ଵେଣୁଵୀଜଯଵାଃ ଶାଲିଶ୍ଯାମାକତିଲରାଜିକାଃ । ଜଵାପୁଷ୍ପାନ୍ଵିତାଂ ଦତ୍ଵା ପାତ୍ରୈଃ ଶିରସି ଧାର୍ଯ୍ଯ ତତ୍ ।। ୩୦୧.
ବାଁଶ, ବୀଜ, ଧାନ, କଳା ଉଡଦ, ତିଳ ଓ ସୋରିସ ଦିଅ; ଏହା ସହ ଜବା ଫୁଲ ଦେଇ, ପାତ୍ରରେ ମାଥାରେ ରଖ।
ଜାନୁଭ୍ଯାମଵନୀଙ୍ଗତ୍ଵା ସୂର୍ଯ୍ଯାଯାର୍ଘ୍ଯଂ ନିଵେଦଯେତ୍ । ସ୍ଵଵିଦ୍ଯାମନ୍ତ୍ରିତୈଃ କୁମ୍ଭୈର୍ନଵଭିଃ ପ୍ରାର୍ଚ୍ଯ ଵୈ ମହାନ୍ ।। ୩୦୧.
ଜଙ୍ଘା ଦ୍ୱାରା ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦିଅ; ନବଟି କୁମ୍ଭରେ ନିଜ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ଗ୍ର୍ହାଦିଶାନ୍ତଯେ ସ୍ନାନଂ ଜପ୍ତ୍ଵାର୍କ୍କ ସର୍ଵମାପ୍ନୁଯାତ୍ । ସଂଗ୍ରାମଵିଜଯଂ ସାଗ୍ନିଂ ଵୀଜଦୋଷଂ ସଵିନ୍ଦୁକଂ ।। ୩୦୧.
ଗୃହ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ସ୍ନାନ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ନାମ ଜପ କର; ସମସ୍ତ ଲାଭ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ, ଅଗ୍ନି ଶୁଦ୍ଧି, ବୀଜ ଦୋଷ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ସହ ମିଳିଥାଏ।
ନ୍ଯସ୍ଯ ମୂର୍ଦ୍ଧାଦିପାଦାନ୍ତଂ ମୂଲଂ ପୂଜ୍ଯ ତୁ ମୁଦ୍ରଯା । ସ୍ଵାଙ୍ଗାନି ଚ ଯଥାନ୍ଯାସମାତ୍ମାନଂ ଭାଵଯେଦ୍ରଵିଂ ।। ୩୦୧.
ମୁଣ୍ଡରୁ ପାଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୂଳ ରଖି, ମୁଦ୍ରା ସହ ପୂଜା କର; ନିଜ ଅଙ୍ଗକୁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, ନିଜକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭାବିବା।
ଧ୍ଯାନଞ୍ଚ ମାରଣସ୍ତମ୍ଭେ ପୀତମାପ୍ଯାଯନେ ସିତମ୍ । ରିପୁଘାତଵିଧୌ କୃଷ୍ଣଂ ମୋହଯେଚ୍ଛକ୍ରଚାପଵତ୍ ।। ୩୦୧.
ବିନାଶ ଓ ନିର୍ଜନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପିତା ରଙ୍ଗ ବ୍ୟବହାର କର; ପୋଷଣ ପାଇଁ ସାଦା ରଙ୍ଗ, ଶତ୍ରୁ ନାଶ ପାଇଁ କଳା ରଙ୍ଗ ଦିଅ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଭଳି ମୋହନ କର।
ଯୋଽଭିଷେକଜପଧ୍ଯାନପୂଜାହୋମପରଃ ସଦା । ତେଜସ୍ଵୀ ହ୍ଯଜଯଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ସମୁଦ୍ରାଦୌ ଜଯଂ ଲଭେତ୍ ।। ୩୦୧.
ଯିଏ ସଦା ଅଭିଷେକ, ଜପ, ଧ୍ୟାନ, ପୂଜା ଓ ହୋମରେ ଲିନ, ସେ ତେଜସ୍ବୀ, ଅଜୟ, ଧନୀ ଓ ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଜୟ ଲାଭ କରେ।
ତାମ୍ବୂଲାଦାଵିଦଂ ନ୍ଯସ୍ଯ ଜପ୍ତ୍ଵା ଦଦ୍ଯାଦୁଶୀରକଂ । ନ୍ଯସ୍ତଵୀଜେନ ହସ୍ତେନ ସ୍ପର୍ଶନଂ ତଦ୍ଵଶେ ସ୍ମୃତମ୍।। ୩୦୧.
ତାମ୍ବୁଳ ରଖି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ଉଶୀର ଦିଅ; ବୀଜ ଉପରେ ହାତ ରଖି ଛୁଆଁ, ଏହିପରି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ହୁଏ।
ଅଗ୍ନିରୁଵାଚ ଵାକ୍କର୍ମ୍ମପାର୍ଶ୍ଵଯୁକ୍ଶୁକ୍ରତୋକକୃତେ ମତୋ ପ୍ଲଵଃ । ହୁତାନ୍ତା ଦେଶଵର୍ଣେଯଂ ଵିଦ୍ଯା ମୁଖ୍ଯା ସରସ୍ଵତୀ ।। ୩୦୨.
ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ବାକ୍, କର୍ମ ଓ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ପ୍ଲବ ଉପଯୁକ୍ତ; ହୋମ ପରେ ସ୍ଥାନ ଓ ରଙ୍ଗ ବର୍ଣ୍ଣନ କରାଯାଏ, ମୁଖ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ହେଉଛି ସରସ୍ୱତୀ।
ଅକ୍ଷାରାଶୀ ଵର୍ଣଲକ୍ଷଂ ଜପେତ୍ ସ ମତିମାନ୍ ଭଵେତ୍ । ଅତ୍ରିଃ ସଵହ୍ନିର୍ଵାମାକ୍ଷିଵିନ୍ଦୁରିନ୍ଦ୍ରାଯ ହୃତ୍ପରଃ ।। ୩୦୨.
ଯିଏ ଏକ ଲକ୍ଷ ଅକ୍ଷର ଜପ କରେ, ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୁଏ; ଅତ୍ରି, ଅଗ୍ନି, ବାମ, ବିନ୍ଦୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ହୃଦୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ ହୁଏ।
ଵଜ୍ରପଦ୍ମଧରଂ ଶକ୍ରଂ ପୀତମାଵାହ୍ଯ ପୂଜଯେତ୍ । ନିଯୁତଂ ହୋମଯେଦାଜ୍ଯତିଲାଂସ୍ତେନାଭିଷେଚଯେତ୍ ।। ୩୦୨.
ବଜ୍ର ଓ ପଦ୍ମ ଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପିତା ରଙ୍ଗରେ ଆହ୍ୱାନ କରି ପୂଜା କର; ଶତ ଶତ ଘିଅ ଓ ତିଳ ହୋମ କରି, ଏହି ସହ ଅଭିଷେକ କର।
ନୃପାଦିର୍ଭ୍ରଷ୍ଟରାଜ୍ଯାଦୀନ୍ରାଜ୍ଯପୁତ୍ରାଦିମାପ୍ନୁଯାତ୍ । ହୃଲ୍ଲେଖା ଶକ୍ତିଦେଵାଖ୍ଯା ଦୋଷାରଗ୍ନିର୍ଦ୍ଦଣ୍ଡିଦଣ୍ଡଵାନ୍ ।। ୩୦୨.
ରାଜା ଓ ରାଜ୍ୟ ହାରାଇଥିବା ମାନେ ମଧ୍ୟ ରାଜ୍ୟ ଓ ପୁତ୍ର ପାଉଛନ୍ତି; ହୃଦୟ ଚିହ୍ନକୁ ଶକ୍ତିଦେବୀ କୁହାଯାଏ, ଅଗ୍ନି ଦୋଷୀଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଏ।
ଶିଵମିଷ୍ଟ୍ଵା ଜପେଚ୍ଛକ୍ତିମଷ୍ଟମ୍ଯାଦିଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀଂ । ଚକ୍ରପାଶାଙ୍କୁଶଧରାଂ ସାଭଯାଂ ଵରଦାଯିକାଂ ।। ୩୦୨.
ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜି, ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ଶକ୍ତି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କର; ସେ ଚକ୍ର, ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଭୟହୀନ ଓ ଵରଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ହୋମାଦିନା ଚ ସୌଭାଗ୍ଯଂ କଵିତ୍ଵଂ ପୁତ୍ରଵାନ୍ ଭଵେତ୍ । ଓଂ ହ୍ରୀଂ ଓଂ ନମଃ କାମାଯ କର୍ଵ୍ଵଜନହିତାଯ ସର୍ଵ୍ଵଜନମୋହନାଯ ପ୍ରଜ୍ଵଲିତାଯ ସର୍ଵ୍ଵଜନହୃଦଯଂ ମମାତ୍ମଗତଂ କୁରୁ ଓଂ । ଏତଜ୍ଜପାଦିନା ମନ୍ତ୍ରୋ ଵଶଯେତ୍ ସକଲଂ ଜଗତ୍ ।। ୩୦୨.
ହୋମ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ଭାଗ୍ୟ, କବିତା ଶକ୍ତି ଓ ସନ୍ତାନ ମିଳେ; 'ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଓଁ, କାମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସମସ୍ତଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋହିତ କରିବା ପାଇଁ, ଦାହନ କର, ସମସ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ମୋର କର, ଓଁ'—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଓ ତଦନୁସାରେ କ୍ରିୟା କଲେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ବଶ କରିପାରିବ।
ଓଂ ହ୍ରୀଂ ଚାମୁଣ୍ଡେଅମୁକନ୍ଦହ ପଚ ମମ ଵଶମାନଯ ଠ । ଵଶୀକରଣକୃନ୍ମନ୍ତ୍ରଶ୍ଚାମୁଣ୍ଡାଯାଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତଃ । ଫଲତ୍ରଯକଷାଯେଣ ଵରଙ୍ଗଂ କ୍ଷାଲଯେଦ୍ଵଶେ ।। ୩୦୨.
'ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଚାମୁଣ୍ଡୀ, ଦହ, ପକା, ମୋତେ ବଶ କର, ଠ'—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଚାମୁଣ୍ଡୀଙ୍କ ବଶୀକରଣ ପାଇଁ; ତିନି ଫଳର ରସରେ ଦେହ ଧୋଇଲେ ବଶ ହୁଏ।
ଅଶ୍ଵଗନ୍ଧାଯଵୈଃ ସ୍ତ୍ରୀ ତୁ ନିଶାକ୍କର୍ପୂରକାଦିନା । ପିପ୍ପଲୀତଣ୍ଡୁଲାନ୍ଯଷ୍ଟୌ ମରିଚାନି ଚ ଵିଂଶତିଃ ।। ୩୦୨.
ଏକ ଜଣ ନାରୀ ପାଇଁ ଅଶ୍ୱଗନ୍ଧା, ରାତି, କର୍ପୂର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମିଶାଇବା; ଆଠଟି ପିପ୍ପଳ ଚାଉଳ ଓ କୁଡି ଟି ଗୋଲମରିଚ ଦିଅ।
ଵୃହତୀରସଲେପଶ୍ଚ ଵଶେ ସ୍ଯାନ୍ମରଣାନ୍ତିକଂ । କଟୀରମୂଲତ୍ରିକଟୁକ୍ଷୌଦ୍ରଲେପସ୍ତଥା ଭଵେତ୍ ।। ୩୦୨.
ବୃହତୀ ଓ ରସର ଲେପ ଦେଇ ବଶ କରିପାରିବ, ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ; ଏହିପରି କଟୀର ମୂଳ, ତ୍ରିକଟୁ ଓ ମଧୁ ଲେପ ମଧ୍ୟ କାମ କରେ।
ହିମଂ କପିତ୍ଥକରଭଂ ମାଗଧୀ ମଧୁକଂ ମଧୁ । ତେଷାଂ ଲେପଃ ପ୍ରଯୁକ୍ତସ୍ତୁ ଦମ୍ପତ୍ଯୋଃ ସ୍ଵସ୍ତିମାଵହେତ୍ ।। ୩୦୨.
ହିମ, କପିଥ, କରବ, ମାଗଧୀ ଫଳ, ମଧୁକ ଓ ମଧୁ ମିଶାଇ ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା ଲେପ ଯଦି dampatyoḥ ଉପରେ ଲଗାଯାଯିବ, ସେମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ହୁଏ।
ସଶର୍କ୍କରଯୋନିଲେପାତ୍ କଦମ୍ବରସକୋ ମଧୁ । ତେଷାଂ ଲେପଃ ପ୍ରଯୁକ୍ତସ୍ତୁ ଦମ୍ପତ୍ଯୋଃ ସ୍ଵସ୍ତିମାଵହେତ୍ ।। ୩୦୨.
ଚିନି, ମାଟି, କଦମ୍ବ ରସ ଓ ମଧୁ ମିଶାଇ ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା ଲେପ ଯଦି dampatyoḥ ଉପରେ ଲଗାଯାଯିବ, ସେମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ହୁଏ।
ଏତଚ୍ଚୂର୍ଣଂ ଶିରଃକ୍ଷିପ୍ତଂ ଵଶମୁତ୍ତମମ୍ । ତ୍ରିଫଲା ଚନ୍ଦନକ୍କାଥପ୍ରଶ୍ଥା ଦ୍ଵିକୁଡ଼ଵମ୍ ପୃଥ୍କ୍ ।। ୩୦୨.
ଏହି ଚୂର୍ଣ୍ଣଟି ମୁଣ୍ଡରେ ଦେଲେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ମିଳେ: ତ୍ରିଫଳା, ଚନ୍ଦନ, କଥା, ଏବଂ କୁରବ ଦୁଇ ଗୁଣା ଭାଗ ଅଲଗା ଅଲଗା ନେବା।
ଭୃଙ୍ଗହେମରସନ୍ଦୋଷାତାଵତୀ ଚୁଞ୍ଚୁକଂ ମଧୁ । ଘୃତୈଃ ପକ୍କା ନିଶା ଛାଯା ଶୁଷ୍କା ଲୋପ୍ଯା ତୁ ରଞ୍ଜନୀ ।। ୩୦୨.
ଭୃଙ୍ଗ, ସୁନା ରସ ଓ ମଧୁ ମିଶାଇ, ଘିଅ ସହିତ ରାତିରେ ପକାଇ, ଶୁଖାଇ ଲେପ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କଲେ ଏହା ରଙ୍ଗ ଦେଇଥାଏ।
ଵିଦାରୀଂ ସୋଚ୍ଚଟାମାଷଚୂର୍ଣୀଭୂତାଂ ସଶର୍କରାଂ । ମଥିତାଂ ଯଃ ପିଵେତ୍ କ୍ଷୀରୈର୍ନିତ୍ଯଂ ସ୍ତ୍ରୀଶତକଂ ବ୍ରଜେତ୍ ।। ୩୦୨.
ବିଦାରୀ, ବୁଟ, ଚଣା ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଚିନି ଦୁଧରେ ମଥି ଦିନେ ପିଏଲେ, ଶତ ନାରୀଙ୍କ ସଙ୍ଗ ଲାଭ କରିପାରିବ।
ଗୁଲ୍ମମାଷତିଲଵ୍ରୀହିଚୂର୍ଣକ୍ଷୀରସିତାନ୍ଵିତଂ । ଅଶ୍ଵତ୍ଥଵଂଶଦର୍ଭାଣଂ ମୂଲଂ ଵୈ ଵୈଷ୍ଣଵୀଶ୍ରିଯୋଃ ।। ୩୦୨.
ଗୁଲ୍ମ, ବୁଟ, ତିଳ, ଚାଉଳ ଚୂର୍ଣ୍ଣ, ଦୁଧ ଓ ଚିନି, ଏହା ସହିତ ଅଶ୍ୱଥ, ବାଁଶ ଓ ଦର୍ଭା ମୂଳ ମିଶାଇଲେ ବୈଷ୍ଣବ ମହିମା ମିଳେ।
ମୂଲଂ ଦୂର୍ଵ୍ଵାଶ୍ଵଗନ୍ଧୋତ୍ଥଂ ପିଵେତ୍ କ୍ଷୀରୈଃ ସୁତାର୍ଥିନୀ । କୌନ୍ତୀଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯାଃ ଶିଫା ଧାତ୍ରୀ ଵଜ୍ରଂ ଲୋଧ୍ରଂ ଵଟାଙ୍କୁରମ୍ ।। ୩୦୨.
ସନ୍ତାନ ଚାହାଁଥିବା ଜଣେ ମହିଳା ଦୁଧ ସହିତ ଦୁର୍ବା ଓ ଅଶ୍ୱଗନ୍ଧା ମୂଳ, କୁନ୍ତୀ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଫଳ ଶିଫା, ଆଉ ଆମଳା, ବଜ୍ର, ଲୋଧ୍ର ଓ ବଟ ଅଙ୍କୁର ନେଇ ପିଏ।
ଆଜ୍ଯକ୍ଷୀରମୃତୌ ପେଯଂ ପୁତ୍ରାର୍ଥ ତ୍ରିଦିଵଂ ସ୍ତ୍ରିଯା । ପୁତ୍ରାର୍ଥିନୀ ଵିବେତ୍ କ୍ଷୀରଂ ଶ୍ରୀମୃଲଂ ସଵଟାହ୍କୁରମ୍ ।। ୩୦୨.୧୭ ଶ୍ରୀଵଟାଙ୍କୁରଦେଵୀନାଂ ରସଂ ତସ୍ଯେ ପିଵେଚ୍ଚ ସା । ଶ୍ରୀପଦ୍ମମୂଲମୁତ୍କ୍ଷୀରମଶ୍ଵତ୍ଥୋତ୍ତରମୂଲଯୁକ୍ ।। ୩୦୨.
ପୁଅ ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକ ଉପରେ, ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଘିଅ ଓ ଦୁଧ ପିବା ଉଚିତ; ପୁଅ ଚାହାଁଥିବା ମହିଳା ଦୁଧ ସହିତ ଶ୍ରୀମୃଳ ଓ ବଟ ଅଙ୍କୁର ନେଇ ପିଏ।
ତରଲଂ ପଯସା ଯୁକ୍ତଂ କାର୍ପାସଫଲପଲ୍ଲଵଂ । ଅପାମାର୍ଗସ୍ଯ ପୁଷ୍ପାଗ୍ରଂ ନଵଂ ସମହିଷୀପଯଃ ।। ୩୦୨.
କପାସ ଫଳ ଓ ପତ୍ର କଚ୍ଚା ଦୁଧରେ ମିଶାଇ, ଏବଂ ଅପାମାର୍ଗ ନୂଆ ଫୁଲ ଦୁଧ ସହିତ ମିଶାଇ ଖାଇବା ଉଚିତ।
ପୁତ୍ରାର୍ଥଞ୍ଚାର୍ଦ୍ଧଷଟ୍ଶାକୈର୍ଯୋଗାଶ୍ଚତ୍ଵାର ଈରିତାଃ । ଶର୍କରୋତ୍ପଲପୁଷ୍ପାକ୍ଷଲୋଦ୍ରଚନ୍ଦନସାରିଵାଃ ।। ୩୦୨.
ପୁଅ ଆଶା ପାଇଁ ଛଅ ପ୍ରକାର ସାଗ ମଧ୍ୟରୁ ଚାରିଟି ଯୋଗ ଦିଆଯାଇଛି: ଚିନି, ପଦ୍ମ ଫୁଲ, ଅକ୍ଷ, ଲୋଧ୍ର, ଚନ୍ଦନ ଓ ସାରିବା।
ସ୍ନଵମାଣେ ସ୍ତ୍ରିଯା ଗର୍ଭେ ଦାତଵ୍ଯାସ୍ତଣ୍ଡୁଲାମ୍ଭସା । ଲାଜା ଯଷ୍ଟିସିତାଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷୌଦ୍ରସର୍ପୀଂଷି ଵା ଲିହେତ୍ ।। ୩୦୨.
ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳାକୁ ଚାଉଳ ର ପାନୀୟ ଦେବା ଉଚିତ; ଲାଜା, ଯଷ୍ଟିମଧୁ, ଦ୍ରାକ୍ଷା, ମଧୁ ଓ ଘିଅ ମଧ୍ୟ ଖାଇପାରିବେ।
ଅଟରୁଷକଲାଙ୍ଗୁଲ୍ଯଃ କାକମାଚ୍ଯାଃ ଶିଫା ପୃଥକ୍ । ନାଭେରଘଃ ସମାଲିପ୍ଯ ପ୍ରସୂତେ ପ୍ରମଦା ସୁଖମ୍ ।। ୩୦୨.
ଅଟରୁ, କଳାଙ୍ଗୁଳି ଓ କାକମାଚି ମୂଳ ଅଲଗା ଅଲଗା ନେଇ ନାଭିରେ ଲଗାଇଲେ, ମହିଳା ସୁଖରେ ପ୍ରସବ କରନ୍ତି।
ରକ୍ତଂ ଶୁକ୍ଲଂ ଜଵାପୁଷ୍ପଂ ରକ୍ତଶୁକ୍ଲସ୍ରୁତୌ ପିଵେତ୍ । କେଶରଂ ଵୃହତୀମୂଲଂ ଗୋପୀଯଷ୍ଟିତୃଣୋତ୍ପଲମ୍ ।। ୩୦୨.
ରକ୍ତ ଓ ଧଳା ଜବା ଫୁଲ ରକ୍ତ ଓ ଧଳା ସ୍ରାବ ହେଲେ ପିବା ଉଚିତ; କେଶର, ବୃହତୀ ମୂଳ, ଗାଈ ଘାସ, ଯଷ୍ଟିମଧୁ ଓ ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟ ନେବା।
ସାଜକ୍ଷୀରଂ ସତୈଲଂ ତଦ୍ଭକ୍ଷଣଂ ରୋମଜନ୍ମକୃତ୍ । ଶୀର୍ଯ୍ଯମାଣେଷୁ କେଶେଷୁ ସ୍ଥାପନଞ୍ଚ ଭଵେଦିଦମ୍ ।। ୩୦୨.
ଏହି ମିଶ୍ରଣଟି ଦୁଧ ଓ ତେଲ ସହିତ ଖାଇଲେ କେଶ ଉଗେ; କେଶ ଝଡିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଉପକାରୀ।