ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ଵୈତାଲିନି ଦଶାର୍ଣାଃ ସ୍ଯୁସ୍ତ୍ଯଜାନ୍ଯହିପଲାଲଵତ୍ । ହୃଦାଦିକନ୍ଯାସାଦୌ ସ୍ଯାନ୍ ମଧ୍ଯେ ନେତ୍ରେ ନ୍ଯସେତ୍ସୁଧୀଃ ।। ୩୧୦.

'ବୈତାଳିନୀ', ଦଶ ହସ୍ତିନୀ, ଜିଭ ଓ ତାଳୁ ପରି ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ; ହୃଦୟ ଆଦି ନ୍ୟାସର ଆରମ୍ଭରେ, ମଧ୍ୟରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ନୟନରେ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।

ପାଦାଦାରଭ୍ଯ ମୂର୍ଦ୍ଧାନ୍ତଂ ଶିର ଆରଭ୍ଯ ପାଦଯୋଃ । ଅଙ୍ଘ୍ନିଜାନୂରୁଗୁହ୍ଯେ ଚ ନାଭିହୃତ୍‌କଣ୍ଠଦେଶତଃ ।। ୩୧୦.

ପାଦ ଠାରୁ ମୁଣ୍ଡ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆରମ୍ଭ, ମୁଣ୍ଡ ଠାରୁ ପାଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ; ଗୋଡ଼, ହାଟୁ, ଉରୁ, ଗୁହ୍ୟ, ନାଭି, ହୃଦୟ, କଣ୍ଠ ଦେଶରେ।

ଵଜ୍ରମଣ୍ଡଲମୂର୍ଦ୍ଧେ ଚ ଅଧୋଦ୍‌ର୍ଧ୍ଵେ ଚାଦିଵୀଜତଃ । ସୋମରୂପଂ ତତୋ ଗାଵଂ ଧାରାମୃତସୁଵର୍ଷିଣମ୍ ।। ୩୧୦.

ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ବଜ୍ରମଣ୍ଡଳ, ତଳ ଓ ଉପରେ, ଆଦି ବୀଜରୁ; ପରେ ଚନ୍ଦ୍ର ରୂପ, ଗାଈ, ଅମୃତ ଓ ସୁନା ଝରିବା ଧାରା।

ଵିଶନ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଧ୍ରେଣ ସାଧକସ୍ତୁ ଵିଚିନ୍ତଯେତ୍ । ମୂର୍ଦ୍ଧାସ୍ଯକଣ୍ଠହୃନ୍ନାଭୌ ଗୁହ୍ଯେରୁଜାନୁପାଦଯୋଃ ।। ୩୧୦.

ସାଧକ ନିଜ ଧ୍ୟାନକୁ ବ୍ରହ୍ମରନ୍ଧ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ଧ୍ୟାନରେ ମୁଣ୍ଡ, ମୁହଁ, କଣ୍ଠ, ହୃଦୟ, ନାଭି, ଗୁପ୍ତଅଂଶ, ଗୁଡ଼ା ଓ ପାଦ ଉପରେ ମନ ଦେବା ଦରକାର।

ଆଦିଵୀଜଂ ନ୍ଯସେନ୍ମନ୍ତ୍ରୀ ତର୍ଜ୍ଜନ୍ଯାଦି ପୁନଃ ପୁନଃ । ଊଦ୍‌ର୍ଧ୍ଵଂ ସୋମମଧଃ ପଦ୍ମ ଶରୀରଂ ଵୀଜଵିଗ୍ରହଂ ।। ୩୧୦.

ମନ୍ତ୍ରୀ ଆଙ୍ଗୁଠିର ଆରମ୍ଭରୁ ମୂଳ ବୀଜକୁ ପୁନଃପୁନଃ ରଖିବା ଉଚିତ୍। ଉପରେ ସୋମ ଓ ତଳେ ପଦ୍ମ ଅଛି, ଶରୀରଟି ବୀଜର ଆକୃତି।

ଯୋଜାନାତି ନ ମୃତ୍ଯୁଃ ସ୍ଯାତ୍ତସ୍ଯ ନ ଵ୍ଯାଧଯୋ ଜ୍ଵରାଃ । ଯଜେଜ୍ଜପେତ୍ତାଂ ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ଧ୍ଯାଯେଦ୍‌ଵେଵୀଂ ଶତାଷ୍ଟକମ୍ ।। ୩୧୦.

ଏହି ଜ୍ଞାନ ଯାହା ଜାଣେ, ତାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ, ରୋଗ ବା ଜ୍ୱର ନିକଟକୁ ଆସିପାରିବ ନାହିଁ। ସେ ଏହାକୁ ପୂଜିବା, ଜପ କରିବା, ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଓ ଏହି ଏକଶଏ ଆଠ ବୀଜ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ମୁଦ୍ରା ଵକ୍ଷ୍ଯେ ପ୍ର୍ଣୀତାଦ୍ଯାଃ ପ୍ରଣୀତାଃ ପଞ୍ଚଧା ସ୍ମୃତାଃ । ଗ୍ରଥିତୌ ତୁ କରୌ କୃତ୍ଵା ମଧ୍ଯେଽଙ୍ଗୁଷ୍ଠୌ ନିପାତଯେତ୍ ।। ୩୧୦.

ମୁଦ୍ରାମାନେ ପ୍ରଣୀତା ଆଦି ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ବୋଲି ଜଣାଯାଏ। ଦୁଇ ହାତକୁ ଗଠିତ କରି, ମଧ୍ୟରେ ଅଙ୍ଗୁଠି ରଖିବା ଦରକାର।

. ତର୍ଜ୍ଜନୀଂ ମୂର୍ଦିଧ୍ନ ସଂଲଗ୍ନାଂ ଵିନ୍ଯସେତ୍ତାଂ ଶିରୋପରି । ପ୍ରଣୀତେଯଂ ସମାଖ୍ଯାତା ହୃଦ୍ଦେଶେ ତାଂ ସମାନଯେତ୍ ।। ୩୧୦.

ତର୍ଜନୀ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଛୁଇଁ ଶିର ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍। ଏହାକୁ ପ୍ରଣୀତା କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ଏହାକୁ ହୃଦୟ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଆଣିବା ଉଚିତ୍।

ଊଦ୍‌ର୍ଧ୍ଵନ୍ତୁ କନ୍ଯସାମଧ୍ଯେ ସଵୀଜାନ୍ତାଂ ଵିଦୁର୍ଦ୍ଧିଜାଃ । ନିଯୋଜ୍ଯ ତର୍ଜ୍ଜନୀମଧ୍ଯେଽନେକଲଗ୍ନାଂ ପରସ୍ପରାମ୍ ।। ୩୧୦.

ଉପରେ, କନ୍ୟା ଆଉ ମଧ୍ୟରେ ବୀଜ ଶେଷ ରଖି, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଲୋକେ ତର୍ଜନୀ ମଧ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଏକଠା କରନ୍ତି।

ଜ୍ଯେଷ୍ଠାଗ୍ରଂ ନିକ୍ଷିପେନ୍ମଧ୍ଯେ ଭେଦନୀ ସ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତା । ନାଭିଦେଶେ ତୁ ତାଂ ବଦ୍‌ଧ୍ଵା ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠାନୁନ୍‌କ୍ଷିପେତ୍ତତଃ ।। ୩୧୦.

ମଧ୍ୟମା ଆଙ୍ଗୁଠିର ଟିପ୍ ପ୍ରମୁଖ ଅଂଶରେ ରଖିବା ଏହାକୁ ଭେଦନୀ କୁହାଯାଏ। ଏହାକୁ ନାଭି ଅଞ୍ଚଳରେ ବାନ୍ଧି, ପରେ ଅଙ୍ଗୁଠି ଏଠାରେ ରଖିବା ଦରକାର।

କରାଲୀ ତୁ ମହାମୁଦ୍ରା ହୃଦଯେ ଯୋଜ୍ଯ ମନ୍ତ୍ରିଣଃ । ପୁନସ୍ତୁ ପୂର୍ଵ୍ଵଵଦ୍ ବଦ୍ଧଲଗ୍ନାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠାଂ ସମୁତ୍‌କ୍ଷିପେତ୍ ।। ୩୧୦.

କରାଳୀ ହେଉଛି ମହାମୁଦ୍ରା, ମନ୍ତ୍ରୀ ଏହାକୁ ହୃଦୟରେ ଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ୍। ପୁନି ପୂର୍ବବତ୍ ବାନ୍ଧି, ମଧ୍ୟମା ଉଠାଇବା ଦରକାର।

ଵଜ୍ରତୁଣ୍ଡା ସମାଖ୍ଯାତା ଵଜ୍ରଦେଶେ ତୁ ବନ୍ଧଯେତ୍ । ଉଭାଭ୍ଯାଞ୍ଚୈଵ ହସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ମଣିବନ୍ଧନ୍ତୁ ବନ୍ଧଯେତ୍ ।। ୩୧୦.

ବଜ୍ରତୁଣ୍ଡା ନାମରେ ପରିଚିତ, ଏହାକୁ ବଜ୍ର ଅଞ୍ଚଳରେ ବାନ୍ଧିବା ଦରକାର। ଦୁଇ ହାତ ଦ୍ୱାରା ମଣିବନ୍ଧରେ ବାନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍।

ତ୍ରୀଣି ତ୍ରୀଣି ପ୍ରସାର୍ଯ୍ଯେତି ଵଜ୍ରମୁଦ୍ରା ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତା । ଦଣ୍ଡଃ ଖଡ୍ଗଞ୍ଚକ୍ରଗଦା ମୁଦ୍ରା ଚାକାରତଃ ସ୍ମୃତା ।। ୩୧୦.

ତିନି ତିନି ଆଙ୍ଗୁଠି ସିଧା କରିବାକୁ ବଜ୍ରମୁଦ୍ରା କୁହାଯାଏ। ଦଣ୍ଡ, ଖଡ୍ଗ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ତାଙ୍କ ଆକୃତି ଅନୁଯାୟୀ ମୁଦ୍ରା।

ଅଙ୍ଗଷ୍ଠେନାକ୍ରମେତ୍ ତ୍ରୀଣି ତ୍ରିଶୂଲଞ୍ଚୋଦ୍‌ର୍ଧ୍ଵତୋ ଭଵେତ୍ । ଏକାତୁ ମଧ୍ଯମୋଦ୍‌ର୍ଧ୍ଵା ତୁ ଶକ୍ତିରେଵ ଵିଧୀଯତେ ।। ୩୧୦.

ଅଙ୍ଗୁଠି ଦ୍ୱାରା ତିନି ଆଙ୍ଗୁଠି ଦବାଇଲେ ଉପରେ ଏହା ତ୍ରିଶୂଳ ହୁଏ। କେବଳ ମଧ୍ୟମା ଉଠାଇଲେ ଶକ୍ତି ତିଆରି ହୁଏ।

ଶରଞ୍ଚ ଵରଦଞ୍ଚାପଂ ପାଶଂ ଭାରଞ୍ଚ ଘଣ୍ଟଯା । ଶଙ୍ଖମଙ୍କୁଶମଭଯଂ ପଦ୍ମମଷ୍ଟ ଚ ଵିଂଶତିଃ ।। ୩୧୦.

ବାଣ, ଵରଦାନ, ଧନୁ, ପାଶ, ଭାର ଓ ଘଣ୍ଟା; ଶଂଖ, ଅଙ୍କୁଶ, ଅଭୟ, ପଦ୍ମ—ଏହି ଏଠି ଏବଂ ବିଶ୍ ମିଶାଇ ଅଷ୍ଟବିଂଶତି।

ଅଗ୍ନିରୁଵାଚ ଦୀକ୍ଷାଦି ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ସିଂହଵଜ୍ରାକୁଲେଽବ୍ଜକେ । ହେ ହୁତି ଵଜ୍ରଦନ୍ତ ପୁରୁ ଲୁଲୁ ଗର୍ଜ୍ଜ ଇହ ସିଂହାସନାଯ ନମଃ । ତିର୍ଯ୍ଯଗୂଦ୍‌ର୍ଧ୍ଵଗତା ରେଖାଶ୍ଚତ୍ଵାରଶ୍ଚତୁରୋ ଭଵେତ୍ ।। ୩୧୧.

ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ମୁଁ ଦୀକ୍ଷା ଓ ବିନ୍ୟାସ ବିଷୟରେ କହିବି, ସିଂହ, ବଜ୍ର, ପଦ୍ମ ଓ ଅବ୍ଜ ଆସନରେ ବସି। 'ହେ ହୁତି ବଜ୍ରଦନ୍ତ ପୁରୁ ଲୁଲୁ ଗର୍ଜ୍ଜ ଏଠାରେ ସିଂହାସନାୟ ନମଃ'—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଚାରିଟି ତିର୍ଯ୍ୟକ୍ ଓ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ରେଖା ଏକାଠି ହେବା ଦରକାର।

ନଵଭାଗଵିଭାଗେନ କୋଷ୍ଠକାନ୍ କାରଯେଦ୍‌ବୁଧଃ । ଗ୍ରାହ୍ଯା ଦିଶାଗତାଃ କୋଷ୍ଠା ଵିଦିଶାସୁ ଵିନାଶଯେତ୍ ।। ୩୧୧.

ନଉ ଭାଗରେ ବିଭାଜନ କରି, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଲୋକେ ବର୍ଗ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍। ଯେଉଁ ବର୍ଗ ଦିଗରେ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନେବା ଓ ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକ ଉପଦିଗରେ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବିଲିନ କରିବା ଦରକାର।

ଵାହ୍ଯେ ଵୈ କୋଷ୍ଠକୋଣେଷୁ ଵାହ୍ଯରେଖାଷ୍ଟକଂ ସ୍ମୃତମ୍ । ଵାହ୍ଯରେଖା ଭଵେଦ୍ଵକା ଦ୍ଵିଭଙ୍ଗା କାରଯେଦ୍‌ବୁଧଃ ।। ୩୧୧.

ବାହାର ଚତୁର୍ସ୍ର କୋଣରେ ଆଠଟି ବାହ୍ୟ ରେଖା ଥାଏ। ବାହ୍ୟ ରେଖାକୁ ବକା କୁହାଯାଏ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଲୋକେ ଏହାକୁ ଦୁଇଟି ଭାଙ୍ଗରେ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଵଜ୍ରସ୍ଯ ମଧ୍ଯମଂ ଶ୍ରୃଙ୍ଗଂ ଦ୍ଵିଧାର୍ଧତଃ । ଵାହ୍ଯରେଖା ଭଵେଦ୍ଵକ୍ରା ଦ୍ଵିଭଙ୍ଗା କାରଯେଦ୍‌ବୁଧଃ ।। ୩୧୧.

ବଜ୍ରର ମଧ୍ୟ ଶୃଙ୍ଗକୁ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବାଣ୍ଟିବା ଦରକାର। ବାହ୍ୟ ରେଖା ବକା ହୁଏ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଲୋକେ ଏହାକୁ ଦୁଇଟି ଭାଙ୍ଗରେ କରିବା ଉଚିତ୍।

ମଧ୍ଯକୋଷ୍ଠଂ ଭଵେତ୍ପଦ୍ମଂ ପୀତକର୍ଣିକମୁଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍ । କୃଷ୍ଣେନ ରଜସା ଲିଖ୍ଯ କୁଲିଶାସିଶିରୋଦ୍‌ର୍ଧ୍ଵତା ।। ୩୧୧.

ମଧ୍ୟ ବର୍ଗରେ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ପିତା କର୍ଣ୍ଣିକା ସହିତ ପଦ୍ମ ଅଙ୍କିତ ହେଉ। କଳା ରଙ୍ଗରେ ଏହାକୁ ଅଙ୍କି, ବଜ୍ର ଓ ଖଡ୍ଗ ଉପରେ ରଖିବା ଦରକାର।

ଵାହ୍ଯତଶ୍ଚତୁରସ୍ରନ୍ତୁ ଵଜ୍ରସମ୍ପୁଟଲାଞ୍ଛିତମ୍ । ଦ୍ଵାରେ ପ୍ରଦାପଯେନ୍ମନ୍ତ୍ରୀ ଚତୁରୋ ଵଜ୍ରସମ୍ପୁଟାନ୍ ।। ୩୧୧.

ବାହାରେ, ଏକ ଚତୁର୍ସ୍ର ବଜ୍ର ସମ୍ପୁଟ ଚିହ୍ନିତ ହେଉ। ଦ୍ୱାରରେ, ମନ୍ତ୍ରୀ ଚାରିଟି ବଜ୍ର ସମ୍ପୁଟ ରଖିବା ଉଚିତ୍।

ପଦ୍ମନାମ ଭଵେଦ୍ଵାମଵୀଥୀ ଚୈଵ ସମା ଭଵେତ୍ । ଗର୍ଭଂ ରକ୍ତଂ କେଶରାଣି ମଣ୍ଡଲେ ଦୀକ୍ଷିତାଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ ।। ୩୧୧.

ବାମ ପଥକୁ ପଦ୍ମ ନାମ ଦିଆଯାଏ, ଏହା ସମତୁଳ୍ୟ ହେବା ଉଚିତ୍। ଗର୍ଭ ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗର, ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ କେଶର ଥାଏ, ଏବଂ ମହିଳାମାନେ ଦୀକ୍ଷିତ ହୁଅନ୍ତି।

ଜଯେଚ୍ଚ ପରରାଷ୍ଟ୍ରାଣି କ୍ଷଇପ୍ରଂ ରାଜ୍ଯମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ । ମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରଣଵସନ୍ଦୀପ୍ତାଂ ହୂଁକାରେଣ ନିଯୋଜଯେତ୍ ।। ୩୧୧.

ସେ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ବିଦେଶୀ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଜିତିବେ ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରିବେ। ଓଁ ଧ୍ୱନିରେ ଉତ୍ସାହିତ ଆକୃତିକୁ 'ହୁଁ' ଶବ୍ଦ ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟରତ କରିବେ।

ମୂଲଵିଦ୍ଯାଂ ସମୁଚ୍ଚାର୍ଯ୍ଯଂ ମରୁଦ୍ଵ୍ଯୋମଗତାଂ ଦ୍ଵିଜ । ପ୍ରଥମେନ ପୁନଶ୍ଚୈଵ କଣିକାଯାଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍ ।। ୩୧୧.

ଓ ଦ୍ୱିଜ, ମୂଳ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଯାହା ବାୟୁ ଓ ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଚଳିଥାଏ, ପ୍ରଥମେ କଣିକାରେ ପୂଜା କରିବେ, ପୁନି ଏହିପରି କରିବେ।

ଏଵଂ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ପୂଜ୍ଯ ଏକୈକଂ ଵୀଜମାଦିତଃ । ଦଲମଧ୍ଯେ ତୁ ଵିଦ୍ଯାଙ୍ଗା ଆଗ୍ନେଯ୍ଯାଂ ପଞ୍ଚ ନୈର୍ଋତମ୍ ।। ୩୧୧.

ଏଭଳି, ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୀଜ ଅକ୍ଷରକୁ ଆରମ୍ଭରୁ ପୂଜା କରିବେ। ପତ୍ରର ମଧ୍ୟରେ ମନ୍ତ୍ରର ଅଂଶଗୁଡ଼ିକ ଅଛି, ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଓ ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମରେ ପାଞ୍ଚଟି କରି।

ମଧ୍ଯେନେତ୍ରଂ ଦିଶାରୂଞ୍ଚ ସ୍ଵୈଃ ସ୍ଵୈର୍ମ୍ମନ୍ତ୍ରୈଃ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍ । ମଧ୍ଯେନେତ୍ରଂ ଦିଶାରୂଞ୍ଚ ଗୁହ୍ଯକାଙ୍ଗେ ତୁ ରକ୍ଷଣମ୍ ।। ୩୧୧.

ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଚକ୍ଷୁ ଏବଂ ଦିଗ୍ବନ୍ଧୁମାନେ, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କର ନିଜ ନିଜ ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କରିବେ। ମଧ୍ୟ ଚକ୍ଷୁ ଓ ଦିଗ୍ବନ୍ଧୁମାନେ, ଗୁପ୍ତ ଅଂଶରେ ରକ୍ଷା କରିବେ।

ପଞ୍ଚ ପଞ୍ଚ ପ୍ରପୂଜ୍ଯାସ୍ତୁ ସ୍ଵୈଃ ସ୍ଵୈର୍ମ୍ମନ୍ତ୍ରୈଃ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍ । ଲୋକପାଲାନ୍ନ୍ଯସେଦଷ୍ଟୌ ଵାହ୍ଯତୋ ଗର୍ଭମଣ୍ଡଲେ ।। ୩୧୧.

ପାଞ୍ଚଟି ଏବଂ ପାଞ୍ଚଟି, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କର ନିଜ ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କରିବେ। ମଣ୍ଡଳର ବାହାରେ ଆଠଜଣ ଲୋକପାଳଙ୍କୁ ବସାଇବେ।

ଵର୍ଣାନ୍ତମଗ୍ନିମାରୂଢଂ ଷଷ୍ଠସ୍ଵରଵିଭେଦିତଂ । ପଞ୍ଚଦଶେନ ଚାକ୍ରାନ୍ତଂ ସ୍ଵୈଃ ସ୍ଵୈର୍ନାମଭି ଯୋଜଯେତ୍ ।। ୩୧୧.

ଅକ୍ଷରମାଳାର ଶେଷକୁ ଅଗ୍ନିରେ ବସାଇ, ଛଅଟି ସ୍ୱରରେ ଭାଗ କରି, ପନ୍ଦରଟି ଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ଧ କରି, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କର ନାମ ସହିତ ଯୋଗ କରିବେ।

ଶୀଘ୍ରଂ ସିଂହେ କର୍ଣିକାଯାଂ ଯଜେଦ୍ ଗନ୍ଧାଦିଭିଃ ଶ୍ରିଯେ । ଅଷ୍ଟାଭିର୍ଵେଷ୍ଟଯେତ୍ କୁମ୍ଭୈର୍ମ୍ମନ୍ତ୍ରାଷ୍ଟଶତମନ୍ତ୍ରିତୈଃ ।। ୩୧୧.

ସିଂହ ଭଙ୍ଗୀରେ କର୍ଣ୍ଣିକାରେ ଶୀଘ୍ର ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂଜା କରି ଶ୍ରୀ ଲାଭ କରିବେ। ଆଠଟି କୁମ୍ଭରେ ଏକ ଏକ ଶତାଠ ଆଠ ମନ୍ତ୍ରରେ ବେଷ୍ଟିତ କରିବେ।