ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ସାରସ୍ଵତସ୍ଯ କଲ୍ପସ୍ଯ ପ୍ରୋଷ୍ଠପଦ୍ଯନ୍ତୁ ତଦ୍ଦଦେତ୍ । ଅଷ୍ଟାଦଶସହସ୍ରାଣି ହେମସିଂହସମନ୍ଵିତଂ ।। ୨୭୨.

ସାରସ୍ୱତ କଳ୍ପ ଅବସରରେ, ପ୍ରୋଷ୍ଠପଦ ତିଥିରେ ଏହା ଦେବା ଉଚିତ। ଏହା ଅଠାର ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଓ ସୁନାର ସିଂହ ସହିତ ଦିଆଯିବ।

ଯତ୍ରାହ ନାରଦୋ ଧର୍ମ୍ମାନ୍ ଵୃହତ୍କଲ୍ପାଶ୍ରିତାନିହ । ପଞ୍ଚଵିଂଶସହସ୍ରାଣି ନାରଦୀଯଂ ତଦୁଚ୍ଯତେ ।। ୨୭୨.

ଏଠାରେ ଯେଉଁଠି ନାରଦ ମହାକଳ୍ପ ଆଧାରିତ ଧର୍ମଗୁଡ଼ିକୁ କହିଛନ୍ତି, ସେହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ପঁଚିଶ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ଗ୍ରନ୍ଥକୁ 'ନାରଦ ପୁରାଣ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ସଧେନୁଞ୍ଚାଶ୍ଵିନେ ଦଦ୍ଯାତ୍ସିଦ୍ଧିମାତ୍ଯନ୍ତିକୀଂ ଲଭେତ୍ । ଯତ୍ରାଧିକୃତ୍ଯ ଶତ୍ରୂନାନ୍ଦର୍ମାଧର୍ମଵିଚାରଣା ।। ୨୭୨.

ଏହାକୁ ଗାଈ ଓ ଏକ ଅଶ୍ୱିନୀ ସହିତ ଦାନ କଲେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ; ଏଠି ଶତ୍ରୁମାନେ ସମ୍ପର୍କରେ ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମର ବିଚାର କରାଯାଏ।

କାର୍ତ୍ତିକ୍ଯାଂ ନଵସାହସ୍ରଂ ମାର୍କଣ୍ଡେଯମଥାର୍ପଯେତ୍ । ଅଗ୍ନିନା ଯଦ୍ଵଶିଷ୍ଠାଯ ପ୍ରୋକ୍ତଞ୍ଚାଗ୍ନେଯମେଵ ତତ୍ ।। ୨୭୨.

କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ, ନବହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ପୁରାଣ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ଯାହା ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ କହାଯାଇଥିଲା, ସେହି ଅଗ୍ନି ପୁରାଣ ହେଉଛି।

ଚତୁର୍ଦଶସହସ୍ରାଣି ଭଵିଷ୍ଯଂ ସୂର୍ଯ୍ଯସମ୍ଭଵଂ । ଭଵସ୍ତୁ ମନଵେ ପ୍ରାହ ଦଦ୍ଯାତ୍ ପୌଷ୍ଯାଂ ଗୁଡ଼ାଦିମତ୍ ।। ୨୭୨.

ଭବିଷ୍ୟତ ସମ୍ପର୍କରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଭବ ମନୁଙ୍କୁ କହିଥିଲେ; ପୌଷ ମାସରେ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ଏହା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ସାଵର୍ଣିନା ନାରଦାଯ ବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତ୍ତମୀରିତଂ । ରଥାନ୍ତରସ୍ଯ ଵୃତ୍ତାନ୍ତମଷ୍ଟାଦଶସହସ୍ରକଂ ।। ୨୭୨.

ସାବର୍ଣ୍ଣି ନାରଦଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମୱୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣ କହିଥିଲେ; ରଥାନ୍ତରର ବୃତ୍ତାନ୍ତ, ଅଠର ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ଏହି ପୁସ୍ତକ।

ମାଘ୍ଯାନ୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵରାହସ୍ଯ ଚରିତଂ ବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତ୍ତମୀରିତଂ । ରଥାନ୍ତରସ୍ଯ ଵୃତ୍ତାନ୍ତମଷ୍ଟାଦଶସହସ୍ରକଂ ।। ୨୭୨.

ମାଘ ମାସରେ, ବ୍ରହ୍ମୱୈବର୍ତ୍ତରେ କଥିତ ବରାହଙ୍କର କଥା ଓ ରଥାନ୍ତରର ଅଠର ହଜାର ଶ୍ଲୋକର ବୃତ୍ତାନ୍ତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଆଗ୍ଯେଯକଲ୍ପେ ଲଲ୍ଲିଙ୍ଗମେକାଦଶସହସ୍ରକମ୍ । ତଦ୍ଦତ୍ଵା ଶିଵମାପ୍ନୋତି ଫାଲ୍ଗୁନ୍ଯାଂ ତିଲଧେନୁମତ୍ ।। ୨୭୨.

ଅଗ୍ନେୟ କଳ୍ପରେ, ଏକାଦଶ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ଲିଙ୍ଗ ପୁରାଣ ଅଛି; ଏହା ତିଳ ଓ ଗାଈ ସହିତ ଫାଲ୍‌ଗୁନ ମାସରେ ଦାନ କଲେ, ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।

ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶଶହସ୍ରାଣି ଵାରାହଂ ଵିଷ୍ଣୁଣେରିତମ୍ । ଭୂଯୌ ଵରାହଚରିତଂ ମାନଵସ୍ଯ ପ୍ରଵୃତ୍ତିତଃ ।। ୨୭୨.

ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ବରାହ ପୁରାଣ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ପୁନି ମନୁଙ୍କ ପ୍ରମ୍ପରା ଅନୁଯାୟୀ ବରାହଙ୍କର କଥା।

ସହେମଗରୁଡ଼ଞ୍ଚୈତ୍ର୍ଯାଂ ପଦମାପ୍ନୋତି ଵୈଷ୍ଣଵମ୍ । ଚତୁରଶୀତିସାହସ୍ରଂ ସ୍କାନ୍ଦଂ ସ୍କନ୍ଦେରିତଂ ମହତ୍ ।। ୨୭୨.

ଚୈତ୍ର ମାସରେ ସୁନାର ଗରୁଡ଼ ସହିତ ଦାନ କଲେ, ବୈଷ୍ଣବ ପଦ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ; ବଡ଼ ସ୍କନ୍ଦ ପୁରାଣ, ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିବା, ଚଉରାଶି ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଅଛି।

ଅଧିକୃତ୍ଯ ସଧର୍ମ୍ମାଂଶ୍ଚ କଲ୍ପେ ତତ୍ପୁରୁଷେଽର୍ପଯେତ୍। ଵାମନଂ ଦଶସାହସ୍ରଂ ଧୌମକଲ୍ପେ ହରେଃ କଥା ।। ୨୭୨.

ଧର୍ମିକ ଲୋକମାନେ ଉପରେ ବିଚାର କରି, କଳ୍ପରେ ତତ୍ପୁରୁଷ ପୁରାଣ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ବାମନ ପୁରାଣ ଦଶ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଅଛି, ଏବଂ ଧୌମ କଳ୍ପରେ ହରିଙ୍କ କଥା।

ଦଦ୍ଯାତ୍ ଶରଦି ଵିଷୁଵେ ଧର୍ମାର୍ଥାଦିନିଵୋଧନମ୍ । କୂର୍ମଞଅଚାଷ୍ଟସହସ୍ରଞ୍ଚ କୂର୍ମୋକ୍ତଞ୍ଚ ରସାତଲେ ।। ୨୭୨.

ଶରଦ ବିଷୁବ ସମୟରେ, ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ ଆଦି ଉପଦେଶ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ଏବଂ କୂର୍ମ ପୁରାଣ, ଆଠ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ, କୂର୍ମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାତାଳରେ କହାଯାଇଥିଲା।

ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନପ୍ରସଙ୍ଗେନ ଦଦ୍ଯାତ୍ତଦ୍ଧେମକୂର୍ମଵତ୍ । ତ୍ରଯୋଦଶସହସ୍ରାଣି ମାତ୍ସ୍ଯଂ କଲ୍ପାଦିତୋଽବ୍ରଵୀତ୍ ।। ୨୭୨.

ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ, ସୁନାର କୂର୍ମ ସହିତ ଏହା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ତେର ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ମାତ୍ସ୍ୟ ପୁରାଣ, କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ କହାଯାଇଥିଲା।

ମତ୍ସ୍ଯୋ ହି ମନଵେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିଷୁଵେ ହେମମତ୍ସ୍ଯଵତ୍ । ଗାରୁଡ଼ଞ୍ଚାଷ୍ଟସାହସ୍ରଂ ଵିଷ୍ଣୂକ୍ତନ୍ତାର୍କ୍ଷକଲ୍ପକେ ।। ୨୭୨.

ମାତ୍ସ୍ୟ ପୁରାଣ ବିଷୁବ ସମୟରେ ମନୁଙ୍କୁ, ସୁନାର ମାଛ ସହିତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ଏବଂ ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣ, ଆଠ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ କଳ୍ପରେ କହାଯାଇଥିଲା।

ଵିଶ୍ଵାଣ୍ଡାଦ୍‌ଗରୁଡ଼ୋତ୍ପତ୍ତିଂ ତଦ୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ଧେମହଂସଵତ୍ । ବ୍ରହ୍ମା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡମାହାତ୍ମ୍ଯମଧିକୃତ୍ଯାବ୍ରଵୀତ୍ତୁ ।। ୨୭୨.

ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରୁ ଗରୁଡ଼ର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ, ସୁନାର ହଂସ ସହିତ ଏହା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ବ୍ରହ୍ମା, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ମହିମା ବିଷୟରେ ବିଚାର କରି କହିଥିଲେ।

ଵାଚକଂ ପୂଜଯେଦାଦୌ ଭୋଜଯେତ୍ ପାଯସୈର୍ଦ୍ଵିଜାନ୍ । ଗୋଭୂଗ୍ରାମସୁଵର୍ଣାଦି ଦଦ୍ଯାତ୍ପର୍ଵଣି ପର୍ଵଣି ।। ୨୭୨.

ପ୍ରଥମେ ପାଠକଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ, ଦ୍ୱିଜମାନେକୁ ପାୟସ ଖାଇବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ବରେ ଗାଈ, ଜମି, ଗ୍ରାମ, ସୁନା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ସମାପ୍ତେ ବାରତେ ଵିପ୍ରଂ ସଂହିତାପୁସ୍ତକାନ୍ଯଜେତ୍ । ଶୁଭେ ଦେଶେ ନିଵେଶ୍ଯାଥ କ୍ଷୌମଵସ୍ତ୍ରାଦିନାଵୃତାନ୍ ।। ୨୭୨.

ସମାପ୍ତି ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସଂହିତା ପୁସ୍ତକ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ଏହାକୁ ଶୁଭ୍ର ସ୍ଥାନରେ, କ୍ଷୌମ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜିନିଷରେ ମୁଡ଼ି ରଖିବା ଉଚିତ।

ନରନାରାଯଣଔ ପୂଜ୍ଯୌ ପୁସ୍ତକାଃ କୁସୁମାଦିଭିଃ । ଗୋଽନ୍ନଭୂହେମ ଦତ୍ଵାଥ ଭୋଜଯିତ୍ଵା କ୍ଷମାପଯେତ୍ ।। ୨୭୨.

ନର ଓ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ପୁସ୍ତକମାନେକୁ ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଗାଈ, ଅନ୍ନ, ଜମି ଓ ସୁନା ଦେଇ, ଭୋଜନ କରାଇ, କ୍ଷମା ଚାହିଁବା ଉଚିତ।

ମହାଦାନାନି ଦେଯାନି ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ । ମାସକୌ ଦ୍ଵୌ ତ୍ରଯଶ୍ଚୈଵ ମାସେ ମାସେ ପ୍ରଦାପଯେତ୍ ।। ୨୭୨.

ବଡ଼ ଦାନ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ; ପ୍ରତି ମାସରେ ଦୁଇ କିମ୍ବା ତିନି ଯୁଗଳ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଯନାଦୌ ଶ୍ରଵକସ୍ଯ ଦାନମାଦୌ ଵିଧୀଯତେ । ଶ୍ରୀତୃଭିଃ ସକଲୈଃ କାର୍ଯ୍ଯଂ ଶ୍ରାଵକେ ପୂଜନଂ ଦ୍ଵିଜ ।। ୨୭୨.

ଯାତ୍ରାର ଆରମ୍ଭରେ ଶ୍ରାବକଙ୍କ ପାଇଁ ଦାନ ଦେବାକୁ ନିୟମିତ କରାଯାଇଛି। ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀତ୍ରବି ସହିତ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ମିଶି ଶ୍ରାବକଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ହେ ଦ୍ୱିଜ।

ଇତିହାସପୁରାଣାନାଂ ପୁସ୍ତକାନି ପ୍ରଯଚ୍ଛତି । ପୂଜଯିତ୍ଵାଯୁରାରୋଗ୍ଯଂ ସ୍ଵର୍ଗମୋକ୍ଷମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ।। ୨୭୨.

ଯେଉଁଠି ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣର ପୁସ୍ତକ ଦାନ କରାଯାଏ, ପୂଜା କରି ସେଠାରେ ଦାନ କଲେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ହୁଏ।

ଅଗ୍ନିରୁଵାଚ ସୂର୍ଯ୍ଯଵଂଶଂ ସୋମଵଂଶଂ ରାଜ୍ଞାଂ ଵଂଶଂ ଵଦାମି ତେ । ହରେର୍ବ୍ରହ୍ମା ପଦ୍ମଗୋଽଭୂନ୍ମରୀଚିର୍ବ୍ରହ୍ମଣାଃ ସୁତଃ ।। ୨୭୩.

ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ମୁଁ ତୁମକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶ ଓ ସୋମବଂଶ, ରାଜାମାନଙ୍କର ବଂଶ ବିଷୟରେ କହିବି। ହରି ହେଲେ ବ୍ରହ୍ମା, ଯିଏ ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଏବଂ ମରୀଚି ଥିଲେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁଅ।

ମରୀଚେଃ କଶ୍ଯପସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଵିଵସ୍ଵାଂସ୍ତସ୍ଯ ପତ୍ନ୍ଯପି । ସଂଜ୍ଞା ରାଜ୍ଞୀ ପ୍ରଭା ତିସ୍ରୋ ରାଜ୍ଞୀ ରୈଵତପୁତ୍ରିକା ।। ୨୭୩.

ମରୀଚିଙ୍କୁ ଥିଲେ କଶ୍ୟପ, ସେଠାରୁ ଭିବସ୍ବାନ୍। ତାଙ୍କର ତିନି ରାଣୀ ଥିଲେ—ସଞ୍ଜ୍ଞା, ରାଜ୍ଞୀ ଓ ପ୍ରଭା, ଏମାନେ ରାଇବତଙ୍କର କନ୍ୟା।

ରେଵନ୍ତଂ ସୁଷୁଵେ ପୁତ୍ରଂ ପ୍ରଭାତଞ୍ଚ ଚପ୍ରଭା ରଵେଃ । ତ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରୀ ସଂଜ୍ଞା ମନୁଂ ପୁତ୍ରଂ ଯମଲୌ ଯମୁନାଂ ଯମମ୍ ।। ୨୭୩.

ପ୍ରଭା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦୁଇ ଝିଅ ପୁଅ ଦେଲେ—ରେବନ୍ତ ଓ ପ୍ରଭାତ। ଟ୍ୱାଷ୍ଟ୍ରୀ ସଞ୍ଜ୍ଞା ମନୁଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଏବଂ ଯମ ଓ ଯମୁନା, ଦୁଇଁଜଣ ଜୁମ୍ଲା ଭାଇବୋନ୍।

ଛାଯା ସଂଜ୍ଞା ଚ ସାଵର୍ଣିଂ ମନୁଂ ଵୈଵସ୍ଵତଂ ସୁତମ୍ । ଶନିଞ୍ଚି ତପତୀଂ ଵିଷ୍ଟିଂ ସଂଜ୍ଞାଯାଞ୍ଚାଶ୍ଵିନୌ ପୁନଃ ।। ୨୭୩.

ଛାୟା ଓ ସଞ୍ଜ୍ଞା ସାବର୍ଣ୍ଣି ମନୁ ଓ ବୈବସ୍ବତ ମନୁଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଏହିପରି ସନି, ତପତୀ, ବିଷ୍ଟି ଓ ସଞ୍ଜ୍ଞାଙ୍କୁ ପୁଣି ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର।

ମନୋର୍ଵୈଵସ୍ଵତସ୍ଯାସନ୍ ପୁତ୍ରା ଵେ ନ ଚ ତତ୍ସମାଃ । ଇକ୍ଷ୍ଵାକୁଶ୍ଚୈଵ ନାଭାଗୋ ଧୃଷ୍ଟଃ ଶର୍ଯ୍ଯାତିରେଵ ଚ ।। ୨୭୩.

ବୈବସ୍ବତ ମନୁଙ୍କର ବହୁତ ପୁଅ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କେହି ତାଙ୍କ ସମାନ ହେଲେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ହେଲେ—ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ, ନାଭାଗ, ଧୃଷ୍ଟ ଓ ଶର୍ୟାତି।

ନରିଷ୍ଯନ୍ତସ୍ତଥା ପ୍ରାଂଶୁର୍ନାଭାଗାଦିଷ୍ଟସତ୍ତମାଃ । କରୁଷଶ୍ଚ ପୂଷଧ୍ରଶ୍ଚ ଅଯୋଧ୍ଯାଯାଂ ମହାବଲାଃ ।। ୨୭୩.

ନରିଷ୍ୟନ୍ତ, ପ୍ରାଞ୍ଶୁ, ନାଭାଗ ଓ ଇଷ୍ଟ, ଏମାନେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ। କରୁଷ ଓ ପୂଷଧ୍ର, ଏମାନେ ଅୟୋଧ୍ୟାରେ ବଳବାନ୍ ରାଜା।

କନ୍ଯେଲା ଚ ମନୋରାସୀଦ୍‌ବୁଧାତ୍ତସ୍ଯାଂ ପୁରୂରଵାଃ । ପୁରୂରଵସମୁତ୍ପାଦ୍ଯ ସେଲା ସୁଦ୍ଯୁମ୍ନତାଙ୍ଗତା ।। ୨୭୩.

ମନୁଙ୍କର ଝିଅ ଥିଲେ ଇଲା। ବୁଧଙ୍କୁ ତାଙ୍କୁ ପୁରୁରବାସ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ପୁରୁରବାସଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇ ଇଲା ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ହେଲେ।

ସୁଦ୍ଯୁମ୍ନାଦୁତ୍କଲଗଯୌ ଵିନତାଶ୍ଵସ୍ତ୍ରଯୋ ନୃପାଃ । ଉତ୍କଲସ୍ଯୋତ୍କଲଂ ରାଷ୍ଟ୍ର ଵିନତାଶ୍ଵସ୍ଯ ପଶ୍ଚିମା ।। ୨୭୩.

ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ତିନି ରାଜା ହେଲେ—ଉତ୍କଳ, ଗୟା ଓ ବିନତାଶ୍ୱ। ଉତ୍କଳଙ୍କର ଦେଶ ଉତ୍କଳ ଥିଲା, ବିନତାଶ୍ୱଙ୍କର ଦେଶ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଥିଲା।