ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ଆତ୍ମାନଂ ଯୋଜଯିତ୍ଵୋର୍ଦ୍ଧ୍ଵଂ ଶିଖାନ୍ତେ ଦ୍ଵାଦଶାଙ୍ଗୁଲେ । ସଂଶୋଷ୍ଯ ଦଗ୍ଧଵା ସ୍ଵତନୁଂ ପ୍ଲାଵଯେଦମୃତେନ ଚ ॥ ୩୦୪.

ଆତ୍ମାକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇ, ଶିଖାର ଶେଷ ଦ୍ୱାଦଶ ଆଙ୍ଗୁଳ ଦୂରିକୁ ନେଇ, ନିଜ ଦେହକୁ ଶୁଖାଇ ଓ ଦଗ୍ଧ କରି, ପରେ ଏହାକୁ ଅମୃତରେ ପ୍ଲାବିତ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଦିଵ୍ଯଂ ଵପୁସ୍ତସ୍ମିନ୍ନାତ୍ମାନଞ୍ଚ ପୁନର୍ନଯେତ୍ । କୃତ୍ଵୈଵଂ ଚାତ୍ମଶୁଦ୍ଧିଃ ସ୍ଯାଦ୍ଵିନ୍ଯସ୍ଯାର୍ଚ୍ଚନମାରଭେତ୍ ॥ ୩୦୪.୧୫ କ୍ରମାତ୍ କୃଷ୍ଣସିତଶ୍ଯାମରକ୍ତପୀତା ନଗାଦଯଃ । ମନ୍ତ୍ରାର୍ଣା ଦଣ୍ଡିନାଙ୍ଗନି ତେଷୁ ସର୍ଵ୍ଵାସ୍ତୁ ମୂର୍ତ୍ତଯଃ ॥ ୩୦୪.

ସେଠାରେ ଦିବ୍ୟ ଦେହ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ପୁଣି ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ସେଠି ନେଇଯିବା ଉଚିତ୍। ଏଭଳି କଲେ ଆତ୍ମଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ, ଏବଂ ବିଧିପୂର୍ବକ ନ୍ୟାସ ଓ ପୂଜା ଆରମ୍ଭ କରିବା ଦରକାର। କ୍ରମକ୍ରମେ କଳା, ଧଳା, ଧୂସର, ଲାଲ, ହଳଦିଆ ଗଛ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ; ମନ୍ତ୍ରର ଅକ୍ଷର, ଦଣ୍ଡ ଓ ଅଙ୍ଗ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ମୂର୍ତ୍ତି ରୂପେ ଅଛନ୍ତି।

ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠାଦିକନିଷ୍ଠାନ୍ତଂ ଵିନ୍ଯସ୍ଯାଙ୍ଗାନି ସର୍ଵ୍ଵତଃ । ନ୍ଯସେନ୍ମନ୍ତ୍ରାକ୍ଷରଂ ପାଦଗୁହ୍ଯହୃଦ୍ଵକ୍ତ୍ରମୂର୍ଦ୍ଧସୁ ॥ ୩୦୪.

ଅଙ୍ଗୁଠିରୁ ଛୋଟ ଆଙ୍ଗୁଠି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ନ୍ୟାସ କରି, ମନ୍ତ୍ର ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ପାଦ, ଗୁପ୍ତ ଅଂଶ, ହୃଦୟ, ମୁଖ ଓ ମସ୍ତକରେ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଵ୍ଯାପକଂ ନ୍ଯସ୍ଯ ମୂର୍ଦ୍ଧାଦି ମୂଲମଙ୍ଗାନି ଵିନ୍ଯସେତ୍ । ରକ୍ତପୀତଶ୍ଯାମସିତାନ୍ ପୀଠପାଦାନ୍ ସ୍ଵକୋଣଜାନ୍ ॥ ୩୦୪.

ମସ୍ତକରୁ ତଳକୁ ବ୍ୟାପକ ମନ୍ତ୍ରର ନ୍ୟାସ କରି, ମୂଳ ଓ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ୍। କୋଣର ଆସନଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମେ ଲାଲ, ହଳଦିଆ, ଧୂସର ଓ କଳା ରଖିବା ଦରକାର।

ସ୍ଵାଙ୍ଗାନ୍ମନ୍ତ୍ରୈର୍ନ୍ଯସେଦ୍ ଗାତ୍ରାଣ୍ଯଧର୍ମ୍ମାଦୀନି ଦିକ୍ଷୁ ଚ । ତତ୍ର ପଦ୍ମଞ୍ଚ ସୂର୍ଯ୍ଯାଦିମଣ୍ଡଲ ତ୍ରିତଯଂ ଗୁଣାନ୍ ॥ ୩୦୪.

ନିଜ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦେହ ଓ ଦିଗଗୁଡ଼ିକୁ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ୍। ସେଠାରେ ପଦ୍ମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ତିନିଟି ମଣ୍ଡଳ ସହିତ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ରଖିବା ଦରକାର।

ପୂର୍ଵ୍ଵାଦିପତ୍ରେ ଵାମାଦ୍ଯା ନଵମୀ କର୍ଣିକୋପରି । ଵାମା ଜ୍ଯେଷ୍ଠା କ୍ରମାଦ୍ରୌଦ୍ରୀ କାଲୀ କଲଵିକାରିଣୀ ॥ ୩୦୪.

ପୂର୍ବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଙ୍କୁଡ଼ିରେ, ବାମ ଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ନବମୀ ପଙ୍କୁଡ଼ି କର୍ଣ୍ଣିକା ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍। ବାମା, ଜ୍ୟେଷ୍ଠା, ପରେ କ୍ରମକ୍ରମେ ରୌଦ୍ରୀ, କାଳୀ, କଳବିକାରିଣୀ।

ବଲଵିକାରିଣୀ ଚାଥ ବଲପ୍ରମଥନୀ ତଥା । ସର୍ଵ୍ଵଭୂତଦମନୀ ଚ ନଵମୀ ଚ ମନୋନ୍ମନୀ ॥ ୩୦୪.

ତାପରେ ବଳବିକାରିଣୀ, ବଳପ୍ରମଥନୀ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଦମନ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି ଓ ନବମୀ ମନୋନ୍ମନୀ।

ଶ୍ଵେତା ରକ୍ତା ସିତା ପୀତା ଶ୍ଯାମା ଵହ୍ନିନିଭାଷିତା । କୃଷ୍ଣାରୁଣାଶ୍ଚ ତାଃ ଶକ୍ତୀର୍ଜ୍ଵାଲାରୂପାଃ ସ୍ମରେତ୍ କ୍ରମାତ୍ ॥ ୩୦୪.

ଧଳା, ଲାଲ, ଧୂସର, ହଳଦିଆ, ଧୂସର-ନୀଳ, ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣ, କଳା ଓ ରକ୍ତିମ—ଏହି ଶକ୍ତିମାନେ କ୍ରମକ୍ରମେ ଅଗ୍ନିଶିଖା ରୂପେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଅନନ୍ତଯୋଗପୀଠେ ଚ ଆଵାହ୍ଯାଥ ହୃଦବ୍ଜତଃ । ସ୍ଫଟିକାଭଂ ଚତୁର୍ବାହୁଂ ଫଲଶୂଲଧରଂ ଶିଵମ୍ ॥ ୩୦୪.

ଅନନ୍ତ ଯୋଗ ଆସନରେ, ହୃଦୟ ପଦ୍ମରୁ ଶିବଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ସେ କ୍ରିଷ୍ଟଳ ସଦୃଶ, ଚାରିଟି ହାତ, ଫଳ ଓ ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।

ସାଭଯଂ ଵରଦଂ ପଞ୍ଚଵଦନଞ୍ଚ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍ । ପତ୍ରେଷୁ ମୂର୍ତ୍ତଯଃ ପଞ୍ଚ ସ୍ଥାପ୍ଯାସ୍ତତ୍ପୁରୁଷାଦଯଃ ॥ ୩୦୪.

ଭୟଭିତ ଭାବରେ ଦାନଦେବା, ପାଞ୍ଚଟି ମୁହଁ ଓ ତିନିଟି ଆଖି ଥିବା, ତତ୍ପୁରୁଷ ଓ ଅନ୍ୟ ଚାରି ରୂପକୁ ପତ୍ରରେ ବିଧିବତ୍ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।

ପୂର୍ଵ୍ଵେ ତତ୍ପୁରୁଷଃ ଶ୍ଵେତୋ ଅଘୋରୋଽଷ୍ଟଭୁଜୋଽସିତଃ । ଚତୁର୍ବାହୁମୁଖଃ ପୀତଃ ସଦ୍ଯୋଜାତଶ୍ଚ ପଶ୍ଚିମେ ॥ ୩୦୪.

ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ତତ୍ପୁରୁଷ ଧଳାବର୍ଣ୍ଣର, ଅଘୋର ଅଠ ହାତ ଓ କଳାବର୍ଣ୍ଣର, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ସଦ୍ୟୋଜାତ ଚାରି ହାତ ଓ ହଳଦିଆ ମୁହଁର।

ଵାମଦେଵଃ ସ୍ତ୍ରୀଵିଲାସୀ ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରଭୁଜୋଽରୁଣଃ । ସୌମ୍ଯେ ପଞ୍ଚାସ୍ଯ ଈଶାନେ ଈଶାନଃ ସର୍ଵ୍ଵଦଃ ସିତଃ ॥ ୩୦୪.

ବାମଦେବ ନାରୀ ସହ ଖେଳୁଥିବା, ଚାରି ମୁହଁ ଓ ଚାରି ହାତ ଥିବା ଲାଲ୍ ବର୍ଣ୍ଣର, ଉତ୍ତରପୂର୍ବ ଦିଗରେ ପାଞ୍ଚ ମୁହଁ ଥିବା ସମସ୍ତ ଦାତା ଇଶାନ ଧଳାବର୍ଣ୍ଣର।

ଇଷ୍ଟାଙ୍ଗାନି ଯଥାନ୍ଯାଯମନନ୍ତଂ ସୂକ୍ଷ୍ମ୍ମର୍ଚ୍ଚଯେତ୍ । ସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରଂ ତ୍ଵେକନେତ୍ରଂ ପୂର୍ଵ୍ଵାଦୌ ଦିଶି ପୂଜଯେତ୍ ॥ ୩୦୪.

ଚାହିଦା ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ଅନନ୍ତ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଏକ ଆଖି ଥିବା ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଏକରୁଦ୍ରଂ ତ୍ରିନେତ୍ରଞ୍ଚ ଶ୍ରୀକଣ୍ଠଞ୍ଚ ଶିଖଣ୍ଡିନମ୍ । ଐଶାନ୍ଯାଦିଵିଦିକ୍ଷ୍ଵେତେ ଵିଦ୍ଯେଶାଃ କମଲାସନାଃ ॥ ୩୦୪.

ଏକରୁଦ୍ର, ତିନି ଆଖି ଥିବା, ଶ୍ରୀକଣ୍ଠ ଓ ଶିଖଣ୍ଡିନ; ଉତ୍ତରପୂର୍ବ ଓ ଅନ୍ୟ ଦିଗରେ ଜ୍ଞାନର ଦେବତାମାନେ ପଦ୍ମରେ ବସିଛନ୍ତି।

ଶ୍ଵେତଃ ପୀତଃ ସିତୋ ରକ୍ତୋ ଧୂମ୍ରୋ ରକ୍ତୋଽରୁଣଃ ସିତଃ । ଶୂଲାଶନିଶରେଷ୍ଵାସଵାହଵଶ୍ଚତୁରାନନାଃ ॥ ୩୦୪.

ଧଳା, ହଳଦିଆ, ଧଳା, ଲାଲ୍, ଧୂସର, ଲାଲ୍, ରକ୍ତିମ, ଧଳା; ଶୂଳ, ବଜ୍ର, ଶର, ଧନୁଷ ଓ ଚାରି ମୁହଁ ସହିତ।

ଉମା ଚଣ୍ଡୀଶନନ୍ଦୀଶୌ ମହାକାଲୋ ଗଣେଶ୍ଵରଃ । ଵୃଷୋ ଭୃଙ୍ଗରିଟିସ୍କନ୍ଦାନୁତ୍ତରାଦୌ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍ ॥ ୩୦୪.

ଉମା, ଚଣ୍ଡୀଶ, ନନ୍ଦୀଶ, ମହାକାଳ, ଗଣେଶ୍ୱର; ବୃଷ, ଭୃଙ୍ଗ, ରିଟି, ଏବଂ ସ୍କନ୍ଦକୁ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ପ୍ରଥମେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

କୁଲିଶଂ ଶକ୍ତିଦଣ୍ଡୌ ଚ ଖଡ୍ଗପାଶଧ୍ଵଜୌ ଗଦାଂ । ଶୂଲଂ ଚକ୍ରଂ ଯଜେତ୍ ପଦ୍ମଂ ପୂର୍ଵ୍ଵାଦୌ ଦେଵମର୍ଚ୍ଯ ଚ ॥ ୩୦୪.

ବଜ୍ର, ଶକ୍ତି, ଦଣ୍ଡ, ଖଡ଼ଗ, ପାଶ, ଧ୍ୱଜ, ଗଦା, ଶୂଳ, ଚକ୍ର; ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ପଦ୍ମ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ତତୋଽଧିଵାସିତଂ ଶିଷ୍ଯଂ ପାଯଯେଦ୍ ଗଵ୍ଯପଞ୍ଚକମ୍ । ଆଚାନ୍ତଂ ପ୍ରୋକ୍ଷ୍ଯ ନେତ୍ରାନ୍ତୈର୍ନେତ୍ରେ ନେତ୍ରେଣ ବନ୍ଧଯେତ୍ ॥ ୩୦୪.

ଏହା ପରେ ଅଭିଷେକ କରି, ଶିଷ୍ୟକୁ ଗବ୍ୟ ପଞ୍ଚକ ଦେବା ଉଚିତ। ମୁଁହ ଧୋଇ ନେଇ, ଜଳ ଛିଟି ଦେଇ, ଆଖିରେ ଆଖି ଦେଖାଇ ଆଖି ନିୟମ କରିବା ଉଚିତ।

ଦ୍ଵାରେ ପ୍ରଵେଶଯେଚ୍ଛିଷ୍ଯଂ ମଣ୍ଡପସ୍ଯାଥ ଦକ୍ଷିଣେ । ସାସନାଦିକୁଶାସୀନଂ ତତ୍ର ସଂଶୋଧଯେଦ୍ ଗୁରୁଃ ॥ ୩୦୪.

ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା ଶିଷ୍ୟକୁ ଭିତରକୁ ନେଇ, ମଣ୍ଡପର ଦକ୍ଷିଣ ପାଶକୁ ନେବା; ତାଳି, ଆସନ ଓ କୁଶ ଉପରେ ବସାଇ, ଗୁରୁ ସେଠାରେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବେ।

ଆଦିତତ୍ତ୍ଵାନି ସଂହୃତ୍ଯ ପରମାର୍ଥେ ଲଯଃ କ୍ରମାତ୍ । ପୁନରୁତ୍ପାଦଯେଚ୍ଛିଷ୍ଯଂ ସୃଷ୍ଟିମାର୍ଗେଣ ଦେଶିକଃ ॥ ୩୦୪.

ଆଦି ତତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକୁ ହଟାଇ, ପରମ ସତ୍ୟରେ କ୍ରମେ ଲୟ କରିବା; ପୁଣି ଦେଶିକ ଶିଷ୍ୟକୁ ସୃଷ୍ଟିର ମାର୍ଗରେ ପୁନଃ ସୃଷ୍ଟି କରିବେ।

ନ୍ଯାସଂ ଶିଷ୍ଯେ ତତଃ କୃତ୍ଵା ତଂ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମାନଯେତ୍ । ପଶ୍ଚିମଦ୍ଵାରମାନୀଯ କ୍ଷେପଯେତ୍ କୁସୁମାଞ୍ଜଲିମ୍ ॥ ୩୦୪.

ତାପରେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ନ୍ୟାସ କରି, ସେଉଁଠି ପରିକ୍ରମା କରାଇବା; ପଶ୍ଚିମ ଦ୍ୱାରକୁ ନେଇ, କୁସୁମ ଅଞ୍ଜଳି ଅର୍ପଣ କରିବେ।

ଯସ୍ମିନ୍ ପତନ୍ତି ପୁଷ୍ପାଣି ତନ୍ନାମାଦ୍ଯଂ ଵିନିର୍ଦ୍ଦିଶେତ୍ । ପାର୍ଶ୍ଵେ ଯାଗଭୁଵଃ ଖାତେ କୁଣ୍ଡେ ସନ୍ନାଭିମେଖଲେ ॥ ୩୦୪.

ଯେଉଁଠାରେ ଫୁଲ ପଡ଼ିଥାଏ, ସେଠାରେ ପ୍ରଧାନ ନାମ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ। ଯଜ୍ଞଭୂମିର ପାଶରେ, ଖୋଦା ଗଡ଼ାରେ, ନାଭି ଆକୃତି ଗଭୀରତାରେ।

ଶିଵାଗ୍ନିଂ ଜନଯିତ୍ଵେଷ୍ଟ୍ଵା ପୁନଃ ଶିଷ୍ଯେଣ ଚାର୍ଚ୍ଚଯେତ୍ । ଧ୍ଯାନେନାତ୍ମନି ତଂ ଶିଷ୍ଯଂ ସଂହୃତ୍ଯ ପ୍ରଲଯଃ କ୍ରମାତ୍ ॥ ୩୦୪.

ଶିବାଗ୍ନି ସୃଷ୍ଟି କରି, ପୂଜା କରି, ପୁଣି ଶିଷ୍ୟ ସହିତ ପୂଜା କରିବା; ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ଶିଷ୍ୟକୁ ନିଜ ମନରେ ଗ୍ରହଣ କରି, କ୍ରମେ କ୍ରମେ ଲୟ କରିବା।

ପୁନରୁତ୍ପାଦ୍ଯ ତତ୍ପାଣୌ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦର୍ଭାଂଶ୍ଚ ମନ୍ତ୍ରିତାନ୍ । ପୃଥିଵ୍ଯାଦୀନି ତତ୍ତ୍ଵାନି ଜୁହୁଯାଦ୍ ହୃଦଯାଦିଭିଃ ॥ ୩୦୪.

ପୁଣି ସୃଷ୍ଟି କରି, ମନ୍ତ୍ରପୂତ ଦର୍ଭା ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ହାତରେ ଦେବା; ପୃଥିବୀ ଆଦି ତତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକୁ ହୃଦୟ ଓ ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରରେ ଅର୍ପଣ କରିବା।

ଏକୈକସ୍ଯ ଶତଂ ହୁତ୍ଵା ଵ୍ଯୋମମୂଲେନ ହୋମଯେତ୍ । ହୁତ୍ଵା ପୂର୍ଣାହୁତିଂ କୁର୍ଯ୍ଯାଦସ୍ତ୍ରେଣାଷ୍ଟାହୁତୀର୍ହୁନେତ୍ ॥ ୩୦୪.

ପ୍ରତ୍ୟେକ ତତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ ଶତବାରି ହୋମ କରି, ଆକାଶ ମୂଳ ମନ୍ତ୍ରରେ ହୋମ କରିବା; ହୋମ କରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆହୁତି ଦେବା ଓ ଅସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ରରେ ଆଠ ଆହୁତି ଦେବା।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଵିଶୁଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ତତଃ ଶେଷଂ ସମାପଯେତ୍ । କୁମ୍ଭଂ ସମନ୍ତ୍ରିତଂ ପ୍ରାର୍ଚ୍ଯଂ ଶିଶୁଂ ପୀଠେଽଭିଷେଚଯେତ୍ ॥ ୩୦୪.

ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରି, ଅବଶିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରିବା; ମନ୍ତ୍ରପୂତ କୁମ୍ଭ ପୂଜା କରି, ପୀଠରେ ଶିଶୁଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିବା।

ଅଗ୍ନିରୁଵାଚ ଜପନ୍ ଵୈ ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶଦ୍ଵିଷ୍ଣୁନାମାନି ଯୋ ନରଃ । ମନ୍ତ୍ରଜପ୍ଯାଦିଫଲଭାକ୍ ତୀର୍ଥେଷ୍ଵର୍ଚାଦି ଚାକ୍ଷଯମ୍ ।। ୩୦୫.

ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ଯେ କୌଣସି ପୁରୁଷ ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶିଟି ବିଷ୍ଣୁ ନାମ ଜପ କରେ, ସେ ମନ୍ତ୍ର ଜପ ଓ ପୂଜାର ଫଳ ପାଏ, ଏବଂ ତୀର୍ଥରେ ଏହାର ଫଳ କ୍ଷୟ ହୁଏ ନାହିଁ।

ପୁଷ୍କରେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଂ ଗଯାଯାଞ୍ଚ ଗଦାଧରମ୍ । ରାଘଵଞ୍ଚିତ୍ରକୂଟେ ତୁ ପ୍ରଭାସେ ଦୈତ୍ଯସୂଦନମ୍ ।। ୩୦୫.

ପୁଷ୍କରରେ ପଦ୍ମନୟନଙ୍କୁ, ଗୟାରେ ଗଦାଧରଙ୍କୁ, ଚିତ୍ରକୁଟରେ ରାଘବଙ୍କୁ ଏବଂ ପ୍ରଭାସରେ ଦେତ୍ୟମାରିକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଜଯଂ ଜଯନ୍ତ୍ଯାଂ ତଦ୍ଵଚ୍ଚ ଜଯନ୍ତଂ ହସ୍ତିନାପୁରେ । ଵାରାହଂ ଵର୍ଦ୍ଧମାନେ ଚ କାଶ୍ମୀରେ ଚକ୍ରପାଣିନମ୍ ।। ୩୦୫.

ଜୟନ୍ତୀରେ ଜୟଙ୍କୁ, ହସ୍ତିନାପୁରରେ ଜୟନ୍ତଙ୍କୁ, ବର୍ଦ୍ଧମାନରେ ବରାହ ଅବତାରଙ୍କୁ ଏବଂ କାଶ୍ମୀରରେ ଚକ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।