ଅଯନାଦୌ ଶ୍ରଵକସ୍ଯ ଦାନମାଦୌ ଵିଧୀଯତେ । ଶ୍ରୀତୃଭିଃ ସକଲୈଃ କାର୍ଯ୍ଯଂ ଶ୍ରାଵକେ ପୂଜନଂ ଦ୍ଵିଜ ।। ୨୭୨.
ଯାତ୍ରାର ଆରମ୍ଭରେ ଶ୍ରାବକଙ୍କ ପାଇଁ ଦାନ ଦେବାକୁ ନିୟମିତ କରାଯାଇଛି। ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀତ୍ରବି ସହିତ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ମିଶି ଶ୍ରାବକଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
ଇତିହାସପୁରାଣାନାଂ ପୁସ୍ତକାନି ପ୍ରଯଚ୍ଛତି । ପୂଜଯିତ୍ଵାଯୁରାରୋଗ୍ଯଂ ସ୍ଵର୍ଗମୋକ୍ଷମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ।। ୨୭୨.
ଯେଉଁଠି ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣର ପୁସ୍ତକ ଦାନ କରାଯାଏ, ପୂଜା କରି ସେଠାରେ ଦାନ କଲେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ହୁଏ।
ଅଗ୍ନିରୁଵାଚ ସୂର୍ଯ୍ଯଵଂଶଂ ସୋମଵଂଶଂ ରାଜ୍ଞାଂ ଵଂଶଂ ଵଦାମି ତେ । ହରେର୍ବ୍ରହ୍ମା ପଦ୍ମଗୋଽଭୂନ୍ମରୀଚିର୍ବ୍ରହ୍ମଣାଃ ସୁତଃ ।। ୨୭୩.
ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ମୁଁ ତୁମକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶ ଓ ସୋମବଂଶ, ରାଜାମାନଙ୍କର ବଂଶ ବିଷୟରେ କହିବି। ହରି ହେଲେ ବ୍ରହ୍ମା, ଯିଏ ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଏବଂ ମରୀଚି ଥିଲେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁଅ।
ମରୀଚେଃ କଶ୍ଯପସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଵିଵସ୍ଵାଂସ୍ତସ୍ଯ ପତ୍ନ୍ଯପି । ସଂଜ୍ଞା ରାଜ୍ଞୀ ପ୍ରଭା ତିସ୍ରୋ ରାଜ୍ଞୀ ରୈଵତପୁତ୍ରିକା ।। ୨୭୩.
ମରୀଚିଙ୍କୁ ଥିଲେ କଶ୍ୟପ, ସେଠାରୁ ଭିବସ୍ବାନ୍। ତାଙ୍କର ତିନି ରାଣୀ ଥିଲେ—ସଞ୍ଜ୍ଞା, ରାଜ୍ଞୀ ଓ ପ୍ରଭା, ଏମାନେ ରାଇବତଙ୍କର କନ୍ୟା।
ରେଵନ୍ତଂ ସୁଷୁଵେ ପୁତ୍ରଂ ପ୍ରଭାତଞ୍ଚ ଚପ୍ରଭା ରଵେଃ । ତ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରୀ ସଂଜ୍ଞା ମନୁଂ ପୁତ୍ରଂ ଯମଲୌ ଯମୁନାଂ ଯମମ୍ ।। ୨୭୩.
ପ୍ରଭା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦୁଇ ଝିଅ ପୁଅ ଦେଲେ—ରେବନ୍ତ ଓ ପ୍ରଭାତ। ଟ୍ୱାଷ୍ଟ୍ରୀ ସଞ୍ଜ୍ଞା ମନୁଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଏବଂ ଯମ ଓ ଯମୁନା, ଦୁଇଁଜଣ ଜୁମ୍ଲା ଭାଇବୋନ୍।
ଛାଯା ସଂଜ୍ଞା ଚ ସାଵର୍ଣିଂ ମନୁଂ ଵୈଵସ୍ଵତଂ ସୁତମ୍ । ଶନିଞ୍ଚି ତପତୀଂ ଵିଷ୍ଟିଂ ସଂଜ୍ଞାଯାଞ୍ଚାଶ୍ଵିନୌ ପୁନଃ ।। ୨୭୩.
ଛାୟା ଓ ସଞ୍ଜ୍ଞା ସାବର୍ଣ୍ଣି ମନୁ ଓ ବୈବସ୍ବତ ମନୁଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଏହିପରି ସନି, ତପତୀ, ବିଷ୍ଟି ଓ ସଞ୍ଜ୍ଞାଙ୍କୁ ପୁଣି ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର।
ମନୋର୍ଵୈଵସ୍ଵତସ୍ଯାସନ୍ ପୁତ୍ରା ଵେ ନ ଚ ତତ୍ସମାଃ । ଇକ୍ଷ୍ଵାକୁଶ୍ଚୈଵ ନାଭାଗୋ ଧୃଷ୍ଟଃ ଶର୍ଯ୍ଯାତିରେଵ ଚ ।। ୨୭୩.
ବୈବସ୍ବତ ମନୁଙ୍କର ବହୁତ ପୁଅ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କେହି ତାଙ୍କ ସମାନ ହେଲେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ହେଲେ—ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ, ନାଭାଗ, ଧୃଷ୍ଟ ଓ ଶର୍ୟାତି।
ନରିଷ୍ଯନ୍ତସ୍ତଥା ପ୍ରାଂଶୁର୍ନାଭାଗାଦିଷ୍ଟସତ୍ତମାଃ । କରୁଷଶ୍ଚ ପୂଷଧ୍ରଶ୍ଚ ଅଯୋଧ୍ଯାଯାଂ ମହାବଲାଃ ।। ୨୭୩.
ନରିଷ୍ୟନ୍ତ, ପ୍ରାଞ୍ଶୁ, ନାଭାଗ ଓ ଇଷ୍ଟ, ଏମାନେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ। କରୁଷ ଓ ପୂଷଧ୍ର, ଏମାନେ ଅୟୋଧ୍ୟାରେ ବଳବାନ୍ ରାଜା।
କନ୍ଯେଲା ଚ ମନୋରାସୀଦ୍ବୁଧାତ୍ତସ୍ଯାଂ ପୁରୂରଵାଃ । ପୁରୂରଵସମୁତ୍ପାଦ୍ଯ ସେଲା ସୁଦ୍ଯୁମ୍ନତାଙ୍ଗତା ।। ୨୭୩.
ମନୁଙ୍କର ଝିଅ ଥିଲେ ଇଲା। ବୁଧଙ୍କୁ ତାଙ୍କୁ ପୁରୁରବାସ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ପୁରୁରବାସଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇ ଇଲା ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ହେଲେ।
ସୁଦ୍ଯୁମ୍ନାଦୁତ୍କଲଗଯୌ ଵିନତାଶ୍ଵସ୍ତ୍ରଯୋ ନୃପାଃ । ଉତ୍କଲସ୍ଯୋତ୍କଲଂ ରାଷ୍ଟ୍ର ଵିନତାଶ୍ଵସ୍ଯ ପଶ୍ଚିମା ।। ୨୭୩.
ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ତିନି ରାଜା ହେଲେ—ଉତ୍କଳ, ଗୟା ଓ ବିନତାଶ୍ୱ। ଉତ୍କଳଙ୍କର ଦେଶ ଉତ୍କଳ ଥିଲା, ବିନତାଶ୍ୱଙ୍କର ଦେଶ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଥିଲା।
ଦିକ୍ ସର୍ଵ୍ଵା ରାଜଵର୍ଯ୍ଯସ୍ଯ ଗଯସ୍ଯ ତୁ ଗଯାପୁରୀ । ଵଶିଷ୍ଠଵାକ୍ଯାତ୍ ସୁଦ୍ଯୁମ୍ନଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନମଵାପ ହ ।। ୨୭୩.
ଗୟା ରାଜାଙ୍କର ଗୟାପୁରୀ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିସ୍ତୃତ ଥିଲା। ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ ନାମକ ସହର ପାଇଲେ।
ତତ୍ ପୁରୂରଵସେ ପ୍ରାଦାତ୍ସୁଦ୍ଯୁମ୍ନୋ ରାଜ୍ଯମାପ୍ଯ ତୁ । ନରିଷ୍ଯତଃ ଶକାଃ ପୁତ୍ରା ନାଭାଗସ୍ଯ ଚ ଵୈଷ୍ଣଵଃ ।। ୨୭୩.
ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ରାଜ୍ୟ ପାଇ ପୁରୁରବାସଙ୍କୁ ଦେଲେ। ନରିଷ୍ୟନ୍ତଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଥିଲେ ଶକ, ଏବଂ ନାଭାଗଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ବୈଷ୍ଣବ।
ଅମ୍ବରୀଷଃ ପ୍ରଜାପାଲୋ ଧାର୍ଷ୍ଟକଂ ଧୃଷ୍ଟତଃ କୁଲମ୍ । ସୁକଲ୍ଗନର୍ତ୍ତୌ ଶର୍ଯ୍ଯାତେର୍ଵୈରୋହ୍ଯାନର୍ତ୍ତତୋ ନୃପଃ ।। ୨୭୩.
ଅମ୍ବରୀଷ ଥିଲେ ପ୍ରଜାଙ୍କ ରକ୍ଷକ। ଧୃଷ୍ଟଙ୍କୁ ଧାର୍ଷ୍ଟକ ବଂଶ ମିଳିଲା। ଶର୍ୟାତିଙ୍କୁ ସୁକଲ୍ଗ ଓ ନର୍ତ୍ତୁ, ଅନର୍ତ୍ତଙ୍କୁ ରାଜା ବୈରୋହ୍ୟ।
ଅନାର୍ତ୍ତଵିଷଯଶ୍ଚାସୀତ୍ ପୁରୀ ଚାସୀତ୍ କୁଶସ୍ଥଲୀ । ରେଵସ୍ଯ ରୈଵତଃ ପୁତ୍ରଃ କକୁଦ୍ମୀ ନାମ ଧାର୍ମିକଃ ।। ୨୭୩.
ଅନର୍ତ୍ତ ଦେଶ ଥିଲା, ଏଉଁଠି କୁଶସ୍ଥଳୀ ନାମକ ସହର ଥିଲା। ରେବଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଧର୍ମିକ କକୁଦ୍ମୀ ରାଇବତ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠଃ ପୁତ୍ରଶତସ୍ଯାସୀଦ୍ରାଜ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯ [https://vedastudy.yolasite.com/kusha1.php କୁଶସ୍ଥଲୀମ୍] । ସ କନ୍ଯାସହିତଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଗାନ୍ଧର୍ଵ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋଽନ୍ତିକେ ।। ୨୭୩.
ସେ ଶତପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବଡ଼, ଏବଂ କୁଶସ୍ଥଳୀର ରାଜ୍ୟ ପାଇ ଝିଅ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟରେ ଗାନ୍ଧର୍ବ ସଙ୍ଗୀତ ଶୁଣିବାକୁ ଗଲେ।
ମୁହୂର୍ତ୍ତଭୂତଂ ଦେଵସ୍ଯ ମର୍ତ୍ଯେ ବହୁଯୁଗଂ ଗତମ୍ । ଆଜଗାମ ଜଵେନାଥ ସ୍ଵାଂ ପୁରୀଂ ଯାଦଵୈର୍ଵୃତାମ୍ ।। ୨୭୩.
ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁଠି କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ହେଲା, ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ ବହୁ ଯୁଗ କଟିଗଲା। ତାପରେ ସେ ତାଙ୍କର ସହରକୁ ତୁରନ୍ତ ଫେରିଲେ, ଯେଉଁଠି ବର୍ତ୍ତମାନ ଯାଦବମାନେ ରହୁଥିଲେ।
କୃତାଂ ଦ୍ଵାରଵତୀଂ ନାମ ବହୁଦ୍ଵାରାଂ ମନୋରମାମ୍ । ଭୋଜଵୃଷ୍ଣଯନ୍ଧକୈର୍ଗୁପ୍ତାଂ ଵାସୁଦେଵପୁରୋଗମୈଃ ।। ୨୭୩.
ସେ ଦେଖିଲେ ଦ୍ୱାରାବତୀ ନାମକ ସହର, ଅନେକ ଦ୍ୱାର ଓ ଶୋଭାରେ ଭରିଥିଲା। ଏହି ସହର ବୋଜ, ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକମାନେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଥିଲେ ବାସୁଦେବ, ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ରେଵତୀଂ ବଲଦେଵାଯ ଦଦୌ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ହ୍ଯନିନ୍ଦିତାମ । ତପଃ ସୁମେରୁଶିଖରେ ତପ୍ତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣଵାଲଯଂ ଗତଃ ।। ୨୭୩.
ସେ ଜାଣିଲେ ଯେ ରେବତୀ ଦୋଷହୀନ, ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ ବଳଭଦ୍ରଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଇଲେ। ପରେ ସୁମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖରରେ ତପସ୍ୟା କରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ଗଲେ।
ନାଭାଗସ୍ଯ ଚ ପୁତ୍ରୌ ଦ୍ଵୌ ଵୈଶ୍ଯୌ ବ୍ରାହ୍ମଣାତାଂ ଗତୌ । କରୂଷସ୍ଯ ତୁ କାରୂଷାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଯୁଦ୍ଧଦୁର୍ମ୍ମଦାଃ ।। ୨୭୩.
ନାଭାଗଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଆଦିରେ ବୈଶ୍ୟ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେଲେ। କରୂଷଙ୍କୁ ଥିଲେ କାରୂଷମାନେ, ସେମାନେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅତି ଦୁର୍ଦ୍ଦମ।
ଶୂଦ୍ରତ୍ଵଞ୍ଚ ପୃଷଧ୍ରୋଽଗାଦ୍ଧିଂସଯିତ୍ଵା ଗୁରୋଶ୍ଚ ଗାମ୍ । ମନୁପୁତ୍ରାଦଥେକ୍ଷଆକୋର୍ଵିକୁକ୍ଷଇର୍ଦେଵରାଡଭୂତ୍ ।। ୨୭୩.
ପୃଷଧ୍ର ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ଗାଈକୁ ମାରିଦେଇ ଶୂଦ୍ର ହେଲେ। ମନୁଙ୍କ ପୁଅ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁଙ୍କୁ ଭିତରୁ ବିକୁକ୍ଷିଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଦେବରାଟ୍ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଵିକୁକ୍ଷେସ୍ତୁ କକୁତ୍ସ୍ଥୋଽଭୂତ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଃ ସୁଯୋଧନଃ । ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଃ ପୃଥୁର୍ନ୍ନାମ ଵିଶ୍ଵଗଶ୍ଵଃ ପୃଥୋଃ ସୁତଃ ।। ୨୭୩.
ବିକୁକ୍ଷିଙ୍କୁ କକୁତ୍ସ୍ଥ ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ସୁୟୋଧନ। ସୁୟୋଧନଙ୍କ ପୁଅ ପୃଥୁ ଓ ପୃଥୁଙ୍କ ପୁଅ ବିଶ୍ୱଗଶ୍ୱ।
ଆଯୁସ୍ତସ୍ଯ ଚ ପୁତ୍ରୋଽଭୁତ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଃ ସୁଥୋଧନଃ । ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଃ ପୃଥୁର୍ନ୍ନାମ ଵିଶ୍ଵଗଶ୍ଵଃ ପୃଥୋଃ ସୁତଃ ।। ୨୭୩.
ଆୟୁଷ ଥିଲେ ବିଶ୍ୱଗଶ୍ୱଙ୍କ ପୁଅ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ସୁଥୋଧନ। ସୁଥୋଧନଙ୍କ ପୁଅ ପୃଥୁ, ପୃଥୁଙ୍କ ପୁଅ ବିଶ୍ୱଗଶ୍ୱ।
ଶ୍ରାଵନ୍ତାଦ୍ ଵୃହଦଶ୍ଵୋଽଭୂତ କୁବଲାଶ୍ଵସ୍ତତୋ ନୃପଃ । ଧୁନ୍ଧୁମାରତ୍ଵମଗମଦ୍ଧୁନ୍ଧୋର୍ନ୍ନାମ୍ନା ଚ ଵୈ ପୁରା ।। ୨୭୩.
ଶ୍ରାବନ୍ତଙ୍କୁ ବୃହଦଶ୍ୱ ଜନ୍ମିଲେ, ବୃହଦଶ୍ୱଙ୍କୁ କୁବଳାଶ୍ୱ, ତାଙ୍କୁ ଧୁନ୍ଧୁମାର ରାଜା ହେଲେ, ଯିଏ ପୂର୍ବେ ଧୁନ୍ଧୁ ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ।
ଧୁନ୍ଧୁମାରାସ୍ତ୍ରଯୋ ଭୂପା ଦୃଢ଼ାଶ୍ଵୋ ଦଣ୍ଡ ଏଵ ଚ । କପିଲୋଽଥ ଦୃଢ଼ାଶ୍ଵାତ୍ତୁ ହର୍ଯ୍ଯଶ୍ଵଶ୍ଚ ଚପ୍ରମୋଦକଃ ।। ୨୭୩.
ଧୁନ୍ଧୁମାରଙ୍କ ତିନି ପୁଅ ଥିଲେ—ଦୃଢାଶ୍ୱ, ଦଣ୍ଡ ଓ କପିଳ। ଦୃଢାଶ୍ୱଙ୍କୁ ହର୍ୟ୍ୟଶ୍ୱ ଓ ପ୍ରମୋଦକ ଜନ୍ମିଲେ।
ହର୍ଯଶ୍ଵାଚ୍ଚ ନିକୁମ୍ଭୋଽଭୂତ୍ ସଂହତାଶ୍ଵୋ ନିକୁମ୍ଭତଃ । ଅକୃଶାଶ୍ଵଶ୍ଚ ସଂହତାଶ୍ଵସୁତାଵୁଭୌ ।। ୨୭୩.
ହର୍ୟ୍ୟଶ୍ୱଙ୍କୁ ନିକୁମ୍ଭ ଜନ୍ମିଲେ, ନିକୁମ୍ଭଙ୍କୁ ସଂହତାଶ୍ୱ, ସଂହତାଶ୍ୱଙ୍କୁ ଅକୃଶାଶ୍ୱ ଓ ତାଙ୍କ ଅନ୍ୟ ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମିଲେ।
ଯୁଵନାଶ୍ଵୋ ରଣାଶ୍ଵସ୍ଯ ମାନ୍ଧାତା ଯୁଵନାଶ୍ଵତଃ । ମାନ୍ଧାତୁଃ ପୁରୁକୁତ୍ସୋଽଭୂନ୍ମୁଚୁକୁନ୍ଦୋ ଦ୍ଵିତୀଯକଃ ।। ୨୭୩.
ରଣାଶ୍ୱଙ୍କ ପୁଅ ଯୁବନାଶ୍ୱ, ଯୁବନାଶ୍ୱଙ୍କୁ ମାନ୍ଧାତା ଜନ୍ମିଲେ। ମାନ୍ଧାତାଙ୍କୁ ପୁରୁକୁତ୍ସ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁଅ ମୁଚୁକୁନ୍ଦ ଜନ୍ମିଲେ।
ପୁରୁକୁତ୍ସାଦସସ୍ଯୁଶ୍ଚ ସମ୍ଭୂତୋ ନର୍ମଦାଭଵଃ । ସମ୍ଭୂତସ୍ଯ ସୁଧନ୍ଵାଽଭୂତ୍ତ୍ରିଧନ୍ଵାଥ ସୁଧନ୍ଵନଃ ।। ୨୭୩.
ପୁରୁକୁତ୍ସଙ୍କୁ ନର୍ମଦାରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ତ୍ରସଦସ୍ୟୁ ହେଲେ। ତ୍ରସଦସ୍ୟୁଙ୍କୁ ସୁଧନ୍ୱା, ସୁଧନ୍ୱାଙ୍କୁ ତ୍ରିଧନ୍ୱା ଜନ୍ମିଲେ।
ତ୍ରିଧନ୍ଵନସ୍ତୁ ତରୁଣସ୍ତସ୍ଯ ସତ୍ଯଵ୍ରତଃ ସୁତଃ । ସତ୍ଯଵ୍ରତାତ୍ସତ୍ଯରଥୋ ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ତତ୍ ସୁତଃ ।। ୨୭୩.
ତ୍ରିଧନ୍ୱାଙ୍କୁ ତରୁଣ ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ସତ୍ୟବ୍ରତ। ସତ୍ୟବ୍ରତଙ୍କୁ ସତ୍ୟରଥ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର।
ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରାଦ୍ରୋହିତାଶ୍ଵୋ ରୋହିତାଶ୍ଵାଦ୍ଵୃକୋଽଭଵତ୍ । ଵୃକାଦ୍ଵାହୁଶ୍ଚ ଵାହୋଶ୍ଚ ସଗରସ୍ତସ୍ଯ ଚ ପ୍ରିଯା ।। ୨୭୩.
ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରୋହିତାଶ୍ୱ ଜନ୍ମିଲେ, ରୋହିତାଶ୍ୱଙ୍କୁ ବୃକ, ବୃକଙ୍କୁ ବାହୁ, ବାହୁଙ୍କୁ ସଗର, ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ପତ୍ନୀ ପ୍ରଭା।
ପ୍ରବା ଷଷ୍ଟିସହସ୍ରାଣାଂ ସୁତାନାଂ ଜନନୀ ହ୍ଯଽଭୂତ୍ । ତୁଷ୍ଟାଦୌର୍ଵାନ୍ନୃପାଦେକଂ ଭାନୁମତ୍ଯସମଞ୍ଜସମ୍ ।। ୨୭୩.
ପ୍ରଭା ଷଷ୍ଟି ହଜାର ପୁଅଙ୍କର ମାଆ ହେଲେ। ତୁଷ୍ଟା ଓ ଔର୍ବଙ୍କୁ ଭାନୁମତୀ ଏକମାତ୍ର ରାଜା ଅସମଞ୍ଜସଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।