ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ଗୁଡ଼ୌଦନଂ ତିଲାପୂପଃ ପ୍ରତିମା ତିଲପିଷ୍ଟଜା । ତିଲସ୍ନାନଂ ପଞ୍ଚପତ୍ରୈର୍ଧୂପୋ ରାଜଫଲତ୍ଵଚା ।। ୨୯୯.

ଗାଢ଼ ଭାତ, ତିଳ ପିଠା ଓ ତିଳ ପିଠାର ପ୍ରତିମା ବ୍ୟବହାର ହୁଏ; ତିଳ ସ୍ନାନ, ପାଞ୍ଚ ପତ୍ରର ଧୂପ ଓ ରାଜଫଳ ଗଛର ଚାମ୍ପା ଦ୍ୱାରା ଧୂପନ ହୁଏ।

ଚତୁର୍ଥେ ଚଟକାଶୋଫୋ ଜ୍ଵରଃ ସର୍ଵ୍ଵାଙ୍ଗସାଦନମ୍ । ମତ୍ସ୍ଯମାଂସତିଲାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ବଲିଃ ସ୍ନାନଞ୍ଚ ଧୂପନମ୍ ।। ୨୯୯.

ଚତୁର୍ଥ ବର୍ଷରେ ଗାଲ ଫୁଲିଯାଏ, ଜ୍ୱର ହୁଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଏ; ମାଛ, ମାଂସ, ତିଳ ଓ ଏହା ପରି ଜିନିଷର ନିବେଦନ, ସ୍ନାନ ଓ ଧୂପନ ହୁଏ।

ଚଞ୍ଚଲା ପଞ୍ଚମେଽବ୍ଦେ ତୁ ଜ୍ଵରସ୍ତ୍ରାସୋଽଙ୍ଗସାଦନମ୍ । ମାଂସୌଦନାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ଵଲିର୍ମେଷଶ୍ରୃଙ୍ଗେଣ ଧୂପନମ୍ ।। ୨୯୯.

ପଞ୍ଚମ ବର୍ଷରେ ଅସ୍ଥିରତା, ଜ୍ୱର, ଭୟ ଓ ଅଙ୍ଗ ଦୁର୍ବଳତା ହୁଏ; ମାଂସ ଭାତ ଓ ଏହା ପରି ଜିନିଷର ନିବେଦନ, ମେଷ ଶୃଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଧୂପନ ହୁଏ।

ପଲାଶୋଦୁମ୍ବରାଶ୍ଵତ୍ଥଵଟବିଲ୍ଵଦଲାମ୍ବୁଧୃକ୍ । ଷଷ୍ଠେଽବ୍ଦେ ଧାଵନୀଶୋଷୋ ଵୈରସ୍ଯଂ୩ ଗାତ୍ରସାଦନମ୍ ।। ୨୯୯.

ପଲାଶ, ଉଡୁମ୍ବର, ଅଶ୍ୱତ୍ଥ, ବଟ ଓ ବିଲ୍ବ ଗଛର ପତ୍ର ଜଳ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର ହୁଏ; ଷଷ୍ଠ ବର୍ଷରେ ଦୌଡ଼ିବା, ଶୁଖିବା, ରୁଚି ନଥିବା ଏବଂ ଦେହ ଦୁର୍ବଳତା ହୁଏ।

ସପ୍ତାହୋଭିର୍ବଲିଃ ପୂର୍ଵୈର୍ଧୂପସ୍ନାନଞ୍ଚ ଭଙ୍ଗକୈଃ । ସ୍ପ୍ତମେ ଯମୁନାଚ୍ଛର୍ଦିରଵଚୋହାସରୋଦନମ୍ ।। ୨୯୯.

ସାତ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ନିବେଦନ, ଧୂପନ ଓ ଭାଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ ହୁଏ; ସପ୍ତମ ବର୍ଷରେ ଯମୁନା ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ତି, ଅସ୍ପଷ୍ଟ କଥା, ହସିବା ଓ କାନ୍ଦିବା ହୁଏ।

ମାଂସପାଯସମଦ୍ଯାଦ୍ଯୈର୍ବଲିଃ ସ୍ନାନଞ୍ଚ ଧୂପନମ୍ । ଅଷ୍ଟମେ ଵା ଜାତଵେଦା ନିରାହାରଂ ପ୍ରରୋଦନମ୍ ।। ୨୯୯.

ମାଂସ, ପାୟସ, ମଦ ଓ ଏହା ପରି ଜିନିଷର ନିବେଦନ, ସ୍ନାନ ଓ ଧୂପନ ହୁଏ; ଅଷ୍ଟମ ବର୍ଷରେ ପୀଡିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଖାଦ୍ୟ ନ ଖାଇ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦିଥାଏ।

କୃଶରାପୂପଦଧ୍ଯାଦ୍ଯୈର୍ବଲିଃ ସ୍ନାନଞ୍ଚ ଧୂପନମ୍ । କାଲାବ୍ଦେ ନଵମେ ଵାହ୍ଵୋରାସ୍ଫୋଟୋ ଗର୍ଜନଂ ଭଯମ୍ ।। ୨୯୯.

କୃଶର, ପିଠା, ଦହି ଓ ଏହା ପରି ଜିନିଷର ନିବେଦନ, ସ୍ନାନ ଓ ଧୂପନ ହୁଏ; ନବମ ବର୍ଷରେ ବାହୁରେ ଫୋଡା, ଗର୍ଜନ ଓ ଭୟ ହୁଏ।

ବଲିଃ ସ୍ଯାତ୍ କୃଶରାପୂପଶକ୍ତୁକୁଲ୍ମାସପାଯସୈଃ । ଦଶମେଽବ୍ଦେ କଲହଂସୀ ଦାହୋଽଙ୍ଗକୃଶତା ଜ୍ଵରଃ ।। ୨୯୯.

କୃଶର, ପିଠା, ଚେନା, ଦାଲ ଓ ପାୟସ ଦ୍ୱାରା ନିବେଦନ ହୁଏ; ଦଶମ ବର୍ଷରେ କଳହଂସୀ ପରି ଆଚରଣ, ଦେହର ଜଳିବା, ଅଙ୍ଗ ଶୁଖିବା ଓ ଜ୍ୱର ହୁଏ।

ପୌଲିକାପୂପଦଧ୍ଯନ୍ନୈଃ ପଞ୍ଚରାତ୍ରଂ ବଲିଂ ହରେତ୍ । ନିମ୍ବଧୂପକୁଷ୍ଠଲେପ ଏକାଦଶମକେ ଗ୍ରହୀ ।। ୨୯୯.

ପଞ୍ଚ ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୌଳିକା ପିଠା, ଦହି ଓ ଭାତ ଦ୍ୱାରା ନିବେଦନ ହୁଏ; ଏକାଦଶ ବର୍ଷରେ ନିମ ଧୂପ ଓ କୁଷ୍ଠ ଲେପ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ।

ଦେଵଦୂତୀ ନିଷ୍ଠୁରଵାକ୍ ବଲିର୍ଲେପାଦି ପୂର୍ଵଵତ୍ । ବଲିକା ଦ୍ଵାଦଶେ ସ୍ଵାସୋ ବଲୀର୍ଲେପାଦି ପୂର୍ଵଵତ୍ ।। ୨୯୯.

ଦେବଦୂତୀ, ଯାହା କଠୋର ଭାଷା କଥା କରେ, ତାଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ବଳି ଦେଉଥିଲେ ଏବଂ ଲେପ କରୁଥିଲେ, ସେହିପରି ପୂଜା କରାଯାଏ। ଦ୍ବାଦଶ ଦିନରେ 'ସ୍ୱାସୋ' ନାମକ ଦେବୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ବଳି ଦେଉଥିଲେ ଏବଂ ଲେପ କରୁଥିଲେ, ସେହିପରି ପୂଜା କରାଯାଏ।

ତ୍ରଯୋଦଶେ ଵାଯଵୀ ଚ ମୁଖଵାହ୍ଯାଙ୍ଗସାଦନମ୍ । ରକ୍ତାନ୍ନଗନ୍ଧମାଲ୍ଯାଦ୍ଯୈର୍ବଲିଃ ପଞ୍ଚଦଲୈଃ ସ୍ନପେତ୍ ।। ୨୯୯.

ତ୍ରୟୋଦଶ ଦିନରେ 'ବାୟବୀ' ଦେବୀଙ୍କୁ ମୁଖ ଓ ଅଙ୍ଗ ପରିଶୁଧି କରାଯାଏ। ଲାଲ ଚାଉଳ, ସୁଗନ୍ଧି ମାଳା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ବଳି ଦିଆଯାଏ, ପାଞ୍ଚଟି ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରାଯାଏ।

ରାଜୀନିସ୍ଵଦଲୈର୍ଧୂପୋ ଯକ୍ଷିଣୀ ଚ ଚତୁର୍ଦଶେ । ଚେଷ୍ଟା ଶୂଲଂ ଜ୍ଵରୋ ଦାହୋ ମାଂସଭକ୍ଷାଦିକୈର୍ବଲିଃ ।। ୨୯୯.

ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଦିନରେ 'ରାଜିନୀ' ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଧୂପ ଦିଆଯାଏ; 'ୟକ୍ଷିଣୀ' ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ। ଶୂଳ, ଜ୍ୱର, ଦାହ ଓ ମାଂସ ଭକ୍ଷଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ବଳି ଦ୍ୱାରା କରାଯାଏ।

ସ୍ନାନାଦି ପୂର୍ଵଵଚ୍ଛାନ୍ତ୍ଯୈ ମୁଣ୍ଡିକାର୍ତ୍ତିସ୍ତ୍ରିପଞ୍ଚକେ । ତଚ୍ଚେଷ୍ଟାସୃକ୍‌ଶ୍ରଵଃ ଶଶ୍ଵତ୍କୁର୍ଯ୍ଯାନ୍ମାତୃଚିକିତ୍ସନମ୍ ।। ୨୯୯.

ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି କରାଯାଏ, ସେହିପରି କରିବା ଉଚିତ। ମୁଣ୍ଡ କାଟିବା ରିତୁଆଲ ତିନି କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚଟି ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଏ। ରକ୍ତ ଓ ତ୍ରାସ ଦେଉଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ସଦା ମାତୃ ଦେବୀଙ୍କ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ କରିବା ଉଚିତ।

ଵାନରୀ ଷୋଡଶୀ ଭୂମୌ ପତେନ୍ନିଦ୍ରା ସଦା ଜ୍ଵରଃ । ପାଯସାଦ୍ଯୈସ୍ତ୍ରିରାତ୍ରଞ୍ଚ ବଲିଃ ସ୍ନାନାଦି ପୂର୍ଵଵତ୍ ।। ୨୯୯.

ଷୋଡଶ ଦିନରେ 'ବାନରୀ' ଦେବୀ ଭୂମିରେ ପଡିଯାନ୍ତି; ନିଦ୍ରା ଓ ଜ୍ୱର ସଦା ରହିଥାଏ। ପାୟସ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ତିନି ରାତି ବଳି ଦିଆଯାଏ, ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି କରାଯାଏ।

ଗନ୍ଧଵତୀ ସପ୍ତଦଶେ ଗାତ୍ରୋଦ୍ଵେଗଃ ପ୍ରରୋଦନମ୍ । କୁଲ୍ମାଷାଦ୍ଯୈର୍ବଲିଃ ସ୍ନାନଧୂପଲେପାଦି ପୂର୍ଵଵତ୍ ।। ୨୯୯.

ସପ୍ତଦଶ ଦିନରେ 'ଗନ୍ଧବତୀ' ଦେବୀ ଦେହରେ ଅସ୍ଥିରତା ଓ କାନ୍ଦିବା ଦେଇଥାନ୍ତି। କୁଲମାଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ବଳି ଦିଆଯାଏ, ସ୍ନାନ, ଧୂପ ଓ ଲେପ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି କରାଯାଏ।

ଓଂ ନମୋ ଭଗଵତି ଚାମୁଣ୍ଡେ ମୁଞ୍ଚ ମୁଞ୍ଚ ବଲିଂ ବାଲିକାଂ ଵା । ବଲିଂ ଗୃହ୍ଣ ଗୃହ୍ଣ ଜଯ ଜଯ ଵସ ଵସ । ସର୍ଵତ୍ର ବଲିଦାନେଽଯଂ ରକ୍ଷାକୃତ୍ ପଠ୍ଯତେ ମନୁଃ ।। ୨୯୯.

ଓଁ, ଭଗବତୀ ଚାମୁଣ୍ଡାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ବଳିକା କିମ୍ବା ବଳକୁ ଛାଡଉ, ବଳିକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ଜୟ କର, ବସ, ବସ। ସମସ୍ତ ବଳି ଦାନରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରାଯାଏ ରକ୍ଷା ପାଇଁ।

ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଃ ଶିଵଃ ସ୍କନ୍ଦୋ ଗୌରୀଲକ୍ଷଅମୀର୍ଗଣଆଦଯଃ । ରକ୍ଷନ୍ତୁ ଚ ଜ୍ଵରାଭ୍ଯାନ୍ତଂ ମୁଞ୍ଚନ୍ତୁ ଚ କୁମାରକମ୍ ।। ୨୯୯.

ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ, ସ୍କନ୍ଦ, ଗୌରୀ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଗଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଜ୍ୱରରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ଏବଂ କୁମାରକୁ ଛାଡିଦିଅନ୍ତି।

ଧନ୍ଵନ୍ତରିରୁଵାଚ ଶଯ୍ଯା ତୁ ଦଣ୍ଡିସାଜେଶପାଵକଶ୍ଚତୁରାନନଃ । ସର୍ଵ୍ଵାର୍ଥସାଧକମିଦଂ ଵୀଜଂ ପିଣ୍ଡାର୍ଥମୁଚ୍ଯତେ ।। ୩୦୧.

ଧନ୍ୱନ୍ତରି କହିଲେ: ଶଯ୍ୟା, ଦଣ୍ଡ, ଆସନ, ଅଗ୍ନି ଓ ଚତୁର୍ମୁଖ, ଏହି ବୀଜ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ ଏବଂ ପିଣ୍ଡ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।

ସ୍ଵଯଂ ଦୀର୍ଘସ୍ଵରାକଗ୍ଯଞ୍ଚ ଵୀଜେଷ୍ଵଙ୍ଗାନି ସର୍ଵଶଃ । ଖାତଂ ସାଧୁ ଵିଷଞ୍ଚୈଵ ସନିନ୍ଦୁଂ ସକଲଂ ତଥା ।। ୩୦୧.

ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୀଜକୁ ଦୀର୍ଘ ସ୍ୱର ଓ 'କ' ଅକ୍ଷର ସହ କହିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଏଥିରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ। ଗଡ଼, ଭଲ, ବିଷ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସବୁ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।

ଗଣସ୍ଯ ପଞ୍ଚ ଵୀଜାନି ପୃଥଗ୍ଦୃଷ୍ଟଫଲଂ ମହତ୍ । ଗଣଂ ଜଯାଯ ନମଃ ଏକଦଂଷ୍ଟ୍ରାଯ ଅଚଲକର୍ଣିନେ ଗଜଵକ୍ତାଯ ମହୋଦରହସ୍ତାଯ ୩୦୧.

ଗଣ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚଟି ବୀଜ ଅଛି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୀଜ ଭଲ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। 'ଗଣକୁ ନମସ୍କାର, ଏକଦନ୍ତ, ଅଚଳ କାନ, ଗଜମୁଖ, ବଡ଼ ଉଦର ଓ ହସ୍ତ'।

ଗଣାଧିପତଯେ ଗଣେଶ୍ଵରାଯ ଗଣନାଯକାଯ ଗଣକ୍ରୀଡାଯ । ଦିଗ୍ଦଲେ ପୂଜଯେନ୍ନମୂର୍ତ୍ତୀଃ ପୁରାଵଚ୍ଚାଙ୍ଗପଞ୍ଚକମ୍ ।। ୩୦୧.

ଗଣ ଦେବତା, ଗଣେଶ୍ବର, ଗଣନାୟକ, ଗଣକ୍ରୀଡାକୁ ନମସ୍କାର। ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି, ପାଞ୍ଚଟି ଅଙ୍ଗ ସହ ଦିଗ ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ମଧ୍ଯାମାତର୍ଜ୍ଜନୀମଧ୍ଯାଗତାଙ୍ଗୁଷ୍ଠୌ ସମୁଷ୍ଟିକୌ । ଚୁର୍ଭୁଜୋ ମୋଦକାଢ୍ଯୋ ଦଣ୍ଡପାଶାଙ୍କୁଶାନ୍ଵିତଃ ।। ୩୦୧.

ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟମ ଓ ତର୍ଜନୀ ଅଙ୍ଗୁଳି, ଅଙ୍ଗୁଠି ଯୋଡି ରହିଥାଏ। ଚାରି ହାତ, ମୋଦକ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଦଣ୍ଡ, ପାଶ ଓ ଅଙ୍କୁଶ ସହ।

ଦନ୍ତଭକ୍ଷଧରଂ ରକ୍ତଂ ସାବ୍ଜଂ ପାଶାଙ୍କୁଶୈର୍ଵୃତମ୍ । ପୂଜଯେତ୍ତଂ ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଞ୍ଚ ଵିଶେଷେନାଥ ନିତ୍ଯଶଃ ।। ୩୦୧.

ଭଙ୍ଗ ଦନ୍ତ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ପଦ୍ମ ସହିତ, ପାଶ ଓ ଅଙ୍କୁଶ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ। ଚତୁର୍ଥୀ ଦିନରେ ବିଶେଷ କରି ଏବଂ ସଦା ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଶ୍ଵେତାର୍କମୂଲେନ କୃତଂ ସର୍ଵ୍ଵାପ୍ତିଃ ସ୍ଯାତ୍ତିଲୈର୍ଘୃତୈଃ । ତଣ୍ଡୁଲୈର୍ଦଧିମଧ୍ଵାଜ୍ଯୈଃ ସୌଭାଗ୍ଯଂ ଵଶ୍ଯତା ଭଵେତ୍ ।। ୩୦୧.

ଶ୍ୱେତ ଅର୍କ ମୂଳ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି କଲେ, ତିଳ ଓ ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ମିଳିଥାଏ। ଚାଉଳ, ଦହି, ମଧୁ ଓ ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରୀ ଓ ବଶୀକରଣ ମିଳିଥାଏ।

ଘୋଷାସୃକ୍ପ୍ରାଣଧାତ୍ଵର୍ଦୀ ଦଣ୍ଡୀ ମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡଭୈରଵଃ । ଧର୍ମ୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷାଣାଂ କର୍ତ୍ତା ଵିମ୍ବପୁଟାଵୃତଃ ।। ୩୦୧.

ଧ୍ୱନି, ରକ୍ତ, ପ୍ରାଣ ଓ ଧାତୁଗୁଡ଼ିକୁ ଦଣ୍ଡଧାରୀ ମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡ ଭୈରବ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ତିନି ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷର କର୍ତ୍ତା, ବିମ୍ବ ପୁଟରେ ଆବୃତ।

ହ୍ରସ୍ଵାଃ ସ୍ଯୁର୍ମୂର୍ତ୍ତଯଃ ପଞ୍ଚ ଦୀର୍ଘା ଅଙ୍ଗାନି ତସ୍ଯ ଚ । ସିନ୍ଦୂରାରୁଣମୀଶାନେ ଵାମାର୍ଦ୍ଧଦଯିତଂ ରଵିଂ ।। ୩୦୧.

ପାଞ୍ଚଟି ଛୋଟ ଆକୃତି ଅଛି, ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗ ଦୀର୍ଘ। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ସିନ୍ଦୂର ରଙ୍ଗର, ବାମ ଦିଗରେ ପ୍ରିୟ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ।

ଆଗ୍ନେଯାଦିଷୁ କୋଣେଷୁ କୁଜମନ୍ଦାହିକେତଵଃ । ସ୍ନାତ୍ଵା ଵିଧିଵଦାଦିତ୍ଯମାରାଧ୍ଯାର୍ଘ୍ଯପୁରଃସରଂ ।। ୩୦୧.

ଅଗ୍ନି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିଗରେ ମଙ୍ଗଳ, ବୁଧ, ଶନି ଓ ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କର; ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସ୍ନାନ କରି, ପ୍ରଥମେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କର।

କୃତାନ୍ତମୈଶେ ନିର୍ମ୍ମାଲ୍ଯଂ ତେଜଶ୍ଚଣ୍ଡାଯ ଦୀପିତଂ । ରୋଚନା କୁଙ୍କୁମଂ ଵାରି ରକ୍ତାଗନ୍ଧାକ୍ଷତାଙ୍କୁରାଃ ।। ୩୦୧.

ଯମଙ୍କୁ ଭସ୍ମିକୃତ ମାଳା ଓ ତୀବ୍ର ଆଲୋକ ଦିଅ; ହଳଦୀ, କୁଙ୍କୁମ, ପାଣି, ଲାଲ ଗନ୍ଧ ଲଗା ଚାଉଳ ଓ ଅଂକୁର ଦିଅ।