ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ଚତ୍ଵାରିଂଶଦଧିକାନି ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶସତାନି ହି । ମଣ୍ଡଲାନି ହରେଃଶମ୍ଭୋର୍ଦେଵ୍ଯାଃ ସୂର୍ଯ୍ଯସ୍ଯ ସନ୍ତି ଚ ।। ୩୨୦.

ଚାରିଶି ଉପରେ ଚାରିଶ ଶତ ଏବଂ ଚଉଦ ଶତି ମଣ୍ଡଳ ଅଛି, ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକ ହରି, ଶମ୍ଭୁ, ଦେବୀ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସଂପର୍କରେ।

ଦଶସପ୍ତଵିଭକ୍ତେ ତୁ ଲତାଲିଙ୍ଗୋଦ୍ଭଵଂ ଶ୍ରୃଣୁ । ଦିକ୍ଷୁ ପଞ୍ଚତ୍ରଯଞ୍ଚୈକଂ ତ୍ରଯଂ ପଞ୍ଚ ଚ ଲୋମଯେତ୍ ।। ୩୨୦.

ଦଶ ଓ ସାତ ଭାଗରେ ଲତା ଓ ଲିଙ୍ଗର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ଏବେ ଶୁଣ। ଦିଗରେ ପାଞ୍ଚଟି ତିନିର ଗୋଷ୍ଠୀ ଏବଂ ଏକ ତିନି ଓ ପାଞ୍ଚର ଗୋଷ୍ଠୀ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଊଦ୍‌ର୍ଧ୍ଵଗୋ ଦ୍ଵିପଦେ ଲିଙ୍ଗମନ୍ଦିରଂ ପାର୍ଶ୍ଵକୋଷ୍ଠଯୋଃ । ମଧ୍ଯେନ ଦ୍ଵିପଦଂ ପଦ୍ମମଥ ଚୈକଞ୍ଚ ପଙ୍କଜଂ ।। ୩୨୦.

ଉପରେ, ଦୁଇ ପତ୍ରର ଅଞ୍ଚଳରେ ଲିଙ୍ଗ ମନ୍ଦିର ଏବଂ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଘର ଥାଏ। ମଧ୍ୟରେ ଦୁଇ ପତ୍ରର ପଦ୍ମ ଏବଂ ତାପରେ ଏକ ପଦ୍ମ ରଖାଯାଏ।

ଲିଙ୍ଗସ୍ଯ ପାର୍ଶ୍ଵଯୋର୍ଭଦ୍ରେପଦଦ୍ଵାରମଲୋପନାତ୍ । ତତ୍ପାର୍ଶ୍ଵଶୋଭାଃ ଷଡ୍‌ଲୋପ୍ଯ ଲତାଃ ଶେଷାସ୍ତଥା ହରେଃ ।। ୩୨୦.

ଲିଙ୍ଗର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଶୁଭ ଦୁଇଟି ଦ୍ୱାର ନଥିବାରୁ ଛଅଟି ଲତା ସମତୁଳନ ପାଇଁ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଏ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଲତାଗୁଡ଼ିକ ହରିଙ୍କ ସଂପର୍କରେ।

ଊଦ୍‌ର୍ଧ୍ଵଂ ଦ୍ଵିପଦିକଂ ଲୋପ୍ଯ ହରେର୍ଭଦ୍ରାଷ୍ଟକଂ ସ୍ମୃତମ୍ . ରଶ୍ମିମାନସମାଯୁକ୍ତଵେଦଲୋପାଚ୍ଚ ଶୋଭିକମ୍ ।। ୩୨୦.

ଉପରେ ଦୁଇ ପତ୍ରର ଅଞ୍ଚଳ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଏ, ଏବଂ ହରିଙ୍କ ଆଠଟି ଶୁଭ ଆକୃତି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। କିରଣ ଓ ମନ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯିବାରୁ ଶୋଭାମୟ ଆକୃତି ତିଆରି ହୁଏ।

ପଞ୍ଚଵିଂଶତିକଂ ପଦ୍ମଂ ତତଃ ପୀଠମପୀଠକମ୍ । ଦ୍ଵଯଂ ଦ୍ଵଯଂ ରକ୍ଷଯିତ୍ଵା ଉପଶୋଭାସ୍ତଥାଷ୍ଟ ଚ ।। ୩୨୦.

ପଚିଶ ପତ୍ରର ପଦ୍ମ, ତାପରେ ଏକ ଆସନ ଓ ଉପାସନ ରଖାଯିବ। ଦୁଇ ଦୁଇ କରି ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ଦରକାର, ଏବଂ ଏଭଳି ଆଠଟି ଉପଶୋଭା ଦିଆଯିବ।

ଦେଵ୍ଯାଦିଖ୍ଯାପକଂ ଭଦ୍ରଂ ବୃହନ୍ମଧ୍ଯେ ପରଂ ଲଘୁ । ମଧ୍ଯେ ନଵପଦଂ ପଦ୍ମଂ କୋଣେ ଭଦ୍ରଚତୁଷ୍ଟଯମ୍ ।। ୩୨୦.

ଦେବୀ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଥିବା ଶୁଭ ଆକୃତି ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଏବଂ ଶେଷରେ ସୂକ୍ଷ୍ମ। ମଧ୍ୟରେ ନଉ ପତ୍ରର ପଦ୍ମ ଏବଂ କୋଣରେ ଚାରିଟି ଶୁଭ ଆକୃତି ରଖାଯିବ।

ତ୍ରଯୋଦଶପଦଂ ଶେଷଂ ବୁଦ୍ଧ୍ଯାଧାରନ୍ତୁ ମଣ୍ହଲଂ । ଶତପତ୍ରଂ ଷଷ୍ଟ୍ଯଧିକଂ ବୁଦ୍ଧ୍ଯାଧାରଂ ହରାଦିଷୁ ।। ୩୨୦.

ଅନ୍ୟ ତେରଟି ପଦ ହେଉଛି ବୁଦ୍ଧିର ଆଧାର ଓ ମଣ୍ଡଳ। ଶତପତ୍ର ଫୁଲ, ଏଉଁ ଠାରେ ଅଠାଠିଅ ଉପରେ ଶଷ୍ଟି ଗଣିଲେ, ଏହି ବୁଦ୍ଧିର ଆଧାର ହରି ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ।

ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ ଅସ୍ତ୍ରଯାଗଃ ପୁରା କାର୍ଯ୍ଯଃ ସର୍ଵକର୍ମ୍ମସୁ ସିଦ୍ଧିଦଃ । ମଧ୍ଯେ ପୂଜ୍ଯଂ ଶିଵାଦ୍ଯସ୍ତ୍ରଂ ଵଜ୍ରାଦୀନ୍ ପୂର୍ଵତଃ କ୍ରମାତ୍ ।। ୩୨୧.

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ: ଅସ୍ତ୍ର ଯଜ୍ଞ ପୂର୍ବରୁ କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସଫଳତା ଦେଇଥାଏ। ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରକୁ ପୂଜିବା ଦରକାର; ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ କ୍ରମରେ ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ।

ପଞ୍ଚଚକ୍ରଂ ଦଶ କରଂ ରଣାଦୌ ପୂଜିତଂ ଜଯେ । ଗ୍ରହପୂଜା ରଵିର୍ମଧ୍ଯେ ପୂର୍ଵ୍ଵାଦ୍ଯାଃ ସୋମକାଦଯଃ ।। ୩୨୧.

ପାଞ୍ଚଟି ଚକ୍ର ଓ ଦଶଟି ହାତ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭରେ ବିଜୟ ପାଇଁ ପୂଜିତ ହୁଏ। ଗ୍ରହ ପୂଜାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ରହିଥାଏ, ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଗ୍ରହମାନେ ଅନୁସୃତ ହୁଏ।

ସର୍ଵ୍ଵ ଏକାଦଶସ୍ଥାସ୍ତୁ ଗ୍ରହାଃ ସ୍ଯୁଃ ଗ୍ରହପୂଜନାତ୍ । ଅସ୍ତ୍ରଶାନ୍ତିଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସର୍ଵୋତ୍ପାତଵିନାଶିନୀଂ ।। ୩୨୧.

ସମସ୍ତ ଗ୍ରହମାନେ ଏକାଦଶ ସ୍ଥାନରେ ଗ୍ରହ ପୂଜା ସମୟରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏବେ ମୁଁ ଅସ୍ତ୍ର ଶାନ୍ତି ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଅପଦ୍ରବ ନଷ୍ଟ କରେ।

ଗ୍ରହରୋଗାଦିଶମନୀଂ ମାରୀଶତ୍ରୁଵିମର୍ଦ୍ଦନୀଂ । ଵିନାଯକୋପତପ୍ତିଘ୍ନମଘୋରାସ୍ତ୍ରଂ ଜପେନ୍ନରଃ ।। ୩୨୧.

ଗ୍ରହ ଦୋଷ ଓ ରୋଗକୁ ଶାନ୍ତ କରେ, ମାରୀ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦମନ କରେ; ଯେଉଁମାନେ ବିନାୟକଙ୍କ ରୋଷର ତାପକୁ ଦୂର କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଘୋରାସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଲକ୍ଷଂ ଗ୍ରହାଦିନାଶଃ ସ୍ଯାଦୁତ୍‌ପାତେ ତିଲହୋମକମ୍ । ଦିଵ୍ଯେ ଲକ୍ଷଂ ତଦର୍ଦ୍ଧେନ ଵ୍ଯୋମଜୋତ୍ପାତନାଶନଂ ।। ୩୨୧.

ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଗ୍ରହ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୋଷ ନଶ୍ଟ ହୁଏ; ଅପଶକୁନ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ତିଳ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ଦିବ୍ୟ ଅପଶକୁନ ଦୂର କରିବାକୁ, ଏହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ ଚାଲିବ।

ଘୃତେନ ଲକ୍ଷପାତେନ ଉତ୍ପାତେ ଭୂମିଜେ ହିତମ୍ । ଘୃତଗୁଗ୍‌ଗୁଲୁହୋମେ ଚ ସର୍ଵ୍ଵୋତ୍ପାତାଦିମର୍ଦ୍ଦନମ୍ ।। ୩୨୧.

ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଘୃତ ହୋମ କଲେ, ଭୂମିରୁ ହେଉଥିବା ଅପଶକୁନ ଦୂର ହୁଏ। ଘୃତ ଓ ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ ମିଶାଇ ହୋମ କଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଅପଶକୁନ ଓ ଦୁର୍ଗତି ଦମିତ ହୁଏ।

ଦୂର୍ଵାକ୍ଷତାଜ୍ଯହୋମେନ ଵ୍ଯାଧଯୋଽଥ ଘୃତେନ ଚ । ସହସ୍ରେଣ ତୁ ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନା ଵିନଶ୍ଯନ୍ତି ନ ସଂଶଯଃ ।। ୩୨୧.

ଦୂର୍ବା, ଅକ୍ଷତ ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କଲେ ରୋଗ ଶାନ୍ତ ହୁଏ; ଘୃତର ହଜାର ହୋମ କଲେ, ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦୂର ହୁଏ।

ଅଯୁତାଦ୍‌ ଗ୍ରହଦୋଷଘ୍ନୋ ଜଵାଘୃତଵିମିଶ୍ରିତାତ୍ । ଵିନାଯକାର୍ତ୍ତିଶମନମଯୁତେନ ଘୃତସ୍ଯ ଚ ।। ୩୨୧.

ଦଶ ହଜାର ଜବା ଫୁଲ ମିଶା ଘିଅ ହୋମ କଲେ ଗ୍ରହଦୋଷ ଦୂର ହୁଏ; ଦଶ ହଜାର ଘିଅ ହୋମ କଲେ ବିନାୟକଙ୍କ ଦୁଃଖ ଶାନ୍ତ ହୁଏ।

ଭୂତଵେତାଲଶାନ୍ତିସ୍ତୁ ଗୁଗ୍ଗୁଲୋରଯୁତେନ ଚ । ମହାଵୃକ୍ଷସ୍ଯ ଭଙ୍ଗେ ତୁ ଵ୍ଯାଲକଙ୍କେ ଗୃହେ ସ୍ଥିତେ ।। ୩୨୧.

ଦଶ ହଜାର ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ ହୋମ କଲେ ଭୂତ ଓ ବେତାଳ ଶାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ବଡ଼ ଗଛ ଭାଙ୍ଗିଗଲେ କିମ୍ବା ଘରେ ସାପର ଚିହ୍ନ ଦେଖାଗଲେ।

ଆରଣ୍ଯାନାଂ ପ୍ରଵେଶେ ଚ ଦୂର୍ଵାଜ୍ଯାକ୍ଷତହାଵନାତ୍ । ଉଲ୍କାପାତେ ଭୂମିକମ୍ପେ ତିଲାଜ୍ଯେନାହୁତାଚ୍ଛିଵମ୍ ।। ୩୨୧.

ଜଙ୍ଗଲକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାବେଳେ ଦୁର୍ବା, ଚାଉଳ ଓ ଘିଅ ହୋମ କର; ଉଲ୍କାପାତ କିମ୍ବା ଭୂକମ୍ପ ହେଲେ, ତିଳ ଓ ଘିଅ ହୋମ କରି ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜ।

ରକ୍ତସ୍ରାଵେ ତୁ ଵୃକ୍ଷାଣାମଯୁତାଦ୍‌ ଗୁଗ୍ଗୁଲୋଃ ଶିଵଂ । ଅକାଲେ ଫଲପୁଷ୍ପଣାଂ ରାଷ୍ଟ୍ରଭଙ୍ଗେ ଚ ମାରଣେ ।। ୩୨୧.

ଗଛରୁ ରକ୍ତ ବହିଲେ, ଦଶ ହଜାର ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ ହୋମ କଲେ ଶୁଭ ହୁଏ; ଅସମୟରେ ଫଳ ଓ ଫୁଲ ଆସିଲେ, ରାଜ୍ୟ ଭଙ୍ଗ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଲେ।

ଦ୍ଵିପଦାଦେର୍ଯଦା ମାରୀ ଲକ୍ଷାର୍ଦ୍ଧାଚ୍ଚ ତିଲାଜ୍ଯତଃ । ହସ୍ତିମାରୀପ୍ରଶାନ୍ତ୍ଯର୍ଥ କରିଣୀଦନ୍ତଵର୍ଦ୍ଧନେ ।। ୩୨୧.

ଦୁଇପାୟୀ ଓ ଅନ୍ୟ ପଶୁମାନେ ଯେତେବେଳେ ରୋଗରେ ପଡ଼ନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ପଚାସ ହଜାର ତିଳ ଓ ଘିଅର ହୋମ କରିବାକୁ କହାଯାଏ। ହାତୀର ରୋଗ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଓ ହାତୀର ଦାନ୍ତ ବଢ଼ିବା ପାଇଁ ଏହି ହୋମ କରାଯିବ।

ହସ୍ତିନ୍ଯାଂ ମଦଦୃଷ୍ଟୌ ଚ ଅଯୁତାଚ୍ଛାନ୍ତିରିଷ୍ଯତେ । ଅକାଲେ ଗର୍ଭପାତେ ତୁ ଜାତଂ ଯତ୍ର ଵିନଶ୍ଯତି ।। ୩୨୧.

ହାତୀ ମଦରେ ଥିବାବେଳେ ଦଶ ହଜାର ହୋମ କଲେ ଶାନ୍ତି ମିଳେ। ଅସମୟରେ ଗର୍ଭପାତ ହେଲେ କିମ୍ବା ଜନ୍ମ ହେଉଥିବା ଶିଶୁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ ଏହି ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।

ଵିକୃତା ଯତ୍ର ଜାଯନ୍ତେ ଯାତ୍ରାକାଲେଽଯୁତଂ ହୁନେତ୍ । ତିଲାଜ୍ଯଲକ୍ଷହୋମନ୍ତୁ ଉତ୍ତମାସିଦ୍ଧିସାଧନେ ।। ୩୨୧.

ଯେଉଁଠାରେ ବିକୃତ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ହୁଏ କିମ୍ବା ଯାତ୍ରା ସମୟରେ, ସେଠାରେ ଦଶ ହଜାର ହୋମ କରିବାକୁ କହାଯାଏ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏକ ଲକ୍ଷ ତିଳ ଓ ଘିଅର ହୋମ କରାଯିବ।

ମଧ୍ଯମାଯାଂ ତଦର୍ଦ୍ଧେନ ତତ୍ପାଦାଦଧମାସୁ ଚ । ଯଥା ଜପସ୍ତଥା ହୋମଃ ସଂଗ୍ରାମେ ଵିଜଯୋ ଭଵେତ । ଅଘୋରାସ୍ତ୍ରଂ ଜପେନ୍ନ୍ଯସ୍ଯ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ପଞ୍ଚାସ୍ଯମୂର୍ଜ୍ଜିତମ୍ ।। ୩୨୧.

ମଧ୍ୟମ ଦଶାରେ ଏହାର ଅର୍ଧ ହୋମ, ତଳ ସ୍ତରରେ ତାହାର ଚତୁର୍ଥାଂଶ କରିବା ଉଚିତ। ଯେପରି ଜପ କରାଯାଏ, ସେପରି ହୋମ କଲେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ମିଳେ। ଅଘୋରାସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ପାଞ୍ଚମୁଖୀ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ପାଶୁପତାସ୍ତ୍ରେଣ ଶାନ୍ତିଜାପାଦି ପୂର୍ଵ୍ଵତଃ । ପାଦତଃ ପୂର୍ଵ୍ଵନାଶୋ ହି ଫଡନ୍ତଂ ଚାପଦାଦିନୁତ୍ ।। ୩୨୨.

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ — ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଦେଖାଇଥିଲି, ସେହିପରି ପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତି, ଜପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ବିଷୟରେ ଏବେ କହିବି। ପାଦ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବ ଦିଗର ନାଶ ହୁଏ, ଏବଂ 'ଫଟ୍' ମନ୍ତ୍ରଟି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗରେ ଲାଗୁ କରାଯାଏ।

ଘୃତଗୁଗ୍ଗୁଲୁହୋମାଚ୍ଚହ୍ସାଧ୍ଯାନପି ସାଧଯେତ୍ । ପଠନାସ୍ସର୍ଵଶାନ୍ତିଃ ସ୍ଯାଚ୍ଛସ୍ତ୍ରାପାଶୁପତସ୍ଯ ଚ ।। ୩୨୨.

ଘୃତ ଓ ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କଲେ, ଅତି କଠିନ କାମମାନେ ମଧ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ। ପାଠ କଲେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଶାନ୍ତି ମିଳେ, ଏବଂ ପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ରର ରକ୍ଷା ମଧ୍ୟ ହୁଏ।

ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ ଓଂ ହ୍ରୂଁ ହଂସଇତି ମନ୍ତ୍ରେଣ ମୃତ୍ଯୁରୋଗାଦି ଶାମ୍ଯତି । ଲକ୍ଷାହୁତିଭିର୍ଦୂର୍ଵ୍ଵାଭିଃ ଶାନ୍ତି ପୁଷ୍ଟି ପ୍ରସାଧଯେତ୍ ।। ୩୨୩.

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ: 'ଓଁ ହ୍ରୂଁ ହଁସ' ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ମୃତ୍ୟୁ, ରୋଗ ଓ ଏହାଦି ଶାନ୍ତ ହୁଏ। ଦୂର୍ବା ଗ୍ରାସ ଦ୍ୱାରା ଲକ୍ଷ ହୋମ କଲେ ଶାନ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ମିଳେ।

ଅଥ ଵା ପ୍ରଣଵେନୈଵ ମାଯଯା ଵା ଷଡ଼ାନନ । ଦିଵ୍ଯାନ୍ତରୀକ୍ଷଭୌମାନାଂ ଶାନ୍ତିରୁତ୍ପାତଵୃକ୍ଷକେ ।। ୩୨୩.

ନାହିଁଲେ ପ୍ରଣବ କିମ୍ବା ମାୟା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ହେ ଷଡାନନ, ଦେବତା, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀର ଉପଦ୍ରବ ଓ ବିପଦ୍ଗ୍ରସ୍ତ ବୃକ୍ଷମାନେ ଶାନ୍ତ ହୁଏ।

ଓଂ ନମୋ ଭଗଵତି ଗଙ୍ଗେ କାଲି ମହାକାଲି ମାଂସଶୋଣିତଭୋଜନେ ରକ୍ତକୃଷ୍ଣମୁଖି ଵଶମାନଯ ମାନୁଷାନ୍ ସ୍ଵାହା ।। ଓଂ ଲକ୍ଷଂ ଜପ୍ତ୍ଵା ଦଶାଂଶେନ ହୁତ୍ଵା ସ୍ଯାତ୍ ସର୍ଵକର୍ମ୍ମକୃତ୍ । ଵଶଂ ନଯତି ଶକ୍ରାଦୀନ୍ମାନୁଷେଷ୍ଵେଷୁ କା କଥା ।। ୩୨୩.

ଓଁ, ଭଗବତୀ ଗଙ୍ଗା, କାଳୀ, ମହାକାଳୀ, ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ଭୋଜନ କରୁଥିବା, ରକ୍ତ ଓ କୃଷ୍ଣ ମୁଖୀ, ମନୁଷ୍ୟମାନେକୁ ବଶ କର, ସ୍ୱାହା। ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରି ତାହାର ଦଶମାଂଶ ହୋମ କଲେ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ; ଏହା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେକୁ ବଶ କରେ, ମନୁଷ୍ୟମାନେକୁ ବଶ କରିବା କଥା କଣ!