ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ସର୍ଵ୍ଵ ଏକାଦଶସ୍ଥାସ୍ତୁ ଗ୍ରହାଃ ସ୍ଯୁଃ ଗ୍ରହପୂଜନାତ୍ । ଅସ୍ତ୍ରଶାନ୍ତିଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସର୍ଵୋତ୍ପାତଵିନାଶିନୀଂ ।। ୩୨୧.

ସମସ୍ତ ଗ୍ରହମାନେ ଏକାଦଶ ସ୍ଥାନରେ ଗ୍ରହ ପୂଜା ସମୟରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏବେ ମୁଁ ଅସ୍ତ୍ର ଶାନ୍ତି ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଅପଦ୍ରବ ନଷ୍ଟ କରେ।

ଗ୍ରହରୋଗାଦିଶମନୀଂ ମାରୀଶତ୍ରୁଵିମର୍ଦ୍ଦନୀଂ । ଵିନାଯକୋପତପ୍ତିଘ୍ନମଘୋରାସ୍ତ୍ରଂ ଜପେନ୍ନରଃ ।। ୩୨୧.

ଗ୍ରହ ଦୋଷ ଓ ରୋଗକୁ ଶାନ୍ତ କରେ, ମାରୀ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦମନ କରେ; ଯେଉଁମାନେ ବିନାୟକଙ୍କ ରୋଷର ତାପକୁ ଦୂର କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଘୋରାସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଲକ୍ଷଂ ଗ୍ରହାଦିନାଶଃ ସ୍ଯାଦୁତ୍‌ପାତେ ତିଲହୋମକମ୍ । ଦିଵ୍ଯେ ଲକ୍ଷଂ ତଦର୍ଦ୍ଧେନ ଵ୍ଯୋମଜୋତ୍ପାତନାଶନଂ ।। ୩୨୧.

ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଗ୍ରହ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୋଷ ନଶ୍ଟ ହୁଏ; ଅପଶକୁନ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ତିଳ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ଦିବ୍ୟ ଅପଶକୁନ ଦୂର କରିବାକୁ, ଏହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ ଚାଲିବ।

ଘୃତେନ ଲକ୍ଷପାତେନ ଉତ୍ପାତେ ଭୂମିଜେ ହିତମ୍ । ଘୃତଗୁଗ୍‌ଗୁଲୁହୋମେ ଚ ସର୍ଵ୍ଵୋତ୍ପାତାଦିମର୍ଦ୍ଦନମ୍ ।। ୩୨୧.

ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଘୃତ ହୋମ କଲେ, ଭୂମିରୁ ହେଉଥିବା ଅପଶକୁନ ଦୂର ହୁଏ। ଘୃତ ଓ ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ ମିଶାଇ ହୋମ କଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଅପଶକୁନ ଓ ଦୁର୍ଗତି ଦମିତ ହୁଏ।

ଦୂର୍ଵାକ୍ଷତାଜ୍ଯହୋମେନ ଵ୍ଯାଧଯୋଽଥ ଘୃତେନ ଚ । ସହସ୍ରେଣ ତୁ ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନା ଵିନଶ୍ଯନ୍ତି ନ ସଂଶଯଃ ।। ୩୨୧.

ଦୂର୍ବା, ଅକ୍ଷତ ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କଲେ ରୋଗ ଶାନ୍ତ ହୁଏ; ଘୃତର ହଜାର ହୋମ କଲେ, ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦୂର ହୁଏ।

ଅଯୁତାଦ୍‌ ଗ୍ରହଦୋଷଘ୍ନୋ ଜଵାଘୃତଵିମିଶ୍ରିତାତ୍ । ଵିନାଯକାର୍ତ୍ତିଶମନମଯୁତେନ ଘୃତସ୍ଯ ଚ ।। ୩୨୧.

ଦଶ ହଜାର ଜବା ଫୁଲ ମିଶା ଘିଅ ହୋମ କଲେ ଗ୍ରହଦୋଷ ଦୂର ହୁଏ; ଦଶ ହଜାର ଘିଅ ହୋମ କଲେ ବିନାୟକଙ୍କ ଦୁଃଖ ଶାନ୍ତ ହୁଏ।

ଭୂତଵେତାଲଶାନ୍ତିସ୍ତୁ ଗୁଗ୍ଗୁଲୋରଯୁତେନ ଚ । ମହାଵୃକ୍ଷସ୍ଯ ଭଙ୍ଗେ ତୁ ଵ୍ଯାଲକଙ୍କେ ଗୃହେ ସ୍ଥିତେ ।। ୩୨୧.

ଦଶ ହଜାର ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ ହୋମ କଲେ ଭୂତ ଓ ବେତାଳ ଶାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ବଡ଼ ଗଛ ଭାଙ୍ଗିଗଲେ କିମ୍ବା ଘରେ ସାପର ଚିହ୍ନ ଦେଖାଗଲେ।

ଆରଣ୍ଯାନାଂ ପ୍ରଵେଶେ ଚ ଦୂର୍ଵାଜ୍ଯାକ୍ଷତହାଵନାତ୍ । ଉଲ୍କାପାତେ ଭୂମିକମ୍ପେ ତିଲାଜ୍ଯେନାହୁତାଚ୍ଛିଵମ୍ ।। ୩୨୧.

ଜଙ୍ଗଲକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାବେଳେ ଦୁର୍ବା, ଚାଉଳ ଓ ଘିଅ ହୋମ କର; ଉଲ୍କାପାତ କିମ୍ବା ଭୂକମ୍ପ ହେଲେ, ତିଳ ଓ ଘିଅ ହୋମ କରି ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜ।

ରକ୍ତସ୍ରାଵେ ତୁ ଵୃକ୍ଷାଣାମଯୁତାଦ୍‌ ଗୁଗ୍ଗୁଲୋଃ ଶିଵଂ । ଅକାଲେ ଫଲପୁଷ୍ପଣାଂ ରାଷ୍ଟ୍ରଭଙ୍ଗେ ଚ ମାରଣେ ।। ୩୨୧.

ଗଛରୁ ରକ୍ତ ବହିଲେ, ଦଶ ହଜାର ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ ହୋମ କଲେ ଶୁଭ ହୁଏ; ଅସମୟରେ ଫଳ ଓ ଫୁଲ ଆସିଲେ, ରାଜ୍ୟ ଭଙ୍ଗ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଲେ।

ଦ୍ଵିପଦାଦେର୍ଯଦା ମାରୀ ଲକ୍ଷାର୍ଦ୍ଧାଚ୍ଚ ତିଲାଜ୍ଯତଃ । ହସ୍ତିମାରୀପ୍ରଶାନ୍ତ୍ଯର୍ଥ କରିଣୀଦନ୍ତଵର୍ଦ୍ଧନେ ।। ୩୨୧.

ଦୁଇପାୟୀ ଓ ଅନ୍ୟ ପଶୁମାନେ ଯେତେବେଳେ ରୋଗରେ ପଡ଼ନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ପଚାସ ହଜାର ତିଳ ଓ ଘିଅର ହୋମ କରିବାକୁ କହାଯାଏ। ହାତୀର ରୋଗ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଓ ହାତୀର ଦାନ୍ତ ବଢ଼ିବା ପାଇଁ ଏହି ହୋମ କରାଯିବ।

ହସ୍ତିନ୍ଯାଂ ମଦଦୃଷ୍ଟୌ ଚ ଅଯୁତାଚ୍ଛାନ୍ତିରିଷ୍ଯତେ । ଅକାଲେ ଗର୍ଭପାତେ ତୁ ଜାତଂ ଯତ୍ର ଵିନଶ୍ଯତି ।। ୩୨୧.

ହାତୀ ମଦରେ ଥିବାବେଳେ ଦଶ ହଜାର ହୋମ କଲେ ଶାନ୍ତି ମିଳେ। ଅସମୟରେ ଗର୍ଭପାତ ହେଲେ କିମ୍ବା ଜନ୍ମ ହେଉଥିବା ଶିଶୁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ ଏହି ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।

ଵିକୃତା ଯତ୍ର ଜାଯନ୍ତେ ଯାତ୍ରାକାଲେଽଯୁତଂ ହୁନେତ୍ । ତିଲାଜ୍ଯଲକ୍ଷହୋମନ୍ତୁ ଉତ୍ତମାସିଦ୍ଧିସାଧନେ ।। ୩୨୧.

ଯେଉଁଠାରେ ବିକୃତ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ହୁଏ କିମ୍ବା ଯାତ୍ରା ସମୟରେ, ସେଠାରେ ଦଶ ହଜାର ହୋମ କରିବାକୁ କହାଯାଏ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏକ ଲକ୍ଷ ତିଳ ଓ ଘିଅର ହୋମ କରାଯିବ।

ମଧ୍ଯମାଯାଂ ତଦର୍ଦ୍ଧେନ ତତ୍ପାଦାଦଧମାସୁ ଚ । ଯଥା ଜପସ୍ତଥା ହୋମଃ ସଂଗ୍ରାମେ ଵିଜଯୋ ଭଵେତ । ଅଘୋରାସ୍ତ୍ରଂ ଜପେନ୍ନ୍ଯସ୍ଯ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ପଞ୍ଚାସ୍ଯମୂର୍ଜ୍ଜିତମ୍ ।। ୩୨୧.

ମଧ୍ୟମ ଦଶାରେ ଏହାର ଅର୍ଧ ହୋମ, ତଳ ସ୍ତରରେ ତାହାର ଚତୁର୍ଥାଂଶ କରିବା ଉଚିତ। ଯେପରି ଜପ କରାଯାଏ, ସେପରି ହୋମ କଲେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ମିଳେ। ଅଘୋରାସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ପାଞ୍ଚମୁଖୀ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ପାଶୁପତାସ୍ତ୍ରେଣ ଶାନ୍ତିଜାପାଦି ପୂର୍ଵ୍ଵତଃ । ପାଦତଃ ପୂର୍ଵ୍ଵନାଶୋ ହି ଫଡନ୍ତଂ ଚାପଦାଦିନୁତ୍ ।। ୩୨୨.

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ — ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଦେଖାଇଥିଲି, ସେହିପରି ପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତି, ଜପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ବିଷୟରେ ଏବେ କହିବି। ପାଦ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବ ଦିଗର ନାଶ ହୁଏ, ଏବଂ 'ଫଟ୍' ମନ୍ତ୍ରଟି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗରେ ଲାଗୁ କରାଯାଏ।

ଘୃତଗୁଗ୍ଗୁଲୁହୋମାଚ୍ଚହ୍ସାଧ୍ଯାନପି ସାଧଯେତ୍ । ପଠନାସ୍ସର୍ଵଶାନ୍ତିଃ ସ୍ଯାଚ୍ଛସ୍ତ୍ରାପାଶୁପତସ୍ଯ ଚ ।। ୩୨୨.

ଘୃତ ଓ ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କଲେ, ଅତି କଠିନ କାମମାନେ ମଧ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ। ପାଠ କଲେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଶାନ୍ତି ମିଳେ, ଏବଂ ପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ରର ରକ୍ଷା ମଧ୍ୟ ହୁଏ।

ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ ଓଂ ହ୍ରୂଁ ହଂସଇତି ମନ୍ତ୍ରେଣ ମୃତ୍ଯୁରୋଗାଦି ଶାମ୍ଯତି । ଲକ୍ଷାହୁତିଭିର୍ଦୂର୍ଵ୍ଵାଭିଃ ଶାନ୍ତି ପୁଷ୍ଟି ପ୍ରସାଧଯେତ୍ ।। ୩୨୩.

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ: 'ଓଁ ହ୍ରୂଁ ହଁସ' ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ମୃତ୍ୟୁ, ରୋଗ ଓ ଏହାଦି ଶାନ୍ତ ହୁଏ। ଦୂର୍ବା ଗ୍ରାସ ଦ୍ୱାରା ଲକ୍ଷ ହୋମ କଲେ ଶାନ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ମିଳେ।

ଅଥ ଵା ପ୍ରଣଵେନୈଵ ମାଯଯା ଵା ଷଡ଼ାନନ । ଦିଵ୍ଯାନ୍ତରୀକ୍ଷଭୌମାନାଂ ଶାନ୍ତିରୁତ୍ପାତଵୃକ୍ଷକେ ।। ୩୨୩.

ନାହିଁଲେ ପ୍ରଣବ କିମ୍ବା ମାୟା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ହେ ଷଡାନନ, ଦେବତା, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀର ଉପଦ୍ରବ ଓ ବିପଦ୍ଗ୍ରସ୍ତ ବୃକ୍ଷମାନେ ଶାନ୍ତ ହୁଏ।

ଓଂ ନମୋ ଭଗଵତି ଗଙ୍ଗେ କାଲି ମହାକାଲି ମାଂସଶୋଣିତଭୋଜନେ ରକ୍ତକୃଷ୍ଣମୁଖି ଵଶମାନଯ ମାନୁଷାନ୍ ସ୍ଵାହା ।। ଓଂ ଲକ୍ଷଂ ଜପ୍ତ୍ଵା ଦଶାଂଶେନ ହୁତ୍ଵା ସ୍ଯାତ୍ ସର୍ଵକର୍ମ୍ମକୃତ୍ । ଵଶଂ ନଯତି ଶକ୍ରାଦୀନ୍ମାନୁଷେଷ୍ଵେଷୁ କା କଥା ।। ୩୨୩.

ଓଁ, ଭଗବତୀ ଗଙ୍ଗା, କାଳୀ, ମହାକାଳୀ, ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ଭୋଜନ କରୁଥିବା, ରକ୍ତ ଓ କୃଷ୍ଣ ମୁଖୀ, ମନୁଷ୍ୟମାନେକୁ ବଶ କର, ସ୍ୱାହା। ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରି ତାହାର ଦଶମାଂଶ ହୋମ କଲେ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ; ଏହା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେକୁ ବଶ କରେ, ମନୁଷ୍ୟମାନେକୁ ବଶ କରିବା କଥା କଣ!

ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନକରୀ ଵିଦ୍ଯା ମୋହନୀ ଜୃମ୍ଭନୀ ତଥା । ଵଶନ୍ନଯତି ଶତ୍ରୂଣାଂ ଶତ୍ରୁବୁଦ୍ଧିପ୍ରମୋହିନୀ ।। ୩୨୩.

ଏହି ଜ୍ଞାନ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବା, ମୋହନ କରିବା ଓ ମୁଗ୍ଧ କରିବାର ଶକ୍ତି ଦେଉଛି; ଏହା ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବଶ କରେ ଓ ଶତ୍ରୁଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିକୁ ଭ୍ରମିତ କରେ।

କାମଧେନୁରିଯଂ ଵିଦ୍ଯା ସପ୍ତଧା ପରିକୀର୍ତ୍ତିତା । ମନ୍ତ୍ରରାଜଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶତ୍ରୁଚୌରାଦିମୋହନମ୍ ।। ୩୨୪.

ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ କାମଧେନୁ ବୋଲି ସାତ ପ୍ରକାରରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି। ମୁଁ ଏବେ ମନ୍ତ୍ରରାଜ କହିବି, ଯାହା ଶତ୍ରୁ, ଚୋର ଓ ଏହାଦିକୁ ମୋହିତ କରେ।

ମହାଭଯେଷୁ ସର୍ଵ୍ଵଷୁ ସ୍ମର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ହରପୂଜିତଂ । ଲକ୍ଷଂ ଜପ୍ତ୍ତଵା ତିଲୈର୍ହୋ ମଃ ସିଦ୍ଧ୍ଯେଦୁଦ୍ଧରାରକଂ ଶ୍ରୃଣୁ ।। ୩୨୫.

ସମସ୍ତ ବଡ଼ ବିପଦରେ, ହରଙ୍କ ପୂଜିତ ମନ୍ତ୍ରକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରି ତିଳ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କଲେ ସଫଳତା ଓ ଉଦ୍ଧାର ମିଳେ—ଶୁଣ।

ଓଂ ହଲେ ଶୂଲେ ଏହି ବ୍ରହ୍ମସତ୍ଯେନ ଵିଷ୍ଣୁସତ୍ଯେନ ରୁଦ୍ରସତ୍ଯେନ ରକ୍ଷ ମାଂ ଵାଚେଶ୍ଵରାଯ ସ୍ଵାହା ।। ଦୁର୍ଗାତ୍ତାରଯତେ ଯସ୍ମାତ୍ତେନ ଦୁର୍ଗା ଶିଵା ମତା । ଓଂ ଚଣ୍ଡକପାଲିନି ଦନ୍ତାନ୍ କିଟି କ୍ଷିଟି ଗୁହ୍ଯେ ଫଟ୍ ହ୍ରୀଁ । ଅନେନ ମନ୍ତ୍ରରାଜେନ କ୍ଷାଲଯିତ୍ଵା ତୁ ତଣ୍ଡୁଲାନ୍ ।। ୩୨୫.

ଓଁ ହଲେ ଶୂଲେ, ଆସ; ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସତ୍ୟ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସତ୍ୟ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ବାଣୀର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଯେଉଁଠାରୁ ସେ ବିପଦରୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି, ସେହିପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଦୁର୍ଗା, ଶିବା ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଓଁ ଚଣ୍ଡକପାଳିନୀ, ଦାନ୍ତ, କିଟି କ୍ଷିଟି, ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ, ଫଟ୍ ହ୍ରୀଁ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରରାଜ ଦ୍ୱାରା ଚାଉଳକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି—

ତ୍ରିଶଦ୍ଵାରାନି ଜପ୍ତାନି ତଚ୍ଚୌରେଷୁ ପ୍ରଦାପଯେତ୍ । ଦନ୍ତୈଶଚୂର୍ଣାନି ଶୁକ୍ଲାନି ପତିତାନି ହି ଶୁଦ୍ଧଯେ ।। ୩୨୫.

ତିନି ଦ୍ୱାରରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି ଏହା ଚୋରମାନେକୁ ଦିଅ। ଶୁଭ୍ର ଓ ପଡ଼ିଥିବା ଦାନ୍ତର ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କର।

ଓଂ ଜ୍ଵଲଲ୍ଲୋଚନ କପିଲଜଟାଭାରଭାସ୍ଵର ଵିଦ୍ରାଵଣ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଡାମର ଦର ଭ୍ରମ ଆକଟ୍ଟ ତୋଟଯ ମୋଟଯ ଦହ ପଟ ଏଵଂ ସିଦ୍ଧିରୁଦ୍ରୋ ଜ୍ଞାପଯତି ଯଦି ଗ୍ରହୋପଗତଃ ସ୍ଵର୍ଗଲ୍ଲୋକଂ ଦେଵଲୋକଂ ଵା ଆରାମଵିହାରାଚଲଂ ତଥାପି ତମାଵର୍ତ୍ତଯିଷ୍ଯାମି ବଲିଂ ଗୃହ୍ଣ ଦଦାମି ତେ ସ୍ଵାହେତ୍ । କ୍ଷେତ୍ରପାଲବଲିଂ ଦତ୍ଵା ଗ୍ର୍ହୋ ନ୍ଯାସାଦ୍‌ହ୍ରଦଂ ଵ୍ରଜେତ୍ । ଶତ୍ରଵୋ ନାଶମାଯାନ୍ତି ରଣେ ଵୈରଗଣକ୍ଷଯଃ ।। ୩୨୫.

ହଂସବୀଜନ୍ତୁ ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ଵିଷନ୍ତୁ ତ୍ରିଵିଧଂ ହରେତ୍ । ଅଗୁରୁଞ୍ଚନ୍ଦନଂ କୁଷ୍ଠଂ କୁଙ୍କୁମଂ ନାଗକେଶରମ୍ ।। ୩୨୫.

ହଁସ ବୀଜ ଓ ବିଷ ରଖିଲେ, ତିନି ପ୍ରକାର ବିଷ ଦୂର ହୁଏ। ଅଗୁରୁ, ଚନ୍ଦନ, କୁଷ୍ଠ, କୁଙ୍କୁମ ଓ ନାଗକେଶର ବ୍ୟବହାର କର।

ନଖଂ ଵୈ ଦେଵଦାରୁଞ୍ଚ ସମଂ କୃତ୍ଵାଥ ଧୂପକଃ । ମାକ୍ଷଇକେନ ସମାଯୁକ୍ତୋ ଦେହଵସ୍ତ୍ରାଦିଧୂପନାତ୍ ।। ୩୨୫.

ନଖ ଓ ଦେବଦାରୁ ସମାନ ମାପରେ ନିଅ, ଏହାକୁ ଧୂପ ବନା। ମଧୁ ସହିତ ମିଶାଇ ଦେହ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟକୁ ଧୂପ କର।

ଵିଵାଦେ ମୋହନେ ସ୍ତ୍ରୀଣଂ ମଣ୍ଡନେ କଲହେ ଶୁଭଃ । କନ୍ଯାଯା ଵରଣେ ଭାଗ୍ଯେ ମାଯାମନ୍ତ୍ରେଣ ମନ୍ତ୍ରିତଃ ।। ୩୨୫.

ବିବାଦ, ମୋହନ, ଜନାନୀଙ୍କ ଶୃଙ୍ଗାର ଓ କଳହରେ ଏହା ଶୁଭ। କନ୍ୟାଙ୍କ ବିବାହ ଚୟନ ଓ ଭାଗ୍ୟରେ, ଏହା ମାୟା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସଂସ୍କୃତ।

ହ୍ରୀଁ ରୋଚନାନାଗପୁଷ୍ପାଣି କୁଙ୍କୁମଞ୍ଚ ମନଃଶିଲା । ଲଲାଟେ ତିଲକଂ କୃତ୍ଵା ଯଂ ପଶ୍ଯେତ୍ସ ଵଶୀ ଭଵେତ୍ ।। ୩୨୫.

ହ୍ରୀଁ, ରୋଚନା, ନାଗପୁଷ୍ପ, କୁଙ୍କୁମ ଓ ମନ:ଶିଳା—ଏହାଦିକୁ ଲଳାଟରେ ତିଳକ ହିସାବରେ ଲଗାଇ ଯାହାକୁ ଦେଖିବେ, ସେ ବଶ ହେବ।