ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ରକ୍ଷଯେଦାତ୍ମନୋ ଵିଦ୍ଯାଂ ପ୍ରତିଵାଦୀ ଯଦା ଶିଵଃ । ଵାରୁଣ୍ଯାଦି ତତୋ ନ୍ଯସ୍ଯ ଜ୍ଵରକାଶଵିନାଶନମ୍ ।। ୩୧୨.

ଯେତେବେଳେ ଶିବା ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ନିଜ ଜ୍ଞାନକୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ; ତାପରେ ଭାରୁଣୀ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ରଖି, ଜ୍ୱର ଓ କାଶ ନଶ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ।

. ସୌମ୍ଯାଦି ମଧ୍ଯମାନ୍ତନ୍ତୁ ଗୁରୁତ୍ଵଂ ଜାଯତେ ଵଟେ । ପୂର୍ଵ୍ଵାଦି ମଧ୍ଯମାନ୍ତନ୍ତୁ ଲଘୁତ୍ଵଂ କୁରୁତେ କ୍ଷଣାତ୍ ।। ୩୧୨.

ସୌମ୍ୟ ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଟବୃକ୍ଷରେ ଭାର ଆସେ; ପୂର୍ବ ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ହଲକାପଣ ହୁଏ।

ଭୂର୍ଜ୍ଜେ ରୋଚନଯା ଲିଖ୍ଯ ଏତଦ୍ଵଜ୍ରାକୁଲଂ ପୁରମ୍ । କ୍ରମସ୍ଥୈର୍ମ୍ମନ୍ତ୍ରଵୀଜୈସ୍ତୁ ରକ୍ଷାଂ ଦେହେଷୁ କାରଯେତ୍ ।। ୩୧୨.

ଭୂର୍ଜ ପତ୍ର ଉପରେ ରୋଚନା ଦ୍ୱାରା ଏହି ବଜ୍ରପୂର୍ଣ୍ଣ ପୁର ଲେଖିବା ଉଚିତ; କ୍ରମ ଅନୁସାରେ ମନ୍ତ୍ର ବୀଜ ଦ୍ୱାରା ଦେହରେ ସୁରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।

ଵେଷ୍ଟିତା ଭାଵହେମ୍ନା ଚ ରକ୍ଷେଯଂ ମୃତ୍ଯୁନାଶିନୀ । ଵିଘ୍ନପାପାରିଦମନୀ ସୌଭାଗ୍ଯାଯୁଃପ୍ରଦା ଧୃତା ।। ୩୧୨.

ସୁନାରେ ମୁଡ଼ିଥିବା ଏହି ସୁରକ୍ଷା ମୃତ୍ୟୁକୁ ନଶ୍ଟ କରେ; ବିଘ୍ନ, ପାପ ଓ ଶତ୍ରୁ ଦୂର କରେ, ଧନ୍ୟ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଏ।

ଦ୍ଯୂତେ ରଣେ ଚ ଜଯଦା ଶକ୍ରସୈନ୍ଯେ ନ ସଂଶଯଃ । ବନ୍ଧ୍ଯାନାଂ ପୁତ୍ରଦା ହ୍ଯେଣା ଚିନ୍ତାମଣିରିଵାପରା ।। ୩୧୨.

ଜୁଆ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏହା ଜୟ ଦିଏ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସେନା ସାମ୍ନାରେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ବନ୍ଧ୍ୟା ମହିଳାଙ୍କୁ ପୁଅ ଦିଏ, ଏହା ଅନ୍ୟ ଚିନ୍ତାମଣି ସମାନ।

ସାଧଯେତ୍ ପରରାଷ୍ଟ୍ରାଣି ରାଜ୍ଯଞ୍ଚ ପୃଥିଵୀଂ ଜଯେତ୍ । ଫଟ୍ ସ୍ତ୍ରୀଂ କ୍ଷେଂ ହୂଁ ଲକ୍ଷଜ୍ପ୍ଯାଦ୍ଯକ୍ଷାଦିର୍ଵଶଗୋ ଭଵେତ୍ ।। ୩୧୨.

ସେ ଦୁର୍ଦୌର୍ଭାଗ୍ୟ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ବଶ କରିପାରିବେ ଏବଂ ପୃଥିବୀକୁ ଜିତିପାରିବେ। 'ଫଟ୍ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଷେଂ ହୁଁ' ମନ୍ତ୍ରକୁ ଲକ୍ଷବାର ଜପ କଲେ, ଦ୍ୟୁତର ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ଚାଲିବେ।

ଅଗ୍ନିରୁଵାଚ ଓଂ ଵିନାଯକାର୍ଚନଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଯଜେଦାଧାରଶକ୍ତିକମ୍ । ଧର୍ମ୍ମାଦ୍ଯଷ୍ଟକକନ୍ଦଞ୍ଚ ନାଲଂ ପଦ୍ମଞ୍ଚ କର୍ଣିକାମ୍ ।। ୩୧୩.

ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ମୁଁ ବିନାୟକଙ୍କର ପୂଜା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି। ମୂଳ ଶକ୍ତି, ଧର୍ମ ଆଦି ଆଠଟି ମୂଳ, ନାଳ, ପଦ୍ମ ଓ କର୍ଣ୍ଣିକାକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

କେଶରଂ ତ୍ରିଗୁଣଂ ପଦ୍ମଂ ତୀଵ୍ରଞ୍ଚ ଜ୍ଵଲିନୀଂ ଯଜେତ୍ । ନନ୍ଦାଞ୍ଚ ସୁଯଶାଞ୍ଚୋଗ୍ରାଂ ତେଜୋଵତୀଂ ଵିନ୍ଧ୍ଯଵାସିନୀଂ ।। ୩୧୩.

କେଶର, ତିନି ପ୍ରକୃତିର ପଦ୍ମ, ତୀବ୍ର ଜ୍ୱାଳାମୟୀ, ନନ୍ଦା, ସୁୟଶା, ଉଗ୍ରା, ତେଜୋବତୀ ଓ ବିନ୍ଧ୍ୟବାସିନୀଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।

ଗଣମୂର୍ତ୍ତିଂ ଗଣପତିଂ ହୃଦଯଂ ସ୍ଯାଦ୍‌ଗଣଂ ଜଯଃ । ଏକଦନ୍ତୋତ୍କଟଶିରଃଶିଖାଯାଚ୍ଲକର୍ଣିନେ ।। ୩୧୩.

ଗଣମୂର୍ତ୍ତି, ଗଣପତି, ହୃଦୟରେ ଗଣ, ଜୟ; ଏକଦନ୍ତ, ଉତ୍କଟ, ଶିରଃଶିଖା ଓ ଲକର୍ଣ୍ଣିନ୍।

ଗଜଵକ୍ତ୍ରାଯ କଵଚଂ ଚହୂଁ ଫଡନ୍ତଂ ତଥାଷ୍ଟକଂ । ମହୋଦରୋ ଦଣ୍ଡହସ୍ତଃ ପୂର୍ଵ୍ଵାଦୌ ମଧ୍ଯତୋ ଯଜେତ୍ ।। ୩୧୩.

ଗଜବଦନଙ୍କ ପାଇଁ କବଚ, 'ହୁଁ ଫଟ୍' ଏବଂ ଆଠଟି ମନ୍ତ୍ର; ମହୋଦର, ଦଣ୍ଡହସ୍ତ—ପ୍ରଥମେ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ପରେ ମଧ୍ୟରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଜଯୋ ଗଣାଧିପୋ ଗଣନାଯକୋଽଥ ଗଣେଶ୍ଵରଃ । ଵକ୍ରତୁଣ୍ଡ ଏକଦନ୍ତୋତ୍କଟଲମ୍ବୋଦରୋ ଗଜ ।। ୩୧୩.

ଜୟ, ଗଣାଧିପ, ଗଣନାୟକ, ପରେ ଗଣେଶ୍ୱର; ବକ୍ରତୁଣ୍ଡ, ଏକଦନ୍ତ, ଉତ୍କଟ, ଲମ୍ବୋଦର, ଗଜ—

ଵକ୍ତ୍ରୋ ଵିକଟାନନୋଽଥ ହୂଁ ପୂର୍ଵ୍ଵୋ ଵିଘ୍ନନାଶନଃ । ଧୂମ୍ରଵର୍ଣୋ ମହେନ୍ଦ୍ରାଦ୍ଯୋ ଵାହ୍ଯେ ଵିଘ୍ନେଶପୂଦନମ୍ ।। ୩୧୩.

ବକ୍ତ୍ର, ବିକଟାନନ, ପରେ 'ହୁଁ' ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ବିଘ୍ନନାଶନ; ଧୂମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ, ମହେନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—ବାହାରେ ବିଘ୍ନେଶଙ୍କର ପୂଜା।

ତ୍ରିପୁରାପୂଜନଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଅସିତାଙ୍ଗୋ ରୁରୁସ୍ତଥା । ଚଣ୍ଡଃ କ୍ରୋଧସ୍ତଥୋନ୍ମତ୍ତଃ କପାଲୀ ଭୀଷଣଃ କ୍ରମାତ୍ ।। ୩୧୩.

ମୁଁ ଏବେ ତ୍ରିପୁରାଙ୍କର ପୂଜା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି: ଅସିତାଙ୍ଗ, ରୁରୁ, ଚଣ୍ଡ, କ୍ରୋଧ, ଉନ୍ମତ୍ତ, କପାଳୀ, ଭୀଷଣ—ଏହି କ୍ରମରେ।

ସଂହାରୋ ଭୈରଵୋ ବ୍ରାହ୍ମୀମୁଖ୍ଯା ହ୍ରସ୍ଵାସ୍ତୁ ଭୈରଵାଃ । ବ୍ରହ୍ମାଣୀଷଣ୍ମୁଖା ଦୀର୍ଘା ଅଗ୍ନ୍ଯାଦୌ ଵଟୁକାଃ କ୍ରମାତ୍ ।। ୩୧୩.

ସଂହାର, ଭୈରବ, ବ୍ରାହ୍ମୀ ପ୍ରଧାନ; ଭୈରବମାନେ ଛୋଟ; ବ୍ରହ୍ମାଣୀ, ଷଣ୍ମୁଖୀ—ଦୀର୍ଘ; ଅଗ୍ନି ଆଦିରୁ ଭଟୁକମାନେ କ୍ରମେ।

ସମଯପୁତ୍ରୋ ଵଟୁକୋ ଯୋଗିନୀପୁତ୍ରକସ୍ତଥା । ସିଦ୍ଧପୁତ୍ରଶ୍ଚ ଵଟୁକଃ କୁଲପୁତ୍ରଶ୍ଚତୁର୍ଥକଃ ।। ୩୧୩.

ସମୟପୁତ୍ର, ଭଟୁକ, ଯୋଗିନୀପୁତ୍ରକ, ସିଦ୍ଧପୁତ୍ର, ଭଟୁକ, ଏବଂ ଚତୁର୍ଥ କୁଳପୁତ୍ର।

ହେତୁକଃ କ୍ଷେତ୍ରପାଲଶ୍ଚ ତ୍ରିପୁରାନ୍ତୋ ଦ୍ଵିତୀଯକଃ । ଅଗ୍ନିଵେତାଲୋଽଗ୍ନିଜିହ୍ଵଃ କରାଲୀ କାଲଲୋଚନଃ ।। ୩୧୩.

ହେତୁକ, କ୍ଷେତ୍ରପାଳ, ଦ୍ୱିତୀୟ ତ୍ରିପୁରାନ୍ତ; ଅଗ୍ନିବେତାଳ, ଅଗ୍ନିଜିହ୍ବା, କରାଳୀ, କାଳଲୋଚନ।

ଏକପାଦଶ୍ଚ ଭୀମାକ୍ଷ ଐଂ କ୍ଷେଂ ପ୍ରେତସ୍ତଥାସନଂ । ଐଁ ହ୍ରୀଂ ଦ୍ଵୌଶ୍ଚ ତ୍ରିପୁରା ପଦ୍ମାସନସମାସ୍ଥିତା ।। ୩୧୩.

ଏକପାଦ, ଭୀମାକ୍ଷ, 'ଐଂ କ୍ଷେଂ', ପ୍ରେତ ଏବଂ ଆସନ; 'ଐଂ ହ୍ରୀଂ', ଦୁଇ ତ୍ରିପୁରା, ପଦ୍ମାସନରେ ବସିଛନ୍ତି।

ଵିଭ୍ରତ୍ଯଭଯପୁସ୍ତଞ୍ଚ ଵାମେ ବରଦମାଲିକାମ୍ । ମୂଲେନ ହୃଦଯାଦି ସ୍ଯାଜ୍ଜାଲପୂର୍ଣଞ୍ଚ କାମକମ୍ ।। ୩୧୩.

ବାମ ହାତରେ ଅଭୟ ମୁଦ୍ରା ଓ ପୁସ୍ତକ ଧରିଛନ୍ତି, ଦାନ ମାଳା ମଧ୍ୟ ଅଛି; ମୂଳରୁ ହୃଦୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜାଲ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, କାମନା ପୂରଣ ହୁଏ।

ଗୋମଧ୍ଯେ ନାମ ସଂଲିଖ୍ଯ ଚାଷ୍ଟପତ୍ରେ ଚ ମଧ୍ଯତଃ । ଶ୍ମଶାନାଦିପଟେ ଶ୍ମଶାନାଙ୍ଗାରେଣ ଵିଲେଖଯେତ୍ ।। ୩୧୩.

ଗୋମୟ ମଧ୍ୟରେ ନାମ ଲେଖି, ଆଠପତ୍ରୀ ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ; ଶ୍ମଶାନର ବସ୍ତ୍ର ଉପରେ ଶ୍ମଶାନର ଅଙ୍ଗାର ଦ୍ୱାରା ଲେଖିବା।

ଚିତାଙ୍ଗାରପିଷ୍ଟକେନ ମୂର୍ତ୍ତିଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ତୁ ତସ୍ଯ ଚ । କ୍ଷିପ୍ତ୍ଵୋଦରେ ନୀଲସୂତ୍ରୈର୍ଵେଷ୍ଟ୍ଯ ଚୋଚ୍ଚାଟନଂ ଭଵେତ୍ ।। ୩୧୩.

ଚିତା ଅଙ୍ଗାରର ଟାବଲେଟ୍ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ତାହାକୁ ଉଦରରେ ରଖି ନୀଳ ସୂତାରେ ବାନ୍ଧିଲେ, ଉଚ୍ଚାଟନ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ।

ଓଂ ନମୋ ଭଗଵତି ଜ୍ଵାଲାମାନିନି ଗୃଧ୍ରଗଣପରିଵୃତେ ସ୍ଵାହା । ଯୁଦ୍ଧ ଗଚ୍ଛନ୍ ଜପନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ପୁମାନ୍ ସାକ୍ଷାଜ୍ଜଯୀ ଭଵେତ୍ । ଓଂ ଶ୍ରୀଁ ହ୍ରୀଁ କ୍ଲୀଁ ଶ୍ରିଯୈ ନମଃ । ଉତ୍ତରାଦୌ ଚ ଘୃଣିନୀ ସୂର୍ଯ୍ଯା ପୂଜ୍ଯା ଚତୁର୍ଦ୍ଦଲେ ।। ୩୧୩.

ଓଁ, ଜ୍ୱାଳାମୟୀ ଭଗବତୀଙ୍କୁ, ଗୃଧ୍ରମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଘେରିଛନ୍ତି, ନମସ୍କାର। ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଇ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ପୁରୁଷ ସତ୍ୟସାରେ ଜୟୀ ହୁଏ। ଓଁ ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ, ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଘୃଣିନୀ ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ଚାରିପତ୍ରୀ ପଦ୍ମରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।

ଆଦିତ୍ଯା ପ୍ରଭାଵତୀ ଚ ହେମାଦ୍ରିମଧୁରାଶ୍ରିଯଃ । ଓଂ ହ୍ରୀଂ ଗୌର୍ଯ୍ଯୈ ନମଃ । ଗୌରୀମନ୍ତ୍ରଃ ସର୍ଵ୍ଵକରଃ ହୋମାଦ୍ଧ୍ଯାନାଜ୍ଜପାର୍ଚ୍ଚନାତ୍ ।। ୩୧୩.

ଆଦିତ୍ୟା, ପ୍ରଭାବତୀ ଓ ହେମାଦ୍ରିମଧୁରାଶ୍ରିୟା; ଓଁ ହ୍ରୀଂ, ଗୌରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଗୌରୀ ମନ୍ତ୍ର ହୋମ, ଧ୍ୟାନ, ଜପ ଓ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାମ ସିଦ୍ଧ କରେ।

ରକ୍ତା ଚତୁର୍ଭୁଜା ପାଶଵରଦା ଦକ୍ଷିଣେ କରେ । ଅଙ୍କୁଶାଭଯଯୁକ୍ତାନ୍ତାଂ ପ୍ରାର୍ଥ୍ଯ ସିଦ୍ଧାତ୍ମନା ପୁମାନ୍ ।। ୩୧୩.

ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗର, ଚାରିଟି ହାତ, ଡାହାଣ ହାତରେ ପାଶ ଓ ବର ଧରିଛନ୍ତି, ବାମ ହାତରେ ଅଙ୍କୁଶ ଓ ଅଭୟ ମୁଦ୍ରା; ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ ସିଦ୍ଧି ଆଶା କରି ତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।

ଜୀଵେଦ୍ଵର୍ଷଶତଂ ଧୀମାନ୍ନ ଚୌରାରିଭଯଂ ଭଵେତ୍ । କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ପ୍ରସାଦୀ ଭଵତି ଯୁଧି ମନ୍ତ୍ରାମ୍ବୁପାନତଃ ।। ୩୧୩.

ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକେ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚେ, ଚୋର କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଭୟ ତାଙ୍କୁ କେବେ ହୁଏ ନାହିଁ। ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ରୋଧିତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମନ୍ତ୍ର ଶକ୍ତି ଥିବା ପାଣି ପିଇଲେ ସେ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତି।

ଅଞ୍ଜନଂ ତିଲକଂ ଵଶ୍ଯେ ଜିଚହ୍ଵାଗ୍ରେ କଵିତା ଭଵେତ୍ । ତଜ୍ଜପାନ୍ମୈଥୁନଂ ଵଶ୍ଯେ ତଜ୍ଜପାଦ୍ଯୋନିଵୀକ୍ଷଣପ୍ତ୍ ।। ୩୧୩.

ଅଞ୍ଜନ କିମ୍ବା ତିଳକ ଲଗାଇଲେ ଲୋକଙ୍କୁ ବଶ କରାଯାଏ; ଜିଭର ଟିପରେ ଛୁଇଁଲେ କବିତାର ଶକ୍ତି ମିଳେ; ସେଇ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ ମିଥୁନ ରେ ବଶତା ଆସେ; ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ ମୂଳକୁ ଦେଖିବାର ଶକ୍ତି ମିଳେ।

. ସ୍ପର୍ଶାଦ୍ଵଶୀ ତିଲହୋମାତ୍ସର୍ଵ୍ଵଞ୍ଚୈଵ ତୁ ସିଧ୍ଯତି । ସପ୍ତାଭିମନ୍ତ୍ରିତଞ୍ଚାନ୍ନଂ ଭୁଞ୍ଜଂସ୍ତସ୍ଯ ଶ୍ରିଯଃ ସଦା ।। ୩୧୩.

ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ବଶତା ଆସେ; ତିଳ ହୋମ କଲେ ସମସ୍ତ କାମ ସିଦ୍ଧି ହୁଏ; ସାତଟି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଭିମନ୍ତ୍ରିତ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ ସେ ଲୋକ ସଦା ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଉପଭୋଗ କରେ।

ଅର୍ଦ୍ଧନାରୀଶରୁପୋଽଯଂ ଲକ୍ଷ୍ମଯାଦିଵୈଷ୍ଣଵାଦିକଃ । ଅନଙ୍ଗରୂପା ଶକ୍ତିଶ୍ଚ ଦ୍ଵିତୀଯା ମଦନାତୁରା ।। ୩୧୩.

ଏହି ରୂପ ଅର୍ଧ ପୁରୁଷ ଅର୍ଧ ନାରୀ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ବୈଷ୍ଣବ ପରମ୍ପରା ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ; ଦ୍ୱିତୀୟ ଯେଉଁଠି କାମର ରୂପ ଅଟୁଟ ଶକ୍ତି, ସେଠି ମଦନରେ ଆସକ୍ତ।

ପଵନଵେଗା ଭୁଵନପାଲା ଵୈ ସର୍ଵ୍ଵସିଦ୍ଧିଦା । ଅନଙ୍ଗମଦନାନଙ୍ଗମେଖଲାନ୍ତାଞ୍ଜପେଚ୍ଛ୍ରିଯେ ।। ୩୧୩.

ବିଶ୍ୱର ରକ୍ଷକମାନେ ପବନର ତ୍ୱରିତ ଗତିରେ ଚଳନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି; ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ 'ଅନଙ୍ଗମଦନାନଙ୍ଗମେଖଳା' ଶବ୍ଦରେ ଶେଷ ହେଉଥିବା ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।

ପଦ୍ମମଧ୍ଯଦଲେଷୁ ହ୍ରୀଁ ସ୍ଵରାନ୍ କାଦୀସ୍ତତଃ ସ୍ତ୍ରିଯାଃ । ଷଟ୍‌କୋଣେ ଵା ଘଟେ ଵାଽଥ ଲିଖିତ୍ଵା ସ୍ଯାଦ୍ଵଶୀକରଂ ।। ୩୧୩.

ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟ ଦଳରେ 'ହ୍ରୀଂ' ଏବଂ 'କ' ଆଦି ସ୍ୱର ଲେଖିବା ଉଚିତ; ଏହା ପରେ ଷଟ୍କୋଣ କିମ୍ବା ଘଡ଼ାରେ ଏହି ଲେଖା କଲେ ନାରୀକୁ ବଶ କରାଯାଏ।