ଦେଵଦୂତୀ ନିଷ୍ଠୁରଵାକ୍ ବଲିର୍ଲେପାଦି ପୂର୍ଵଵତ୍ । ବଲିକା ଦ୍ଵାଦଶେ ସ୍ଵାସୋ ବଲୀର୍ଲେପାଦି ପୂର୍ଵଵତ୍ ।। ୨୯୯.
ଦେବଦୂତୀ, ଯାହା କଠୋର ଭାଷା କଥା କରେ, ତାଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ବଳି ଦେଉଥିଲେ ଏବଂ ଲେପ କରୁଥିଲେ, ସେହିପରି ପୂଜା କରାଯାଏ। ଦ୍ବାଦଶ ଦିନରେ 'ସ୍ୱାସୋ' ନାମକ ଦେବୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ବଳି ଦେଉଥିଲେ ଏବଂ ଲେପ କରୁଥିଲେ, ସେହିପରି ପୂଜା କରାଯାଏ।
ତ୍ରଯୋଦଶେ ଵାଯଵୀ ଚ ମୁଖଵାହ୍ଯାଙ୍ଗସାଦନମ୍ । ରକ୍ତାନ୍ନଗନ୍ଧମାଲ୍ଯାଦ୍ଯୈର୍ବଲିଃ ପଞ୍ଚଦଲୈଃ ସ୍ନପେତ୍ ।। ୨୯୯.
ତ୍ରୟୋଦଶ ଦିନରେ 'ବାୟବୀ' ଦେବୀଙ୍କୁ ମୁଖ ଓ ଅଙ୍ଗ ପରିଶୁଧି କରାଯାଏ। ଲାଲ ଚାଉଳ, ସୁଗନ୍ଧି ମାଳା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ବଳି ଦିଆଯାଏ, ପାଞ୍ଚଟି ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରାଯାଏ।
ରାଜୀନିସ୍ଵଦଲୈର୍ଧୂପୋ ଯକ୍ଷିଣୀ ଚ ଚତୁର୍ଦଶେ । ଚେଷ୍ଟା ଶୂଲଂ ଜ୍ଵରୋ ଦାହୋ ମାଂସଭକ୍ଷାଦିକୈର୍ବଲିଃ ।। ୨୯୯.
ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଦିନରେ 'ରାଜିନୀ' ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଧୂପ ଦିଆଯାଏ; 'ୟକ୍ଷିଣୀ' ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ। ଶୂଳ, ଜ୍ୱର, ଦାହ ଓ ମାଂସ ଭକ୍ଷଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ବଳି ଦ୍ୱାରା କରାଯାଏ।
ସ୍ନାନାଦି ପୂର୍ଵଵଚ୍ଛାନ୍ତ୍ଯୈ ମୁଣ୍ଡିକାର୍ତ୍ତିସ୍ତ୍ରିପଞ୍ଚକେ । ତଚ୍ଚେଷ୍ଟାସୃକ୍ଶ୍ରଵଃ ଶଶ୍ଵତ୍କୁର୍ଯ୍ଯାନ୍ମାତୃଚିକିତ୍ସନମ୍ ।। ୨୯୯.
ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି କରାଯାଏ, ସେହିପରି କରିବା ଉଚିତ। ମୁଣ୍ଡ କାଟିବା ରିତୁଆଲ ତିନି କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚଟି ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଏ। ରକ୍ତ ଓ ତ୍ରାସ ଦେଉଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ସଦା ମାତୃ ଦେବୀଙ୍କ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ କରିବା ଉଚିତ।
ଵାନରୀ ଷୋଡଶୀ ଭୂମୌ ପତେନ୍ନିଦ୍ରା ସଦା ଜ୍ଵରଃ । ପାଯସାଦ୍ଯୈସ୍ତ୍ରିରାତ୍ରଞ୍ଚ ବଲିଃ ସ୍ନାନାଦି ପୂର୍ଵଵତ୍ ।। ୨୯୯.
ଷୋଡଶ ଦିନରେ 'ବାନରୀ' ଦେବୀ ଭୂମିରେ ପଡିଯାନ୍ତି; ନିଦ୍ରା ଓ ଜ୍ୱର ସଦା ରହିଥାଏ। ପାୟସ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ତିନି ରାତି ବଳି ଦିଆଯାଏ, ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି କରାଯାଏ।
ଗନ୍ଧଵତୀ ସପ୍ତଦଶେ ଗାତ୍ରୋଦ୍ଵେଗଃ ପ୍ରରୋଦନମ୍ । କୁଲ୍ମାଷାଦ୍ଯୈର୍ବଲିଃ ସ୍ନାନଧୂପଲେପାଦି ପୂର୍ଵଵତ୍ ।। ୨୯୯.
ସପ୍ତଦଶ ଦିନରେ 'ଗନ୍ଧବତୀ' ଦେବୀ ଦେହରେ ଅସ୍ଥିରତା ଓ କାନ୍ଦିବା ଦେଇଥାନ୍ତି। କୁଲମାଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ବଳି ଦିଆଯାଏ, ସ୍ନାନ, ଧୂପ ଓ ଲେପ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି କରାଯାଏ।
ଓଂ ନମୋ ଭଗଵତି ଚାମୁଣ୍ଡେ ମୁଞ୍ଚ ମୁଞ୍ଚ ବଲିଂ ବାଲିକାଂ ଵା । ବଲିଂ ଗୃହ୍ଣ ଗୃହ୍ଣ ଜଯ ଜଯ ଵସ ଵସ । ସର୍ଵତ୍ର ବଲିଦାନେଽଯଂ ରକ୍ଷାକୃତ୍ ପଠ୍ଯତେ ମନୁଃ ।। ୨୯୯.
ଓଁ, ଭଗବତୀ ଚାମୁଣ୍ଡାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ବଳିକା କିମ୍ବା ବଳକୁ ଛାଡଉ, ବଳିକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ଜୟ କର, ବସ, ବସ। ସମସ୍ତ ବଳି ଦାନରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରାଯାଏ ରକ୍ଷା ପାଇଁ।
ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଃ ଶିଵଃ ସ୍କନ୍ଦୋ ଗୌରୀଲକ୍ଷଅମୀର୍ଗଣଆଦଯଃ । ରକ୍ଷନ୍ତୁ ଚ ଜ୍ଵରାଭ୍ଯାନ୍ତଂ ମୁଞ୍ଚନ୍ତୁ ଚ କୁମାରକମ୍ ।। ୨୯୯.
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ, ସ୍କନ୍ଦ, ଗୌରୀ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଗଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଜ୍ୱରରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ଏବଂ କୁମାରକୁ ଛାଡିଦିଅନ୍ତି।
ଧନ୍ଵନ୍ତରିରୁଵାଚ ଶଯ୍ଯା ତୁ ଦଣ୍ଡିସାଜେଶପାଵକଶ୍ଚତୁରାନନଃ । ସର୍ଵ୍ଵାର୍ଥସାଧକମିଦଂ ଵୀଜଂ ପିଣ୍ଡାର୍ଥମୁଚ୍ଯତେ ।। ୩୦୧.
ଧନ୍ୱନ୍ତରି କହିଲେ: ଶଯ୍ୟା, ଦଣ୍ଡ, ଆସନ, ଅଗ୍ନି ଓ ଚତୁର୍ମୁଖ, ଏହି ବୀଜ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ ଏବଂ ପିଣ୍ଡ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।
ସ୍ଵଯଂ ଦୀର୍ଘସ୍ଵରାକଗ୍ଯଞ୍ଚ ଵୀଜେଷ୍ଵଙ୍ଗାନି ସର୍ଵଶଃ । ଖାତଂ ସାଧୁ ଵିଷଞ୍ଚୈଵ ସନିନ୍ଦୁଂ ସକଲଂ ତଥା ।। ୩୦୧.
ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୀଜକୁ ଦୀର୍ଘ ସ୍ୱର ଓ 'କ' ଅକ୍ଷର ସହ କହିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଏଥିରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ। ଗଡ଼, ଭଲ, ବିଷ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସବୁ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ଗଣସ୍ଯ ପଞ୍ଚ ଵୀଜାନି ପୃଥଗ୍ଦୃଷ୍ଟଫଲଂ ମହତ୍ । ଗଣଂ ଜଯାଯ ନମଃ ଏକଦଂଷ୍ଟ୍ରାଯ ଅଚଲକର୍ଣିନେ ଗଜଵକ୍ତାଯ ମହୋଦରହସ୍ତାଯ ୩୦୧.
ଗଣ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚଟି ବୀଜ ଅଛି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୀଜ ଭଲ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। 'ଗଣକୁ ନମସ୍କାର, ଏକଦନ୍ତ, ଅଚଳ କାନ, ଗଜମୁଖ, ବଡ଼ ଉଦର ଓ ହସ୍ତ'।
ଗଣାଧିପତଯେ ଗଣେଶ୍ଵରାଯ ଗଣନାଯକାଯ ଗଣକ୍ରୀଡାଯ । ଦିଗ୍ଦଲେ ପୂଜଯେନ୍ନମୂର୍ତ୍ତୀଃ ପୁରାଵଚ୍ଚାଙ୍ଗପଞ୍ଚକମ୍ ।। ୩୦୧.
ଗଣ ଦେବତା, ଗଣେଶ୍ବର, ଗଣନାୟକ, ଗଣକ୍ରୀଡାକୁ ନମସ୍କାର। ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି, ପାଞ୍ଚଟି ଅଙ୍ଗ ସହ ଦିଗ ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ମଧ୍ଯାମାତର୍ଜ୍ଜନୀମଧ୍ଯାଗତାଙ୍ଗୁଷ୍ଠୌ ସମୁଷ୍ଟିକୌ । ଚୁର୍ଭୁଜୋ ମୋଦକାଢ୍ଯୋ ଦଣ୍ଡପାଶାଙ୍କୁଶାନ୍ଵିତଃ ।। ୩୦୧.
ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟମ ଓ ତର୍ଜନୀ ଅଙ୍ଗୁଳି, ଅଙ୍ଗୁଠି ଯୋଡି ରହିଥାଏ। ଚାରି ହାତ, ମୋଦକ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଦଣ୍ଡ, ପାଶ ଓ ଅଙ୍କୁଶ ସହ।
ଦନ୍ତଭକ୍ଷଧରଂ ରକ୍ତଂ ସାବ୍ଜଂ ପାଶାଙ୍କୁଶୈର୍ଵୃତମ୍ । ପୂଜଯେତ୍ତଂ ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଞ୍ଚ ଵିଶେଷେନାଥ ନିତ୍ଯଶଃ ।। ୩୦୧.
ଭଙ୍ଗ ଦନ୍ତ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ପଦ୍ମ ସହିତ, ପାଶ ଓ ଅଙ୍କୁଶ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ। ଚତୁର୍ଥୀ ଦିନରେ ବିଶେଷ କରି ଏବଂ ସଦା ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ଵେତାର୍କମୂଲେନ କୃତଂ ସର୍ଵ୍ଵାପ୍ତିଃ ସ୍ଯାତ୍ତିଲୈର୍ଘୃତୈଃ । ତଣ୍ଡୁଲୈର୍ଦଧିମଧ୍ଵାଜ୍ଯୈଃ ସୌଭାଗ୍ଯଂ ଵଶ୍ଯତା ଭଵେତ୍ ।। ୩୦୧.
ଶ୍ୱେତ ଅର୍କ ମୂଳ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି କଲେ, ତିଳ ଓ ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ମିଳିଥାଏ। ଚାଉଳ, ଦହି, ମଧୁ ଓ ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରୀ ଓ ବଶୀକରଣ ମିଳିଥାଏ।
ଘୋଷାସୃକ୍ପ୍ରାଣଧାତ୍ଵର୍ଦୀ ଦଣ୍ଡୀ ମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡଭୈରଵଃ । ଧର୍ମ୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷାଣାଂ କର୍ତ୍ତା ଵିମ୍ବପୁଟାଵୃତଃ ।। ୩୦୧.
ଧ୍ୱନି, ରକ୍ତ, ପ୍ରାଣ ଓ ଧାତୁଗୁଡ଼ିକୁ ଦଣ୍ଡଧାରୀ ମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡ ଭୈରବ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ତିନି ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷର କର୍ତ୍ତା, ବିମ୍ବ ପୁଟରେ ଆବୃତ।
ହ୍ରସ୍ଵାଃ ସ୍ଯୁର୍ମୂର୍ତ୍ତଯଃ ପଞ୍ଚ ଦୀର୍ଘା ଅଙ୍ଗାନି ତସ୍ଯ ଚ । ସିନ୍ଦୂରାରୁଣମୀଶାନେ ଵାମାର୍ଦ୍ଧଦଯିତଂ ରଵିଂ ।। ୩୦୧.
ପାଞ୍ଚଟି ଛୋଟ ଆକୃତି ଅଛି, ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗ ଦୀର୍ଘ। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ସିନ୍ଦୂର ରଙ୍ଗର, ବାମ ଦିଗରେ ପ୍ରିୟ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ।
ଆଗ୍ନେଯାଦିଷୁ କୋଣେଷୁ କୁଜମନ୍ଦାହିକେତଵଃ । ସ୍ନାତ୍ଵା ଵିଧିଵଦାଦିତ୍ଯମାରାଧ୍ଯାର୍ଘ୍ଯପୁରଃସରଂ ।। ୩୦୧.
ଅଗ୍ନି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିଗରେ ମଙ୍ଗଳ, ବୁଧ, ଶନି ଓ ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କର; ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସ୍ନାନ କରି, ପ୍ରଥମେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
କୃତାନ୍ତମୈଶେ ନିର୍ମ୍ମାଲ୍ଯଂ ତେଜଶ୍ଚଣ୍ଡାଯ ଦୀପିତଂ । ରୋଚନା କୁଙ୍କୁମଂ ଵାରି ରକ୍ତାଗନ୍ଧାକ୍ଷତାଙ୍କୁରାଃ ।। ୩୦୧.
ଯମଙ୍କୁ ଭସ୍ମିକୃତ ମାଳା ଓ ତୀବ୍ର ଆଲୋକ ଦିଅ; ହଳଦୀ, କୁଙ୍କୁମ, ପାଣି, ଲାଲ ଗନ୍ଧ ଲଗା ଚାଉଳ ଓ ଅଂକୁର ଦିଅ।
ଵେଣୁଵୀଜଯଵାଃ ଶାଲିଶ୍ଯାମାକତିଲରାଜିକାଃ । ଜଵାପୁଷ୍ପାନ୍ଵିତାଂ ଦତ୍ଵା ପାତ୍ରୈଃ ଶିରସି ଧାର୍ଯ୍ଯ ତତ୍ ।। ୩୦୧.
ବାଁଶ, ବୀଜ, ଧାନ, କଳା ଉଡଦ, ତିଳ ଓ ସୋରିସ ଦିଅ; ଏହା ସହ ଜବା ଫୁଲ ଦେଇ, ପାତ୍ରରେ ମାଥାରେ ରଖ।
ଜାନୁଭ୍ଯାମଵନୀଙ୍ଗତ୍ଵା ସୂର୍ଯ୍ଯାଯାର୍ଘ୍ଯଂ ନିଵେଦଯେତ୍ । ସ୍ଵଵିଦ୍ଯାମନ୍ତ୍ରିତୈଃ କୁମ୍ଭୈର୍ନଵଭିଃ ପ୍ରାର୍ଚ୍ଯ ଵୈ ମହାନ୍ ।। ୩୦୧.
ଜଙ୍ଘା ଦ୍ୱାରା ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦିଅ; ନବଟି କୁମ୍ଭରେ ନିଜ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ଗ୍ର୍ହାଦିଶାନ୍ତଯେ ସ୍ନାନଂ ଜପ୍ତ୍ଵାର୍କ୍କ ସର୍ଵମାପ୍ନୁଯାତ୍ । ସଂଗ୍ରାମଵିଜଯଂ ସାଗ୍ନିଂ ଵୀଜଦୋଷଂ ସଵିନ୍ଦୁକଂ ।। ୩୦୧.
ଗୃହ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ସ୍ନାନ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ନାମ ଜପ କର; ସମସ୍ତ ଲାଭ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ, ଅଗ୍ନି ଶୁଦ୍ଧି, ବୀଜ ଦୋଷ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ସହ ମିଳିଥାଏ।
ନ୍ଯସ୍ଯ ମୂର୍ଦ୍ଧାଦିପାଦାନ୍ତଂ ମୂଲଂ ପୂଜ୍ଯ ତୁ ମୁଦ୍ରଯା । ସ୍ଵାଙ୍ଗାନି ଚ ଯଥାନ୍ଯାସମାତ୍ମାନଂ ଭାଵଯେଦ୍ରଵିଂ ।। ୩୦୧.
ମୁଣ୍ଡରୁ ପାଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୂଳ ରଖି, ମୁଦ୍ରା ସହ ପୂଜା କର; ନିଜ ଅଙ୍ଗକୁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, ନିଜକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭାବିବା।
ଧ୍ଯାନଞ୍ଚ ମାରଣସ୍ତମ୍ଭେ ପୀତମାପ୍ଯାଯନେ ସିତମ୍ । ରିପୁଘାତଵିଧୌ କୃଷ୍ଣଂ ମୋହଯେଚ୍ଛକ୍ରଚାପଵତ୍ ।। ୩୦୧.
ବିନାଶ ଓ ନିର୍ଜନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପିତା ରଙ୍ଗ ବ୍ୟବହାର କର; ପୋଷଣ ପାଇଁ ସାଦା ରଙ୍ଗ, ଶତ୍ରୁ ନାଶ ପାଇଁ କଳା ରଙ୍ଗ ଦିଅ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଭଳି ମୋହନ କର।
ଯୋଽଭିଷେକଜପଧ୍ଯାନପୂଜାହୋମପରଃ ସଦା । ତେଜସ୍ଵୀ ହ୍ଯଜଯଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ସମୁଦ୍ରାଦୌ ଜଯଂ ଲଭେତ୍ ।। ୩୦୧.
ଯିଏ ସଦା ଅଭିଷେକ, ଜପ, ଧ୍ୟାନ, ପୂଜା ଓ ହୋମରେ ଲିନ, ସେ ତେଜସ୍ବୀ, ଅଜୟ, ଧନୀ ଓ ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଜୟ ଲାଭ କରେ।
ତାମ୍ବୂଲାଦାଵିଦଂ ନ୍ଯସ୍ଯ ଜପ୍ତ୍ଵା ଦଦ୍ଯାଦୁଶୀରକଂ । ନ୍ଯସ୍ତଵୀଜେନ ହସ୍ତେନ ସ୍ପର୍ଶନଂ ତଦ୍ଵଶେ ସ୍ମୃତମ୍।। ୩୦୧.
ତାମ୍ବୁଳ ରଖି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ଉଶୀର ଦିଅ; ବୀଜ ଉପରେ ହାତ ରଖି ଛୁଆଁ, ଏହିପରି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ହୁଏ।
ଅଗ୍ନିରୁଵାଚ ଵାକ୍କର୍ମ୍ମପାର୍ଶ୍ଵଯୁକ୍ଶୁକ୍ରତୋକକୃତେ ମତୋ ପ୍ଲଵଃ । ହୁତାନ୍ତା ଦେଶଵର୍ଣେଯଂ ଵିଦ୍ଯା ମୁଖ୍ଯା ସରସ୍ଵତୀ ।। ୩୦୨.
ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ବାକ୍, କର୍ମ ଓ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ପ୍ଲବ ଉପଯୁକ୍ତ; ହୋମ ପରେ ସ୍ଥାନ ଓ ରଙ୍ଗ ବର୍ଣ୍ଣନ କରାଯାଏ, ମୁଖ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ହେଉଛି ସରସ୍ୱତୀ।
ଅକ୍ଷାରାଶୀ ଵର୍ଣଲକ୍ଷଂ ଜପେତ୍ ସ ମତିମାନ୍ ଭଵେତ୍ । ଅତ୍ରିଃ ସଵହ୍ନିର୍ଵାମାକ୍ଷିଵିନ୍ଦୁରିନ୍ଦ୍ରାଯ ହୃତ୍ପରଃ ।। ୩୦୨.
ଯିଏ ଏକ ଲକ୍ଷ ଅକ୍ଷର ଜପ କରେ, ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୁଏ; ଅତ୍ରି, ଅଗ୍ନି, ବାମ, ବିନ୍ଦୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ହୃଦୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ ହୁଏ।
ଵଜ୍ରପଦ୍ମଧରଂ ଶକ୍ରଂ ପୀତମାଵାହ୍ଯ ପୂଜଯେତ୍ । ନିଯୁତଂ ହୋମଯେଦାଜ୍ଯତିଲାଂସ୍ତେନାଭିଷେଚଯେତ୍ ।। ୩୦୨.
ବଜ୍ର ଓ ପଦ୍ମ ଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପିତା ରଙ୍ଗରେ ଆହ୍ୱାନ କରି ପୂଜା କର; ଶତ ଶତ ଘିଅ ଓ ତିଳ ହୋମ କରି, ଏହି ସହ ଅଭିଷେକ କର।
ଦିନେଶାଃ ପୂତନା ନାମ ଵର୍ଷେଶାଃ ସୁକୁମାରିକାଃ । ଓଂ ନମଋ ସର୍ଵମାତୃଭ୍ଯୋ ବାଲପୀଡ଼ାସଂଯୋଗଂ ଭୁଞ୍ଜ ଭୁଞ୍ଜ ଚୁଟ ଚୁଟ ସ୍ଫୋଟଯ ସ୍ଫୋଟଯ ସ୍ଫୁର ସ୍ଫୁର ଗୃହ୍ଣ ଗୃହ୍ଣ ଆକଟ୍ଟଯ ଆକଟ୍ଟଯ ଏଵଂ ସିଦ୍ଧରୂପୋ ଜ୍ଞାପଯତି । ହର ହର ନିର୍ଦୋଵଂ କୁରୁ କୁରୁ ବାଲିକାଂ ବାଲଂ ସ୍ତ୍ରିଯମ୍ ପୁରୁଷଂ ଵା ସର୍ଵଗ୍ରହାଣାମୁପକ୍ରମାତ୍ । ଚାମୁଣ୍ଡେ ନମୋ ଦେଵେଯୈ ହ୍ରୂଁ ହ୍ରୁଁ ହ୍ରୀଁ ଅପସର ଅପସର ଦୁଷ୍ଟଗ୍ରହାନ୍ ହ୍ରୂଁ ତଦ୍ଯଥା ଗଚ୍ଛନ୍ତୁ ଗୃହ୍ଯକାଃ ଅନ୍ଯତ୍ର ପନ୍ଥାନଂ ରୁଦ୍ରୋ ଜ୍ଞାପଯତି । ସର୍ଵବାଲଗ୍ରହେଷୁ ସ୍ଯାନ୍ମନ୍ତ୍ରୋଽଯଂ ସର୍ଵକାମିକଃ ।। ୨୯୯.
ଦିନେଶାମାନେ 'ପୁତନା' ନାମରେ ଓ ବର୍ଷେଶାମାନେ 'ସୁକୁମାରିକା' ନାମରେ ପରିଚିତ। 'ଓଁ, ସମସ୍ତ ମାତୃଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଶିଶୁ ଦୁଃଖର ସଂଯୋଗକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ଖାଉ, ଖାଉ, କାମ୍ଡଉ, କାମ୍ଡଉ, ଫୁଟ, ଫୁଟ, ଫୁରୁ, ଫୁରୁ, ଧର, ଧର, ଡାକ, ଡାକ; ଏଭଳି ସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷ କହିଥାନ୍ତି। ହଟାଉ, ହଟାଉ, ଶୁଧ୍ଧ କର, ଶୁଧ୍ଧ କର, ଜୀଉ, ଜନା, ଜନୀ, ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ ଠାରୁ ସମସ୍ତ ଗ୍ରହର ଆରମ୍ଭରୁ। ଚାମୁଣ୍ଡା ଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ହ୍ରୁ~ ହ୍ରୁ~ ହ୍ରୀ~ ଦୁଷ୍ଟ ଗ୍ରହମାନେ ଦୂରେ ଯାଆନ୍ତୁ, ହ୍ରୁ~ ଯେପରି ରୁଦ୍ର କହିଛନ୍ତି, ଗୃହ ଦେବତାମାନେ ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଆନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଶିଶୁ ଗ୍ରହରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।