ଦିକ୍ ସର୍ଵ୍ଵା ରାଜଵର୍ଯ୍ଯସ୍ଯ ଗଯସ୍ଯ ତୁ ଗଯାପୁରୀ । ଵଶିଷ୍ଠଵାକ୍ଯାତ୍ ସୁଦ୍ଯୁମ୍ନଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନମଵାପ ହ ।। ୨୭୩.
ଗୟା ରାଜାଙ୍କର ଗୟାପୁରୀ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିସ୍ତୃତ ଥିଲା। ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ ନାମକ ସହର ପାଇଲେ।
ତତ୍ ପୁରୂରଵସେ ପ୍ରାଦାତ୍ସୁଦ୍ଯୁମ୍ନୋ ରାଜ୍ଯମାପ୍ଯ ତୁ । ନରିଷ୍ଯତଃ ଶକାଃ ପୁତ୍ରା ନାଭାଗସ୍ଯ ଚ ଵୈଷ୍ଣଵଃ ।। ୨୭୩.
ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ରାଜ୍ୟ ପାଇ ପୁରୁରବାସଙ୍କୁ ଦେଲେ। ନରିଷ୍ୟନ୍ତଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଥିଲେ ଶକ, ଏବଂ ନାଭାଗଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ବୈଷ୍ଣବ।
ଅମ୍ବରୀଷଃ ପ୍ରଜାପାଲୋ ଧାର୍ଷ୍ଟକଂ ଧୃଷ୍ଟତଃ କୁଲମ୍ । ସୁକଲ୍ଗନର୍ତ୍ତୌ ଶର୍ଯ୍ଯାତେର୍ଵୈରୋହ୍ଯାନର୍ତ୍ତତୋ ନୃପଃ ।। ୨୭୩.
ଅମ୍ବରୀଷ ଥିଲେ ପ୍ରଜାଙ୍କ ରକ୍ଷକ। ଧୃଷ୍ଟଙ୍କୁ ଧାର୍ଷ୍ଟକ ବଂଶ ମିଳିଲା। ଶର୍ୟାତିଙ୍କୁ ସୁକଲ୍ଗ ଓ ନର୍ତ୍ତୁ, ଅନର୍ତ୍ତଙ୍କୁ ରାଜା ବୈରୋହ୍ୟ।
ଅନାର୍ତ୍ତଵିଷଯଶ୍ଚାସୀତ୍ ପୁରୀ ଚାସୀତ୍ କୁଶସ୍ଥଲୀ । ରେଵସ୍ଯ ରୈଵତଃ ପୁତ୍ରଃ କକୁଦ୍ମୀ ନାମ ଧାର୍ମିକଃ ।। ୨୭୩.
ଅନର୍ତ୍ତ ଦେଶ ଥିଲା, ଏଉଁଠି କୁଶସ୍ଥଳୀ ନାମକ ସହର ଥିଲା। ରେବଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଧର୍ମିକ କକୁଦ୍ମୀ ରାଇବତ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠଃ ପୁତ୍ରଶତସ୍ଯାସୀଦ୍ରାଜ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯ [https://vedastudy.yolasite.com/kusha1.php କୁଶସ୍ଥଲୀମ୍] । ସ କନ୍ଯାସହିତଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଗାନ୍ଧର୍ଵ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋଽନ୍ତିକେ ।। ୨୭୩.
ସେ ଶତପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବଡ଼, ଏବଂ କୁଶସ୍ଥଳୀର ରାଜ୍ୟ ପାଇ ଝିଅ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟରେ ଗାନ୍ଧର୍ବ ସଙ୍ଗୀତ ଶୁଣିବାକୁ ଗଲେ।
ମୁହୂର୍ତ୍ତଭୂତଂ ଦେଵସ୍ଯ ମର୍ତ୍ଯେ ବହୁଯୁଗଂ ଗତମ୍ । ଆଜଗାମ ଜଵେନାଥ ସ୍ଵାଂ ପୁରୀଂ ଯାଦଵୈର୍ଵୃତାମ୍ ।। ୨୭୩.
ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁଠି କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ହେଲା, ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ ବହୁ ଯୁଗ କଟିଗଲା। ତାପରେ ସେ ତାଙ୍କର ସହରକୁ ତୁରନ୍ତ ଫେରିଲେ, ଯେଉଁଠି ବର୍ତ୍ତମାନ ଯାଦବମାନେ ରହୁଥିଲେ।
କୃତାଂ ଦ୍ଵାରଵତୀଂ ନାମ ବହୁଦ୍ଵାରାଂ ମନୋରମାମ୍ । ଭୋଜଵୃଷ୍ଣଯନ୍ଧକୈର୍ଗୁପ୍ତାଂ ଵାସୁଦେଵପୁରୋଗମୈଃ ।। ୨୭୩.
ସେ ଦେଖିଲେ ଦ୍ୱାରାବତୀ ନାମକ ସହର, ଅନେକ ଦ୍ୱାର ଓ ଶୋଭାରେ ଭରିଥିଲା। ଏହି ସହର ବୋଜ, ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକମାନେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଥିଲେ ବାସୁଦେବ, ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ରେଵତୀଂ ବଲଦେଵାଯ ଦଦୌ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ହ୍ଯନିନ୍ଦିତାମ । ତପଃ ସୁମେରୁଶିଖରେ ତପ୍ତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣଵାଲଯଂ ଗତଃ ।। ୨୭୩.
ସେ ଜାଣିଲେ ଯେ ରେବତୀ ଦୋଷହୀନ, ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ ବଳଭଦ୍ରଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଇଲେ। ପରେ ସୁମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖରରେ ତପସ୍ୟା କରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ଗଲେ।
ନାଭାଗସ୍ଯ ଚ ପୁତ୍ରୌ ଦ୍ଵୌ ଵୈଶ୍ଯୌ ବ୍ରାହ୍ମଣାତାଂ ଗତୌ । କରୂଷସ୍ଯ ତୁ କାରୂଷାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଯୁଦ୍ଧଦୁର୍ମ୍ମଦାଃ ।। ୨୭୩.
ନାଭାଗଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଆଦିରେ ବୈଶ୍ୟ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେଲେ। କରୂଷଙ୍କୁ ଥିଲେ କାରୂଷମାନେ, ସେମାନେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅତି ଦୁର୍ଦ୍ଦମ।
ଶୂଦ୍ରତ୍ଵଞ୍ଚ ପୃଷଧ୍ରୋଽଗାଦ୍ଧିଂସଯିତ୍ଵା ଗୁରୋଶ୍ଚ ଗାମ୍ । ମନୁପୁତ୍ରାଦଥେକ୍ଷଆକୋର୍ଵିକୁକ୍ଷଇର୍ଦେଵରାଡଭୂତ୍ ।। ୨୭୩.
ପୃଷଧ୍ର ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ଗାଈକୁ ମାରିଦେଇ ଶୂଦ୍ର ହେଲେ। ମନୁଙ୍କ ପୁଅ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁଙ୍କୁ ଭିତରୁ ବିକୁକ୍ଷିଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଦେବରାଟ୍ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଵିକୁକ୍ଷେସ୍ତୁ କକୁତ୍ସ୍ଥୋଽଭୂତ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଃ ସୁଯୋଧନଃ । ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଃ ପୃଥୁର୍ନ୍ନାମ ଵିଶ୍ଵଗଶ୍ଵଃ ପୃଥୋଃ ସୁତଃ ।। ୨୭୩.
ବିକୁକ୍ଷିଙ୍କୁ କକୁତ୍ସ୍ଥ ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ସୁୟୋଧନ। ସୁୟୋଧନଙ୍କ ପୁଅ ପୃଥୁ ଓ ପୃଥୁଙ୍କ ପୁଅ ବିଶ୍ୱଗଶ୍ୱ।
ଆଯୁସ୍ତସ୍ଯ ଚ ପୁତ୍ରୋଽଭୁତ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଃ ସୁଥୋଧନଃ । ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଃ ପୃଥୁର୍ନ୍ନାମ ଵିଶ୍ଵଗଶ୍ଵଃ ପୃଥୋଃ ସୁତଃ ।। ୨୭୩.
ଆୟୁଷ ଥିଲେ ବିଶ୍ୱଗଶ୍ୱଙ୍କ ପୁଅ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ସୁଥୋଧନ। ସୁଥୋଧନଙ୍କ ପୁଅ ପୃଥୁ, ପୃଥୁଙ୍କ ପୁଅ ବିଶ୍ୱଗଶ୍ୱ।
ଶ୍ରାଵନ୍ତାଦ୍ ଵୃହଦଶ୍ଵୋଽଭୂତ କୁବଲାଶ୍ଵସ୍ତତୋ ନୃପଃ । ଧୁନ୍ଧୁମାରତ୍ଵମଗମଦ୍ଧୁନ୍ଧୋର୍ନ୍ନାମ୍ନା ଚ ଵୈ ପୁରା ।। ୨୭୩.
ଶ୍ରାବନ୍ତଙ୍କୁ ବୃହଦଶ୍ୱ ଜନ୍ମିଲେ, ବୃହଦଶ୍ୱଙ୍କୁ କୁବଳାଶ୍ୱ, ତାଙ୍କୁ ଧୁନ୍ଧୁମାର ରାଜା ହେଲେ, ଯିଏ ପୂର୍ବେ ଧୁନ୍ଧୁ ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ।
ଧୁନ୍ଧୁମାରାସ୍ତ୍ରଯୋ ଭୂପା ଦୃଢ଼ାଶ୍ଵୋ ଦଣ୍ଡ ଏଵ ଚ । କପିଲୋଽଥ ଦୃଢ଼ାଶ୍ଵାତ୍ତୁ ହର୍ଯ୍ଯଶ୍ଵଶ୍ଚ ଚପ୍ରମୋଦକଃ ।। ୨୭୩.
ଧୁନ୍ଧୁମାରଙ୍କ ତିନି ପୁଅ ଥିଲେ—ଦୃଢାଶ୍ୱ, ଦଣ୍ଡ ଓ କପିଳ। ଦୃଢାଶ୍ୱଙ୍କୁ ହର୍ୟ୍ୟଶ୍ୱ ଓ ପ୍ରମୋଦକ ଜନ୍ମିଲେ।
ହର୍ଯଶ୍ଵାଚ୍ଚ ନିକୁମ୍ଭୋଽଭୂତ୍ ସଂହତାଶ୍ଵୋ ନିକୁମ୍ଭତଃ । ଅକୃଶାଶ୍ଵଶ୍ଚ ସଂହତାଶ୍ଵସୁତାଵୁଭୌ ।। ୨୭୩.
ହର୍ୟ୍ୟଶ୍ୱଙ୍କୁ ନିକୁମ୍ଭ ଜନ୍ମିଲେ, ନିକୁମ୍ଭଙ୍କୁ ସଂହତାଶ୍ୱ, ସଂହତାଶ୍ୱଙ୍କୁ ଅକୃଶାଶ୍ୱ ଓ ତାଙ୍କ ଅନ୍ୟ ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମିଲେ।
ଯୁଵନାଶ୍ଵୋ ରଣାଶ୍ଵସ୍ଯ ମାନ୍ଧାତା ଯୁଵନାଶ୍ଵତଃ । ମାନ୍ଧାତୁଃ ପୁରୁକୁତ୍ସୋଽଭୂନ୍ମୁଚୁକୁନ୍ଦୋ ଦ୍ଵିତୀଯକଃ ।। ୨୭୩.
ରଣାଶ୍ୱଙ୍କ ପୁଅ ଯୁବନାଶ୍ୱ, ଯୁବନାଶ୍ୱଙ୍କୁ ମାନ୍ଧାତା ଜନ୍ମିଲେ। ମାନ୍ଧାତାଙ୍କୁ ପୁରୁକୁତ୍ସ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁଅ ମୁଚୁକୁନ୍ଦ ଜନ୍ମିଲେ।
ପୁରୁକୁତ୍ସାଦସସ୍ଯୁଶ୍ଚ ସମ୍ଭୂତୋ ନର୍ମଦାଭଵଃ । ସମ୍ଭୂତସ୍ଯ ସୁଧନ୍ଵାଽଭୂତ୍ତ୍ରିଧନ୍ଵାଥ ସୁଧନ୍ଵନଃ ।। ୨୭୩.
ପୁରୁକୁତ୍ସଙ୍କୁ ନର୍ମଦାରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ତ୍ରସଦସ୍ୟୁ ହେଲେ। ତ୍ରସଦସ୍ୟୁଙ୍କୁ ସୁଧନ୍ୱା, ସୁଧନ୍ୱାଙ୍କୁ ତ୍ରିଧନ୍ୱା ଜନ୍ମିଲେ।
ତ୍ରିଧନ୍ଵନସ୍ତୁ ତରୁଣସ୍ତସ୍ଯ ସତ୍ଯଵ୍ରତଃ ସୁତଃ । ସତ୍ଯଵ୍ରତାତ୍ସତ୍ଯରଥୋ ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ତତ୍ ସୁତଃ ।। ୨୭୩.
ତ୍ରିଧନ୍ୱାଙ୍କୁ ତରୁଣ ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ସତ୍ୟବ୍ରତ। ସତ୍ୟବ୍ରତଙ୍କୁ ସତ୍ୟରଥ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର।
ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରାଦ୍ରୋହିତାଶ୍ଵୋ ରୋହିତାଶ୍ଵାଦ୍ଵୃକୋଽଭଵତ୍ । ଵୃକାଦ୍ଵାହୁଶ୍ଚ ଵାହୋଶ୍ଚ ସଗରସ୍ତସ୍ଯ ଚ ପ୍ରିଯା ।। ୨୭୩.
ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରୋହିତାଶ୍ୱ ଜନ୍ମିଲେ, ରୋହିତାଶ୍ୱଙ୍କୁ ବୃକ, ବୃକଙ୍କୁ ବାହୁ, ବାହୁଙ୍କୁ ସଗର, ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ପତ୍ନୀ ପ୍ରଭା।
ପ୍ରବା ଷଷ୍ଟିସହସ୍ରାଣାଂ ସୁତାନାଂ ଜନନୀ ହ୍ଯଽଭୂତ୍ । ତୁଷ୍ଟାଦୌର୍ଵାନ୍ନୃପାଦେକଂ ଭାନୁମତ୍ଯସମଞ୍ଜସମ୍ ।। ୨୭୩.
ପ୍ରଭା ଷଷ୍ଟି ହଜାର ପୁଅଙ୍କର ମାଆ ହେଲେ। ତୁଷ୍ଟା ଓ ଔର୍ବଙ୍କୁ ଭାନୁମତୀ ଏକମାତ୍ର ରାଜା ଅସମଞ୍ଜସଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଖନନ୍ତଃ ପୃଥିଵୀଂ ଦଗ୍ଧା ଵିଷ୍ଣୁନା ବହୁସାଗରାଃ । ଅସମଞ୍ଜସୋଂଽଶୁମାଂଶ୍ଚ ଦିଲୀପୋଂଽଶୁମତୋଽଭଵତ୍ ।। ୨୭୩.
ପୁଅମାନେ ମାଟି ଖୋଦିବାବେଳେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦହିଯାଇଥିଲେ। ଅସମଞ୍ଜସଙ୍କ ପୁଅ ଅଂଶୁମାନ, ଅଂଶୁମାନଙ୍କୁ ଦିଲୀପ ଜନ୍ମିଲେ।
ଭଗୀରଥୋ ଦିଲୀପାତ୍ତୁ ଯେନ ଗଙ୍ଗାଵତାରିତା । ଭଗୀରଥାତ୍ତୁ ନାଭାଗୋ ନାଭାଗାଦମ୍ବରୀଷକଃ ।। ୨୭୩.
ଦିଲୀପଙ୍କୁ ଭଗୀରଥ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ଗଙ୍ଗାକୁ ପୃଥିବୀକୁ ଆଣିଥିଲେ। ଭଗୀରଥଙ୍କୁ ନାଭାଗ, ନାଭାଗଙ୍କୁ ଅମ୍ବରୀଷ ଜନ୍ମିଲେ।
ସିନ୍ଧୁଦ୍ଵୀପୋଽମ୍ବରୀଷାତ୍ତୁ ଶ୍ରୁତାଯୁସ୍ତତ୍ସୁତଃ ସ୍ମୃତଃ । ଶ୍ରୁତାଯୋର୍ଋତପର୍ଣୋଽଭୂତ୍ତସ୍ଯ କଲ୍ମାଷପାଦକଃ ।। ୨୭୩.
ଅମ୍ବରୀଷଙ୍କୁ ସିନ୍ଧୁଦ୍ୱୀପ ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଶ୍ରୁତାୟୁ। ଶ୍ରୁତାୟୁଙ୍କୁ ଋତପର୍ଣ୍ଣ, ତାଙ୍କୁ କଳ୍ମାଷପାଦ ଜନ୍ମିଲେ।
କଲ୍ମାଷାଙ୍ଘ୍ରେଃ ସର୍ଵ୍ଵକର୍ମ୍ମା ହ୍ଯନରଣ୍ଯସ୍ତତୋଽଭଵତ୍ । ଅନରଣ୍ଯାତ୍ତୁ ନିଘ୍ନୋଽଥ ଅନମିତ୍ରସ୍ତତୋ ରଘୁଃ ।। ୨୭୩.
କଳ୍ମାଷପାଦ, ଯିଏ କଳ୍ମାଷାଂଘ୍ରି ଭିନ୍ନ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା, ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କାମର ନିପୁଣ ଅନରଣ୍ୟ ଜନ୍ମିଲେ। ଅନରଣ୍ୟଙ୍କୁ ନିଘ୍ନ, ତାଙ୍କୁ ଅନମିତ୍ର, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ରଘୁ ଜନ୍ମିଲେ।
ରଘୋରଭୂଦ୍ଦିଲୀପସ୍ତୁ ଦିଲୀପାଚ୍ଚାପ୍ଯଜୋ ନୃପଃ । ଦୀର୍ଘଵାହୁରଜାତ୍ କାଲସ୍ତ୍ଵଜାପାଲସ୍ତତୋଽଭଵତ୍ ।। ୨୭୩.
ରଘୁଙ୍କୁ ଦିଲୀପ ଜନ୍ମିଲେ, ଦିଲୀପଙ୍କୁ ରାଜା ଅଜ। ଅଜଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘବାହୁ, ତାଙ୍କୁ କାଳ, ଏବଂ ପରେ ଅଜାପାଳ ଜନ୍ମିଲେ।
ତଥା ଦଶରଥୋ ଜାତସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଚତୁଷ୍ଟଯମ୍ । ନାରାଯଣାତ୍ମକାଃ ସର୍ଵେ ରାମସ୍ତସ୍ଯାଗ୍ରଜୋଽଭଵତ୍ ।। ୨୭୩.
ଏଭଳି ଦଶରଥଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା, ତାଙ୍କର ଚାରି ପୁଅ ଥିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାମ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ।
ରାଵଣାନ୍ତକରୋ ରାଜା ହ୍ଯଯୋଧ୍ଯାଯାଂ ରଘୂତ୍ତମଃ । ଵାଲ୍ମୀକିର୍ଯସ୍ଯ ଚରିତଂ ଚକ୍ରେ ତନ୍ନାରଦଶ୍ରଵାତ୍ ।। ୨୭୩.
ଅୟୋଧ୍ୟାରେ ରଘୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ଯିଏ ରାବଣଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ, ସେ ରାମଙ୍କ କଥା ନାରଦଙ୍କ ଠାରୁ ଶୁଣି ବାଲ୍ମୀକି ଲେଖିଥିଲେ।
ରାମପୁତ୍ରୌ କୁଶଲଵୌ ସୀତାଯାଂ କୁଲଵର୍ଦ୍ଧନୌ । ଅତିଥିଶ୍ଚ କୁଶାଜ୍ଜଜ୍ଞେ ନିଷଧସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ ।। ୨୭୩.
ସୀତାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ରାମଙ୍କ ପୁଅ କୁଶ ଓ ଲବ ଘରାଣାକୁ ବଢ଼େଇଥିଲେ। କୁଶଙ୍କୁ ଆତିଥି ଜନ୍ମିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ନିଷଧ।
ନିଷଧାତ୍ତୁ ନଲୋ ଜଜ୍ଞେ ନଭୋଽଜାଯତ ଵୈ ନଲାତ୍ । ନଭସଃ ପୁଣ୍ଡରୀକୋଽଭୂତ୍ ସୁଧନ୍ଵା ଚ ତତୋଽଭଵତ୍ ।। ୨୭୩.
ନିଷଧଙ୍କୁ ନଳ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ନଳଙ୍କୁ ନଭ ଜନ୍ମିଥିଲେ। ନଭଙ୍କୁ ପୁଣ୍ଡରୀକ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ସୁଧନ୍ବା ହେଲେ।
ସୁଧନ୍ଵନୋ ଦେଵାନୀକୋ ହ୍ଯହୀନାଶ୍ଵଶ୍ଚ ତୁତ୍ସୁତଃ । ଅହୀନାଶ୍ଵାତ୍ ସହସ୍ରାଶ୍ଵଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରାଲୋକସ୍ତତୋଽଭଵତ୍ ।। ୨୭୩.
ସୁଧନ୍ବାଙ୍କ ପୁଅ ଦେବାନୀକ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଅହୀନାଶ୍ୱ। ଅହୀନାଶ୍ୱଠାରୁ ସହସ୍ରାଶ୍ୱ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଚନ୍ଦ୍ରାବଲୋକ ହେଲେ।