ଦ୍ଵିପଦାଦେର୍ଯଦା ମାରୀ ଲକ୍ଷାର୍ଦ୍ଧାଚ୍ଚ ତିଲାଜ୍ଯତଃ । ହସ୍ତିମାରୀପ୍ରଶାନ୍ତ୍ଯର୍ଥ କରିଣୀଦନ୍ତଵର୍ଦ୍ଧନେ ।। ୩୨୧.
ଦୁଇପାୟୀ ଓ ଅନ୍ୟ ପଶୁମାନେ ଯେତେବେଳେ ରୋଗରେ ପଡ଼ନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ପଚାସ ହଜାର ତିଳ ଓ ଘିଅର ହୋମ କରିବାକୁ କହାଯାଏ। ହାତୀର ରୋଗ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଓ ହାତୀର ଦାନ୍ତ ବଢ଼ିବା ପାଇଁ ଏହି ହୋମ କରାଯିବ।
ହସ୍ତିନ୍ଯାଂ ମଦଦୃଷ୍ଟୌ ଚ ଅଯୁତାଚ୍ଛାନ୍ତିରିଷ୍ଯତେ । ଅକାଲେ ଗର୍ଭପାତେ ତୁ ଜାତଂ ଯତ୍ର ଵିନଶ୍ଯତି ।। ୩୨୧.
ହାତୀ ମଦରେ ଥିବାବେଳେ ଦଶ ହଜାର ହୋମ କଲେ ଶାନ୍ତି ମିଳେ। ଅସମୟରେ ଗର୍ଭପାତ ହେଲେ କିମ୍ବା ଜନ୍ମ ହେଉଥିବା ଶିଶୁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ ଏହି ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିକୃତା ଯତ୍ର ଜାଯନ୍ତେ ଯାତ୍ରାକାଲେଽଯୁତଂ ହୁନେତ୍ । ତିଲାଜ୍ଯଲକ୍ଷହୋମନ୍ତୁ ଉତ୍ତମାସିଦ୍ଧିସାଧନେ ।। ୩୨୧.
ଯେଉଁଠାରେ ବିକୃତ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ହୁଏ କିମ୍ବା ଯାତ୍ରା ସମୟରେ, ସେଠାରେ ଦଶ ହଜାର ହୋମ କରିବାକୁ କହାଯାଏ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏକ ଲକ୍ଷ ତିଳ ଓ ଘିଅର ହୋମ କରାଯିବ।
ମଧ୍ଯମାଯାଂ ତଦର୍ଦ୍ଧେନ ତତ୍ପାଦାଦଧମାସୁ ଚ । ଯଥା ଜପସ୍ତଥା ହୋମଃ ସଂଗ୍ରାମେ ଵିଜଯୋ ଭଵେତ । ଅଘୋରାସ୍ତ୍ରଂ ଜପେନ୍ନ୍ଯସ୍ଯ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ପଞ୍ଚାସ୍ଯମୂର୍ଜ୍ଜିତମ୍ ।। ୩୨୧.
ମଧ୍ୟମ ଦଶାରେ ଏହାର ଅର୍ଧ ହୋମ, ତଳ ସ୍ତରରେ ତାହାର ଚତୁର୍ଥାଂଶ କରିବା ଉଚିତ। ଯେପରି ଜପ କରାଯାଏ, ସେପରି ହୋମ କଲେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ମିଳେ। ଅଘୋରାସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ପାଞ୍ଚମୁଖୀ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ପାଶୁପତାସ୍ତ୍ରେଣ ଶାନ୍ତିଜାପାଦି ପୂର୍ଵ୍ଵତଃ । ପାଦତଃ ପୂର୍ଵ୍ଵନାଶୋ ହି ଫଡନ୍ତଂ ଚାପଦାଦିନୁତ୍ ।। ୩୨୨.
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ — ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଦେଖାଇଥିଲି, ସେହିପରି ପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତି, ଜପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ବିଷୟରେ ଏବେ କହିବି। ପାଦ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବ ଦିଗର ନାଶ ହୁଏ, ଏବଂ 'ଫଟ୍' ମନ୍ତ୍ରଟି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗରେ ଲାଗୁ କରାଯାଏ।
ଘୃତଗୁଗ୍ଗୁଲୁହୋମାଚ୍ଚହ୍ସାଧ୍ଯାନପି ସାଧଯେତ୍ । ପଠନାସ୍ସର୍ଵଶାନ୍ତିଃ ସ୍ଯାଚ୍ଛସ୍ତ୍ରାପାଶୁପତସ୍ଯ ଚ ।। ୩୨୨.
ଘୃତ ଓ ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କଲେ, ଅତି କଠିନ କାମମାନେ ମଧ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ। ପାଠ କଲେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଶାନ୍ତି ମିଳେ, ଏବଂ ପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ରର ରକ୍ଷା ମଧ୍ୟ ହୁଏ।
ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ ଓଂ ହ୍ରୂଁ ହଂସଇତି ମନ୍ତ୍ରେଣ ମୃତ୍ଯୁରୋଗାଦି ଶାମ୍ଯତି । ଲକ୍ଷାହୁତିଭିର୍ଦୂର୍ଵ୍ଵାଭିଃ ଶାନ୍ତି ପୁଷ୍ଟି ପ୍ରସାଧଯେତ୍ ।। ୩୨୩.
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ: 'ଓଁ ହ୍ରୂଁ ହଁସ' ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ମୃତ୍ୟୁ, ରୋଗ ଓ ଏହାଦି ଶାନ୍ତ ହୁଏ। ଦୂର୍ବା ଗ୍ରାସ ଦ୍ୱାରା ଲକ୍ଷ ହୋମ କଲେ ଶାନ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ମିଳେ।
ଅଥ ଵା ପ୍ରଣଵେନୈଵ ମାଯଯା ଵା ଷଡ଼ାନନ । ଦିଵ୍ଯାନ୍ତରୀକ୍ଷଭୌମାନାଂ ଶାନ୍ତିରୁତ୍ପାତଵୃକ୍ଷକେ ।। ୩୨୩.
ନାହିଁଲେ ପ୍ରଣବ କିମ୍ବା ମାୟା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ହେ ଷଡାନନ, ଦେବତା, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀର ଉପଦ୍ରବ ଓ ବିପଦ୍ଗ୍ରସ୍ତ ବୃକ୍ଷମାନେ ଶାନ୍ତ ହୁଏ।
ଓଂ ନମୋ ଭଗଵତି ଗଙ୍ଗେ କାଲି ମହାକାଲି ମାଂସଶୋଣିତଭୋଜନେ ରକ୍ତକୃଷ୍ଣମୁଖି ଵଶମାନଯ ମାନୁଷାନ୍ ସ୍ଵାହା ।। ଓଂ ଲକ୍ଷଂ ଜପ୍ତ୍ଵା ଦଶାଂଶେନ ହୁତ୍ଵା ସ୍ଯାତ୍ ସର୍ଵକର୍ମ୍ମକୃତ୍ । ଵଶଂ ନଯତି ଶକ୍ରାଦୀନ୍ମାନୁଷେଷ୍ଵେଷୁ କା କଥା ।। ୩୨୩.
ଓଁ, ଭଗବତୀ ଗଙ୍ଗା, କାଳୀ, ମହାକାଳୀ, ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ଭୋଜନ କରୁଥିବା, ରକ୍ତ ଓ କୃଷ୍ଣ ମୁଖୀ, ମନୁଷ୍ୟମାନେକୁ ବଶ କର, ସ୍ୱାହା। ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରି ତାହାର ଦଶମାଂଶ ହୋମ କଲେ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ; ଏହା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେକୁ ବଶ କରେ, ମନୁଷ୍ୟମାନେକୁ ବଶ କରିବା କଥା କଣ!
ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନକରୀ ଵିଦ୍ଯା ମୋହନୀ ଜୃମ୍ଭନୀ ତଥା । ଵଶନ୍ନଯତି ଶତ୍ରୂଣାଂ ଶତ୍ରୁବୁଦ୍ଧିପ୍ରମୋହିନୀ ।। ୩୨୩.
ଏହି ଜ୍ଞାନ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବା, ମୋହନ କରିବା ଓ ମୁଗ୍ଧ କରିବାର ଶକ୍ତି ଦେଉଛି; ଏହା ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବଶ କରେ ଓ ଶତ୍ରୁଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିକୁ ଭ୍ରମିତ କରେ।
କାମଧେନୁରିଯଂ ଵିଦ୍ଯା ସପ୍ତଧା ପରିକୀର୍ତ୍ତିତା । ମନ୍ତ୍ରରାଜଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶତ୍ରୁଚୌରାଦିମୋହନମ୍ ।। ୩୨୪.
ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ କାମଧେନୁ ବୋଲି ସାତ ପ୍ରକାରରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି। ମୁଁ ଏବେ ମନ୍ତ୍ରରାଜ କହିବି, ଯାହା ଶତ୍ରୁ, ଚୋର ଓ ଏହାଦିକୁ ମୋହିତ କରେ।
ମହାଭଯେଷୁ ସର୍ଵ୍ଵଷୁ ସ୍ମର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ହରପୂଜିତଂ । ଲକ୍ଷଂ ଜପ୍ତ୍ତଵା ତିଲୈର୍ହୋ ମଃ ସିଦ୍ଧ୍ଯେଦୁଦ୍ଧରାରକଂ ଶ୍ରୃଣୁ ।। ୩୨୫.
ସମସ୍ତ ବଡ଼ ବିପଦରେ, ହରଙ୍କ ପୂଜିତ ମନ୍ତ୍ରକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରି ତିଳ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କଲେ ସଫଳତା ଓ ଉଦ୍ଧାର ମିଳେ—ଶୁଣ।
ଓଂ ହଲେ ଶୂଲେ ଏହି ବ୍ରହ୍ମସତ୍ଯେନ ଵିଷ୍ଣୁସତ୍ଯେନ ରୁଦ୍ରସତ୍ଯେନ ରକ୍ଷ ମାଂ ଵାଚେଶ୍ଵରାଯ ସ୍ଵାହା ।। ଦୁର୍ଗାତ୍ତାରଯତେ ଯସ୍ମାତ୍ତେନ ଦୁର୍ଗା ଶିଵା ମତା । ଓଂ ଚଣ୍ଡକପାଲିନି ଦନ୍ତାନ୍ କିଟି କ୍ଷିଟି ଗୁହ୍ଯେ ଫଟ୍ ହ୍ରୀଁ । ଅନେନ ମନ୍ତ୍ରରାଜେନ କ୍ଷାଲଯିତ୍ଵା ତୁ ତଣ୍ଡୁଲାନ୍ ।। ୩୨୫.
ଓଁ ହଲେ ଶୂଲେ, ଆସ; ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସତ୍ୟ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସତ୍ୟ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ବାଣୀର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଯେଉଁଠାରୁ ସେ ବିପଦରୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି, ସେହିପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଦୁର୍ଗା, ଶିବା ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଓଁ ଚଣ୍ଡକପାଳିନୀ, ଦାନ୍ତ, କିଟି କ୍ଷିଟି, ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ, ଫଟ୍ ହ୍ରୀଁ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରରାଜ ଦ୍ୱାରା ଚାଉଳକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି—
ତ୍ରିଶଦ୍ଵାରାନି ଜପ୍ତାନି ତଚ୍ଚୌରେଷୁ ପ୍ରଦାପଯେତ୍ । ଦନ୍ତୈଶଚୂର୍ଣାନି ଶୁକ୍ଲାନି ପତିତାନି ହି ଶୁଦ୍ଧଯେ ।। ୩୨୫.
ତିନି ଦ୍ୱାରରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି ଏହା ଚୋରମାନେକୁ ଦିଅ। ଶୁଭ୍ର ଓ ପଡ଼ିଥିବା ଦାନ୍ତର ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କର।
ଓଂ ଜ୍ଵଲଲ୍ଲୋଚନ କପିଲଜଟାଭାରଭାସ୍ଵର ଵିଦ୍ରାଵଣ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଡାମର ଦର ଭ୍ରମ ଆକଟ୍ଟ ତୋଟଯ ମୋଟଯ ଦହ ପଟ ଏଵଂ ସିଦ୍ଧିରୁଦ୍ରୋ ଜ୍ଞାପଯତି ଯଦି ଗ୍ରହୋପଗତଃ ସ୍ଵର୍ଗଲ୍ଲୋକଂ ଦେଵଲୋକଂ ଵା ଆରାମଵିହାରାଚଲଂ ତଥାପି ତମାଵର୍ତ୍ତଯିଷ୍ଯାମି ବଲିଂ ଗୃହ୍ଣ ଦଦାମି ତେ ସ୍ଵାହେତ୍ । କ୍ଷେତ୍ରପାଲବଲିଂ ଦତ୍ଵା ଗ୍ର୍ହୋ ନ୍ଯାସାଦ୍ହ୍ରଦଂ ଵ୍ରଜେତ୍ । ଶତ୍ରଵୋ ନାଶମାଯାନ୍ତି ରଣେ ଵୈରଗଣକ୍ଷଯଃ ।। ୩୨୫.
ହଂସବୀଜନ୍ତୁ ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ଵିଷନ୍ତୁ ତ୍ରିଵିଧଂ ହରେତ୍ । ଅଗୁରୁଞ୍ଚନ୍ଦନଂ କୁଷ୍ଠଂ କୁଙ୍କୁମଂ ନାଗକେଶରମ୍ ।। ୩୨୫.
ହଁସ ବୀଜ ଓ ବିଷ ରଖିଲେ, ତିନି ପ୍ରକାର ବିଷ ଦୂର ହୁଏ। ଅଗୁରୁ, ଚନ୍ଦନ, କୁଷ୍ଠ, କୁଙ୍କୁମ ଓ ନାଗକେଶର ବ୍ୟବହାର କର।
ନଖଂ ଵୈ ଦେଵଦାରୁଞ୍ଚ ସମଂ କୃତ୍ଵାଥ ଧୂପକଃ । ମାକ୍ଷଇକେନ ସମାଯୁକ୍ତୋ ଦେହଵସ୍ତ୍ରାଦିଧୂପନାତ୍ ।। ୩୨୫.
ନଖ ଓ ଦେବଦାରୁ ସମାନ ମାପରେ ନିଅ, ଏହାକୁ ଧୂପ ବନା। ମଧୁ ସହିତ ମିଶାଇ ଦେହ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟକୁ ଧୂପ କର।
ଵିଵାଦେ ମୋହନେ ସ୍ତ୍ରୀଣଂ ମଣ୍ଡନେ କଲହେ ଶୁଭଃ । କନ୍ଯାଯା ଵରଣେ ଭାଗ୍ଯେ ମାଯାମନ୍ତ୍ରେଣ ମନ୍ତ୍ରିତଃ ।। ୩୨୫.
ବିବାଦ, ମୋହନ, ଜନାନୀଙ୍କ ଶୃଙ୍ଗାର ଓ କଳହରେ ଏହା ଶୁଭ। କନ୍ୟାଙ୍କ ବିବାହ ଚୟନ ଓ ଭାଗ୍ୟରେ, ଏହା ମାୟା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସଂସ୍କୃତ।
ହ୍ରୀଁ ରୋଚନାନାଗପୁଷ୍ପାଣି କୁଙ୍କୁମଞ୍ଚ ମନଃଶିଲା । ଲଲାଟେ ତିଲକଂ କୃତ୍ଵା ଯଂ ପଶ୍ଯେତ୍ସ ଵଶୀ ଭଵେତ୍ ।। ୩୨୫.
ହ୍ରୀଁ, ରୋଚନା, ନାଗପୁଷ୍ପ, କୁଙ୍କୁମ ଓ ମନ:ଶିଳା—ଏହାଦିକୁ ଲଳାଟରେ ତିଳକ ହିସାବରେ ଲଗାଇ ଯାହାକୁ ଦେଖିବେ, ସେ ବଶ ହେବ।
ଶତାଵର୍ଯ୍ଯାସ୍ତୁ ଚୂର୍ଣନ୍ତୁ ଦୁଗ୍ଧପୀତଞ୍ଚ ପୁତ୍ରକୃତ୍ । ନାଗକେଶରଚୂର୍ଣନ୍ତୁ ଘୃତପକ୍କନ୍ତୁ ପୁତ୍ର୍କୃତ୍ ।। ୩୨୫.
ଶତାବରୀର ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଦୁଧ ସହିତ ପିଇଲେ ପୁଅ ହୁଏ। ନାଗକେଶର ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଘୃତରେ ପକାଇ ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ପୁଅ ହୁଏ।
ପାଲାଶଵୀଜପାନେନ ଲଭେତ ପୁତ୍ରକନ୍ତଥା । ଓଂ ଉତ୍ତିଷ୍ଠ ଚାମୁଣ୍ଡେ ଜମ୍ଭଯ ମୋହଯ ଅମୁକଂ ଵଶମାନଯ ସ୍ଵାହା । ଷଡ୍ଵିଂଶା ସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯା ସା ନଦୀତୀରମୃତା ଶ୍ରିଯମ୍ ।। ୩୨୫.
ପାଳାଶ ବୀଜ ପିଇଲେ ପୁଅ ମିଳେ। ଓଁ, ଉଠ ଚାମୁଣ୍ଡା, ଜଡ କର, ମୋହ କର, ଅମୁକକୁ ବଶ କର, ସ୍ୱାହା। ଏହି ଛବିଶିତମ ସିଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ, ନଦୀତୀର ଅମୃତ ବୋଲି ଖ୍ୟାତ, ଶ୍ରୀ ଦେଇଥାଏ।
କୃତ୍ଵୋନ୍ମତ୍ତରସେନୈଵ ନାମାଲିଖ୍ମାର୍କପତ୍ରକେ । ମୂତ୍ରୋତ୍ସର୍ଗନ୍ତତଃ କୃତ୍ଵା ଜପେତ୍ତାମାନେଯେତ୍ତସ୍ତ୍ରିଯମ୍ ।। ୩୨୩.
ଉନ୍ମତ୍ତ ମୂଳର ରସରେ ନାମ ଲେଖି ଅର୍କ ପତ୍ରରେ ରଖ, ପରେ ମୁତ୍ରତ୍ୟାଗ କରି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କର, ଏଭଳି ନାରୀକୁ ଆଣିପାରିବ।
ଓଂ କ୍ଷୁଂସଃ ଵଷଟ୍ । ମଦ୍ଵାମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯୋ ମନ୍ତ୍ରୋ ଜପ୍ଯାଦ୍ଧୋମାଚ୍ଚ ପୁଷ୍ଟିକୃତ୍ । ଓଂ ହଂସଃ ହ୍ରୂଁ ହୂଂ ସ ହ୍ନଃ ସୌଃ । ମୃତସଞ୍ଜୀଵନୀ ଵିଦ୍ଯା ଅଷ୍ଟାର୍ଣା ଜଯକୃଦ୍ରଣେ ।। ୩୨୩.
ଓଁ କ୍ଷୁଁସଃ ବଷଟ୍। ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ ମନ୍ତ୍ର ଜପ ଓ ହୋମ କଲେ ପୋଷଣ ମିଳେ। ଓଁ ହଁସଃ ହ୍ରୂଁ ହୂଁ ସଃ ହ୍ନଃ ସୌଃ। ଏହି ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରୀ ମୃତସଞ୍ଜୀବନୀ ଜ୍ଞାନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ ଦେଉଛି।
ମନ୍ତ୍ରା ଈଶାନମୁଖ୍ଯାଶ୍ଚ ଧର୍ମ୍ମକାମାଦିଦାଯକାଃ । ଈଶାନଃ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାନାମୀଶ୍ଵରଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ।। ୩୨୩.
ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ, ଯେଉଁଠାରେ ଈଶାନ ପ୍ରଧାନ, ଧର୍ମ, କାମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଈଶାନ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ମାଲିକ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଉପରେ ଶାସନ କରନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମାଣଶ୍ଚାଧିପତିର୍ବ୍ରହ୍ମ ଶିଵୋ ମେଽସ୍ତୁ ସଦାଶିଵଃ । ଓଂ ତତ୍ପୁରୁଷାଯ ଶିଦ୍ମହେ ମହାଦେଵାଯ ଧୀମହି ତନ୍ନୋ ରୁଦ୍ରଃ ପ୍ରଚୋଦଯାତ୍ । ଓଂ ଅଘୋରେଭ୍ଯୋଽଥ ଘୋରେଭ୍ଯୋ ଘୋରହରେଭ୍ଯସ୍ତୁ ସର୍ଵତଃ ।। ୩୨୩.
ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମଧ୍ୟ ଅଧିପତି। ବ୍ରହ୍ମ, ଶିବ ଓ ସଦାଶିବ ସଦା ମୋତେ କୃପା କରନ୍ତୁ। ଓଁ, ଆମେ ସେଇ ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁ, ମହାଦେବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରୁ; ରୁଦ୍ର ଆମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତୁ। ଓଁ, ଭୟରୁ ପାରେ ଥିବା, ଭୟଙ୍କର ଓ ଭୟ ହରଣ କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ—
ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷକଟକଂ ଧାର୍ଯ୍ଯଂ ଵିଷମଂ ସୁସମଂ ଦୃଢମ୍ । ଏକତ୍ରିପଞ୍ଚଵଦନଂ ଯଥାଲାଭନ୍ତୁ ଧାରଯେତ୍ ।। ୩୨୫.
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ— ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର କଟକୁ ଅସମ, ସମ କିମ୍ବା ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ। ଏହା ଏକ, ତିନି, ପାଞ୍ଚ କିମ୍ବା ଯେତେ ମୁଖ ମିଳିଥାଏ, ସେଉଁଠି ପିନ୍ଧିପାରିବେ।
ଦ୍ଵିଚତୁଃଷଣ୍ମୁଖଂ ଶସ୍ତମଵ୍ରଣଂ ତୀଵ୍ରକଣ୍ଠକଂ । ଦକ୍ଷଵାହୌ ଶିଖାଦୌ ଚ ଧାରଯେଚ୍ଚତୁରାନନଂ ।। ୩୨୫.
ଦୁଇ, ଚାରି କିମ୍ବା ଛଅ ମୁଖ ଥିବା କଟକ ଉତ୍ତମ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ଦୃଢ଼ ସୂତ୍ରରେ ଥିବା ଉଚିତ। ଚାରିମୁଖୀଟିକୁ ଡାହାଣ ହାତରେ, ଚୂଡ଼ାରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ଓଂ ନମୋ ଭଗଵତେ ମହାପାଶୁପତାଯ ଅତୁଲବଲଵୀର୍ଯ୍ଯପରାକ୍ରମାଯ ତ୍ରିପଞ୍ଚନଯନାଯ ନାନାରୂପାଯ ନାନାପ୍ରହରଣୋଗ୍ଯତାଯ ସର୍ଵ୍ଵାଙ୍ଗରକ୍ତାଯ ଭିନ୍ନାଞ୍ଜନଚଯପ୍ରଖ୍ଯାଯ ଶ୍ମଶାନଵେତାଲପ୍ରିଯାଯ ସର୍ଵଵିଘ୍ନନିକୃନ୍ତରତାଯ ସର୍ଵ୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦାଯ ଭକ୍ତାନୁକମ୍ପିନେ ଅସଂଖ୍ଯଵକ୍ତ୍ରଭୁଜପାଦାଯ ତସ୍ମିନ୍ସିଦ୍ଧାଯ ଵେତାଲଵିତ୍ରାସିନେ ଶାକିନୀକ୍ଷୋଭଜନକାଯ ଵ୍ଯାଧିନିଗ୍ରହକାରିଣେ ପାପଭଞ୍ଜନାଯ ସୂର୍ଯ୍ଯସୋମାଗ୍ନିନେତ୍ରାଯ ଵିଷ୍ଣୁକଵଚାଯ ଖଙ୍ଗଵଜ୍ରହସ୍ତାଯ ଯମଦଣ୍ଡଵରୁଣପାଶାଯ ରୁଦ୍ରଶୂଲାଯ ଜ୍ଵଲଜ୍ଜିହ୍ଵାଯ ସର୍ଵ୍ଵରୋଗଵିଦ୍ରାଵଣାଯ ଗ୍ରହନିଗ୍ରହକାରିଣେ ଦୁଷ୍ଟନାଗକ୍ଷଯକାରିଣେ ଓଂ କୃଷ୍ଣପିଙ୍ଗଲାଯ ଫଟ୍ । ହୂଂକାରାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ଵଜ୍ରହସ୍ତାଯ ଫଟ୍ । ଶକ୍ତଯେ ଫଟ୍ । ଦଣ୍ଡାଯ ଫଟ୍ । ଯମାଯ ଫଟ୍ । ଖଡ୍ଗାଯ ଫଟ୍ । ଵାରୁଣାଯ ଫଟ୍ । ପାଶାଯ ଫଟ୍ । ଧ୍ଵଜାଯ ଫଟ୍ । ଅଙ୍କୁଶାଯ ଫଟ୍ । ଗଦାଯୈ ଫଟ୍ । କୁଵେଶଯ ଫଟ୍ । ତ୍ରିଶୂଲାଯ ଫଟ୍ । ମୁଦ୍ଗରାଯ ଫଟ୍ । ଚକ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ପଦ୍ମାଯ ଫଟ୍ । ନାଗାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ଈଶାନାଯ ଫଟ୍ । ଖେଟକାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ମୁଣ୍ଡାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । କଙ୍ଗାଲାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ପିଚ୍ଛିକାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । କ୍ଷୁରିକାଶ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ଶକ୍ତ୍ଯସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ଗଣାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ପିଲିପିଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ଗନ୍ଧର୍ଵାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ମୂର୍ଵ୍ଵାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ଦକ୍ଷିଣାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ଵାମାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ପଶ୍ଚିମାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ମନ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ଶାକିନ୍ଯସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ଯୋଗିନ୍ଯସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ଦଣ୍ଡାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ମହାଦଣ୍ଡାଶ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ନାନାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ଶିଵାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ଈଶାନାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ପୁରୁଷାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ଅଘୋରାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ସଦ୍ଯୋଜାତାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ହୃଦଯାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ମହାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ଗରୁଡ଼ାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ରାକ୍ଷସାସ୍ତ୍ରୋଯ ଫଟ୍ । ଦାନଵାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । କ୍ଷୌଂ ନରସିଂହାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ତ୍ଵଷ୍ଟ୍ରସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ସର୍ଵ୍ଵାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ନଃ ଫଟ୍ । ଵଃ ଫଟ୍ । ପଃ ଫଟ୍ । ଫଃ ଫଟ୍ ।ମଃ ଫଟ୍ । ଶ୍ରୀ ଫଟ୍ । ଫେଃ ଫଟ୍ । ଭୂଃ ଫଟ୍ । ଭୁଵଃ ଫଟ୍ । ସ୍ଵଃ ଫଟ୍ । ମହଃ ଫଟ୍ । ଜନଃ ଫଟ୍ । ତପଃ ଫଟ୍ । ସର୍ଵ୍ଵଲୋକ ଫଟ୍ । ସର୍ଵ୍ଵପାତାଲ ଫଟ୍ । ସର୍ଵତତ୍ତ୍ଵ ଫଟ୍ । ସର୍ଵପ୍ରାଣ ଫଟ୍ । ସର୍ଵନାଡ଼ୀ ଫଟ୍ । ସର୍ଵକାରଣ ଫଟ୍ । ସର୍ଵଦେଵ ଫଟ୍ । ହ୍ରୀଁ ଫଟ୍ । ଶ୍ରୀଁ ଫଟ୍ । ହୂଁ ଫଟ୍ । ସ୍ରୁଁ ଫଟ୍ । ସ୍ଵାଂ ଫଟ୍ । ଲାଂ ଫଟ୍ । ଵୈରାଗ୍ଯାଯ ଫଟ୍ । କାମାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ସ୍ରୁଁ ଫଟ୍ । ସ୍ଵାଂ ଫଟ୍ । ଲାଂ ଫଟ୍ । ଵୈରାଗ୍ଯାଯ ଫଟ୍ । ମାଯାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । କାମାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । କ୍ଷେତ୍ରପାଲାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ହୂଁକାରାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ଭାସ୍କରାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ଚନ୍ଦ୍ରାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । କ୍ଷେତ୍ରପାଲାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ହୂଁକାରାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ଭାସ୍କରାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ଚନ୍ଦ୍ରାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ଵିଘ୍ନେସ୍ଵରାସ୍ତ୍ରାଯ ଫଟ୍ । ଗୌଂ ଗାଂ ଫଟ୍ । ସ୍ତ୍ରୌଂ ସ୍ତ୍ରୌ ଫଟ୍ । ଭ୍ରାମଯ ଭ୍ରାମଯ ଫଟ୍ । ସଂତାପଯ ସଂତାପଯ ଫଟ୍ । ଛାଦଯ ଛାଦଯ ଫଟ୍ । ଉନ୍ମୂଲଯ ଫଟ୍ । ତ୍ରାସଯ ଫଟ୍ । ସଞ୍ଜୀଵଯ ସଞ୍ଜୀଵଯ ଫଟ୍ । ଵିଦ୍ରାଵଯ ଵିଦ୍ରାଵଯ ଫଟ୍ । ସର୍ଵ୍ଯଦୁରିତଂ ନାଶଯ ନାଶଯ ଫଟ୍ । ସକୃଦାଵର୍ତ୍ତନାଦେଵ ସର୍ଵଵିଘ୍ନାନ୍ ଵିନାଶଯେତ୍ । ଶତାଵର୍ତ୍ତେନ ଚୋତ୍ପାତାନ୍ରଣାଦୌ ଵିଜଯୋ ଭଵେତ୍ ।। ୩୨୨.
ଓଁ, ମହାପାଶୁପତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ତାଙ୍କର ତୁଳନାହୀନ ଶକ୍ତି, ବଳ ଓ ପ୍ରଭାବ ଅଛି; ତିନି ଓ ପଞ୍ଚାନନ ମିଶି ତେପନ୍ତିସ ଚକ୍ଷୁ; ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିପାରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ, ଭଙ୍ଗା କାଜଳର ଗଛି ପରି ଦେଖାଯାନ୍ତି, ଶ୍ମଶାନ ଓ ବେତାଳଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ, ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନକୁ କାଟିଦେବାରେ ପ୍ରବଳ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା, ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା କରୁଥିବା, ଅସଂଖ୍ୟ ମୁହଁ, ବାହୁ ଓ ପାଦ ଧାରଣ କରିଥିବା; ସେହି ସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷଙ୍କୁ, ବେତାଳଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା, ଶାକିନୀମାନେ ଉତ୍ତେଜିତ ହୁଏ, ରୋଗକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି, ପାପକୁ ନାଶ କରନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ନୟନ, ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର କବଚ, ତାଲୱାର ଓ ବଜ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା, ଯମଙ୍କର ଦଣ୍ଡ ଓ ବରୁଣଙ୍କର ପାଶ ଧାରଣ କରିଥିବା, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଜିଭା, ସମସ୍ତ ରୋଗକୁ ଦୂର କରିଥିବା, ଗ୍ରହକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା, ଦୁଷ୍ଟ ନାଗମାନେ ନାଶ ହୁଏ — ଓଁ, କୃଷ୍ଣପିଙ୍ଗଳଙ୍କୁ ଫଟ୍। ହୁଁକାର ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ବଜ୍ରଧାରୀକୁ ଫଟ୍। ଶକ୍ତିକୁ ଫଟ୍। ଦଣ୍ଡକୁ ଫଟ୍। ଯମକୁ ଫଟ୍। ତାଲୱାରକୁ ଫଟ୍। ବରୁଣକୁ ଫଟ୍। ପାଶକୁ ଫଟ୍। ଧ୍ୱଜକୁ ଫଟ୍। ଅଙ୍କୁଶକୁ ଫଟ୍। ଗଦାକୁ ଫଟ୍। କୁବେଶକୁ ଫଟ୍। ତ୍ରିଶୂଳକୁ ଫଟ୍। ମୁଦ୍ଗରକୁ ଫଟ୍। ଚକ୍ରକୁ ଫଟ୍। ପଦ୍ମକୁ ଫଟ୍। ନାଗାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ଈଶାନକୁ ଫଟ୍। ଖେଟକାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ମୁଣ୍ଡାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। କଙ୍ଗାଳାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ପିଛିକାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। କ୍ଷୁରିକାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ଶକ୍ତିଅସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ଗଣାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ପିଲିପିଛାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ଗନ୍ଧର୍ବାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ମୂର୍ବାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ଦକ୍ଷିଣାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ବାମାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ପଶ୍ଚିମାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ମନ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ଶାକିନୀଅସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ଯୋଗିନୀଅସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ଦଣ୍ଡାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ମହାଦଣ୍ଡାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ଶିବାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ଈଶାନାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ପୁରୁଷାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ଅଘୋରାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ସଦ୍ୟୋଜାତାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ହୃଦୟାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ମହାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ଗରୁଡ଼ାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ରାକ୍ଷସାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ଦାନବାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ନରସିଂହାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ରାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ଆମକୁ ଫଟ୍। ତୁମକୁ ଫଟ୍। ସେଉଁଠାରେ ଫଟ୍। ସେମାନେକୁ ଫଟ୍। ଆମକୁ ଫଟ୍। ଶ୍ରୀକୁ ଫଟ୍। ଫେହ୍କୁ ଫଟ୍। ଭୂକୁ ଫଟ୍। ଭୁବଃକୁ ଫଟ୍। ସ୍ୱଃକୁ ଫଟ୍। ମହଃକୁ ଫଟ୍। ଜନକୁ ଫଟ୍। ତପଃକୁ ଫଟ୍। ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଫଟ୍। ସମସ୍ତ ପାତାଳକୁ ଫଟ୍। ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଫଟ୍। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣକୁ ଫଟ୍। ସମସ୍ତ ନାରୀକୁ ଫଟ୍। ସମସ୍ତ କାରଣକୁ ଫଟ୍। ସମସ୍ତ ଦେବତାକୁ ଫଟ୍। ହ୍ରୀଂକୁ ଫଟ୍। ଶ୍ରୀଂକୁ ଫଟ୍। ହୁଁକୁ ଫଟ୍। ସ୍ରୁଂକୁ ଫଟ୍। ସ୍ୱାଂକୁ ଫଟ୍। ଲାଂକୁ ଫଟ୍। ବୈରାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଫଟ୍। କାମାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ସ୍ରୁଂକୁ ଫଟ୍। ସ୍ୱାଂକୁ ଫଟ୍। ଲାଂକୁ ଫଟ୍। ବୈରାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଫଟ୍। ମାୟାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। କାମାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। କ୍ଷେତ୍ରପାଳାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ହୁଁକାର ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ଭାସ୍କରାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ଚନ୍ଦ୍ରାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। କ୍ଷେତ୍ରପାଳାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ହୁଁକାର ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ଭାସ୍କରାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ଚନ୍ଦ୍ରାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ବିଘ୍ନେଶ୍ୱରାସ୍ତ୍ରକୁ ଫଟ୍। ଗଉଁ, ଗାଁକୁ ଫଟ୍। ଷ୍ଟ୍ରଉଁ, ଷ୍ଟ୍ରଉକୁ ଫଟ୍। ଭ୍ରାମୟ, ଭ୍ରାମୟ କର, ଫଟ୍। ସଂତାପୟ, ସଂତାପୟ କର, ଫଟ୍। ଛାଦୟ, ଛାଦୟ କର, ଫଟ୍। ଉନ୍ମୂଳନ କର, ଫଟ୍। ତ୍ରାସ ଦେ, ଫଟ୍। ସଞ୍ଜୀବନ କର, ସଞ୍ଜୀବନ କର, ଫଟ୍। ଦୂର କର, ଦୂର କର, ଫଟ୍। ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ନାଶ କର, ନାଶ କର, ଫଟ୍। ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି ଏକଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ଦୂର ହୁଏ; ଶତଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଅପଶକୁନ ଦୂର ହୁଏ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ମିଳେ।
ଓଁ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଚକ୍ଷୁ, କପିଳ ଯଟାର ଉଜ୍ୱଳତା, ତିନି ଲୋକକୁ ଭୟଭୀତ କର, ଭ୍ରମଣ କର, ଆଣ, ଘାତ କର, ଭାଙ୍ଗ, ଦହ, ଢାକ—ଏଭଳି, ରୁଦ୍ର ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି। ଯଦି କୌଣସି ଗ୍ରହ ଧରିଥାଏ, ସ୍ୱର୍ଗ, ଦେବଲୋକ, ବା ଉଦ୍ୟାନ, ବିହାର, ପାହାଡ଼ ଯେଉଁଠି ହେଉ, ମୁଁ ତାକୁ ଫେରାଇ ଆଣିବି। ତୁମକୁ ବଳି ଦେଉଛି; କ୍ଷେତ୍ରପାଳଙ୍କୁ ବଳି ଦେଇ ଘର ବା ପବିତ୍ର ପୋଖରୀକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଶତ୍ରୁମାନେ ନଶ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଦଳ ଶେଷ ହୁଏ।
ସର୍ଵ୍ଵେଭ୍ଯୋ ନମସ୍ତେ ରୁଦ୍ରରୂପେଭ୍ଯଃ । ଓଂ ଵାମଦେଵାଯ ନମୋ ଜ୍ଯେଷ୍ଠାଯ ନମଃ ରୁଦ୍ରାଯ ନମଃ । କାଲାଯ ନମଃ କଲଵିକରଣାଯ ନମୋ ବଲଵିକରଣାଯ ନମୋ ବଲପ୍ରମଥନାଯ ନମଃ । ସର୍ଵ୍ଵଭୂତଦମନାଯ ନମୋ ମନୋନ୍ମାନାଯ ନମଃ । ଓଂ ସଦ୍ଯୋଜାତଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସଦ୍ଯୋଜାତାଯ ଵୈ ନମଃ । ଭଵେ ଭଵେଽନାଦିଭଵେ ଭଜସ୍ଵ ମାଂ ଭଵୋଦ୍ଭଵ ।। ୩୨୩.
ସମସ୍ତ ରୁଦ୍ରରୂପଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଓଁ, ବାମଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ବଡ଼ ଜ୍ୟେଷ୍ଠଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, କାଳକୁ ନମସ୍କାର, କାଳକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଶକ୍ତିକୁ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଦମନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ମନକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଓଁ, ସଦ୍ୟୋଜାତଙ୍କୁ କହିବି; ସଦ୍ୟୋଜାତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ, ଆଦିହୀନ ଜନ୍ମରେ, ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଭବର ଉତ୍ସ।
ପଞ୍ଚବ୍ରହ୍ମାଙ୍ଗଷ୍ଟ୍କଞ୍ଚ୨ ଵକ୍ଷ୍ଯେଽହଂ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଦଂ । ଓଂ ନମଃ ପରମାତ୍ମନେ ପରାଯ କାମଦାଯ ପରମେଶ୍ଵରାଯ ଯୋଗାଯ ଵୋଗସମ୍ଭିଵାଯ ସର୍ଵ୍ଵକରାଯ କୁରୁ ସତ୍ଯ ଭଵ ଭଵୋଦ୍ଭଵ ଵାମଦେଵ ସର୍ଵ୍ଵକାର୍ଯ୍ଯକର ପାପପ୍ରଶମନ ସଦାଶିଵ ପ୍ରସନ୍ନ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ ସ୍ଵାହା ।। ହୃଦଯଂ ସର୍ଵ୍ଵାର୍ଥଦନ୍ତୁ ସପ୍ତତ୍ଯକ୍ଷରସଂଯୁତଂ । ଓଂ ଶିଵଃ ଶିଵାଯ ନମଃ ଶିଵଃ । ଓଂ ହୃଦଯେ ଜ୍ଵାଲିନି ସ୍ଵାହା ଶିଖା । ଓଂ ଶିଵାତ୍ମକ ମହାତେଜଃ ସର୍ଵ୍ଵଜ୍ଞ ପ୍ରଭୁରାଵର୍ତ୍ତଯ ମହାଘୋର କଵଚ ପିଙ୍ଗଲ ନମଃ । ମହାକଵଚ ଶିଵାଜ୍ଞଯା ହୃଦଯଂ ବନ୍ଧ ଘୂର୍ଣଯ ଚୂର୍ଣଯ ସୂକ୍ଷ୍ମଵଜ୍ରଵର ଵଜ୍ରପାଶ ଧନୁର୍ଵଜ୍ରାଶନିଵଜ୍ରଶରୀର ମମ ଶରୀରମନୁପ୍ରଵିଶ୍ଯ ସର୍ଵ୍ଵଦୁଷ୍ଟାନ୍ ସ୍ତମ୍ଭଯ ହୂଁ । ଅକ୍ଷରାଣାନ୍ତୁ କଵଚଂ ଶତଂ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରାଧିକମ୍ ।। ୩୨୩.
ପଞ୍ଚବ୍ରହ୍ମର ଏଠି ଆଠଟି ଅଙ୍ଗ ମୁଁ କହିବି, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ଓଁ, ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସର୍ବୋଚ୍ଚ କାମଦାତାଙ୍କୁ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ, ଯୋଗକୁ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର କର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ, ଭବ, ଭବର ଉତ୍ସ, ବାମଦେବ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସାଧନ କରୁଥିବା, ପାପ ହରଣ କରୁଥିବା, ସଦାଶିବ, ସଦା କୃପାଶୀଳ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ସ୍ୱାହା। ହୃଦୟ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରେ, ସେଠାରେ ସପ୍ତତି ଅକ୍ଷର ଅଛି। ଓଁ, ଶିବ, ଶିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଶିବ; ଓଁ, ହୃଦୟରେ ଜ୍ୱାଳାମୟ, ସ୍ୱାହା, ଶିଖା; ଓଁ, ଶିବସ୍ୱରୂପ, ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ସବୁଜାଣି, ପ୍ରଭୁ, ଘୁରାଅ, ମହାଭୟଙ୍କର କବଚ, ପିଙ୍ଗଳ, ନମସ୍କାର। ମହାକବଚ ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ହୃଦୟକୁ ବନ୍ଧ, ଘୁରାଅ, ଚୁର୍ଣ୍ଣ କର, ସୂକ୍ଷ୍ମ ବଜ୍ର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବଜ୍ର, ବଜ୍ରପାଶ, ବଜ୍ରଧନୁ, ବଜ୍ରବାଣ ଶରୀର ମୋ ଶରୀରକୁ ପ୍ରବେଶ କର, ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ନିର୍ଜୀବ କର, ହୁଁ। ଅକ୍ଷରମାଳାର କବଚ ଏକଶ ଅଂଶ ଅଧିକ, ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଠାରୁ ପାଞ୍ଚଟି ଅଧିକ।