ସମଙ୍ଗାଧାତକୀପୁଷ୍ପଲୋଧ୍ରନୀଲୋତ୍ପଲାନି ଚ । ଏତତ୍ କ୍ଷୀରେଣ ଦାତଵ୍ଯଂ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ପ୍ରଦରନାଶନଂ ।। ୨୮୫.
ସମଙ୍ଗା, ଧାତକୀ ଫୁଲ, ଲୋଧ୍ର, ନୀଳୋତ୍ପଳ—ଏହି ଦ୍ରବ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଦୁଧ ସହିତ ମହିଳାଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଗର୍ଭାଶୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ରୋଗ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ଵୀଜଙ୍କୌରଣ୍ଟକଞ୍ଚାପି ମଧୁକଂ ଶ୍ଵେତଚନ୍ଦନଂ । ପଦ୍ମୋତ୍ପଲସ୍ଯ ମୂଲାନି ମଧୁକଂ ଶର୍କରାତିଲାନ୍ ।। ୨୮୫.
ବିଜା, କୌରଣ୍ଟକ, ମଧୁକ, ଧଳା ଚନ୍ଦନ, ପଦ୍ମ ଓ ନୀଳୋତ୍ପଳର ମୂଳ, ମଧୁକ, ଚିନି ଓ ତିଳ—ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ନେବା।
ଦ୍ରଵମାଣେଷୁ ଗର୍ଭେଷୁ ଗର୍ଭସ୍ଥାପନମୁତ୍ତମଂ । ଦେଵଦାରୁ ନଭଃ କୁଷ୍ଠଂ ନଲଦଂ ଵିଶ୍ଵଭେଷଜଂ ।। ୨୮୫.
ଗର୍ଭ ହେଉଥିବା ସମୟରେ ଏହି ଦ୍ରବ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଲେ ଗର୍ଭ ଭଲ ଭାବେ ରହିଥାଏ। ଦେବଦାରୁ, ନଭ, କୁଷ୍ଠ, ନଳଦା ଓ ବିଶ୍ୱଭେଷଜ—ଏହି ଦ୍ରବ୍ୟ ଉତ୍ତମ।
ଲେପଃ କାଞ୍ଜିକସମ୍ପିଷ୍ଟସ୍ତୈଲଯୁକ୍ତଃ ଶିରୋର୍ତ୍ତିନୁତ୍ । ଵସ୍ତ୍ରପୂତଂ କ୍ଷିପେତ୍ କୋଷ୍ଣଂ ସିନ୍ଧୂତ୍ଥଂ କର୍ଣଶୂଲନୁତ୍ ।। ୨୮୫.
କାଞ୍ଜିକ ଓ ତେଲ ମିଶାଇ ପିଷି ଲେପ ତିଆରି କରି ମୁଣ୍ଡରେ ଲଗାଇଲେ ମୁଣ୍ଡବେଦନା ହ୍ରାସ ପାଏ। ଏହି ଲେପକୁ କପଡ଼ିରେ ଛାଣି ହଳକା ଗରମ କରି କାନରେ ଦେଲେ, ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା କାନବେଦନା ଶମିତ ହୁଏ।
ଲଶୁନାର୍ଦ୍ରକଶିଗ୍ରୂଣାଂ କଦଲ୍ଯା ଵା ରସଃ ପୃଥକ୍ । ବଲାଶତାଵରୀରାସ୍ନାମୃତାଃ ମୈରୀଯକୈଃ ପିଵେତ୍ ।। ୨୮୫.
ପିଆଜ, ଅଦା, ସଜନା ବା କଦଳୀର ରସ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବେ ନେଇ, ବଳା, ଶତାବରୀ, ରାସ୍ନା, ଅମୃତା ଓ ମେରିୟକର ଚୁରୁଣା ସହିତ ପିଇବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିଫଲାସହିତଂ ସର୍ପିସ୍ତିମିରଘ୍ନମନୁତ୍ତମଂ । ତ୍ରିଫଲାଵ୍ଯୋଷସିନ୍ଧୂତ୍ଥୈର୍ଘୃତଂ ସିଦ୍ଧଂ ପିଵେନ୍ନରଃ ।। ୨୮୫.
ତ୍ରିଫଳା ମିଶା ଘିଅ ଦୃଷ୍ଟି ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରିବାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ତ୍ରିଫଳା, ବ୍ୟୋଷ ଓ ସିନ୍ଧୁ ଲବଣ ସହିତ ଘିଅ ରନ୍ଧି ପିଇଲେ ଉତ୍ତମ ଫଳ ମିଳେ।
ଚାକ୍ଷୁଷ୍ଯମ୍ଭେଦନଂ ହୃଦ୍ଯଂ ଦୀପନଂ କଫରୋଗନୁତ୍ । ନୀଲୋତ୍ପଲସ୍ଯ କିଞ୍ଜଲ୍କଂ ଗୋଶକୃଦ୍ରସସଂଯୁତଂ ।। ୨୮୫.
ନୀଳୋତ୍ପଳର ରେଣୁ ଗୋମୟର ରସ ସହିତ ମିଶାଇଲେ ଚକ୍ଷୁର ପାଇଁ ଉପକାରୀ, ଦୃଷ୍ଟି ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ, ମନକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ, ଜଠରାଗ୍ନି ବଢ଼ାଏ ଓ କଫ ରୋଗ ଦୂର କରେ।
ଗୁଟିକାଞ୍ଜନମେତତ୍ ସ୍ଯାତ୍ ଦିନରାତ୍ର୍ଯନ୍ଧଯୋର୍ହିତଂ । ଯଷ୍ଟିମଧୁଵଚାକୃଷ୍ଣାଵୀଜାନଂ ଗୁଟଜସ୍ଯ ଚ ।। ୨୮୫.
ଏହି ଗୁଟିକା ଆଞ୍ଜନ ଦିନ ଓ ରାତିରେ ଅନ୍ଧ ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଉପକୃତ କରେ। ଏଥିରେ ଯଷ୍ଟିମଧୁ, ବଚା, କୃଷ୍ଣା ବିଜ ଓ ଗୁଟଜ ମିଶାଯାଏ।
କଲ୍କେନାଲୋଡ୍ଯ ନିମ୍ବସ୍ଯ କଷାଯୋ ଵମନାଯସଃ । ସ୍ନିଗ୍ଧସ୍ଵିନ୍ନଯଵନ୍ତୋଯଂ ପ୍ରଦାତଵ୍ଯଂ ଵିରେଚନମ୍ ।। ୨୮୫.
ନିମ୍ବର କଳ୍କ ମିଶାଇ ତିଆରି କରା କଢ଼ା ବାମନ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ। ଯେଉଁମାନେ ତେଲିଆ ଓ ଘମେଇଁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଗରମ ପାଣି ପିଇଲେ ବିରେଚନ ହୁଏ।
ଅନ୍ଯ୍ଥା ଯୋଜିତଂ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ ମନ୍ଦାଗ୍ନିଂ ଗୌରଵାରୁଚିଂ। ପଥ୍ଯାସୈନ୍ଧଵକୃଷ୍ଣାନାଂ ଚୂର୍ଣମୁଷ୍ଣାମ୍ବୁନା ପିଵେତ୍ ।। ୨୮୫.
ଅନ୍ୟଥା, ଦୀନ ଅଗ୍ନି, ଭାର ଓ ରୁଚି ନଥିଲେ, ପଥ୍ୟା, ସେନ୍ଧା ଲବଣ ଓ କଳା ଲବଣର ଚୁରୁଣା ଗରମ ପାଣି ସହିତ ପିଇବା ଉଚିତ।
ଵିରେକଃ ସର୍ଵ୍ଵରୋଗଘନଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ନାରାଚସଂଜ୍ଞକଃ । ସିଦ୍ଧଯୋଗା ମୁନିଭ୍ଯୋ ଯେ ଆତ୍ରେଯେଣ ପ୍ରଦର୍ଶିତାଃ ।। ୨୮୫.
ନାରାଚ ନାମକ ବିରେଚନ ସମସ୍ତ ରୋଗ ନଶ୍ଟ କରେ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ଏହି ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧ ଯୋଗ ଆତ୍ରେୟ ମୁନିମାନେ ଦେଖାଇଥିଲେ।
ସର୍ଵରୋଗହରାଃ ସର୍ଵଯୋଗାଗ୍ର୍ଯାଃ ସୁଶ୍ରୁତେନ ହି ।। ୨୮୫.
ଏହି ସମସ୍ତ ଯୋଗ ସୁଶ୍ରୁତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ସମସ୍ତ ରୋଗ ଦୂର କରେ।
ଧନ୍ଵନ୍ତରିରୁଵାଚ କଲ୍ପାନ୍ମୃତ୍ଯୁଞ୍ଚଯାନ୍ଵକ୍ଷ୍ଯେ ହ୍ଯାଯୁର୍ଦ୍ଦାନ୍ରୋଗମର୍ଦ୍ଦନାନ୍ । ତ୍ରିଶତୀ ରୋଗହା ସେଵ୍ଯା ମଧ୍ଵାଜ୍ଯତ୍ରିଫଲାମୃତା ।। ୨୮୬.
ଧନ୍ୱନ୍ତରି କହିଲେ: ଏବେ ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରିବା, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦେବା ଓ ରୋଗ ନଶ୍ଟ କରିବାର ବିଧି କହିବି। ତିନିଶ ଯୋଗ ମଧୁ, ଘିଅ, ତ୍ରିଫଳା ଓ ଅମୃତା ସହିତ ଦେଲେ, ରୋଗ ଦୂର ହୁଏ।
ପଲଂ ପଲାର୍ଦ୍ଧଂ କର୍ଷଂ ଵା ତ୍ରିଫଲାଂ ସକଲାଂ ତଥା । ଵିଲ୍ଵତୈଲସ୍ଯ ନସ୍ଯଞ୍ଚ ମାସଂ ପଞ୍ଚଶତୀ କଵି ।। ୨୮୬.
ପୂର୍ଣ୍ଣ ପଳ, ଅର୍ଧ ପଳ କିମ୍ବା କର୍ଷ ମାପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତ୍ରିଫଳା ଓ ବେଳ ତେଲର ନସ୍ୟ ପଞ୍ଚ ମାସ ଧରି ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ରୀଗାପମୃତ୍ଯୁବଲିଜତ୍ ତିଲଂ ଭଲ୍ଲାତକଂ ତଥା । ପଞ୍ଚାଙ୍ଗଂ ଵାକୁଚୀଚୂର୍ଣଂ ଷଣ୍ମାସଂ ଶକଦିରୋଦକୈଃ ।। ୨୮୬.
ଅକାଳମୃତ୍ୟୁ ରୋକିବା ପାଇଁ ତିଳ, ଭଲ୍ଲାତକ ଓ ବାକୁଚୀର ପଞ୍ଚ ଅଂଶ ଚୁରୁଣା ଛଅ ମାସ ଧରି ଖଣ୍ଡ ଉପରେ ଦେବା ଉଚିତ।
କ୍କାଥୈଃ କୁଷ୍ଠଞ୍ଜଯେତ୍ ସେଵ୍ଯଂ ଚୂର୍ଣଂ ଲୀଲକୁରୁଣ୍ଟଜମ୍ । କ୍ଷୀରେଣ ମଧୁନା ଵାପି ଶତାଯୁଃ ଖଣ୍ଡଦୁଗ୍ଧଭୁକ୍ ।। ୨୮୬.
କଢ଼ା ସହିତ କୁଷ୍ଠ ରୋଗ ଜୟ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଲୀଲା ଓ କୁରୁଣ୍ଟଜ ଚୁରୁଣା ଦୁଧ କିମ୍ବା ମଧୁ ସହିତ ବା ଖଣ୍ଡ ଦୁଧ ଖାଉଥିବା ଲୋକ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବେ।
ମଧ୍ଵାଜ୍ଯଶୁଣ୍ଠୀଂ ସଂସେଵ୍ଯ ପଲଂ ପ୍ରାତଃ ସ ମୃତ୍ଯୁଜିତ୍ । ବଲୀପଲିତଜିଜ୍ଜୀଵେନ୍ମାଣ୍ଡୂକୀ ଚୂର୍ଣଦୁଗ୍ଧପାଃ ।। ୨୮୬.
ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ମଧୁ, ଘିଅ ଓ ଶୁଖିଲା ଶୁଣ୍ଠି ଏକ ପଳା ମାତ୍ରାରେ ଖାଇଲେ, ସେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରିଥାଏ। ମାଣ୍ଡୂକୀ ଗଛର ଚୂର୍ଣ୍ଣକୁ ଦୁଧ ସହିତ ପିଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କେଶରେ ପକା ନ ହୋଇ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଏ।
ଉଚ୍ଚଟାମଧୁନା କର୍ଷ ପଯଃପା ମୃତ୍ଯୁଜିନ୍ନରଃ । ମଧ୍ଵାଜ୍ଯୈଃ ପଯସା ଵାପି ନିର୍ଗୁଣ୍ଡୀ ରୋଗମୃତ୍ଯୁଜିତ୍ ।। ୨୮୬.
ଉଚ୍ଚଟା ଗଛର ଏକ କର୍ଷ ମାତ୍ରା ମଧୁ ଓ ଦୁଧ ସହିତ ପିଇଲେ, ସେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରିଥାଏ। ଏହିପରି ଭାବେ, ମଧୁ, ଘିଅ କିମ୍ବା ଦୁଧ ସହିତ ନିର୍ଗୁଣ୍ଡୀ ନେଲେ ରୋଗ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଦୂର ହୁଏ।
ପଲାଶତୈଲଂ କର୍ଷୈକଂ ଷଣ୍ମାସଂ ମଧୁନା ପିଵେତ୍ । ଦୁଗ୍ଧଭୋଜୀ ପଞ୍ଚଶତୀ ସହସ୍ରାଯୁର୍ଭ୍ଵେନ୍ନରଃ ।। ୨୮୬.
ପଳାଶ ଗଛର ତେଲ ଏକ କର୍ଷ ମାତ୍ରା ମଧୁ ସହିତ ଛଅ ମାସ ଧରି ପିଇଲେ, ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ଭାବେ ଦୁଧ ନେଲେ, ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ପାଞ୍ଚ ଶତ ବର୍ଷ ଜୀବନ ଓ ହଜାର ବର୍ଷ ଆୟୁ ପାଏ।
ଜ୍ଯୋତିଷ୍ମତୀପତ୍ରରସଂ ପଯସା ତ୍ରିଫଲାଂ ପିଵେତ୍ । ମଧୁନାଜ୍ଯନ୍ତତସ୍ତଦ୍ଵତ୍ ଶତାଵର୍ଯ୍ଯା ରଜଃ ପଲଂ ।। ୨୮୬.
ଜ୍ୟୋତିଷ୍ମତୀ ଗଛର ପତ୍ରର ରସ ଦୁଧ ସହିତ ଏବଂ ତ୍ରିଫଳା ସହିତ ପିଇବା ଉଚିତ। ପରେ, ଏହିପରି ଭାବେ ମଧୁ ଓ ଘିଅ ସହିତ ଏବଂ ଶତାବରୀ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ପଳା ମାତ୍ରା ନେବା ଉଚିତ।
କ୍ଷୌଦ୍ରାଜ୍ଯୈଃ ପଯସା ଵାପି ନିର୍ଗୁଣ୍ଡୀ ରୋଗମୃତ୍ଯୁଜିତ୍ । ରୁଦନ୍ତିକାକଜ୍ଯମଧୁଭୁକ୍ ଦୁଗ୍ଧଭୋଜୀ ଚ ମୃତ୍ଯୁଜିତ୍ ।। ୨୮୬.
ମଧୁ, ଘିଅ କିମ୍ବା ଦୁଧ ସହିତ ନିର୍ଗୁଣ୍ଡୀ ନେଲେ ରୋଗ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଦୂର ହୁଏ। ରୁଦନ୍ତିକା ଗଛର ଗୁନ୍ଦ ମଧୁ ସହିତ ଖାଇ ଏବଂ ଦୁଧ ଖାଦ୍ୟ ଭାବେ ନେଲେ, ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରିଥାଏ।
କର୍ଷଂ ଭୃଙ୍ଗରସେନାପି ରୋଗଜୀଚ୍ଚାମରୋ ଭଵେତ୍ । ରୁଦନ୍ତିକାଜ୍ଯମଧୁଭୁକ୍ ଦୁଗ୍ଧଭୋଜୀ ଚ ମୃତ୍ଯୁଜିତ୍ ।। ୨୮୬.
ଭୃଙ୍ଗରାଜ ଗଛର ରସ ଏକ କର୍ଷ ମାତ୍ରା ପିଇଲେ, ରୋଗ ଓ ପକା କେଶ ଦୂର ହୁଏ। ରୁଦନ୍ତିକା ଗୁନ୍ଦ ମଧୁ ସହିତ ଖାଇ ଏବଂ ଦୁଧ ଖାଦ୍ୟ ଭାବେ ନେଲେ, ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରିଥାଏ।
କର୍ଷଚୂର୍ଣଂ ହରୀତକ୍ଯା ଭାଵିତଂ ଭୃଙ୍ଗରାଡ୍ରସୈଃ । ଘୃତେନ ମଧୁନା ସେଵ୍ଯ ତ୍ରିଶତାଯୁଶ୍ଚ ରୋଗଜିତ୍ ।। ୨୮୬.
ଭୃଙ୍ଗରାଜ ରସରେ ଭିଜାଇଥିବା ହରୀତକୀ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ କର୍ଷ ମାତ୍ରା ଘିଅ ଓ ମଧୁ ସହିତ ନେଲେ, ତିନି ଶତ ବର୍ଷ ଆୟୁ ଓ ରୋଗ ରହିତ ହୁଏ।
ଵାରାହିକା ଭୃଙ୍ଗରସଂ ଲୋହଚୂର୍ଣଂ ଶତାଵରୀ । ସାଜ୍ଯଂ କର୍ଷଂ ପଞ୍ଚଶତୀ କାର୍ତ୍ତଚୂର୍ଣଂ ଶତାଵରୀ ।। ୨୮୬.
ବାରାହିକା, ଭୃଙ୍ଗରାଜ ରସ, ଲୋହ ଚୂର୍ଣ୍ଣ, ଶତାବରୀ ଓ ଘିଅ ଏକ କର୍ଷ ମିଶାଇ ନେଲେ; ଏଭଳି ତିଆରି ଶତାବରୀ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ନେଲେ ପାଞ୍ଚ ଶତ ବର୍ଷ ଆୟୁ ମିଳେ।
ଭାଵିତଂ ଭୃଙ୍ଗରାଜେନ ମଧ୍ଵାଜ୍ଯନ୍ତ୍ରିଶତୀ ଭଵେତ୍ । ତାମ୍ରଂ ମୃତଂ ମୃତତୁଲ୍ଯଂ ଗନ୍ଧକଞ୍ଚ କୁମାରିକା ।। ୨୮୬.
ଭୃଙ୍ଗରାଜ, ମଧୁ ଓ ଘିଅ ସହିତ ତିଆରି କରିଲେ, ଏହା ତିନି ଶତ ବର୍ଷ ଆୟୁ ଦେଇଥାଏ। ତାପରେ, ଶୁଧ୍ଧ ତାମ୍ବା, ଗନ୍ଧକ ଓ କୁମାରୀ ଗଛ ସହିତ ମିଶାଇବା ଉଚିତ।
ରସୈଵିମୃଜ୍ଯ ଦ୍ଵେ ଗୁଞ୍ଜେ ସାଜ୍ଯଂ ପଞ୍ଚଶତାବ୍ଦଵାନ୍ । ଅଶ୍ଵଗନ୍ଧା ପଲଂ ତୈଲଂ ସାଜ୍ଯଂଖଣ୍ଡଂ ଶତାବ୍ଦଵାନ୍ ।। ୨୮୬.
ପାରଦ ସହିତ ଘସିଥିବା ଦୁଇ ଗୁଞ୍ଜା ମାତ୍ରା ଘିଅ ସହିତ ନେଲେ, ପାଞ୍ଚ ଶତ ବର୍ଷ ଆୟୁ ମିଳେ। ଏକ ପଳା ଅଶ୍ୱଗନ୍ଧା ତେଲ ଘିଅ ଓ ଚିନି ସହିତ ନେଲେ, ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ଆୟୁ ମିଳେ।
ପଲମ୍ପୁନର୍ନ୍ନଵାଚୂର୍ଣଂ ମଧ୍ଵାଜ୍ଯପଯସା ପିଵନ୍ । ଅଶୋକଚୂର୍ଣସ୍ଯ ପଲଂ ମଧ୍ଵାଜ୍ଯଂ ପଯସାର୍ତ୍ତିନ୍ତ୍ ।। ୨୮୬.
ପୁନର୍ନବା ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ପଳା ମଧୁ, ଘିଅ ଓ ଦୁଧ ସହିତ ପିଇଲେ; ଏବଂ ଏକ ପଳା ଅଶୋକ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ମଧୁ, ଘିଅ ଓ ଦୁଧ ସହିତ ଏଭଳି ନେଲେ।
ତିଲସ୍ଯ ତୈଲଂ ସମଧୁ ନସ୍ଯାତ୍ କୃଷ୍ଣକଚଃ ଶତୀ । କର୍ଷମକ୍ଷଂ ସମଧ୍ଵାଜ୍ଯଂ ଶତାଯୁଃ ପଯସା ପିଵନ୍ ।। ୨୮୬.
ତିଳ ତେଲ ମଧୁ ସହିତ ନାସାରେ ଦେଲେ, କେଶ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କଳା ରହିଥାଏ। ଏକ କର୍ଷ ଅକ୍ଷ ମଧୁ ଓ ଘିଅ ସହିତ ଦୁଧରେ ପିଇଲେ, ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ଆୟୁ ମିଳେ।
ଅଭଯଂ ସଗୁଡଞ୍ଜଗ୍ଧ୍ଵା ଘୃତେନ ମଧୁରାଦିଭିଃ । ଦୁଗ୍ଧାନ୍ନଭୁକ୍ କୃଷ୍ଣକେଶୋଽରୋଗୀ ପଞ୍ଚଶତାବ୍ଦଵାନ୍ ।। ୨୮୬.
ହରୀତକୀ ଗୁଡ଼ ସହିତ ଖାଇ, ଘିଅ ଓ ମିଠା ଜିନିଷ ସହିତ ନେଲେ, ଏବଂ ଦୁଧ ଭାତ ଖାଇଲେ, କେଶ କଳା ଓ ରୋଗ ରହିତ ହୋଇ, ପାଞ୍ଚ ଶତ ବର୍ଷ ଆୟୁ ମିଳେ।
ପଲଙ୍କୁଷ୍ମାଣ୍ଡିକାଚୂର୍ଣଂ ମଧ୍ଵାଜ୍ଯପଯସା ପିଵନ୍ । ମାସଂ ଦୁଗ୍ଧାନ୍ନଭୋଜୀ ଚ ସହସ୍ରାଯୁଵିଂଶୋଗଵାନ୍ ।। ୨୮୬.
କୁଷ୍ମାଣ୍ଡିକା ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ପଳା ମଧୁ, ଘିଅ ଓ ଦୁଧ ସହିତ ଏକ ମାସ ପିଇଲେ, ଏବଂ ଦୁଧ ଭାତ ଖାଇଲେ, ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ହଜାର ବର୍ଷ ଆୟୁ ଓ ଶକ୍ତି ପାଏ।