ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ପୂର୍ଵ୍ଵାଦୌ ଚୌଷଧୀଭିଶ୍ଚ ଦେଵାନାଂ ଭାଜନଂ ପୃଥକ୍ । ପୃଥକ୍ଶତାହୁତୀଶ୍ଚାଜ୍ଯୈର୍ଗଜାନର୍ଚ୍ଯ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ।। ୨୯୧.

ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଔଷଧି ସହିତ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅଲଗା ପାତ୍ର; ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ଅଲଗା ଶତଶତ ହୋମ; ହାତୀମାନେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ପୂଜିତ ହେବେ।

ନାଗଂ ଵହ୍ନିଂ ଦେଵତାଦୀନ୍ ବାହ୍ଯୈର୍ଜଗ୍ମୁଃ ସ୍ଵକଂ ଗୃହମ୍ । ଦ୍ଵିଜେଭ୍ଯୋ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ ହସ୍ତିଵୈଦ୍ଯାଦିକାଂସ୍ତଥା ।। ୨୯୧.

ନାଗ, ଅଗ୍ନି ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ବାହାର ଠାରୁ ନିଜ ଗୃହକୁ ଯାଆନ୍ତି; ବ୍ରାହ୍ମଣ, ହାତୀ ଚିକିତ୍ସକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ।

କରିଣୀନ୍ତୁ ସମାରୁହ୍ଯ ଵଦେତ୍ କର୍ଣନ୍ତୁ କାଲଵିତ୍ । ନାଗାରାଜେଽମୃତେ ଶାନ୍ତିଂ କୃତ୍ଵାଽମୁଷ୍ମିନ୍ ଜପନ୍ମନୁମ୍ ।। ୨୯୧.୧୫ ଶ୍ରୀଗଜସ୍ତ୍ଵଂ କୃତୋ ରାଜ୍ଞା ଭଵାନସ୍ଯ ଗଜାଗ୍ରଣୀଃ । ପ୍ରଭୁର୍ମାଲ୍ଯାଗ୍ରଭକ୍ତୈସ୍ତ୍ଵାଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯତି ପାର୍ଥିଵଃ ।। ୨୯୧.

କୌଣସି ଜଣେ ସମୟ ଜ୍ଞାନୀ, ମହିଳା ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ତାଙ୍କ କାନରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର କହିବା ଉଚିତ: 'ନାଗରାଜଙ୍କ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି: ହେ ଶ୍ରୀମତୀ ହାତୀ, ରାଜା ତୁମକୁ ମୁଖ୍ୟ କରିଛନ୍ତି; ରାଜା ତୁମକୁ ମାଳା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୋଗ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ କରିବେ।'

ଲୋକସ୍ତଦାଜ୍ଞଯା ପୂଜାଂ କରିଷ୍ଯତି ତଦା ତଵ । ପାଲନୀଯସ୍ତ୍ଵଯା ରାଜା ଯୁଦ୍ଧେଽଧ୍ଵନି ତଥା ଗୃହେ ।। ୨୯୧.

ତୁମ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ଲୋକମାନେ ପୂଜା କରିବେ; ତୁମେ ରାଜାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ, ରାସ୍ତାରେ ଏବଂ ଘରେ ମଧ୍ୟ ସୁରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଦାୟିତ୍ୱବାନ୍ ହେବା।

ତିର୍ଯ୍ଯଗ୍ଭାଵଂ ସମୁତ୍‌ସୃଜ୍ଯ ଦିଵ୍ଯଂ ଭାଵମନୁସ୍ମର । ଦେଵାସୁରେ ପୁରା ଯୁଦ୍ଧେ ଶ୍ରୀଗଜସ୍ତ୍ରିଦଶୈଃ କୃତଃ ।। ୨୯୧.

ପଶୁସ୍ୱଭାବକୁ ଛାଡ଼ି ତୁମ ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱଭାବକୁ ସ୍ମରଣ କର; ପୁରୁଣା ସମୟରେ ଦେବତା ଓ ଦାନବଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୁଭ ହାତୀକୁ ଦେବତାମାନେ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ।

ଐରାଵଣସୁତଃ ଶ୍ରୀମାନରିଷ୍ଟୋ ନାମ ଵାରଣଃ । ଶ୍ରୀଗଜାନାନ୍ତୁ ତତ୍ ତେଜଃ ସର୍ଵ୍ଵମେଵୋପତିଷ୍ଠତେ ।। ୨୯୧.

ଏଇରାବତଙ୍କ ପୁଅ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଅରିଷ୍ଟ ନାମକ ହାତୀ; ଶୁଭ ହାତୀମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଏବେ ତୁମ ଭିତରେ ବସିଛି।

ତତ୍ତେଜସ୍ତଵ ନାଗେନ୍ଦ୍ର ଦିଵ୍ଯଭାଵସମନ୍ଵିତଂ । ଉପତିଷ୍ଠତୁ ଭଦ୍ରନ୍ତେ ରକ୍ଷ ରାଜାନମାହଵେ ।। ୨୯୧.

ହାତୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ତୁମ ଭଲ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ ରହୁ; ଯୁଦ୍ଧରେ ରାଜାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କର।

ଇତ୍ଯେଵମଭିଷିକ୍ତୈନମାରୋହେତ ଶୁଭେ ନୃପଃ । ତସ୍ଯାନୁଗମନଂ କୁର୍ଯୁଃ ସଶସ୍ତ୍ରନଵସଦ୍‌ଗଜାଃ ।। ୨୯୧.

ଏଭଳି ଅଭିଷେକ କରି ରାଜା ଶୁଭ ହାତୀରେ ଆରୋହଣ କରିବେ; ତାଙ୍କ ପଛରେ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ସେନା ଓ ନୂତନ ଶୃଙ୍ଗାରିତ ହାତୀମାନେ ଚଲିବେ।

ଶାଲାସ୍ଵସୌ ସ୍ଥଣ୍ଡିଲେଽବ୍ଜେ ଦିକପାଲାଦୀନ୍ ଯଜେଦ୍ଵହିଃ । କେଶରେଷୁ ବଲଂ ନାଗଂ ଭୁଵଞ୍ଚୈଵ ସରସ୍ଵତୀଂ ।। ୨୯୧.

ଶାଳାରେ, ବେଦିରେ, ଏବଂ ପଦ୍ମରେ ବାହାରେ ଦିଗପାଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; କେଶରରେ, ସେନାରେ, ହାତୀରେ, ଭୂମିରେ ଏବଂ ସରସ୍ୱତୀକୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜିବା ଉଚିତ।

ମଧ୍ଯେଷୁ ଡିଣ୍ଡିମଂ ପ୍ରାର୍ଚ୍ଯ ଗନ୍ଧମାଲ୍ଯାନୁଲେପନୈଃ । ହୁତ୍ଵା ଦେଯସ୍ତୁ କଲଶୋ ରସପୂର୍ଣୋ ଦ୍ଵିଜାଯ ଚ ।। ୨୯୧.

ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଢୋଲକୁ ଗନ୍ଧ, ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ହୋମ କରିବା ପରେ ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଟ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ଗଜାଧ୍ଯକ୍ଷଂ ହସ୍ତିପଂ ଚ ଗଣିତଜ୍ଞଞ୍ଚ ପୂଜଯେତ୍ । ଗଜାଧ୍ଯକ୍ଷାଯ ତନ୍ଦଦ୍ଯାତ୍ ଡିଣ୍ଡିମଂ ସୋପି ଵାଦଯେତ୍ ।। ୨୯୧.

ହାତୀ ଅଧିକାରୀ, ହାତୀପାଳକ ଓ ଗଣନାଜ୍ଞକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଢୋଲକୁ ହାତୀ ଅଧିକାରୀଙ୍କୁ ଦେଇବା ଓ ସେ ଏହା ବଜାଇବେ।

ଶୁଭଗମ୍ଭୀରଶବ୍ଦୈଃ ସ୍ଯାଜ୍ଜଘନସ୍ଥୋଽଭିଵାଦଯେତ୍ ।। ୨୯୧.

ଶୁଭ ଓ ଗଭୀର ଧ୍ୱନିରେ, ପଛରୁ ଶିରୋନମନ କରିବା ଉଚିତ।

ଧନ୍ଵନ୍ତରିରୁଵାଚ ଗୋଵିପ୍ରପାଲନଂ କାର୍ଯ୍ଯଂ ରାଜ୍ଞା ଗୋଶାନ୍ତିମାଵଦେ । ଗାଵଃ ପଵିତ୍ରା ମାଙ୍ଗଲ୍ଯା ଗୋଷୁ ଲୋକାଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତାଃ ।। ୨୯୨.

ଧନ୍ୱନ୍ତରୀ କହିଲେ: ରାଜାଙ୍କୁ ଗାଁ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବା ଓ ଗୋଶାଳାରେ ଶାନ୍ତି ରଖିବା ଦାୟିତ୍ୱ ଅଛି; ଗାଁ ପବିତ୍ର ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ଗାଁରେ ବସିଛନ୍ତି।

ଶକୃନ୍‌ମୂତ୍ରଂ ପରଂ ତାସାମଲକ୍ଷମୀନାଶନଂ ପରଂ । ଗଵାଂ କଣ୍ଡୂଯନଂ ଵାରି ଶ୍ରୃହ୍ଗସ୍ଯାଘୌଘମର୍ଦ୍ଦନମ୍ ।। ୨୯୨.

ଗାଁର ଗୋବିଷ୍ଟା ଓ ମୁତ୍ର ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଅଶୁଭ ନାଶ କରେ; ଗାଁ ଦେହ ଚୁଲୁଆଉଥିବା ବେଳେ ତାହାର ପାଣି ପାପ ନାଶ କରେ।

ରୋଚନା ଵିଷରକ୍ଷୋଘ୍ନୀ ଗ୍ରାସଦଃ ସ୍ଵର୍ଗଗୋ ଗଵାଂ । ଯଦ୍‌ଗୃହେ ଦୁଃଖିତା ଗାଵଃ ସ ଯାତି ନରକନ୍ନରଃ ।। ୨୯୨.

ରୋଚନା ବିଷ ଓ ରାକ୍ଷସ ନାଶ କରେ, ଭୋଜନ ଦେଇଥାଏ, ଗାଁ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯାଏ; ଯେଉଁ ଘରରେ ଗାଁ ଦୁଃଖିତ ଥାଏ, ସେ ଲୋକ ନରକକୁ ଯାଏ।

ପରଗୋଗ୍ରାସଦଃ ସ୍ଵର୍ଗୀ ଗୋହିତୋ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଭାକ୍ । ଗୋଦାନାତ୍‌କୀର୍ତ୍ତନାଦ୍ରକ୍ଷାଂ କୃତ୍ଵା ଚୋଦ୍ଧରତେ କୁଲମ୍ ।। ୨୯୨.

ଅନ୍ୟର ଗାଁକୁ ଖାଇବାକୁ ଦେଇଥିବା ଲୋକ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଏ; ଗାଁର ଭଲ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ଲୋକ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ପାଏ; ଗାଁ ଦାନ, ଗାଁର ଗୁଣଗାନ ଓ ସୁରକ୍ଷା କରି ନିଜ କୁଳକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।

ଗଵାଂ ଶ୍ଵାସାତ୍ ପଵିତ୍ରା ଭୂସ୍ପର୍ଶନାତ୍କିଲ୍ଵିଷକ୍ଷଯଃ । ଗୋମୃତ୍ରଂ ଗୋମଯଂ କ୍ଷୀରଂ ଦଧି ସର୍ପିଃ କୁଶୋଦକମ୍ ।। ୨୯୨.

ଗାଁର ଶ୍ୱାସରେ ପବିତ୍ରତା ମିଳେ; ଭୂମି ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ପାପ ନାଶ ହୁଏ; ଗାଁର ମୁତ୍ର, ବିଷ୍ଟା, ଦୁଧ, ଦହି, ଘିଅ ଓ କୁଶାପାଣି—

ଏକରାତ୍ରୋପଵାସଶ୍ଚ ଶ୍ଵପାକମପି ଶୋଧଯେତ୍ । ସର୍ଵ୍ଵାଶୁଭଵିନାଶାଯ ପୁରାଚରିତମୀଶ୍ଵରୈଃ ।। ୨୯୨.

ଏକ ରାତି ଉପବାସ କଲେ ମଧ୍ୟ କୁକୁର ମାଂସ ଭୋଜୀକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରେ; ସମସ୍ତ ଅଶୁଭ ନାଶ ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ପୂର୍ବେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।

ପ୍ରତ୍ଯେକଞ୍ଚ ତ୍ର୍ଯହାଭ୍ଯସ୍ତଂ ମହାସାନ୍ତପନଂ ସ୍ମୃତଂ । ସର୍ଵକାମପ୍ରଦଞ୍ଚୈତତ୍ ସର୍ଵ୍ଵାଶୁଭଵୀମର୍ଦ୍ଦନମ୍ ।। ୨୯୨.

ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକ ତିନି ଦିନ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା କଲେ ଏହାକୁ ମହାପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ ଓ ସମସ୍ତ ଅଶୁଭ ନାଶ କରେ।

କୃଚ୍ଛ୍ରାତିକୃଚ୍ଛ୍ରଂ ପଯସା ଦିଵସାନେକଵିଂଶତିଂ । ନିର୍ମ୍ମଲାଃ ସର୍ଵ୍ଵକାମାପ୍ତ୍ଯା ସ୍ଯୁର୍ଗଗାଃ ସ୍ଯୁର୍ନ୍ନରୋତ୍ତମାଃ ।। ୨୯୨.

ଏକୋଇଶି ଦିନ ଦୁଧ ଦେଇ ଅତିକଠିନ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପାଏ, ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକ ଦେବତା ସମାନ ହୁଏ।

ତ୍ର୍ଯହମୁଷ୍ଣଂ ପିଵେନ୍ମୂତ୍ରଂ ତ୍ର୍ଯହମୁଷ୍ଣଂ ଘୃତଂ ପିଵେତ୍ । ତ୍ର୍ଯହମୁଷ୍ଣଂ ପଯଃ ପୀତ୍ଵାଃ ଵାଯୁଭକ୍ଷଃ ପରଂ ତ୍ର୍ଯହମ୍ ।। ୨୯୨.

ତିନି ଦିନ ଉଷ୍ଣ ମୁତ୍ର ପିଇବା, ତିନି ଦିନ ଉଷ୍ଣ ଘିଅ ପିଇବା; ତିନି ଦିନ ଉଷ୍ଣ ଦୁଧ ପିଇ ଶେଷରେ ତିନି ଦିନ କେବଳ ବାୟୁ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।

ତପ୍ତକୃଚ୍ଛ୍ରଵ୍ରତଂ ସର୍ଵ୍ଵପାପଘ୍ନଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଦଂ । ଶୀତୈସ୍ତୁ ଶୀତକୃଚ୍ଛ୍ରଂ ସ୍ଯାଦ୍‌ବ୍ରହ୍ମୋକ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଦଂ ।। ୨୯୨.

ତାପ କୃଚ୍ଛ୍ର ବ୍ରତ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୟ କରେ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ଦେଇଥାଏ; ଶୀତ କୃଚ୍ଛ୍ର ବ୍ରତ, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି, ସେଠି ମଧ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ପ୍ରଦାନ କରେ।

ଗୋମୂତ୍ରେଣାଚରେତ୍ସ୍ନାନଂ ଵୃତ୍ତିଂ କୁର୍ଯ୍ଯାଚ୍ଚ ଗୋରସୈଃ । ଗୋଭିର୍ଵ୍ରଜେଚ୍ଚ ଭୁକ୍ତାସୁ ଭୁଞ୍ଜୀତାଥ ଚ ଗୋଵ୍ରତୀ ।। ୨୯୨.

ଗୋମୂତ୍ରରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ଏବଂ ଗୋ-ଉତ୍ପାଦରେ ଜୀବନ ଚାଲାଇବା ଉଚିତ୍। ଗାଈ ସହିତ ଚଳିବା, ଗାଈ ଖାଇଥିବା ପରେ ଖାଇବା, ଏଭଳି ଗୋବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ମାସେନୈକେନ ନିଷ୍ପାପୋ ଗୋଲୋକୀ ସ୍ଵର୍ଗଗୋ ଭଵେତ୍ । ଵିଦ୍ଯାଞ୍ଚ ଗୋମତୀଂ ଜପ୍ତ୍ଵା ଗୋଲୋକଂ ପରମଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ।। ୨୯୨.

ଏକ ମାସ ମଧ୍ୟରେ, ମଣିଷ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଗୋଲୋକ ଓ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ଗୋମତୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୋଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବ।

ଗୌତୈର୍ନ୍ନୃତ୍ଯେରପ୍ସରୋଭିଵିଂମାନେ ତତ୍ର ମୋଦତେ । ଗାଵଃ ସୁରଭଯୋ ନିତ୍ଯଂ ଗାଵୋ ଗୁଗ୍ଗୁଲଗନ୍ଧିକାଃ ।। ୨୯୨.

ସେଠାରେ ମଣିଷ ଦେବୀ ଅପ୍ସରାମାନେ ସହିତ ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନୃତ୍ୟ କରି ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଆନନ୍ଦ କରେ; ଗାଈମାନେ ସଦା ସୁଗନ୍ଧିତ, ଗୁଗୁଳ ଗନ୍ଧ ସର୍ବଦା ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥାଏ।

ଗାଵଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଭୂତାନାଂ ଗାଵଃ ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯଯନଂ ପରଂ । ଅନ୍ନମେଵ ପରଂ ଗାଵୋ ଦେଵାନାଂ ହଵିରୁତ୍ତମମ୍ ।। ୨୯୨.

ଗାଈମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଆଧାର, ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳର ସ୍ରୋତ; ଗାଈମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଖାଦ୍ୟ, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ହବି।

ପାଵନଂ ସର୍ଵ୍ଵଭୂତାନାଂ କ୍ଷରନ୍ତି ଚ ଵଦନ୍ତି ଚ । ହଵିଷା ମନ୍ତ୍ରପୂତେନ ତର୍ପଯନ୍ତ୍ଵମରାନ୍ଦିଵି ।। ୨୯୨.

ଗାଈମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହିପରି ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହବି ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗର ଅମରମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁନ୍ତୁ।

ଋଷୀଣାମଗ୍ନିହୋତ୍ରେଷୁ ଗାଵୋ ହୋମେଷୁ ଯୋଜିତାଃ । ସର୍ଵ୍ଵେଷାମେଵ ଭୂତାନାଂ ଗାଵଃ ଶରଣମୁତ୍ତମଂ ।। ୨୯୨.

ଋଷିମାନଙ୍କର ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଯଜ୍ଞରେ ଗାଈମାନେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଅନ୍ତି; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ଗାଈମାନେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆଶ୍ରୟ।

ଗାଵଃ ପଚିତ୍ରଂ ପରମଂ ଗାଵୋ ମାଙ୍ଗଲ୍ଯମୁତ୍ତମଂ । ଗାଵଃ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଯ ସୋପାନଂ ଗାଵୋ ଧନ୍ଯାଃ ସନାତନାଃ ।। ୨୯୨.

ଗାଈମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର, ଗାଈମାନେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳର ସ୍ରୋତ; ଗାଈମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ପାଇଁ ପାଇଁଡ଼ି, ଗାଈମାନେ ଚିରକାଳ ଧନ୍ୟ।