ଵର୍ଦ୍ଧସ୍ଵେନ୍ଦ୍ର ଜିତାମିତ୍ର ଵୃତ୍ରହନ୍ ପାକଶାସନ । ଦେଵ ଦେଵ ମହାଭାଗ ତ୍ଵଂ ହି ଭୂମିଷ୍ଠତାଂ ଗତଃ ।। ୨୬୮.
ବୃଦ୍ଧି ପାଅ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିବା, ବୃତ୍ରକୁ ମାରିବା, ପାକ ଶାସନ କରିବା; ହେ ଦେବ, ମହାଭାଗ, ତୁମେ ଏବେ ପୃଥିବୀରେ ଆସିଛ।
ତ୍ଵଂ ପ୍ରଭୁଃ ଶାଶ୍ଵତଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵ୍ଵଭୂତହିତେ ରତଃ । ଅନନ୍ତତେଜା ଵୈ ରାଜୋ ଯଶୋଜଯଵିଵର୍ଦ୍ଧନଃ ।। ୨୬୮.
ତୁମେ ଚିରକାଳର ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଲାଗିଥିବା; ଅନନ୍ତ ତେଜ ଧାରଣ କରି, ରାଜା ଭାବେ ଯଶ ଓ ବିଜୟ ବଢ଼ାଉଛ।
ତେଜସ୍ତେ ଵର୍ଦ୍ଧଯନ୍ତ୍ଵେତେ ଦେଵାଃ ଶକ୍ରଃ ସୁଵୃଷ୍ଟିକୃତ୍ । ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମହେଶାଶ୍ଚ କାର୍ତ୍ତିକେଯୋ ଵିନାଯକଃ ।। ୨୬୮.
ତୁମର ତେଜସ୍ବୀତାକୁ ବଢାଇବା ପାଇଁ ଏହି ଦେବତାମାନେ ଉପକାର କରନ୍ତି — ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ଭଲ ବର୍ଷା ଦେଇଥାଏ; ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ମହେଶ୍ୱର, କାର୍ତ୍ତିକେୟ ଓ ବିନାୟକ।
ଆଦିତ୍ଯା ଵସଵୋ ରୁଦ୍ରାଃ ସାଧ୍ଯାଶ୍ଚ ଭୃଗଵୋ ଦିଶଃ । ମରୁଦ୍ଗଣା ଲୋକପାଲା ଗ୍ରହା ଯକ୍ଷାଦିନିମ୍ନଗାଃ ।। ୨୬୮.
ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ସାଧ୍ୟ, ଭୃଗୁ, ଦିଗ୍ଗୁଡିକ, ମାରୁତମାନେ, ଲୋକପାଳ, ଗ୍ରହ, ଯକ୍ଷ ଓ ନଦୀମାନେ ତୁମର ତେଜସ୍ବୀତାକୁ ବଢାଇବାରେ ସହଯୋଗ କରନ୍ତି।
ସମୁଦ୍ରା ଶ୍ରୀର୍ମହୀ ଗୌରୀ ଚଣ୍ଡିକା ଚ ସରସ୍ଵତୀ । ପ୍ରଵର୍ତ୍ତଯନ୍ତୁ ତେ ତେଜୋ ଜଯ ଶକ୍ର ଶଚୀପତେ ।। ୨୬୮.
ସମୁଦ୍ର, ଶ୍ରୀ, ପୃଥିବୀ, ଗୌରୀ, ଚଣ୍ଡିକା ଓ ସରସ୍ୱତୀ ତୁମର ତେଜସ୍ବୀତାକୁ ଚାଲିବାରେ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତୁ; ଶଚୀର ପତି ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଜୟୀ ହେଉ।
ତଵ ଚାପି ଜଯାନ୍ନିତ୍ଯଂ ମମ ସମ୍ପଦ୍ଯତାଂ ଶୁଭଂ । ପ୍ରସୀଦ ରାଜ୍ଞାଂ ଵିପ୍ରାଣାଂ ପ୍ରଜାନାମପି ସର୍ଵଶଃ ।। ୨୬୮.
ତୁମର ଜୟ ଦ୍ୱାରା ସଦା ମୋ ପାଖରେ ଶୁଭ ଆସୁ; ରାଜାମାନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାପ୍ରତି ଦୟା କର।
ଭଵତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍ ପୃଥିଵୀ ନିତ୍ଯଂ ଶସ୍ଯଵତୀ ଭଵେତ୍ । ଶିଵଂ ଭଵତୁ ନିର୍ଵ୍ଵିଘ୍ନଂ ଶାମ୍ଯନ୍ତାମୀତଯୋ ଭୃଶଂ ।। ୨୬୮.
ତୁମର କୃପାରେ ଏହି ପୃଥିବୀ ସଦା ଫସଲରେ ପ୍ରଚୁର ହେଉ। ସବୁ କାମ ନିର୍ବିଘ୍ନ ଭଲ ହେଉ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଶାନ୍ତ ହେଉ।
ମନ୍ତ୍ରେଣେନ୍ଦ୍ରଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଚ୍ଯ ଜିତଭୂଃ ସ୍ଵର୍ଗମାପ୍ନୁଯାତ୍ । ଭଦ୍ରକାଲୀଂ ପଟେ ଲିଖ୍ଯ ପୂଜଯେଦାଶ୍ଵିନେ ଜଯେ ।। ୨୬୮.
ମନ୍ତ୍ରରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଯିଏ ଭୂମିକୁ ଜିତିଛି ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପାଇପାରେ। ଅଶ୍ୱିନୀ ସମୟରେ ପଟରେ ଭଦ୍ରକାଳୀଙ୍କ ଚିତ୍ର ଅଙ୍କିତ କରି, ତାଙ୍କୁ ବିଜୟ ପାଇଁ ପୂଜା କର।
ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ତଥାଷ୍ଟମ୍ଯାମାଯୁଧଂ କାର୍ମ୍ମୁକଂ ଧ୍ଵଜମ୍ । ଛତ୍ରଞ୍ଚ ରାଜଲିଙ୍ଗାନି ଶସ୍ତ୍ରାଦ୍ଯଂ କୁସୁମାଦିଭିଃ ।। ୨୬୮.
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ, ଅସ୍ତ୍ର, ଧନୁ, ପତାକା, ଛତା, ରାଜଚିହ୍ନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶସ୍ତ୍ର ଆଦିକୁ ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାରରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଜାଗ୍ରନ୍ନିଶି ବଲିନ୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଦ୍ଵିତୀଯେଽହ୍ନି ପୁନର୍ଯଜେତ୍ । ଭଦ୍ରକାଲି ମହାକାଲି ଦୁର୍ଗେ ଦୁର୍ଗାର୍ତ୍ତିହାରିଣି ।। ୨୬୮.
ରାତିରେ ଜାଗି ଦେବୀଙ୍କୁ ବଳି ଦିଅ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନେ ପୁନି ବିଦିପୂର୍ବକ ଯଜ୍ଞ କର, ଭଦ୍ରକାଳୀ, ମହାକାଳୀ, ଦୁର୍ଗା, ଦୁର୍ଗାର୍ତ୍ତି ନିବାରଣ କରିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କର।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯେ ଚଣ୍ଡି ମମ ଶାନ୍ତୌ ଜଯେ ଭଵ । ନୀରାଜନଵିଧିଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଐଶାନ୍ଯାମ୍ମନ୍ଦିରଂ ଚରେତ୍ ।। ୨୬୮.
ତିନି ଲୋକରେ ବିଜୟୀ ଚଣ୍ଡୀ, ମୋତେ ଶାନ୍ତି ଓ ବିଜୟ ଦିଅ; ମୁଁ ଦୀପାରାଧନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗର ମନ୍ଦିରକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତୋରଣତ୍ରିତଯଂ ତତ୍ର ଗୃହେ ଦେଵାନ୍ ଯଜେତ୍ ସଦା । ଚିତ୍ରାନ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଯଦା ସ୍ଵାତିଂ ସଵିତା ପ୍ରତିପଦ୍ଯତେ ।। ୨୬୮.
ସେଠାରେ ତିନିଟି ଦ୍ୱାର ଥିଲେ, ଘରରେ ସଦା ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଚିତ୍ରା ଛାଡି ସ୍ୱାତି ରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଯିବାବେଳେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ହୁଏ।
ତତଃ ପ୍ରଭୃତି କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ଯାଵତ୍ ସ୍ଵାତୌ ରଵିଃ ସ୍ଥିତଃ । ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ଶମ୍ଭୁଶ୍ଚ ଶକ୍ରଶ୍ଚୈଵାନଲାନିଲୌ ।। ୨୬୮.
ସେହି ସମୟରୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସ୍ୱାତି ରେ ଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵିନାଯକଃ କୁମାରଶ୍ଚ ଵରୁଣୋ ଧନଦୋ ଯମଃ । ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଵୈଶ୍ରଵସୋ ଗଜାଶ୍ଚାଷ୍ଟୌ ଚ ତାନ୍ ଯଜେତ୍ ।। ୨୬୮.
ବିନାୟକ, କୁମାର, ବରୁଣ, କୁବେର, ଯମ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ବୈଶ୍ରବଣ ଓ ଅଠଟି ହାତୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
କୁମୁଦୈରାଵଣୌ ପଦ୍ମଃ ପୁଷ୍ପଦନ୍ତଶ୍ଚ ଵାମନଃ । ସୁପ୍ରତୀକୋଽଞ୍ଚନୋ ନୀଲଃ ପୂଜା କାର୍ଯ୍ଯା ଗୃହାଦିକେ ।। ୨୬୮.
କୁମୁଦ, ଏଇରାବତ, ପଦ୍ମ, ପୁଷ୍ପଦନ୍ତ, ବାମନ, ସୁପ୍ରତୀକ, ଅଞ୍ଜନ ଓ ନୀଳ — ଏହି ଅଠ ଜଣଙ୍କୁ ଘର ଓ ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପୁରୋଧା ଜୁହୁଯାଦାଜ୍ଯଂ ସମିତ୍ସିଦ୍ଧାର୍ଥକଂ ତିଲାଃ । କୁମ୍ବା ଅଷ୍ଟୌ ପୂଜିତାଶ୍ଚ ତୈଃ ସ୍ନାପ୍ଯାଶ୍ଵଗଜୋତ୍ତମାଃ ।। ୨୬୮.
ପୁରୋହିତ ଅଗ୍ନିକୁ ଘିଅ, ଜଳାଇବା କାଠ, ପାକା ଚାଉଳ ଓ ତିଳ ଦେଇ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଅଠଟି କୁମ୍ବ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଶ୍ୱ ଓ ହାତୀମାନେ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଦରକାର।
ଅଶ୍ଵାଃ ସ୍ନାପ୍ଯା ଦଦେତ୍ ପିଣ୍ଡାନ୍ ତତୋ ହି ପ୍ରଥମଂ ଗଜାନ୍ । ନିଷ୍କ୍ରାମଯେତ୍ତୋରଣୈସ୍ତୁ ଗୋପୁରାଦି ନ ଲଙ୍ଘଯେତ୍ ।। ୨୬୮.
ଅଶ୍ୱମାନେ ସ୍ନାନ କରାଯିବାପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ, ତାପରେ ପ୍ରଥମେ ହାତୀମାନେ। ସେମାନେ ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା ବାହାରିବା ଦରକାର, ମୁଖ୍ୟ ଦ୍ୱାର କିମ୍ବା ଗୋପୁର ଉପରେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵିକ୍ରମେଯୁସ୍ତତଃ ସର୍ଵେ ରାଜଲିଙ୍ଗଂ ଗୃହେ ଯଜେତ୍ । ଵାରୁଣେ ଵରୁଣଂ ପ୍ରାର୍ଚ୍ଯ ରାତ୍ରୌ ଭୂତବଲିଂ ଦଦେତ୍ ।। ୨୬୮.
ତାପରେ ସମସ୍ତେ ଅଗ୍ରଗତି କରିବେ; ଘରରେ ରାଜଚିହ୍ନ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ବାରୁଣ ଦିଗରେ ବାରୁଣ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଦରକାର, ରାତିରେ ଭୂତମାନଙ୍କୁ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ।
ଵିଶାଖାଯାଂ ଗତେ ସୂର୍ଯ୍ଯେ ଆଶ୍ରମେ ନିଵସେନ୍ନୃପଃ । ଅଲଙ୍କୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଦିନେ ନସ୍ମିନ୍ ଵାହନନ୍ତୁ ଵିଶେଷତଃ ।। ୨୬୮.
ବିଶାଖା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ରାଜା ଆଶ୍ରମରେ ବସିବା ଉଚିତ। ଏହି ଦିନରେ ସେ ବିଶେଷଭାବେ ଗାଡ଼ିଗୁଡ଼ିକୁ ଶୋଭାୟିତ କରିବା ଦରକାର।
ପୂଜିତା ରାଜଲିଙ୍ଗାଶ୍ଚ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯା ନରହସ୍ତଗାଃ । ହସ୍ତିନନ୍ତୁରଗଂ ଛତ୍ରଂ ଖଡ୍ଗଂ ଚାପଞ୍ଚ ଦୁନ୍ଦୁଭିମ୍ ।। ୨୬୮.
ପୁରୁଷମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ହାତରେ ଧରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହାମାନେ ହେଉଛି — ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ଛତା, ତଳୱାର, ଧନୁଷ ଓ ପାଞ୍ଚଟି ଢୋଳ।
ଧ୍ଵଜଂ ପତାକାଂ ଧର୍ମ୍ମଜ୍ଞ କାଲଜ୍ଞସ୍ତ୍ଵଭିଭନ୍ତ୍ରଯେତ୍ । ଅମିମନ୍ତ୍ରଯ ତତଃ ସର୍ଵ୍ଵନ୍ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ କୁଞ୍ଜରଘୂର୍ଗତାନ୍ ।। ୨୬୮.
ଧର୍ମ ଓ ସମୟ ବିଷୟରେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଧ୍ୱଜ ଓ ପତାକା ଉଠାଇବା ଉଚିତ। ତାପରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଡାକି, ହାତୀ ଓ ରଥ ଚଢ଼ିଥିବା ଲୋକମାନେ କେମିତି ରହିବେ, ସେଥିରେ ଠିକ୍ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
କୁଞ୍ଜରୋପରିଗୌ ସ୍ଯାତାଂ ସାଂଵତ୍ସରପୁରୋହିତୌ । ମନ୍ତ୍ରିତାଂଶ୍ଚ ସମାରୁହ୍ଯ ତୋରଣେନ ଵିନିର୍ଗମେତ୍ ।। ୨୬୮.
ଏହି ବର୍ଷର ଦୁଇଜଣ ପ୍ରଧାନ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ହାତୀ ଉପରେ ବସାଇବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ନିୟୁକ୍ତ, ସେମାନେ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ତୋରଣ ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା ବାହାରିବା ଉଚିତ।
ନିଷ୍କ୍ରମ୍ଯ ନାଗମାରୁହ୍ଯ ତୋରଣେନାଥ ନିର୍ଗମେତ୍ । ବଲିଂ ଵିଭଜ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ରାଜା କୁଞ୍ଜରଧୂର୍ଗତଃ ।। ୨୬୮.
ବାହାରି ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ତୋରଣ ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା ବାହାରିବା ପରେ, ରାଜା ହାତୀ ଉପରେ ବସି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବଳି ବଣ୍ଟନ କରିବା ଉଚିତ।
ଉନ୍ମୂକାନାନ୍ତୁ ନିଚଯମାଦୀପିତଦିଗନ୍ତରଂ । ରାଜା ପ୍ରଦକ୍ଷଇଣଂ କୁଯ୍ଯାତ୍ତ୍ରୀନ୍ ଵାରାନ୍ ସୁସମାହିତଃ ।। ୨୬୮.
ରାଜା ଏକାଗ୍ର ମନେ ଅନ୍ମୂକ୍ ଲୋକମାନେ, ସଭା ଓ ଦିଗ୍ବିଭାଗ ଉପରେ ତିନିଥର ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ।
ଚତୁରଙ୍ଗବଲୋପେତଃ ସର୍ଵସୈନ୍ଯେନ ନାଦଯନ୍ । ଏଵଂ କୃତ୍ଵା ଗୃହଂ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଵିସର୍ଜିତଜଲାଞ୍ଜଲିଃ ।। ୨୬୮.
ଚାରିପ୍ରକାର ସେନା ଓ ସମସ୍ତ ସେନାବଳ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବାବେଳେ, ଏପରି କରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟ ଶେଷ କରି, ଜଳଞ୍ଜଳି ଦେଇ ଘରକୁ ଫେରିବା ଉଚିତ।
ପୁଷ୍କର ଉଵାଚ ଛତ୍ରାଦିମନ୍ତ୍ରାନ୍ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯୈସ୍ତତ୍ ପୂଜ୍ଯ ଜଯାଦିକମ୍ । ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସତ୍ଯଵାକ୍ଯେନ ସୋମସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ଚ ।। ୨୬୯.
ପୁଷ୍କର କହିଲେ: ମୁଁ ଛତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୂଜା ପାଇଁ ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ କହିବି; ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବିଜୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ଫଳ ପାଇଁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମା, ସୋମ ଓ ବରୁଣଙ୍କର ସତ୍ୟ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ।
ସୂର୍ଯ୍ଯସ୍ଯ ଚ ପ୍ରଭାଵେନ ଵର୍ଦ୍ଧସ୍ଵ ତ୍ଵଂ ମହାମତେ । ପାଣ୍ଡରାଭପ୍ରତୀକାଶ ହିମକୁନ୍ଦେନ୍ଦୁସୁପ୍ରଭ ।। ୨୬୯.
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ତେଜ ଦ୍ୱାରା, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ତୁମେ ବଢ଼, ତୁମର ରଙ୍ଗ ହିମ, କୁନ୍ଦ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଧଳା ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ।
ଯଥାମ୍ବୁଦଶ୍ଛାଦଯତେ ଶିଵାଯୈନାଂ ଵସୁନ୍ଧରାଂ । ତଥାଚ୍ଛାଦଯ ରାଜାନଂ ଵିଜଯାରୋଗ୍ଯଵୃଦ୍ଧଯେ ।। ୨୬୯.
ଯେପରି ମେଘ ଭଲ ପାଇଁ ଭୂମିକୁ ଢାକି ଦିଏ, ସେପରି ରାଜାଙ୍କୁ ବିଜୟ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ତୁମେ ଢାକି ରଖ।
ଗନ୍ଧର୍ଵକୁଲଜାତସ୍ତ୍ଵଂ ମାଭୂଯାଃ କୁଲଦୂଷକଃ । ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସତ୍ଯଵାକ୍ଯେନ ସୋମସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ଚ ।। ୨୬୯.
ଗନ୍ଧର୍ବ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ତୁମେ, କେବେ ବଂଶକୁ ଅପମାନ ଦିଅନି। ବ୍ରହ୍ମା, ସୋମ ଓ ବରୁଣଙ୍କର ସତ୍ୟ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଶୁଭ ହେଉ।
ପ୍ରଭାଵାଚ୍ଚ ହୁତାଶସ୍ଯ ଵର୍ଦ୍ଧସ୍ଵ ତ୍ଵଂ ତୁରଙ୍ଗମ । ତେଜସା ଚୈଵ ସୂର୍ଯ୍ଯସ୍ଯ ମୁନୀନାଂ ତପସା ତଥା ।। ୨୬୯.
ଅଗ୍ନିଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ, ହେ ଘୋଡ଼ା, ତୁମେ ବଢ଼; ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ତେଜ ଓ ମୁନିମାନଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ତୁମେ ବଢ଼।