ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ଲୋମପାଦଃ କ୍ରଥଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠାତ୍ କୃତିଃ ସ୍ଯାଲ୍ଲୋମପାଦତଃ । କୌଶିକସ୍ଯ ଚିଦିଃ ପୁତ୍ରସ୍ତସ୍ମାଚ୍ଚୈଦ୍ଯା ନୃପାଃ ସ୍ମୃତାଃ ।। ୨୭୫.

ଲୋମପାଦଠାରୁ କ୍ରଥ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ହେଲେ; କ୍ରଥଠାରୁ କୃତି; ଲୋମପାଦଠାରୁ କୌଶିକଙ୍କ ପୁଅ ଚିଦି ହେଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଚୈଦ୍ୟ ରାଜାମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

କ୍ରଥାଦ୍ଵିଦର୍ଭପୁତ୍ରାଶ୍ଚ କୁନ୍ତିଃ କୁନ୍ତେସ୍ତୁ ଧୃଷ୍ଟକଃ । ଧୃଷ୍ଟସ୍ଯ ନିଧୃତିସ୍ତସ୍ଯ ଉଦର୍କାଖ୍ଯୋ ଵିଦୂରଥଃ ।। ୨୭୫.

କ୍ରଥଠାରୁ ବିଦର୍ଭଙ୍କ ପୁଅମାନେ ହେଲେ; କୁନ୍ତି, କୁନ୍ତିଠାରୁ ଧୃଷ୍ଟକ; ଧୃଷ୍ଟକଠାରୁ ନିଧୃତି; ତାଙ୍କଠାରୁ ଉଦର୍କ ନାମକ ବିଦୂରଥ।

ଦଶାର୍ହପୁତ୍ରୋ ଵ୍ଯୋମସ୍ତୁ ଵ୍ଯୋମାଜ୍ଜୀମୂତ ଉଚ୍ଯତେ । ଜୀମୂତପୁତ୍ରୋ ଵିକଲସ୍ତସ୍ଯ ଭୀମରଥଃ ସୁତଃ ।। ୨୭୫.

ଦଶାର୍ହଙ୍କ ପୁଅ ବ୍ୟୋମ ଜନ୍ମିଲେ; ବ୍ୟୋମଠାରୁ ଜୀମୂତ; ଜୀମୂତଙ୍କ ପୁଅ ଭିକଳ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଭୀମରଥ।

ଭୀମରଥାନ୍ନଵରଥସ୍ତତୋ ଦୃଢ଼ରଥୋଽଭଵତ୍ । ଶକୁନ୍ତିଶ୍ଚ ଦୃଢ଼ରଥାତ୍ ଶକୁନ୍ତେଶ୍ଚ କରମ୍ଭକଃ ।। ୨୭୫.

ଭୀମରଥଠାରୁ ନବରଥ, ତାପରେ ଦୃଢ଼ରଥ ହେଲେ; ଦୃଢ଼ରଥଠାରୁ ଶକୁନ୍ତି, ଶକୁନ୍ତିଠାରୁ କରମ୍ଭକ।

କରମ୍ଭାଦ୍ଦେଵଲାତୋଽଭୁତ୍ ଦେଵକ୍ଷେତ୍ରଶ୍ଚ ତତ୍ସୁତଃ । ଦେଵକ୍ଷେତ୍ରାନ୍ମଧୁର୍ନାମ ମଧୋର୍ଦ୍ରଵରସୋଽଭଵତ୍ ।। ୨୭୫.

କରମ୍ଭକଠାରୁ ଦେବଲାତ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଦେବକ୍ଷେତ୍ର; ଦେବକ୍ଷେତ୍ରଠାରୁ ମଧୁର, ମଧୁରଠାରୁ ଦ୍ରବରସ।

ଦ୍ରଵରସାତ୍ ପୁରୁହୁତୋଽଭୂଜ୍ଜନ୍ତୁରାସୀତ୍ତୁ ତତ୍ସୁତଃ । ଗୁଣୀ ତୁ ଯାଦଵୋ ରାଜା ଜନ୍ତୁପୁତ୍ରସ୍ତୁ ସାତ୍ତ୍ଵତଃ ।। ୨୭୫.

ଦ୍ରବରସଠାରୁ ପୁରୁହୂତ ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଜନ୍ତୁ; ଜନ୍ତୁଙ୍କ ପୁଅ ଯାଦବ ରାଜା ଗୁଣୀ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ସାତ୍ତ୍ୱତ।

ଭଜମାନସ୍ଯ ଵାହ୍ଯୋଽଭୂଦ୍‌ଵୃଷ୍ଟିଃ କୃମିର୍ନିମିସ୍ତଥା । ଦେଵାଵୃଧାଦ୍ଵଭ୍ରୁରାସୀତ୍ତସ୍ଯ ଶ୍ଲୋକୋଽତ୍ର ଗୀଯତେ ।। ୨୭୫.

ଭଜମାନଙ୍କୁ ଭାହ୍ୟ, ବୃଷ୍ଟି, କ୍ରିମି ଓ ନିମି ଜନ୍ମିଲେ; ଦେବାବୃଦ୍ଧଠାରୁ ଭବ୍ରୁ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏହି ଶ୍ଲୋକ ଗାଯାଯାଏ।

ଯଥୈଵ ଶ୍ରୃଣୁମୋ ଦୂରାତ୍ ଗୁଣାଂସ୍ତଦ୍ଵତ୍ସମନ୍ତିକାତ୍ । ଵଭ୍ରୁଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ମନୁଷ୍ଯାଣଆଂ ଦେଵୈର୍ଦେଵାଵୃଧଃ ସମଃ ।। ୨୭୫.

ଯେପରି ଆମେ ଦୂରରୁ ଗୁଣ ଶୁଣୁଛୁ, ସେପରି ନିକଟରୁ ମଧ୍ୟ; ଭବ୍ରୁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଥିଲେ, ଦେବାବୃଦ୍ଧ ଦେବମାନେ ପରି ଥିଲେ।

ଚତ୍ଵାରଶ୍ଚ ସୁତା ଵଭ୍ରୋର୍ଵାସୁଦେଵପରା ନୃପାଃ । କୁହୁରୋ ଭଜମାନସ୍ତୁ ଶିନିଃ କମ୍ବଲଵର୍ହିଷଃ ।। ୨୭୫.

ଭବ୍ରୁଙ୍କ ଚାରିଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିଲେ: କୁହୁର, ଭଜମାନ, ଶିନି ଏବଂ କମ୍ବଳବର୍ହିଷ।

କୁହୁରସ୍ଯ ସୁତୋ ଧୃଷ୍ଣୁର୍ଧୃଷ୍ଣୋସ୍ତୁ ତନଯୋ ଧୃତିଃ । ଧୃତେଃ କପୋତରୋମାଭୂତ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ତୁ ତିତ୍ତିରିଃ ।। ୨୭୫.

କୁହୁରଙ୍କର ପୁଅ ଧୃଷ୍ଣୁ, ଧୃଷ୍ଣୁଙ୍କର ପୁଅ ଧୃତି । ଧୃତିଙ୍କର ପୁଅ କପୋତରୋମା, ତାଙ୍କର ପୁଅ ତିତ୍ତିରି ।

ତିତ୍ତିରେସ୍ତୁ ନରଃ ପୁତ୍ରସ୍ତସ୍ଯ ଚନ୍ଦନଦୁନ୍ଦୁଭିଃ । ପୁନର୍ଵସୁସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ର ଆହୁତଶ୍ଚାହୁକୀସୁତଃ ।। ୨୭୫.

ତିତ୍ତିରିଙ୍କର ପୁଅ ନର, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଚନ୍ଦନଦୁନ୍ଦୁଭି । ପୁନର୍ବସୁ ତାଙ୍କର ପୁଅ, ଆହୁତି ଆହୁକୀଙ୍କର ପୁଅ ।

ଆହୁକାଦ୍ଦେଵକୋ ଜଜ୍ଞେ ଉଗ୍ରସେନସ୍ତତୋଽଭଵତ୍ । ଦେଵଵାନୁପଦେଵଶ୍ଚ ଦେଵକସ୍ଯ ସୁତାଃ ସ୍ମୃତା ।। ୨୭୫.

ଆହୁକଙ୍କଠାରୁ ଦେବକଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା, ତାଙ୍କଠାରୁ ଉଗ୍ରସେନ । ଦେବବାନ୍ ଓ ଉପଦେବ ଦେବକଙ୍କର ପୁଅ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।

ତେଷାଂ ସ୍ଵସାରଃ ସପ୍ତାସନ୍ ଵସୁଦେଵାଯ ତା ଦଦୌ । ଦେଵକୀ ଶ୍ରୁତଦେଵୀ ଚ ମିତ୍ରଦେଵୀ ଯଶୋଧରା ।। ୨୭୫.

ସେମାନଙ୍କର ସାତଜଣୀ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ବସୁଦେବଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଯାଇଥିଲା । ଦେବକୀ, ଶ୍ରୁତଦେବୀ, ମିତ୍ରଦେବୀ ଓ ଯଶୋଧରା ।

ଶ୍ରୀଦେଵୀ ସତ୍ଯଦେଵୀ ଚ ସୁରାପୀ ଚେତି ସପ୍ତମୀ । ନଵୋଗ୍ରସେନସ୍ଯ ସୁତାଃ କଂସସ୍ତେଷାଞ୍ଚ ପୂର୍ଵଜଃ ।। ୨୭୫.

ଶ୍ରୀଦେବୀ, ସତ୍ୟଦେବୀ ଓ ସୁରାପୀ ସପ୍ତମୀ । ଉଗ୍ରସେନଙ୍କର ନଉଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଂସ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ।

ନ୍ଯଗ୍ରୋଧଶ୍ଚ ସୁନାମା ଚ କଙ୍କଃ ଶଙ୍‌କୁଶ୍ଚ ଭୂମିପଃ । ସୁତନୂରାଷ୍ଟ୍ରପାଲଶ୍ଚ ଯୁଦ୍ଧମୁଷ୍ଟିଃ ସୁମୁଷ୍ଟିକଃ ।। ୨୭୫.

ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ, ସୁନାମା, କଙ୍କ, ଶଙ୍କୁ ରାଜା, ସୁତନୂ, ଅଷ୍ଟ୍ରପାଳ, ଯୁଦ୍ଧମୁଷ୍ଟି ଓ ସୁମୁଷ୍ଟିକ ।

ଭଜମାନସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋଽଥ ରଥମୁଖ୍ଯୋ ଵିଦୂରଥଃ । ରାଜାଧିଦେଵଃ ଶୂରଶ୍ଚ ଵିଦୂରଥସୁତୋଽଭଵତ୍ ।। ୨୭୫.

ଭଜମାନଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ରଥମୁଖ୍ୟ ଓ ବିଦୂରଥ । ବିଦୂରଥଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ରାଜାଧିଦେବ ଓ ଶୂର ।

ରାଜାଧିଦେଵପୁତ୍ରୌ ଦ୍ଵୌ ଶୋଣାଶ୍ଵଃ ଶ୍ଵେତଵାହନଃ । ଶୋଣାଶ୍ଵସ୍ଯ ସୁତାଃ ପଞ୍ଚ ଶମୀ ଶତ୍ରୁଜିଦାଦଯ ।। ୨୭୫.

ରାଜାଧିଦେବଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ ଶୋଣାଶ୍ୱ ଓ ଶ୍ୱେତବାହନ । ଶୋଣାଶ୍ୱଙ୍କର ପାଞ୍ଚଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ — ଶମୀ, ଶତ୍ରୁଜିତ୍ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ।

ଶମୀପୁତ୍ରଃ ପ୍ରତିକ୍ଷେତ୍ରଃ ପ୍ରତିକ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ଭୋଜକଃ । ଭୋଜସ୍ଯ ହୃଦିକଃ ପୁତ୍ରୋ ହୃଦିକସ୍ଯ ଦଶାତ୍ମଜାଃ ।। ୨୭୫.

ଶମୀଙ୍କର ପୁଅ ପ୍ରତିକ୍ଷେତ୍ର, ପ୍ରତିକ୍ଷେତ୍ରଙ୍କର ପୁଅ ଭୋଜକ । ଭୋଜଙ୍କର ପୁଅ ହୃଦିକ, ହୃଦିକଙ୍କର ଦଶଜଣ ପୁଅ ।

କୃତଵର୍ମ୍ମା ଶତଧନ୍ଵା ଦେଵାର୍ହୋ ଭୀଷଣାଦଯଃ । ଦେଵାର୍ହାତ୍ କମ୍ବଲଵର୍ହିରସମୌଜାସ୍ତତୋଽଭଵତ୍ ।। ୨୭୫.

କୃତବର୍ମା, ଶତଧନ୍ୱା, ଦେବାର୍ହ, ଭୀଷଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ । ଦେବାର୍ହଠାରୁ କମ୍ବଳବର୍ହିର, ତାଙ୍କଠାରୁ ଅସମୌଜସ ।

ସୁଦଂଷ୍ଟ୍ରଶ୍ଚ ସୁଵାସଶ୍ଚ ଧୃଷ୍ଟୋଽଭୂଦସମୌଜସଃ। ଗାନ୍ଧାରୀ ଚୈଵ ମାଦ୍ରୀ ଚ ଧୃଷ୍ଟଭାର୍ଯ୍ଯେ ବଭୂଵତୁଃ ।। ୨୭୫.

ଅସମୌଜସଙ୍କଠାରୁ ସୁଦଂଷ୍ଟ୍ର, ସୁବାସ ଓ ଧୃଷ୍ଟ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ଧୃଷ୍ଟଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେଲେ ଗାନ୍ଧାରୀ ଓ ମାଦ୍ରୀ ।

ସୁମିତ୍ରୋଽଭୂଚ୍ଚ ଗାନ୍ଧାର୍ଯ୍ଯାଂ ମାଦ୍ରୀ ଜଜ୍ଞେ ଯୁଧାଜିତମ୍ । ଅନମିତ୍ରଃ ଶିନିର୍ଧୃଷ୍ଟାତ୍ତତୋ ଵୈ ଦେଵମୀଢୁଷଃ ।। ୨୭୫.

ଗାନ୍ଧାରୀଠାରୁ ସୁମିତ୍ର, ମାଦ୍ରୀଠାରୁ ଯୁଧାଜିତ୍ ଜନ୍ମିଲେ । ଧୃଷ୍ଟଠାରୁ ଅନମିତ୍ର ଓ ଶିନି, ସେମାନଠାରୁ ଦେବମୀଢୁଷ ।

ଅନମିତ୍ରସୁତୋ ନିଘ୍ନୋ ନିଘ୍ନସ୍ଯାପି ପ୍ରସେନକଃ । ସତ୍ରାଜିତଃ ପ୍ରସେନୋଽଥ ମଣିଂ ସୂର୍ଯ୍ଯାତ୍ ସ୍ଯମନ୍ତକମ୍ ।। ୨୭୫.

ଅନମିତ୍ରଙ୍କର ପୁଅ ନିଘ୍ନ, ନିଘ୍ନଙ୍କର ପୁଅ ପ୍ରସେନକ । ସତ୍ରାଜିତ୍ ଓ ପ୍ରସେନ ତାଙ୍କର ପୁଅ, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଠାରୁ ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ପାଇଥିଲେ ।

ପ୍ରାପ୍ଯାରଣ୍ଯେ ଚରନ୍ତନ୍ତୁ ସିଂହୋ ହତ୍ଵାଽଗ୍ରହୀନ୍ମଣିଂ । ହତୋ ଜାମ୍ବତଵତା ସିଂହୋ ଜାମ୍ବଵାନ୍ ହରିଣା ଜିତଃ ।। ୨୭୫.

ବନରେ ଘୁରୁଥିବାବେଳେ ସିଂହ ତାଙ୍କୁ ମାରି ମଣି ନେଇଗଲା । ଏହି ସିଂହକୁ ଜାମ୍ବବାନ୍ ମାରିଦେଲେ, ଏବଂ ଜାମ୍ବବାନ୍ ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜିତ ହେଲେ ।

ତସ୍ମାନ୍ମଣିଂ ଜାମ୍ବଵତୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯାଗାଦ୍‌ଦ୍ଵାରକାଂ ପୁରୀମ୍ । ସତ୍ରାଜିତାଯ ପ୍ରଦଦୌ ଶତଧନ୍ଵା ଜଘାନ୍ ତମ୍ ।। ୨୭୫.

ତାଙ୍କଠାରୁ ମଣି ଓ ଜାମ୍ବବତୀ ମିଳିଲା, ସେ ଦ୍ୱାରକା ପୁରୀକୁ ଗଲେ । ସେମାନେ ଏହାକୁ ସତ୍ରାଜିତଙ୍କୁ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ଶତଧନ୍ୱା ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ ।

ହତ୍ଵା ଶତଧନୁଂ କୃଷଣୋ ମଣିମାଦାଯ କୀର୍ତ୍ତିଭାକ୍ । ବଲଯାଦଵମୁଖ୍ଯାଗ୍ରେ ଅକ୍ରୂରାନ୍ମଣିମର୍ପଯେତ୍ ।। ୨୭୫.

ଶତଧନ୍ୱାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି କୃଷ୍ଣ ମଣି ନେଇ ଖ୍ୟାତି ଲାଗିଲେ । ଯାଦବମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟମାନେ ଥିବା ସମୟରେ, ସେ ମଣି ଅକୃରଙ୍କୁ ଦେଲେ ।

ମିଥ୍ଯାଭିଶସ୍ତିଂ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗୀ ଚ ସମ୍ପଠନ୍ । ସତ୍ରାଜିତୋ ଭଙ୍ଗକାରଃ ସତ୍ଯଭାମା ହରେଃ ପ୍ରିଯା ।। ୨୭୫.

କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉପରେ ଭୁଲ ଅଭିଯୋଗ ଛାଡ଼ିଦେବା ପରେ, ସତ୍ରାଜିତ୍ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ । ସତ୍ୟଭାମା, ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ସତ୍ରାଜିତଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁର କାରଣ ହେଲେ ।

ଅନମିତ୍ରାଚ୍ଛିନିର୍ଜଜ୍ଞେ ସତ୍ଯକସ୍ତୁ ଶିନେଃ ସୁତଃ । ସତ୍ଯକାତ୍‌ସାତ୍ଯକିର୍ଜଜ୍ଞେ ଯୁଯୁଧାନାଦ୍‌ଧୁନିର୍ହ୍ଯଭୂତ୍ ।। ୨୭୫.

ଅନମିତ୍ରଠାରୁ ଶିନି ଜନ୍ମିଲେ, ଶିନିଙ୍କର ପୁଅ ସତ୍ୟକ । ସତ୍ୟକଠାରୁ ସାତ୍ୟକି ଓ ଯୁୟୁଧାନଠାରୁ ହୁନି ଜନ୍ମିଲେ ।

ଧୁନେର୍ଯୁଗନ୍ଧରଃ ପୁତ୍ରଃ ସ୍ଵାହ୍ଯୋଽଭୂତ ସ ଯୁଧାଜିତଃ । ଋଷଭକ୍ଷେତ୍ରକୌ ତସ୍ଯ ହ୍ଯୃଷବାଚ୍ଚ ସ୍ଵଫଲ୍କକଃ ।। ୨୭୫.

ଧୁନେରିଙ୍କ ପୁଅ ଯୁଗନ୍ଧର ଥିଲେ, ସେହି ଯୁଗନ୍ଧରଙ୍କ ପୁଅ ସ୍ୱାହ୍ୟ, ତାଙ୍କୁ ଯୁଧାଜିତ୍ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ହେଲେ ଋଷଭ ଓ କ୍ଷେତ୍ରକ, ଏବଂ ଋଷଭଙ୍କୁ ଥିଲେ ସ୍ୱଫଳ୍କକ।

ସ୍ଵଫଲ୍କପୁତ୍ରୋ ହ୍ଯକ୍ରୂରୋ ଅକ୍ରୂରଚ୍ଚ ସୂଧନ୍ଵକଃ । ଶୂରାତ୍ତୁ ଵସୁଦେଵାଦ୍ଯାଃ ପୃଥା ପାଣ୍ଡୋଃ ପ୍ରିଯାଽଭଵତ୍ ।। ୨୭୫.

ସ୍ୱଫଳ୍କଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଅକୃର, ଅକୃରଙ୍କୁ ଥିଲେ ସୂଧନ୍ୱକ। ଶୂରଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ ବସୁଦେବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ପୃଥା ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପ୍ରିୟା ହେଲେ।