ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

କ୍ଷୀରଂ ପୂର୍ଵ୍ଵେ ଦଦେନ୍ମଧ୍ଯେଽହନି ଧୂପଶ୍ଚ ସର୍ପିଷା । ପଞ୍ଚଭଙ୍ଗେନ ତତ୍ ସ୍ନାନଂ ଚତୁର୍ଥେ ପିଙ୍ଗଲାର୍ତ୍ତିହୃତ୍ ।। ୨୯୯.

ପ୍ରଥମେ ଦୁଧ ଦେବା, ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଘୀ ଦେଇ ଧୂପ କରିବା; ପାଞ୍ଚ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଓ ଚତୁର୍ଥରେ ପିଙ୍ଗଳାର ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ଉଚିତ।

ତନୁଃ ଶୀତା ପୂତିଗନ୍ଧଃ ଶୋଷଃ ସ ମ୍ରିଯତେ ଧ୍ରୁଵମ୍ । ପଞ୍ଚମୀ ଲଲନା ଗାତ୍ରସାଦଃ ସ୍ଯାନ୍ମୁଖଶୋଷଣଂ ।। ୨୯୯.

ଦେହ ଶୀତଳ ହୋଇଯାଏ, ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ତିଆରି ହୁଏ, ଶୁଖିଯାଏ ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ; ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ ଜିଭ ଓ ଦେହ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଏ, ମୁହଁ ଶୁଖିଯାଏ।

ଅପାନଃ ପୀତଵର୍ଣଶ୍ଚ ମତ୍ସ୍ଯାଦ୍ଯୈର୍ଦ୍ଦକ୍ଷଇଣେ ବଲିଃ । ଷଣଅମାସେ ପଙ୍କଜା ଚେଷ୍ଟା ରୋଦନଂ ଵିକୃତଃ ସ୍ଵରଃ ।। ୨୯୯.

ତଳ ଶ୍ୱାସ ହଳଦିଆ ହୋଇଯାଏ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମାଛ ଓ ଏହା ପରି ଜିନିଷର ନିବେଦନ ହୁଏ; ଷଷ୍ଠ ମାସରେ ଦେହ ପଦ୍ମ ପରି ଚଳିଥାଏ, କାନ୍ଦିବା ହୁଏ ଏବଂ ଶବ୍ଦ ବିକୃତ ହୋଇଯାଏ।

ମତ୍ସ୍ଯମାଂସସୁରାଭକ୍ତପୁଷ୍ପଗନ୍ଧାଦିଭିର୍ବଲିଃ । ସପ୍ତମେ ତୁ ନିରାହାରା ପୂତିଗନ୍ଧାଦିଦନ୍ତରୁକ୍ ।। ୨୯୯.

ମାଛ, ମାଂସ, ମଦ, ଭୋଜନ ଓ ଫୁଲର ଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ନିବେଦନ ହୁଏ; ସପ୍ତମ ଦିନରେ ଉପବାସ, ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଓ ଦାନ୍ତ ଓ ମୁହଁରେ ବେଦନା ହୁଏ।

ପିଷ୍ଟମାଂସସୁରାମାଂସୈର୍ବଲିଃ ସ୍ଯାଦ୍ଯମୁନାଷ୍ଟମେ । ଵିସ୍ଫୋଟଶୋଷଣାଦ୍ଯଂ ସ୍ଯାତ୍ ତଚ୍ଚିକିତ୍ସାନ୍ନ କାରଯେତ୍ ।। ୨୯୯.

ଅଷ୍ଟମ ଦିନରେ ପିସା ମାଂସ, ମଦ ଓ ମାଂସର ନିବେଦନ ହୁଏ; ଫୋଡା, ଶୁଖିବା ଓ ଏହା ପରି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ଚିକିତ୍ସା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ନଵମେ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଯାର୍ତ୍ତୋ ଜ୍ଵରୀ ଚ୍ଛର୍ଦ୍ଦତି ପାଲକମ୍ । ରୋଦନଂ ମାଂସକୁଲ୍ମାଷମଦ୍ଯାଦ୍ଯୈର୍ଵୈଶ୍ଵକେ ବଲିଃ ।। ୨୯୯.

ନବମ ଦିନରେ ପୀଡିତ ବ୍ୟକ୍ତି କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ପରି ଆଚରଣ କରେ, ଜ୍ୱର ହୁଏ ଏବଂ ପିତ୍ତ ବାନ୍ତି କରେ; କାନ୍ଦିବା ହୁଏ ଏବଂ ମାଂସ, ଦାଲ, ମଦ ଓ ଏହା ପରି ଜିନିଷର ନିବେଦନ ବୈଶ୍ୱଦେବକୁ ହୁଏ।

ଦଶମେ ତାପସୀ ଚେଷ୍ଟା ନିରାହାରୋକ୍ଷଇମୀଲନମ୍ । ଘଣ୍ଟା ପତାକା ପିଷ୍ଟୋକ୍ତା ସୁରାମାଂସବଲିଃ ସମେ ।। ୨୯୯.

ଦଶମ ଦିନରେ ତପସ୍ୱୀ ପରି ଆଚରଣ, ଉପବାସ ଏବଂ ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲା ରହିଥାଏ; ଘଣ୍ଟା ଓ ପତାକା ଦିଆଯାଏ, ପିସା ଚାଉଳ, ମଦ ଓ ମାଂସର ନିବେଦନ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ହୁଏ।

ରାକ୍ଷସ୍ଯେକାଦଶୀ ପୀଡ଼ା ନେତ୍ରାଦ୍ଯଂ ନ ଚିକିତ୍ସନମ୍ । ଚଞ୍ଚଲା ଦ୍ଵାଦଶେ ଶ୍ଵାସଃ ତ୍ରାସାଦିକଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍ ।। ୨୯୯.

ଏକାଦଶ ଦିନରେ ରାକ୍ଷସୀ ଚକ୍ଷୁ ଦିଆଯାଏ, ବେଦନା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ଚିକିତ୍ସା ନାହିଁ; ଦ୍ୱାଦଶ ଦିନରେ ଶ୍ୱାସ ଅସ୍ଥିର ହୁଏ, ଭୟ ଓ ଅସ୍ଥିର ଚଳନ ଦେଖାଯାଏ।

ବଲିଃ ପୂର୍ଵଽଥ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ କୁଲ୍ମାଷାଦ୍ଯୈସ୍ତିଲାଦିଭିଃ । ଯାତନା ତୁ ଦ୍ଵିତୀଯେଽବ୍ଦେ ଯାତନଂ ରୋଦନାଦିକମ୍ ।। ୨୯୯.

ପ୍ରଭାତ ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଦାଲ, ତିଳ ଓ ଏହା ପରି ଜିନିଷର ନିବେଦନ ହୁଏ; ଦ୍ୱିତୀୟ ବର୍ଷରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା, କାନ୍ଦିବା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୁଃଖ ହୁଏ।

ତିଲମାଂସମଦ୍ଯମାଂସୈର୍ବଲିଃ ସ୍ନାନାଦି ପୂର୍ଵଵତ୍ । ତୃତୀଯେ ରୋଦନୀ କମ୍ପୋ ରୋଦନଂ ରକ୍ତମୂତ୍ରକଂ ।। ୨୯୯.

ତିଳ, ମାଂସ, ମଦ ଓ ମାଂସର ନିବେଦନ, ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି; ତୃତୀୟ ବର୍ଷରେ କାନ୍ଦିବା, କମ୍ପନ ଓ ରକ୍ତ ମୁତ୍ର ହୁଏ।

ଗୁଡ଼ୌଦନଂ ତିଲାପୂପଃ ପ୍ରତିମା ତିଲପିଷ୍ଟଜା । ତିଲସ୍ନାନଂ ପଞ୍ଚପତ୍ରୈର୍ଧୂପୋ ରାଜଫଲତ୍ଵଚା ।। ୨୯୯.

ଗାଢ଼ ଭାତ, ତିଳ ପିଠା ଓ ତିଳ ପିଠାର ପ୍ରତିମା ବ୍ୟବହାର ହୁଏ; ତିଳ ସ୍ନାନ, ପାଞ୍ଚ ପତ୍ରର ଧୂପ ଓ ରାଜଫଳ ଗଛର ଚାମ୍ପା ଦ୍ୱାରା ଧୂପନ ହୁଏ।

ଚତୁର୍ଥେ ଚଟକାଶୋଫୋ ଜ୍ଵରଃ ସର୍ଵ୍ଵାଙ୍ଗସାଦନମ୍ । ମତ୍ସ୍ଯମାଂସତିଲାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ବଲିଃ ସ୍ନାନଞ୍ଚ ଧୂପନମ୍ ।। ୨୯୯.

ଚତୁର୍ଥ ବର୍ଷରେ ଗାଲ ଫୁଲିଯାଏ, ଜ୍ୱର ହୁଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଏ; ମାଛ, ମାଂସ, ତିଳ ଓ ଏହା ପରି ଜିନିଷର ନିବେଦନ, ସ୍ନାନ ଓ ଧୂପନ ହୁଏ।

ଚଞ୍ଚଲା ପଞ୍ଚମେଽବ୍ଦେ ତୁ ଜ୍ଵରସ୍ତ୍ରାସୋଽଙ୍ଗସାଦନମ୍ । ମାଂସୌଦନାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ଵଲିର୍ମେଷଶ୍ରୃଙ୍ଗେଣ ଧୂପନମ୍ ।। ୨୯୯.

ପଞ୍ଚମ ବର୍ଷରେ ଅସ୍ଥିରତା, ଜ୍ୱର, ଭୟ ଓ ଅଙ୍ଗ ଦୁର୍ବଳତା ହୁଏ; ମାଂସ ଭାତ ଓ ଏହା ପରି ଜିନିଷର ନିବେଦନ, ମେଷ ଶୃଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଧୂପନ ହୁଏ।

ପଲାଶୋଦୁମ୍ବରାଶ୍ଵତ୍ଥଵଟବିଲ୍ଵଦଲାମ୍ବୁଧୃକ୍ । ଷଷ୍ଠେଽବ୍ଦେ ଧାଵନୀଶୋଷୋ ଵୈରସ୍ଯଂ୩ ଗାତ୍ରସାଦନମ୍ ।। ୨୯୯.

ପଲାଶ, ଉଡୁମ୍ବର, ଅଶ୍ୱତ୍ଥ, ବଟ ଓ ବିଲ୍ବ ଗଛର ପତ୍ର ଜଳ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର ହୁଏ; ଷଷ୍ଠ ବର୍ଷରେ ଦୌଡ଼ିବା, ଶୁଖିବା, ରୁଚି ନଥିବା ଏବଂ ଦେହ ଦୁର୍ବଳତା ହୁଏ।

ସପ୍ତାହୋଭିର୍ବଲିଃ ପୂର୍ଵୈର୍ଧୂପସ୍ନାନଞ୍ଚ ଭଙ୍ଗକୈଃ । ସ୍ପ୍ତମେ ଯମୁନାଚ୍ଛର୍ଦିରଵଚୋହାସରୋଦନମ୍ ।। ୨୯୯.

ସାତ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ନିବେଦନ, ଧୂପନ ଓ ଭାଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ ହୁଏ; ସପ୍ତମ ବର୍ଷରେ ଯମୁନା ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ତି, ଅସ୍ପଷ୍ଟ କଥା, ହସିବା ଓ କାନ୍ଦିବା ହୁଏ।

ମାଂସପାଯସମଦ୍ଯାଦ୍ଯୈର୍ବଲିଃ ସ୍ନାନଞ୍ଚ ଧୂପନମ୍ । ଅଷ୍ଟମେ ଵା ଜାତଵେଦା ନିରାହାରଂ ପ୍ରରୋଦନମ୍ ।। ୨୯୯.

ମାଂସ, ପାୟସ, ମଦ ଓ ଏହା ପରି ଜିନିଷର ନିବେଦନ, ସ୍ନାନ ଓ ଧୂପନ ହୁଏ; ଅଷ୍ଟମ ବର୍ଷରେ ପୀଡିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଖାଦ୍ୟ ନ ଖାଇ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦିଥାଏ।

କୃଶରାପୂପଦଧ୍ଯାଦ୍ଯୈର୍ବଲିଃ ସ୍ନାନଞ୍ଚ ଧୂପନମ୍ । କାଲାବ୍ଦେ ନଵମେ ଵାହ୍ଵୋରାସ୍ଫୋଟୋ ଗର୍ଜନଂ ଭଯମ୍ ।। ୨୯୯.

କୃଶର, ପିଠା, ଦହି ଓ ଏହା ପରି ଜିନିଷର ନିବେଦନ, ସ୍ନାନ ଓ ଧୂପନ ହୁଏ; ନବମ ବର୍ଷରେ ବାହୁରେ ଫୋଡା, ଗର୍ଜନ ଓ ଭୟ ହୁଏ।

ବଲିଃ ସ୍ଯାତ୍ କୃଶରାପୂପଶକ୍ତୁକୁଲ୍ମାସପାଯସୈଃ । ଦଶମେଽବ୍ଦେ କଲହଂସୀ ଦାହୋଽଙ୍ଗକୃଶତା ଜ୍ଵରଃ ।। ୨୯୯.

କୃଶର, ପିଠା, ଚେନା, ଦାଲ ଓ ପାୟସ ଦ୍ୱାରା ନିବେଦନ ହୁଏ; ଦଶମ ବର୍ଷରେ କଳହଂସୀ ପରି ଆଚରଣ, ଦେହର ଜଳିବା, ଅଙ୍ଗ ଶୁଖିବା ଓ ଜ୍ୱର ହୁଏ।

ପୌଲିକାପୂପଦଧ୍ଯନ୍ନୈଃ ପଞ୍ଚରାତ୍ରଂ ବଲିଂ ହରେତ୍ । ନିମ୍ବଧୂପକୁଷ୍ଠଲେପ ଏକାଦଶମକେ ଗ୍ରହୀ ।। ୨୯୯.

ପଞ୍ଚ ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୌଳିକା ପିଠା, ଦହି ଓ ଭାତ ଦ୍ୱାରା ନିବେଦନ ହୁଏ; ଏକାଦଶ ବର୍ଷରେ ନିମ ଧୂପ ଓ କୁଷ୍ଠ ଲେପ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ।

ଦେଵଦୂତୀ ନିଷ୍ଠୁରଵାକ୍ ବଲିର୍ଲେପାଦି ପୂର୍ଵଵତ୍ । ବଲିକା ଦ୍ଵାଦଶେ ସ୍ଵାସୋ ବଲୀର୍ଲେପାଦି ପୂର୍ଵଵତ୍ ।। ୨୯୯.

ଦେବଦୂତୀ, ଯାହା କଠୋର ଭାଷା କଥା କରେ, ତାଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ବଳି ଦେଉଥିଲେ ଏବଂ ଲେପ କରୁଥିଲେ, ସେହିପରି ପୂଜା କରାଯାଏ। ଦ୍ବାଦଶ ଦିନରେ 'ସ୍ୱାସୋ' ନାମକ ଦେବୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ବଳି ଦେଉଥିଲେ ଏବଂ ଲେପ କରୁଥିଲେ, ସେହିପରି ପୂଜା କରାଯାଏ।

ତ୍ରଯୋଦଶେ ଵାଯଵୀ ଚ ମୁଖଵାହ୍ଯାଙ୍ଗସାଦନମ୍ । ରକ୍ତାନ୍ନଗନ୍ଧମାଲ୍ଯାଦ୍ଯୈର୍ବଲିଃ ପଞ୍ଚଦଲୈଃ ସ୍ନପେତ୍ ।। ୨୯୯.

ତ୍ରୟୋଦଶ ଦିନରେ 'ବାୟବୀ' ଦେବୀଙ୍କୁ ମୁଖ ଓ ଅଙ୍ଗ ପରିଶୁଧି କରାଯାଏ। ଲାଲ ଚାଉଳ, ସୁଗନ୍ଧି ମାଳା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ବଳି ଦିଆଯାଏ, ପାଞ୍ଚଟି ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରାଯାଏ।

ରାଜୀନିସ୍ଵଦଲୈର୍ଧୂପୋ ଯକ୍ଷିଣୀ ଚ ଚତୁର୍ଦଶେ । ଚେଷ୍ଟା ଶୂଲଂ ଜ୍ଵରୋ ଦାହୋ ମାଂସଭକ୍ଷାଦିକୈର୍ବଲିଃ ।। ୨୯୯.

ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଦିନରେ 'ରାଜିନୀ' ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଧୂପ ଦିଆଯାଏ; 'ୟକ୍ଷିଣୀ' ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ। ଶୂଳ, ଜ୍ୱର, ଦାହ ଓ ମାଂସ ଭକ୍ଷଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ବଳି ଦ୍ୱାରା କରାଯାଏ।

ସ୍ନାନାଦି ପୂର୍ଵଵଚ୍ଛାନ୍ତ୍ଯୈ ମୁଣ୍ଡିକାର୍ତ୍ତିସ୍ତ୍ରିପଞ୍ଚକେ । ତଚ୍ଚେଷ୍ଟାସୃକ୍‌ଶ୍ରଵଃ ଶଶ୍ଵତ୍କୁର୍ଯ୍ଯାନ୍ମାତୃଚିକିତ୍ସନମ୍ ।। ୨୯୯.

ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି କରାଯାଏ, ସେହିପରି କରିବା ଉଚିତ। ମୁଣ୍ଡ କାଟିବା ରିତୁଆଲ ତିନି କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚଟି ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଏ। ରକ୍ତ ଓ ତ୍ରାସ ଦେଉଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ସଦା ମାତୃ ଦେବୀଙ୍କ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ କରିବା ଉଚିତ।

ଵାନରୀ ଷୋଡଶୀ ଭୂମୌ ପତେନ୍ନିଦ୍ରା ସଦା ଜ୍ଵରଃ । ପାଯସାଦ୍ଯୈସ୍ତ୍ରିରାତ୍ରଞ୍ଚ ବଲିଃ ସ୍ନାନାଦି ପୂର୍ଵଵତ୍ ।। ୨୯୯.

ଷୋଡଶ ଦିନରେ 'ବାନରୀ' ଦେବୀ ଭୂମିରେ ପଡିଯାନ୍ତି; ନିଦ୍ରା ଓ ଜ୍ୱର ସଦା ରହିଥାଏ। ପାୟସ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ତିନି ରାତି ବଳି ଦିଆଯାଏ, ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି କରାଯାଏ।

ଗନ୍ଧଵତୀ ସପ୍ତଦଶେ ଗାତ୍ରୋଦ୍ଵେଗଃ ପ୍ରରୋଦନମ୍ । କୁଲ୍ମାଷାଦ୍ଯୈର୍ବଲିଃ ସ୍ନାନଧୂପଲେପାଦି ପୂର୍ଵଵତ୍ ।। ୨୯୯.

ସପ୍ତଦଶ ଦିନରେ 'ଗନ୍ଧବତୀ' ଦେବୀ ଦେହରେ ଅସ୍ଥିରତା ଓ କାନ୍ଦିବା ଦେଇଥାନ୍ତି। କୁଲମାଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ବଳି ଦିଆଯାଏ, ସ୍ନାନ, ଧୂପ ଓ ଲେପ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି କରାଯାଏ।

ଓଂ ନମୋ ଭଗଵତି ଚାମୁଣ୍ଡେ ମୁଞ୍ଚ ମୁଞ୍ଚ ବଲିଂ ବାଲିକାଂ ଵା । ବଲିଂ ଗୃହ୍ଣ ଗୃହ୍ଣ ଜଯ ଜଯ ଵସ ଵସ । ସର୍ଵତ୍ର ବଲିଦାନେଽଯଂ ରକ୍ଷାକୃତ୍ ପଠ୍ଯତେ ମନୁଃ ।। ୨୯୯.

ଓଁ, ଭଗବତୀ ଚାମୁଣ୍ଡାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ବଳିକା କିମ୍ବା ବଳକୁ ଛାଡଉ, ବଳିକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ଜୟ କର, ବସ, ବସ। ସମସ୍ତ ବଳି ଦାନରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରାଯାଏ ରକ୍ଷା ପାଇଁ।

ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଃ ଶିଵଃ ସ୍କନ୍ଦୋ ଗୌରୀଲକ୍ଷଅମୀର୍ଗଣଆଦଯଃ । ରକ୍ଷନ୍ତୁ ଚ ଜ୍ଵରାଭ୍ଯାନ୍ତଂ ମୁଞ୍ଚନ୍ତୁ ଚ କୁମାରକମ୍ ।। ୨୯୯.

ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ, ସ୍କନ୍ଦ, ଗୌରୀ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଗଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଜ୍ୱରରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ଏବଂ କୁମାରକୁ ଛାଡିଦିଅନ୍ତି।

ଧନ୍ଵନ୍ତରିରୁଵାଚ ଶଯ୍ଯା ତୁ ଦଣ୍ଡିସାଜେଶପାଵକଶ୍ଚତୁରାନନଃ । ସର୍ଵ୍ଵାର୍ଥସାଧକମିଦଂ ଵୀଜଂ ପିଣ୍ଡାର୍ଥମୁଚ୍ଯତେ ।। ୩୦୧.

ଧନ୍ୱନ୍ତରି କହିଲେ: ଶଯ୍ୟା, ଦଣ୍ଡ, ଆସନ, ଅଗ୍ନି ଓ ଚତୁର୍ମୁଖ, ଏହି ବୀଜ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ ଏବଂ ପିଣ୍ଡ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।