତରାଟ।
କାଲୋଽନ୍ତକୋ ଦଣ୍ଡଧରଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧେଦେଵୋଽଥ ରାକ୍ଷସଃ । କୌଣପାସ୍ରପକ୍ରଵ୍ଯାଦା ଯାତୁଧାନଶ୍ଚ ନୈର୍ଋତିଃ ।। ୩୬୦.
କାଳ, ଅନ୍ତକ, ଦଣ୍ଡଧାରୀ, ଶ୍ରାଦ୍ଧଦେବ, ରାକ୍ଷସ; କୌଣପ, ଅସ୍ରପ, କ୍ରବ୍ୟାଦ, ଯାତୁଧାନ, ନୈରୃତି।
ପ୍ରଚେତା ଵରୂଣଃ ପାଶୀ ସ୍ଵସନଃ ସ୍ପର୍ଶନୋଽନିଲଃ । ସଦାଗତିର୍ମାତରିଶ୍ଵା ପ୍ରାଣୋ ମରୁତ୍ ସମୀରଣଃ ।। ୩୬୦.
ପ୍ରଚେତ, ବରୁଣ, ପାଶଧାରୀ, ସ୍ୱସନ, ସ୍ପର୍ଶନ, ଅନିଳ; ସଦାଗତି, ମାତରିଶ୍ୱା, ପ୍ରାଣ, ମରୁତ, ସମୀରଣ।
ଜଵୋ ରଂହସ୍ତରସୀ ତୁ ଲଘୁକ୍ଷିପ୍ରମରନ୍ଦ୍ରୁତମ୍ । ସତ୍ଵରଂ ଚପଲଂ ସୂର୍ଣମଵିଲମ୍ବିତମାଶୁ ଚ ।। ୩୬୦.
ତୀବ୍ର ଗତି, ଶୀଘ୍ରତା, ତେଜ, ହଲକା, ତ୍ୱରିତ, ଦ୍ରୁତ ଦୌଡ଼; ତ୍ୱରା, ଚଞ୍ଚଳତା, ନିଶ୍ଚିତତା, ବିଳମ୍ବ ନଥିବା, ଅତି ତ୍ୱରା।
ସତତେଽନାରତାଶ୍ରାନ୍ତସନ୍ତତାଵିରତାନିଶଂ । ନିତ୍ଯାନଵଲରତାଜସ୍ରମପ୍ଯଥାତିଶଯୋ ଭରଃ ।। ୩୬୦.
ସଦା, ଅବିରତ, ଅଶ୍ରାନ୍ତ, ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ, ଅବିରତ ଦିନ ଓ ରାତି; ନିତ୍ୟ ଚଳନଶୀଳ, ସଦା କ୍ରିୟାଶୀଳ, ଅବିରତ, ଅତି ତୀବ୍ର।
ଅତିଵେଲଭୃଶାତ୍ଯର୍ଥାତିମାତ୍ରୋଦ୍ଗାଢନିର୍ଭରମ୍ । ତୀଵ୍ରୈକାନ୍ତନିତାନ୍ତାନି ଗାଢଵାଢଦୃଢାନି ଚ ।। ୩୬୦.
ଅତିରିକ୍ତ, ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅତି ତୀବ୍ର, ସର୍ବାଧିକ ମାପର, ଗଭୀର ଭରିପୁରା; ତୀବ୍ର, ଏକମାତ୍ର, ଶେଷ, ଗାଢ଼, ଦୃଢ଼, ଭିତି।
ଗୁହ୍ଯକେଶୋ ଯକ୍ଷରାଜୋ ରାଜରାଜୋ ଧନାଧିପଃ । ସ୍ଯାତ୍ କିନ୍ନରଃ କିଂପୁରୁଷସ୍ତୁରଙ୍ଗଵଦନୋ ମଯୁଃ ।। ୩୬୦.
ଗୁହ୍ୟକେଶ, ଯକ୍ଷମାନେର ରାଜା, ରାଜାମାନେର ରାଜା, ଧନର ଅଧିପତି; କିନ୍ନର, କିମ୍ପୁରୁଷ, ଘୋଡ଼ାମୁଖ, ମୟୁ।
ନିଧିର୍ନ୍ନା ଶେଵଧିର୍ଵ୍ଯୋମ ତ୍ଵଭ୍ରଂ ପୁଷ୍କରମମ୍ବରମ୍ । ଦ୍ଯୋଦିଵୌ ଚାନ୍ତରୀକ୍ଷଂ ଖଂ କାଷ୍ଠାଶାକକୁଭୋ ଦିଶଃ ।। ୩୬୦.
ଧନର ଭଣ୍ଡାର, ଗୁପ୍ତ ଧନ, ଆକାଶ, ମେଘ, ପଦ୍ମ, ଆମ୍ବର; ଦ୍ୟୁ, ଦିବସ, ମଧ୍ୟ ଆକାଶ, ଖ, ଦିଗ, ଦିଶା।
ଅଭ୍ଯନ୍ତରନ୍ତ୍ଵନ୍ତରାଲଞ୍ଚକ୍ରଵାଡ଼ନ୍ତୁ ମଣ୍ଡଲଂ । ତଡିତ୍ଵାନ୍ ଵାରିଦୋ ମେଘସ୍ତନଯିତ୍ନୁର୍ଵଲାହକଃ ।। ୩୬୦.
ଅଭ୍ୟନ୍ତର, ମଧ୍ୟଭାଗ, ପର୍ବତ ଚକ୍ର, ମଣ୍ଡଳ; ତଡିତ, ବର୍ଷା ଆଣିବା, ମେଘ, ତୁଡ଼ିଲା, ବର୍ଷା ମେଘ।
କାଦମ୍ବିନୀ ମେଧମାଲା ସ୍ତନିତଂ ଗର୍ଜିତଂ ତଥା । ଶମ୍ପାଶତହ୍ନଦାହ୍ନାଦିନ୍ଯୈରାଵତ୍ଯଃ କ୍ଷଣପ୍ରଭାଃ ।। ୩୬୦.
କାଦମ୍ବିନୀ, ମେଘମାଳା, ତୁଡ଼ିଲା, ଗର୍ଜନ; ବର୍ଷା, ବର୍ଷାର ଶବ୍ଦ, ଏରାବତ ମେଘର ଅସ୍ଥାୟୀ ଚମକ।
ତଡିତ୍ସୌଦାମିନୀ ଵିଦ୍ଯୁଚ୍ଚଞ୍ଚଲା ଚପଲାଽପି ଚ । ସ୍ଫୂର୍ଜଥୁର୍ଵ୍ଵଜ୍ରନିଷ୍ପେଷୋ ଵୃଷ୍ଟିଘାତସ୍ତ୍ଵଵଗ୍ରହଃ ।। ୩୬୦.
ବିଦ୍ୟୁତ୍, ତାଡିତ୍, ଚଞ୍ଚଳ ଆଲୋକ ରେଖା, ଚମକୁଥିବା ଆଲୋକ; ବଜ୍ରର ଗୁଞ୍ଜନ, ବର୍ଷାର ଆଘାତ ଏବଂ ଭାରି ବର୍ଷା।
ଧାରା ସମ୍ପାତ୍ ଆଶାରଃ ଶୀକରୋଽମ୍ବୁକଣାଃ ସ୍ମୃତାଃ । ଵର୍ଷୋପଲସ୍ତୁ କରକା ମେଘଚ୍ଛନ୍ନେଽହ୍ନି ଦୁର୍ଦ୍ଦିନଂ ।। ୩୬୦.
ଧାରା, ପ୍ରବାହ, ଝରଣା, ଚିଟିକି, ଜଳର ଫୁଟିଯାଇଥିବା ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ଫୁଟା; ବର୍ଷାର ହାଲ୍, ମେଘରେ ଢାକିଯାଇଥିବା ଦିନକୁ ଦୁର୍ଦ୍ଦିନ କୁହାଯାଏ।
ଅନ୍ତର୍ଧା ଵ୍ଯଵଧା ପୁଂସି ତ୍ଵନ୍ତର୍ଦ୍ଧିଂରପଵାରଣଂ । ଅପିଧାନତିରୋଧାନପିଧାନଚ୍ଛନାନି ଚ ।। ୩୬୦.
ଗୁମ ହେବା, ଲୁଚିବା, ମନୁଷ୍ୟର ମନ ଭିତରେ ଲୁଚିଥିବା ଅବସ୍ଥା; ଆଉ ଢାକିବା, ଲୁଚାଇ ରଖିବା, ଆଶ୍ରୟ ଦେବା।
ଅବ୍ଜୋ ଜୈଵାତୃକଃ ସୋମୋ ଗ୍ଲୌର୍ମୃଗାଙ୍କଃ କଲାନିଧିଃ । ଵିଧୁଃ କୁମୁଦଵନ୍ଧୁଶ୍ଚ ଵିମ୍ବୋଽସ୍ତ୍ରୀ ମଣ୍ଡଲଂ ତ୍ରିଷୁ ।। ୩୬୦.
ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଜୈବାତୃକ, ସୋମ, ଗ୍ଲୌର, ମୃଗାଙ୍କ, କଳାନିଧି, ବିଧୁ, କୁମୁଦର ସହଯାତୀ, ବିମ୍ବ, ଷ୍ଟ୍ରୀ, ମଣ୍ଡଳ — ଏହିଗୁଡିକ ଚନ୍ଦ୍ରର ନାମ।
କଲା ତୁ ଷୋଡଶୋ ଭାଗୋ ଭିତ୍ତଂ ଶକଲଖଣ୍ଡକେ । ଚନ୍ଦ୍ରିକା କୌମୁଦୀ ଜ୍ଯୋତ୍ସ୍ତ୍ରା ପ୍ରସାଦସ୍ତୁ ପ୍ରସନ୍ନତା ।। ୩୬୦.
କଳା ଅର୍ଥ ଏକ ଶୋଡଶାଂଶ, ଭାଗ, ଖଣ୍ଡ, ଟୁକୁଡା; ଚନ୍ଦ୍ରିକା, କୌମୁଦୀ, ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା ଅର୍ଥ ଚନ୍ଦ୍ରର ଆଲୋକ; ପ୍ରସାଦ ଅର୍ଥ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା।
ଲକ୍ଷ୍ଣଂ ଲକ୍ଷ୍ମକଂ ଚିହ୍ନଂ ଶୋଭା କାନ୍ତିଦ୍ଯୁ ତିଶ୍ଛଵିଃ । ସୁଷମା ପରମା ଶୋଭା ତୁଷାରସ୍ତୁହିନଂ ହିମଂ ।। ୩୬୦.
ଚିହ୍ନ, ଚିହ୍ନା, ଚିହ୍ନ, ଶୋଭା, କାନ୍ତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଚମକ; ସୁଷମା ଅର୍ଥ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୋଭା; ତୁଷାର, ତୁହିନ, ହିମ ଅର୍ଥ ପାଳି, ବରଫ।
ଅଵଶ୍ଯାଯସ୍ତୁ ନୀହାରଃ ପ୍ରାଲେଯଃ ଶିଶିରୋ ହିମଃ । ନକ୍ଷତ୍ରମୃକ୍ଷଂ ଭନ୍ତାରା ତାରକାପ୍ଯୁଡୁ ଵା ସ୍ତ୍ରିଯାଂ ।। ୩୬୦.
ଅବଶ୍ୟାୟ ଅର୍ଥ କୁହୁଡ଼ି, ନୀହାର ଅର୍ଥ ଧୂସର, ପ୍ରାଲେୟ ଅର୍ଥ ବରଫ, ଶିଶିର ଅର୍ଥ ଶୀତଳ, ହିମ ଅର୍ଥ ବରଫ; ନକ୍ଷତ୍ର, ଋକ୍ଷ, ଭାନ୍ତାର, ତାରକା, ଉଡୁ — ଏହିଗୁଡିକ ତାରା ନାମ, ଷ୍ଟ୍ରୀ ଲିଙ୍ଗରେ ତାରା।
ଗୁରୁର୍ଜୀଵ ଆଙ୍ଗିରସ ଉଶନା ଭାର୍ଗଵଃ କଵିଃ । ଵିଧୁନ୍ତୁଦସ୍ତମୋ ରାହୁର୍ଲ୍ଲଗ୍ନଂ ରାଶ୍ଯୁଦଯଃ ସ୍ମୃତଃ ।। ୩୬୦.
ଗୁରୁ, ଜୀବ, ଆଙ୍ଗିରସ, ଉଶନା, ଭାର୍ଗବ, କବି — ଏହିଗୁଡିକ ଗ୍ରହର ନାମ; ବିଧୁନ୍ତୁଦ ଅର୍ଥ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ଛାୟା, ତମ ଅର୍ଥ ଅନ୍ଧାର, ରାହୁ ଅର୍ଥ ଉତ୍ତର ଗ୍ରହଣ, ଲଗ୍ନ ଅର୍ଥ ଉଦୟ, ରାଶିଉଦୟ ଅର୍ଥ ରାଶିର ଉଦୟ।
ସପ୍ତର୍ଷଯୋ ମରୀଚ୍ଯତ୍ରିମୁଖାଶ୍ଚିତ୍ରଶିଖଣ୍ଡିନଃ । ଇରିଦଶ୍ଵଵ୍ରଧ୍ନପୂଷଦ୍ଯୁମଣିର୍ମ୍ମିହିରୋ ରଵିଃ ।। ୩୬୦.
ସପ୍ତର୍ଷି, ମରୀଚି, ଅତ୍ରି ଆଦି ଆରମ୍ଭରୁ, ଚିତ୍ରଶିଖଣ୍ଡିନି; ଇରିଦ, ଅଶ୍ୱ, ବ୍ରଧ୍ନ, ପୂଷା, ଦ୍ୟୁମଣି, ମିହିର, ରବି — ଏହିଗୁଡିକ ସୂର୍ଯ୍ୟର ନାମ।
ପରିଵେଷସ୍ତୁ ପରିଧିରୁପସୂର୍ଯ୍ଯକମଣ୍ଡଲେ । କିରଣୋଽସ୍ନମଯୂଖାଂଶୁଗଭସ୍ତିଘୃଣିଧୂଷ୍ଣଯଃ ।। ୩୬୦.
ପରିବେଷ ଅର୍ଥ ଆଲୋକର ହାଲୋ, ପରିଧି ଅର୍ଥ ସୀମା, ଉପସୂର୍ଯ୍ୟ ଅର୍ଥ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମୀପ, କମଣ୍ଡଳ ଅର୍ଥ ଚକ୍ର; କିରଣ, ଅସ୍ନ, ମୟୂଖ, ଅଂଶୁ, ଗଭସ୍ତି, ଘୃଣି, ଧୂଷ୍ଣୟ — ଏହିଗୁଡିକ କିରଣର ନାମ।
ଭାନୁଃ କରୋ ମରୀଚିଃ ସ୍ତ୍ରୀପୁଂସଯୋର୍ଦୀଧିତିଃ ସ୍ତ୍ରିଯାଂ । ସ୍ଯୁଃ ପ୍ରଭା ରୁଗ୍ରୁଚିସ୍ତ୍ଵିଡ୍ଭାଭାଶ୍ଛଵିଦ୍ଯୁତିଦୀପ୍ତଯଃ ।। ୩୬୦.
ଭାନୁ, କର, ମରୀଚି — ପୁରୁଷ ଲିଙ୍ଗରେ କିରଣ; ଦୀଧିତି — ଷ୍ଟ୍ରୀ ଲିଙ୍ଗରେ; ପ୍ରଭା, ରୁଚ, ରୁଚି, ତ୍ୱିଡ, ଭା, ଭାଶ, ଛବି, ଦ୍ୟୁତି, ଦୀପ୍ତି — ଏହିଗୁଡିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଓ ଚମକର ନାମ।
ରୋଚିଃ ଶୋଚିରୁଭେ କ୍ଲୀଵେ ପ୍ରକାଶୋ ଦ୍ଯୋତ ଆତପଃ । କୋଷ୍ଣଂ କଵୋଷ୍ଣଂ ମନ୍ଦୋଷ୍ଣଂ କଦୁଷ୍ଣଂ ତ୍ରିଷୁ ତଦ୍ଵତି ।। ୩୬୦.
ରୋଚି, ଶୋଚି — ନପୁଂସକ ଲିଙ୍ଗରେ ଆଲୋକ; ପ୍ରକାଶ ଅର୍ଥ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଦ୍ୟୋତ ଅର୍ଥ ଆଲୋକିତ କରିବା, ଆତପ ଅର୍ଥ ତାପ; କୋଷ୍ଣ, କବୋଷ୍ଣ, ମନ୍ଦୋଷ୍ଣ, କଦୁଷ୍ଣ — ଏହିଗୁଡିକ ତାପର ନାମ, ତିନି ଲିଙ୍ଗରେ।
ତିଗ୍ମଂ ତୀକ୍ଷ୍ଣଂ ଖରଂ ତଦ୍ଵଦ୍ଦିଷ୍ଟୋଽନେହା ଚ କାଲକଃ । ଘସ୍ରୋ ଦିନାହନୀ ଚୈଧ ସାଯଂସନ୍ଧ୍ଯା ପିତୃପ୍ରସୂଃ ।। ୩୬୦.
ତିଗ୍ମ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଖର — ଏହିଗୁଡିକ ତୀବ୍ରତା; ଦିଷ୍ଟ, ଅନୀହ, କାଳକ — ସମୟର ନାମ; ଘସ୍ର, ଦିନା, ଅହନୀ — ଦିନ; ଇଧ, ସାୟମ, ସନ୍ଧ୍ୟା, ପିତୃପ୍ରସୂ — ସାନ୍ଧ୍ୟା, ସାୟନ୍ତନ, ପିତୃଙ୍କ ପୂଜା ସମୟ।
ପ୍ରତ୍ଯୂଷୋଽହର୍ମୁଖଂ କଲ୍ଯମୁଷଃପ୍ରତ୍ଯୂଷସୀ ଅପି । ପ୍ରାହ୍ଵାପରାଦ୍ଵମଧ୍ଯାହ୍ଣାସ୍ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ଯମଥ ଶର୍ଵ୍ଵରୀ ।। ୩୬୦.
ପ୍ରତ୍ୟୁଷ, ଅହର୍ମୁଖ, କଳ୍ୟମ, ଉଷଃପ୍ରତ୍ୟୁଷସୀ — ଏହିଗୁଡିକ ପ୍ରଭାତ; ପ୍ରାହ୍ୱ, ଅପରାହ୍ୱ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ — ସକାଳ, ବିକାଳ, ମଧ୍ୟଦିନ; ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ୟା — ଦିନର ତିନି ସନ୍ଧି; ଶର୍ବରୀ — ରାତି।
ଯାମୀ ତମୀ ତମିସ୍ରା ଚ ଜ୍ଯୌତ୍ସ୍ନୀ ଚନ୍ଦ୍ରିକଯାନ୍ଵିତା । ଆଗାମିଵର୍ତ୍ତମାନାହର୍ଯୁକ୍ତାଯାଂ ନିଶି ପକ୍ଷିଣୀ ।। ୩୬୦.
ୟାମୀ, ତମୀ, ତମିସ୍ରା — ଏହିଗୁଡିକ ରାତିର ନାମ; ଜ୍ୟୌତ୍ସ୍ନୀ, ଚନ୍ଦ୍ରିକା — ଚନ୍ଦ୍ରର ଆଲୋକ; ଆଗାମୀ, ବର୍ତ୍ତମାନ, ଅହର୍ୟୁକ୍ତା — ଆସୁଥିବା, ଚାଲୁଥିବା ଏବଂ ଦିନ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ରାତି; ପକ୍ଷିଣୀ — ପକ୍ଷ।
ଅର୍ଦ୍ଧରାତ୍ରାନିଶୀଥୌ ଦ୍ଵୌ ପ୍ରଦୋଷୋ ରଜନୀମୁଖଂ । ସ ପର୍ଵ୍ଵସନ୍ଧିଃ ପ୍ରତିପତ୍ପଞ୍ଚଦଶ୍ଯୋର୍ଯଦନ୍ତରମ୍ ।। ୩୬୦.
ଅର୍ଧରାତ୍ର, ନିଶୀଥ — ଦୁଇଟି ମଧ୍ୟରାତି; ପ୍ରଦୋଷ — ରାତି ଆରମ୍ଭ; ରଜନୀମୁଖ — ରାତିର ଆରମ୍ଭ; ପର୍ବସନ୍ଧି — ଚନ୍ଦ୍ରମାସର ଦିନ ସନ୍ଧି, ପ୍ରଥମ ଓ ପଞ୍ଚଦଶୀ ମଧ୍ୟର ଅନ୍ତରାଳ।
ପକ୍ଷାନ୍ତୌ ପଞ୍ଚଦଶ୍ଯୌ ଦ୍ଵେ ପୌର୍ଣମାସୀ ତୁ ପୂର୍ଣିମା । କଲାହିନେ ସାନୁମତିଃ ପୂର୍ଣେ ରାକା ନିଶାକରେ ।। ୩୬୦.
ପକ୍ଷାନ୍ତ, ପଞ୍ଚଦଶୀ — ପକ୍ଷର ଶେଷ, ପଞ୍ଚଦଶ ଦିନ; ପୌର୍ଣ୍ଣମାସୀ — ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର; କଳାହିନୀ — କ୍ଷୟ ଚନ୍ଦ୍ର; ଅନୁମତି — ବୃଦ୍ଧି ଚନ୍ଦ୍ର; ରାକା — ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଅମାଵାସ୍ଯା ତ୍ଵମାଵସ୍ଯା ଦର୍ଶଃ ସୂର୍ଯ୍ଯେନ୍ଦୁସଙ୍ଗମଃ । ସା ଦୃଷ୍ଟେନ୍ଦୁଃ ସିନୀଵାଲୀ ସା ନଷ୍ଟେନ୍ଦୁକଲା ହୁହୂଃ ।। ୩୬୦.
ଅମାବାସ୍ୟା — ନୂତନ ଚନ୍ଦ୍ର; ଦର୍ଶ — ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରର ମିଶ୍ରଣ; ଦୃଷ୍ଟେନ୍ଦୁ — ଦେଖିବା ଚନ୍ଦ୍ର; ସିନୀବାଳୀ — ପତଳା ଚନ୍ଦ୍ର; ନଷ୍ଟେନ୍ଦୁକଳା — ହାରାଇଯାଇଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରର ଅଂଶ; ହୁହୂ — ନୂତନ ଚନ୍ଦ୍ରର ଅନ୍ୟ ନାମ।