ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ପ୍ରସ୍ଥାନେ ମଙ୍ଗଲଂ ଵାକ୍ଯଂ ଗର୍ଜ୍ଜିତଂ ମେଘହସ୍ତିନୋଃ । ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ଫଲେ ଵୃକ୍ଷେ ଵାମସ୍ଯ ଚ ରୁତଂ ଜିତଂ ।। ୨୯୪.

ପ୍ରସ୍ଥାନ ସମୟରେ ମଘ ଓ ହାତୀର ଗର୍ଜନ ଶୁଭ, ଡାହାଣକୁ ପରିକ୍ରମା, ଗଛରେ ଫଳ, ବାମ ପାଖର ଧ୍ୱନି ବିଜୟଶାଳୀ।

ଶୁଭା ଗୀତାଦିଶବ୍ଦାଃ ସ୍ଯୁରୀଦୃଶଂ ସ୍ଯାଦସିଦ୍ଧଯେ । ଅନର୍ଥଗୀରଥାକ୍ରନ୍ଦୋ ଦକ୍ଷିଣେ ଵିରୁତଂ କ୍ଷୁତମ୍ ।। ୨୯୪.

ଗୀତ ଓ ଏହାଭଳି ଶବ୍ଦ ଶୁଭ ହୁଏ, ଏମିତି ଶବ୍ଦ ସଫଳତା ପାଇଁ। ଅସ୍ପଷ୍ଟ କଥା, ଉଚ୍ଚ ଚିତ୍କାର, ଡାହାଣ ପାଖର ଧ୍ୱନି, ଛିଁକିବା ଅଶୁଭ।

ଵେଶ୍ଯା କ୍ଷୁତୋ ନୃପଃ କନ୍ଯା ଗୌର୍ଦ୍ଦନ୍ତୀ ମୁରଜଧ୍ଵଜୌ । କ୍ଷୀରାଜ୍ଯଦଧିଙ୍ଖାମ୍ବୁ ଛତ୍ରଂ ଭେରୀ ଫଲଂ ସୁରାଃ ।। ୨୯୪.

ବେଶ୍ୟା, ଛିଁକିବା, ରାଜା, କନ୍ୟା, ଦୁଇ ଦାନ୍ତ ଥିବା ଗାଈ, ମୃଦଙ୍ଗ ଓ ପତାକା, ଖୀର, ଘିଅ, ଦହି, ପାଣି, ଛତା, ଢୋଳ, ଫଳ, ଓ ଦେବତାମାନେ।

ତଣ୍ଡୁଲା ହେମ ରୂପ୍ଯଞ୍ଚ ସିଦ୍ଧଯେଽଭିମୁଖା ଅମୀ । ସକାଷ୍ଠଃ ସାନଲଃ କାରୁର୍ମ୍ମଲିନାମ୍ବରଭାଵଭୃତ୍ ।। ୨୯୪.

ଚାଉଳ, ସୁନା ଓ ଚାଁଦି ସଫଳତା ପାଇଁ ଶୁଭ ମନାଯାଏ; କାଠ ଓ ଅଗ୍ନି ସହିତ କାମ କରୁଥିବା କାରିଗର, ମେଳା ଜମା ପିନ୍ଧିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ହୁଏ।

ଗଲସ୍ଥଟଙ୍କୋ ଗୋମାଯୁଗୃଧ୍ରୋଲୂକକପର୍ଦ୍ଦିକାଃ । ତୈଲଂ କପାଲକାର୍ପାସା ନିଷେଧେ ଭସ୍ମ ନଷ୍ଟଯେ ।। ୨୯୪.

ଗଳାରେ ଚିହ୍ନ, ଶିଆଳ, ହେନା, ଉଲୁ ଓ ଖପର ଧାରିଥିବା ଜଣେ ଜନାନୀ; ତେଲ, ଖପର ଓ କପାସ ବିଷୟରେ ନିଷେଧ ଅଛି, ଭସ୍ମ ବ୍ୟବହାର କଲେ କ୍ଷତି ହୁଏ।

ଵିଷରୋଗାଶ୍ଚ ସପ୍ତ ସ୍ଯୁର୍ଧାତୋର୍ଧାତ୍ଵନ୍ତରାପ୍ତିତଃ । ଵିଷଦଂଶୋ ଲଲାଟଂ ଯାତ୍ଯତୋ ନେତ୍ରଂ ତତୋ ମୁଖମ୍ । ଆସ୍ଯାଚ୍ଚ ଵଚନୀନାଡ୍ଯୌ ଧାତୂନ୍ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ହି କ୍ରମାତ୍ ।। ୨୯୪.

ସାତ ପ୍ରକାରର ବିଷ ରୋଗ ଅଛି, ଏହା ଏକ ଦ୍ରବ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ସହ ସଂଯୋଗରୁ ହୁଏ; ବିଷ ପ୍ରଥମେ କପାଳକୁ, ପରେ ଚକୁ, ତାପରେ ମୁଁହକୁ, ଏବଂ ମୁଁହରୁ ଦେହର ଭିତରେ ଧୀରେ ଧୀରେ କଥା ନାଳୀ ଓ ଦ୍ରବ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ପହଁଚିଯାଏ।

ଅଗ୍ନିରୁଵାଚ ମନ୍ତ୍ରଧ୍ଯାନୌଷଧୈର୍ଦଷ୍ଟତିକିତ୍ସାଂ ପ୍ରଵଦାମି ତେ । ଓଁ ନମୋ ଭଗଵତେ ନୀଲକଣ୍ଠାଯେତି । ଜପନାଦ୍ଵିଷହାନିଃ ସ୍ଯାଦୌଷଧଂ ଜୀଵରକ୍ଷଣଂ ।। ୨୯୫.

ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ମୁଁ ତୁମକୁ ମନ୍ତ୍ର, ଧ୍ୟାନ ଓ ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ବିଷ ଦଶାର ଚିକିତ୍ସା ବୁଝେଇବି। 'ଓଁ, ଭଗବତ ନୀଳକଣ୍ଠଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ବିଷ ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ଔଷଧ ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରେ।

ସାକଜ୍ଯଂ ସକୃଦ୍ରସଂ ପେଯଂ ଦ୍ଵିଵିଧଂ ଵିଷମୁଚ୍ଯତେ । ଜଙ୍ଗମଂ ସର୍ପମୂଷାଦି ଶ୍ରୃଙ୍‌ଗ୍ଯାଦି ସ୍ଥାଵରଂ ଵିଷଂ ।। ୨୯୫.

ବିଷକୁ ଦୁଇ ପ୍ରକାର କୁହାଯାଏ: ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ସହିତ ନିଆଯାଇଥିବା ବିଷ, ଓ ଅନ୍ୟଟି ନିଅ। ପଶୁ ଜନ୍ୟ ବିଷ ସର୍ପ, ବିଛା ଇତ୍ୟାଦି; ଉଦ୍ଭିଦ ଜନ୍ୟ ବିଷ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ପ୍ରାଣୀ ଓ ଏହା ସଦୃଶ।

ଶାନ୍ତସ୍ଵରାନ୍ଵିତୋ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋହିତଂ ତାରକଂ ଶିଵଃ । ଵିଯତେର୍ନାମମନ୍ତ୍ରୋଽଯଂ ତାର୍କ୍ଷଃ ଶବ୍ଦମଯଃ ସ୍ମୃତଃ ।। ୨୯୫.

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସ୍ୱର ଶାନ୍ତ ରହେ, ରକ୍ତର ସ୍ୱର ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଶିବଙ୍କର ସ୍ୱର ତାରା ସଦୃଶ; ଆକାଶର ମନ୍ତ୍ରକୁ ତାର୍କ୍ଷ କୁହାଯାଏ, ଏହା ଶବ୍ଦରୁ ଗଠିତ।

ପୀତଂ ଵଜ୍ରଚତୁଷ୍କୋଣଂ ପାର୍ଥିଵଂ ଶକ୍ରଦୈଵତଂ । ଵୃତ୍ତାର୍ଦ୍ଧମାପ୍ଯପଦ୍ମାର୍ଦ୍ଧଂ ଶୁକ୍ଲଂ ଵରୁଣଦୈଵତଂ ।। ୨୯୫.

ପୃଥିବୀ ତତ୍ତ୍ୱ ହଳଦିଆ, ଚାରିକୋଣା ବଜ୍ର ଆକୃତିର, ଇନ୍ଦ୍ର ଏହାର ଦେବତା; ଜଳ ତତ୍ତ୍ୱ ଧଳା, ଅର୍ଦ୍ଧ ଗୋଳ ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ କମଳ ଆକୃତି, ବରୁଣ ଏହାର ଦେବତା।

ତ୍ର୍ଯସ୍ତ୍ରଂ ସ୍ଵସ୍ତିକଯୁକ୍ତଞ୍ଚ ତୈଜସଂ ଵହ୍ନିଦୈଵତଂ । ଵୃତ୍ତଂ ଵିନ୍ଦୁଵୃତଂ ଵାଯୁଦୈଵତଂ କୃଷ୍ଣମାଲିନମ୍ ।। ୨୯୫.

ଅଗ୍ନି ତତ୍ତ୍ୱ ତ୍ରିକୋଣାକାର, ସ୍ୱସ୍ତିକ ଚିହ୍ନ ସହିତ, ଅଗ୍ନି ଏହାର ଦେବତା; ବାୟୁ ତତ୍ତ୍ୱ ଗୋଳାକାର, ବିନ୍ଦୁ ଦ୍ୱାରା ଘେରା, କଳା ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ବାୟୁ ଏହାର ଦେବତା।

ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠାଦ୍ଯଙ୍ଗୁଲୀମଧ୍ଯେ ପର୍ଯ୍ଯସ୍ତେଷୁ ସ୍ଵଵେଶ୍ମସୁ । ସୁଵର୍ଣନାଗଵାହେନ ଵେଷ୍ଟିତେଷୁ ନ୍ଯସେତ୍ କ୍ରମାତ୍ ।। ୨୯୫.

ଅଙ୍ଗୁଠିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ମଧ୍ୟମ ଅଙ୍ଗୁଳିର ଗଠିଠାରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗୁଳିର ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ, ସୁନା ନାଗ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିବା, ଏହାକୁ କ୍ରମରେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଵିଯତେଶ୍ଚତୁରୋ ଵର୍ଣାନ୍ ସୁମଣ୍ଡଲସମତ୍ଵିଷଃ । ଅରୂପେ ରଵତନ୍ମାତ୍ରେ ଆକାଶେଶିଵଦେଵତେ ।। ୨୯୫.

ଆକାଶର ଚାରିଟି ଅକ୍ଷର, ସମାନ ମଣ୍ଡଳ ସଦୃଶ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ନିରାକାର ରବିତତ୍ତ୍ୱରେ, ଶିବ ଆକାଶର ଦେବତା।

କନିଷ୍ଠାମଦ୍ଯପର୍ଵସ୍ଥେ ନ୍ଯସେତ୍ତସ୍ଯାଦ୍ଯମକ୍ଷରମ୍ । ନାଗାନାମାଦିଵର୍ଣାଂଶ୍ଚ ସ୍ଵମଣ୍ଡଲଗତାନ୍ନ୍ଯସେତ୍ ।। ୨୯୫.

କାନିଠି ଅଙ୍ଗୁଳିର ମଧ୍ୟମ ଗଠିଠାରେ ଏହାର ପ୍ରଥମ ଅକ୍ଷର ରଖିବା ଉଚିତ; ଏବଂ ନାଗମାନେ ନିଜ ମଣ୍ଡଳରେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ଆରମ୍ଭ ଅକ୍ଷର ରଖିବା ଉଚିତ।

ଭୂତାଦିଵର୍ଣାନ୍ ଵିନ୍ଯସେଦଙ୍ଗୁଷ୍ଠାଦ୍ଯନ୍ତପର୍ଵସୁ । ତନ୍ମାତ୍ରାଦିଗୁଣାଭ୍ଯର୍ଣାନଙ୍ଗୁଲୀଷୁ ନ୍ଯସେଦ୍‌ବୁଧଃ ।। ୨୯୫.

ଅଙ୍ଗୁଠିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଅନ୍ୟ ଅଙ୍ଗୁଳିର ଗଠିଠାରେ ଭୂତ ତତ୍ତ୍ୱର ଅକ୍ଷର ରଖିବା ଉଚିତ; ପ୍ରଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ତନ୍ମାତ୍ରା ଆଦି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ଅଙ୍ଗୁଳିରେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ସ୍ପର୍ଶନାଦେଵ ତାର୍କ୍ଷେଣ ହସ୍ତେ ହନ୍ଯାଦ୍ଵିଷଦ୍ଵଯଂ । ମଣ୍ଡଲାଦିଷୁ ତାନ୍ ଵର୍ଣାନ୍ ଵିଯତେଃ କଵଯୋ ଜିତାନ୍ ।। ୨୯୫.

ହାତରେ ତାର୍କ୍ଷର ସ୍ପର୍ଶ ମାତ୍ରରେ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ବିଷ ନଶ୍ଟ ହୁଏ; ଆକାଶର ମଣ୍ଡଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁଶୀଳିତ କବିମାନେ ରଖନ୍ତି।

ଶ୍ରେଷ୍ଠଦ୍ଵଯ୍ହ୍ଗୁଲିଭିର୍ଦ୍ଦେହନାଭିସ୍ଥାନେଷୁ ପର୍ଵସୁ । ଆଜାନୁତଃ ସୁଵର୍ଣାଭମାନାଭେସ୍ତୁହିନପ୍ରଭମ୍ ।। ୨୯୫.

ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୁଇ ଅଙ୍ଗୁଳି ଦ୍ୱାରା, ଦେହର ନାଭି ସ୍ଥାନର ଗଠିଠାରେ, ଅଙ୍ଗୁଠି ଆରମ୍ଭରୁ ସୁନା ରଙ୍ଗରେ, ନାଭି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବରଫ ସଦୃଶ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।

କୁଙ୍କୁମାରୁଣମାକଣ୍ଠାଦାକେଶାନ୍ତାତ୍ ସିତେତରଂ । ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଵ୍ଯାପିନଂ ତାର୍କ୍ଷଞ୍ଚନ୍ଦ୍ରାଖ୍ଯଂ ନାଗଭୂଷଣମ୍ ।। ୨୯୫.

ଗଳାଠାରୁ କେଶ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁଙ୍କୁମ ରଙ୍ଗ ଏବଂ ପରେ ଧଳା, ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ବ୍ୟାପି, ଚନ୍ଦ୍ର ନାମକ ତାର୍କ୍ଷ, ନାଗ ଭୂଷିତ।

ନୀଲୋଗ୍ରନାଶମାତ୍ମାନଂ ମହାପକ୍ଷଂ ସ୍ମରେଦ୍‌ବୁଧଃ । ଏଵନ୍ତାର୍କ୍ଷାତ୍ମନୋ ଵାକ୍ଯାନ୍ମନ୍ତ୍ରଃ ସ୍ଯାନ୍ମନ୍ତ୍ରିଣୋ ଵିଷେ ।। ୨୯୫.

ପ୍ରଜ୍ଞାନୀ ନିଜକୁ ନୀଳ, ଭୟଙ୍କର, ନାଶକ ଓ ବଡ଼ ପାଖ ଥିବା ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ; ଏଭଳି ତାର୍କ୍ଷଙ୍କର କଥା ଅନୁସାରେ ବିଷ ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୁଏ।

ମୁଷ୍ଟିସ୍ତାର୍କ୍ଷକରସ୍ଯାନ୍ତଃ ସ୍ଥିତାଙ୍ଗୁଷ୍ଠଵିଷାପହା । ତାର୍କ୍ଷଂ ହସ୍ତଂ ସମୁଦ୍ଯମ୍ଯ ତତ୍ପଞ୍ଚାଙ୍ଗୁଲିଚାଲନାତ୍ ।। ୨୯୫.

ତାର୍କ୍ଷଙ୍କର ହାତର ମୁଷ୍ଟି ଭିତରେ ଥିବା ଅଙ୍ଗୁଠି ବିଷ ଦୂର କରେ; ତାର୍କ୍ଷ ହାତକୁ ଉଠାଇ, ପାଞ୍ଚଟି ଅଙ୍ଗୁଳି ଚଳାଇଲେ ବିଷ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।

କୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଵିଷସ୍ଯ ସ୍ତମ୍ଭାଦୀଂସ୍ତଦୁକ୍ତମଦଵୀଷଯା । ଆକାଶାଦେଷ ଭୂଵୀଜଃ ପଞ୍ଚର୍ଣାଧିପତିର୍ମ୍ମନୁଃ ।। ୨୯୫.

ବିଷ ନିମିତ୍ତେ ଯେଉଁ ରକ୍ଷା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି, ସେଗୁଡିକୁ କୌଣସି ଦ୍ୱେଷ ଛାଡ଼ି କରିବା ଉଚିତ। ଆକାଶରୁ ପୃଥିବୀର ବୀଜ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏବଂ ପଞ୍ଚ ଧ୍ୱନିର ଅଧିପତି ହେଲେ ମନୁ।

ସଂସ୍ତମ୍ଭଯେତିଵିଷତୋ ଭାଷଯା ସ୍ତମ୍ଭଯେଦ୍ଵିଷମ୍ । ଵ୍ଯତ୍ଯସ୍ତଭୂଷଯା ଵୀଜୋ ମନ୍ତ୍ରୋଽଯଂ ସାଧୁସାଧିତଃ ।। ୨୯୫.

ବିଷକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଶୋଭା ଦେଇ ମଧ୍ୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ବୀଜମନ୍ତ୍ର ଭଲ ଭାବରେ ସାଧନା କଲେ ଫଳଦାୟକ ହୁଏ।

ସଂପ୍ଲଵଃ ପ୍ଲାଵଯ ଯମଃ ଶବ୍ଦାଦ୍ଯଃ ସଂହରେଦ୍ଵିଷଂ । ଦଣ୍ଡମୁତ୍ଥାପଯେଦେଷ ସୁଜପ୍ତାମ୍ଭୋଽଭିଷେକତଃ ।। ୨୯୫.

ପ୍ରବାହ ଭାସି ନେଉ, ଯମ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ବିଷକୁ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ; ଦଣ୍ଡ ଉଠାନ୍ତୁ—ଏହା ଭଲ ଭାବରେ ଜପ କଲେ, ଜଳ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରି ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ।

ସୁଜପ୍ତଶଙ୍ଖଭେର୍ଯ୍ଯାଦିନିସ୍ଵନଶ୍ରଵଣେନ ଵା । ସଂଦହତ୍ଯେଵ ସଂଯୁକ୍ତୋ ଭୂତେଜୋଵ୍ଯତ୍ଯଯାତ୍ ସ୍ଥିତଃ ।। ୨୯୫.

କିମ୍ବା, ଭଲ ଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରିତ ଶଂଖ, ଭେରୀ ଓ ଏହା ପରି ଧ୍ୱନି ଶୁଣିଲେ, ଏହା ଯଥାଯଥି ଯୋଗ ହେଲେ, ଭୂତତ୍ତ୍ୱର ବିପରୀତ ଅବସ୍ଥାରେ ବିଷକୁ ଦାହ କରି ଦେଉଛି।

. ଭୂଵାଯୁଵ୍ଯତ୍ଯଯାନ୍ମନ୍ତ୍ରୋ ଵିଷଂ ସଂକ୍ରାମଯତ୍ଯସୌ । ଅନ୍ତସ୍ଥୋ ନିଜଵେଶ୍ମସ୍ଥୋ ଵୀଜାଗ୍ନୀନ୍ଦୁଜଲାତ୍ମଭିଃ ।। ୨୯୫.

ପୃଥିବୀ ଓ ବାୟୁର ବିପରୀତ ଗତି ଦ୍ୱାରା, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ବିଷକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରେ; ଭିତରେ, ନିଜ ଘରେ, ବୀଜ, ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଜଳର ସାର ରୂପେ ଏହା କାର୍ଯ୍ୟ କରେ।

ଏତତ୍ କର୍ମ୍ମ ନଯେନ୍ମନ୍ତ୍ରୀ ଗରୁଡ଼ାକୃତିଵିଗ୍ରହଃ । ତାର୍କ୍ଷଵରୁଣଗେହସ୍ଥସ୍ତଜ୍ଜପାନ୍ନାଶଯେଦ୍ଵିଷମ୍ ।। ୨୯୫.

ମନ୍ତ୍ରପାଠକ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଆକୃତି ଓ ରୂପ ଧାରଣ କରି କରିବା ଉଚିତ। ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ ଓ ବରୁଣଙ୍କ ଗୃହରେ ବସି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ ବିଷ ନାଶ ହୁଏ।

ଜାନୁଦଣ୍ଡୀଦମୁଦିତଂ ସ୍ଵଧାଶ୍ରୀଵୀଜଲ୍ଛିତଂ । ସ୍ନାନପାନାତ୍ସର୍ଵ୍ଵଵିଷଂ ଜ୍ଵରାରୋଗାପମୃତ୍ଯୁଜିତ୍ ।। ୨୯୫.

ଘୁଁଟି ଓ ଦଣ୍ଡ ସହିତ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ, ସ୍ୱଧା, ଶ୍ରୀ ଓ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୁଏ; ସ୍ନାନ ଓ ପାନ କଲେ ସମସ୍ତ ବିଷ, ଜ୍ୱର, ରୋଗ ଓ ଅକାଳମୃତ୍ୟୁ ଦୂର ହୁଏ।

ପକ୍ଷି ପକ୍ଷି ମହାପକ୍ଷି ମହାପକ୍ଷି ଵିଧି ସ୍ଵାହା । ପକ୍ଷି ପକ୍ଷି ମହାପକ୍ଷି ମହାପକ୍ଷି କ୍ଷି କ୍ଷି ସ୍ଵାହା ।। ୨୯୫.

ପକ୍ଷୀ, ପକ୍ଷୀ, ମହାପକ୍ଷୀ, ମହାପକ୍ଷୀ, ବିଧି, ସ୍ୱାହା; ପକ୍ଷୀ, ପକ୍ଷୀ, ମହାପକ୍ଷୀ, ମହାପକ୍ଷୀ, କ୍ଷି, କ୍ଷି, ସ୍ୱାହା।