ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

କୃଚ୍ଛ୍ରୈର୍ଵିଶୁଦ୍ଧୋ ଜପ୍ତ୍ଵା ଚ ହୁତ୍ଵା ସ୍ନାତ୍ଵାଽଥ ସର୍ଵଭାକ୍ । ଅଷ୍ଟାଦଶଭ୍ଯଃ ସାନ୍ତିଭ୍ଯସ୍ତିସ୍ରୋଽନ୍ଯାଃ ଶାନ୍ତଯୋ ଵରାଃ ।। ୨୬୩.

କଠିନ ଉପବାସ ଓ ଶୁଦ୍ଧତା ସହିତ ଜପ, ହୋମ ଓ ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ ଫଳ ମିଳେ; ଅଠରଟି ଶାନ୍ତି ମଧ୍ୟରୁ ତିନୋଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନାଯାଏ।

ଅମୃତା ଚାଭ୍ଯା ସୌମ୍ଯା ସର୍ଵ୍ଵୋତ୍ପାତଵିମର୍ଦ୍ଦନାଃ । ଅମୃତା ସର୍ଵଦୈଵତ୍ଯା ଅଭ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମଦୈଵତା ।। ୨୬୩.

ଅମୃତା ଓ ଅଭ୍ୟା ଶାନ୍ତି ମୃଦୁ ଓ ସମସ୍ତ ଅପଶକୁନ ଦୂର କରେ; ଅମୃତା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ, ଅଭ୍ୟା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଇଁ।

ସୌମ୍ଯା ଚ ସର୍ଵଦୈଵତ୍ଯା ଏକା ସ୍ଯାତ୍ସର୍ଵ୍ଵକାମଦା । ଅଭଯାଯାମଣିଃ କାର୍ଯ୍ଯୋ ଵରୁଣସ୍ଯ ଭୃଗୂତ୍ତମ ।। ୨୬୩.

ସୌମ୍ୟା ଶାନ୍ତି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ; ଅଭୟା ମଣି ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ, ହେ ଭୃଗୁଶ୍ରେଷ୍ଠ।

ଶତକାଣ୍ଡୋଽମୃତାଯାଶ୍ଚ ସୌମ୍ଯାଯାଃ ଶଙ୍ଖଜୋ ମଣିଃ । ତଦ୍ଦୈଵତ୍ଯାସ୍ତଥା ମନ୍ତ୍ରାଃ ସିଦ୍ଧୌ ସ୍ଯାନ୍ମଣିବନ୍ଧନଂ ।। ୨୬୩.

ଶତକଣ୍ଡ ମଣି ଅମୃତା ପାଇଁ, ଶଂଖରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ମଣି ସୌମ୍ୟା ପାଇଁ; ସେମାନଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ସେମାନଙ୍କ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ କରି, ସଫଳତା ପାଇଁ ମଣି ବାନ୍ଧିବା ଉଚିତ।

ଦିଵ୍ଯାନ୍ତରୀକ୍ଷଭୌମାଦିସମୁତ୍ପାତାର୍ଦନାଇମାଃ । ଦ୍ଵିଵ୍ଯାନ୍ତରୀକ୍ଷଭୌମନ୍ତୁ ଅଦ୍ଭୁତଂ ତ୍ରିଵିଧଂ ଶ୍ରୃଣୁ ।। ୨୬୩.

ଦିବ୍ୟ, ଆକାଶ ଓ ଭୂମିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅପଶକୁନ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଏହି ଶାନ୍ତିଗୁଡ଼ିକ; ଦିବ୍ୟ, ଆକାଶୀୟ ଓ ପୃଥିବୀର ତିନି ପ୍ରକାର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟ ଶୁଣ।

ଗ୍ରହର୍କ୍ଷଵୈକୃତଂ ଦିଵ୍ଯମାନ୍ତରୀକ୍ଷନ୍ନିବୋଧ ମେ । ଉଲ୍କାପାତଶ୍ଚ ଦିଗ୍ଦାହଃ ପରିଵେଶସ୍ତଥୈଵ ଚ ।। ୨୬୩.

ଗ୍ରହ ଓ ତାରା ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଦିବ୍ୟ ଅପଶକୁନ, ଆକାଶରେ ଉଲ୍କାପାତ, ଦିଗ୍ବାହା ଓ ପ୍ରଭାମଣ୍ଡ ବିଷୟରେ ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ।

ଗନ୍ଧର୍ଵନଗରଞ୍ଚୈଵ ଵୃଷ୍ଟିଶ୍ଚ ଵିକୃତା ଚ ଯା । ଚରସ୍ଥିରଭଵଂ ଭୂମୌ ଭୂକମ୍ପମପି ଭୂମିଜଂ ।। ୨୬୩.

ଗନ୍ଧର୍ବନଗର ଦେଖାଯିବା, ବିଚିତ୍ର ବର୍ଷା, ଏବଂ ଯେଉଁଠି ଅସାଧାରଣ ଘଟଣା ଦେଖାଯାଏ; ପୃଥିବୀରେ ଚଳନଶୀଳ କିମ୍ବା ଅଚଳ ଘଟଣା, ଭୂକମ୍ପ ଏବଂ ଭୂମିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅପଶକୁନ।

ସପ୍ତାହାଭ୍ଯନ୍ତରେ ଵଷ୍ଟାଵଦ୍ଭୁତଂ ନିଷ୍ଫଲଂ ଭଵେତ୍ । ଶାନ୍ତିଂ ଵିନା ତ୍ରିଭିର୍ଵର୍ଷୈରଦ୍ଭୁତଂ ଭଯକୃଦ୍ଭଵେତ୍ ।। ୨୬୩.

ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ ଯଦି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟେ, ତେବେ ତାହାର କୌଣସି ଫଳ ନଥାଏ; ଶାନ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ି, ତିନି ବର୍ଷ ପରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା ଭୟର କାରଣ ହୁଏ।

ଦେଵତାର୍ଚ୍ଚାଃ ପ୍ରନୃତ୍ଯନ୍ତି ଵେପନ୍ତେ ପ୍ରଜ୍ଵଲନ୍ତି ଚ । ଆରଠନ୍ତି ଚ ରୋଦନ୍ତି ପ୍ରସ୍ଵିଦ୍ଯନ୍ତେହସନ୍ତି ଚ ।। ୨୬୩.

ଦେବତାଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି ନୃତ୍ୟ କରେ, କମ୍ପିତ ହୁଏ, ଜ୍ୱଳିଉଠେ, ଚିତ୍କାର କରେ, କାନ୍ଦେ, ଘମ ଛାଡ଼େ ଓ ହସେ।

ଅର୍ଚ୍ଚାଵିକାରୋପଶମୋଽଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ହୁତ୍ଵା ପ୍ରଜାପତେଃ । ଅନଗ୍ନିର୍ଦୀପ୍ଯତେ ଯତ୍ର ରାଷ୍ଟ୍ରେ ଚ ଭୃଶନିସ୍ଵନଂ ।। ୨୬୩.

ଏପରି ମୂର୍ତ୍ତିର ବିକାର ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ପୂଜା ଓ ହୋମ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତି ହୁଏ; ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱଳେ ନାହିଁ ଓ ରାଜ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ମେଘଗର୍ଜନ ହୁଏ।

ନ ଦୀପ୍ଯତେ ଚେନ୍ଧନଵାଂସ୍ତଦ୍ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ପୀଡ୍ଯତେ ନୃପୈଃ । ଅଗ୍ନିଵୈକୃତ୍ଯଶମନମଗ୍ନିମନ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ଭାର୍ଗଵ ।। ୨୬୩.

ଯେଉଁଠି ଜଳାନ୍ତ କାଠ ଅଗ୍ନି ଧରେନାହିଁ, ସେଠାରେ ରାଜାମାନେ ଦେଶକୁ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାନ୍ତି; ଅଗ୍ନିର ବିକୃତି ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଅଗ୍ନିମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ଭାର୍ଗବ।

ଅକାଲେ ଫଲିତା ଵୃକ୍ଷାଃ କ୍ଷୀରଂ ରକ୍ତଂ ସ୍ରଵନ୍ତି ଚ । ଵୃକ୍ଷୋତ୍ପାତପ୍ରଶମନଂ ଶିଵଂ ପୂଜ୍ଯ ଚ କାରଯେତ୍ ।। ୨୬୩.

ଅସମୟରେ ଗଛରେ ଫଳ ଆସିଲେ କିମ୍ବା ଦୁଧ ରକ୍ତ ହୋଇ ବହିଲେ, ଏପରି ଗଛର ଅପଶକୁନ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଶିବଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ପୂଜା କରାଯିବା ଉଚିତ।

ଅତିଵୃଷ୍ଟିରନାଵୃଷ୍ଟିର୍ଦୁର୍ଭିକ୍ଷାଯୋଭଯଂ ମତଂ । ଅନୃତୌ ତ୍ରିଦିନାରବ୍ଘଵୃଷ୍ଟିର୍ଜ୍ଞେଯା ଭଯାଯ ହି ।। ୨୬୩.

ଅତିବୃଷ୍ଟି, ଅନାବୃଷ୍ଟି ଓ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଦୁଇଟି ଅପଶକୁନ ଭାବିଯାଏ; ଅସମୟରେ ତିନି ଦିନ ଧରି ବର୍ଷା ହେଲେ, ତାହାକୁ ଭୟର କାରଣ ଭାବିବା ଉଚିତ।

ଵୃଷ୍ଟିଵୈକୃତ୍ଯନାଶଃ ସ୍ଯାତ୍ପର୍ଜନ୍ଯେନ୍ଦ୍ଵର୍କପୂଜନାତ୍ । ନଗରାଦପସର୍ପନ୍ତେ ସମୀପମୁପଯାନ୍ତି ଚ ।। ୨୬୩.

ପର୍ଜନ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ପୂଜା କଲେ ବର୍ଷାର ବିଘ୍ନ ଦୂରିଯାଏ; ଯେମାନେ ସହର ଛାଡ଼ିଥିଲେ ସେମାନେ ପୁନି ଫେରନ୍ତି, ଏବଂ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ଲୋକମାନେ ଆସିପହଞ୍ଚନ୍ତି।

ନଦ୍ଯୋ ହ୍ରଦପ୍ରଶ୍ରଵଣା ଵିରସାଶ୍ଚ ଭଵନ୍ତି ଚ । ସଲିଲାଶଯଵୈକୃତ୍ଯେ ଜପ୍ତଵ୍ଯୋ ଵାରୁଣୋ ମନୁଃ ।। ୨୬୩.

ନଦୀ, ହ୍ରଦ ଓ ଝରଣାମାନେ ଅସ୍ବାଦିଷ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି; ଜଳସ୍ରୋତରେ ବିଘ୍ନ ହେଲେ ବାରୁଣ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।

ଅକାଲପ୍ରସଵା ନାର୍ଯ୍ଯଃ କାଲତୋ ଵାପ୍ରଜାସ୍ତଥା । ଵିକୃତପ୍ରସଵାଶ୍ଚୈଵ ଯୁଗ୍ମପ୍ରସଵନାଦିକଂ ।। ୨୬୩.

ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସମୟର ଠିକ୍ ବେଳେ ନୁହେଁ, କିମ୍ବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ଥ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥାନ୍ତି; ଅସ୍ୱାଭାବିକ ଓ ଯୁଗଳ ଜନ୍ମ ଓ ଏମିତି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଘଟଣା ଦେଖାଯାଏ।

ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ପ୍ରସଵଵୈକୃତ୍ଯେ ସ୍ତ୍ରୀଵିପ୍ରାଦି ପ୍ରପୂଜଯେତ୍ । ଵଡ଼ଵା ହସ୍ତିନୀ ଗୌର୍ଵା ଯଦି ଯୁଗ୍ମଂ ପ୍ରସୂଯତେ ।। ୨୬୩.

ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଜନ୍ମରେ ବିଘ୍ନ ଦେଖାଯିବାବେଳେ, ସ୍ତ୍ରୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ; ଯଦି ଘୋଡ଼ି, ହାତୀ କିମ୍ବା ଗାଈ ଯୁଗଳ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ଦେଉଛନ୍ତି।

ଵିଜାତ୍ଯଂ ଵିକୃତଂ ଵାପି ଷଡ୍‌ଭିର୍ମାସୈର୍ମ୍ରିଯେତ୍ ଵୈ । ଵିକୃତଂ ଵା ପ୍ରସୂଯନ୍ତେ ପରଚକ୍ରଭଯଂ ଭଵେତ୍ ।। ୨୬୩.

ଯଦି ଶିଶୁ ଅନ୍ୟ ପ୍ରଜାତିର କିମ୍ବା ଅସ୍ୱାଭାବିକ ହୁଏ, ସେ ଛଅ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ; ଅସ୍ୱାଭାବିକ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ହେଲେ ବାହାର ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଆକ୍ରମଣର ଭୟ ଥାଏ।

ହୋମଃ ପ୍ରସୂତିଵୈକୃତ୍ଯେ ଜପୋ ଵିପ୍ରାଦିପୂଜନଂ । ଯାନି ଯାନାନ୍ଯଯୁକ୍ତାନି ଯୁକ୍ତାନି ନ ଵହନ୍ତି ଚ ।। ୨୬୩.

ଜନ୍ମରେ ବିଘ୍ନ ଦେଖାଯିଲେ ହୋମ, ମନ୍ତ୍ରପାଠ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଯେଉଁମାନେ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହନ୍ତି, ସେମାନେ ଯୋଗ୍ୟ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦେଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

ଆକାଶେ ତୂର୍ଯନାଦାଶ୍ଚ ମହଦ୍ଭଯମୁପସ୍ଥିତଂ । ପ୍ରଵିଶନ୍ତି ଯଦା ଗ୍ରାମମାରଣ୍ଯା ମୃଗପକ୍ଷିଣଃ ।। ୨୬୩.

ଆକାଶରେ ବାଜାର ସ୍ୱର ଶୁଣାଯିବାରେ ବଡ଼ ଭୟ ଆସୁଛି; ଜଙ୍ଗଲରୁ ବନ୍ୟପଶୁ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ଗାଁକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ।

ଅରଣ୍ଯଂ ଯାନ୍ତି ଵା ଗ୍ରାମ୍ଯାଃ ଜଲଂ ଯାନ୍ତି ସ୍ଥଲୋଦ୍ଭଵାଃ । ସ୍ଥଲଂ ଵା ଜଲଜା ଯାନ୍ତି ରାଜାଦ୍ଵାରାଦିକେ ଶିଵାଃ ।। ୨୬୩.

ଗୃହପାଳିତ ପଶୁମାନେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ଜଳଜୀବୀମାନେ ଭୂମିକୁ ଯାଉଛନ୍ତି; କିମ୍ବା ଭୂମିର ପଶୁମାନେ ଜଳକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ଶୁଭ ଜୀବମାନେ ରାଜଦ୍ୱାର ଓ ଏମିତି ସ୍ଥାନକୁ ଯାଉଛନ୍ତି।

ପ୍ରଦୋଷେ କୁକ୍କୁଟୋ ଵାସେ ଶିଵା ଚାର୍କୋଦଯେ ଭଵେତ୍ । ଗୃହଙ୍କପୋତଃ ପ୍ରଵିଶେତ୍ କ୍ରଵ୍ଯାଦ୍ଵା ମୂର୍ଦିଧ୍ନ ଲୀଯତେ ।। ୨୬୩.

ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ମୁର୍ଗା ଘରେ ରହିଲେ, କିମ୍ବା ଶୁଭ ପକ୍ଷୀ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟରେ ଦେଖାଦେଲେ; ଘରକୁ ପରା ଗୁଗୁନୀ ପକ୍ଷୀ ପ୍ରବେଶ କଲେ, କିମ୍ବା ମାଂସାହାରୀ ପଶୁ ଘର ଛାଦରେ ଶୋଇଲେ।

ମଧୁରାଂ ମକ୍ଷିକାଂ କୁର୍ଯ୍ଯାଂତ୍ କାକୋ ମୈଥୁନଗୋ ଦୃଶି । ପ୍ରାସାଦତୋରଣୋଦ୍ଯାନଦ୍ଵାରପ୍ରାକାରଵେଶ୍ମନାଂ ।। ୨୬୩.

ମଧୁମକ୍ଷୀ ମଧୁ ତିଆରି କଲେ, କିମ୍ବା କାଉଁ ମିଳନ କରୁଥିବା ଦେଖାଗଲେ; ଦ୍ୱାର, ଉଦ୍ୟାନ, ପ୍ରବେଶପଥ, ଦେଉଳ ଦେଉଳି, ଘର ଓ ଦେଉଳି ଭିତରେ।

ଅନିମିତ୍ତନ୍ତୁ ପତନଂ ଦୃଢ଼ାନାଂ ରାଜମୃତ୍ଯଵେ । ରଜସା ଵାଥ କଧୂମେନ ଦିଶୋ ଯତ୍ର ସମାକୁଲାଃ ।। ୨୬୩.

ଅକାରଣରେ ଦୃଢ଼ ଗୃହ ଭାଙ୍ଗିପଡ଼ିଲେ ରାଜାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ସୂଚିତ ହୁଏ; କିମ୍ବା ଧୂଳି କିମ୍ବା ଧୂଁଆଁରେ ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକ ଅସ୍ଥିର ହେଲେ।

କେତୂଦଯୋପରାଗୌ ଚ ଛିଦ୍ରତା ଶଶିସୂର୍ଯଯୋଃ । ଗ୍ରହର୍କ୍ଷଵିକୃତିର୍ଯତ୍ର ତତ୍ରାପି ଭଯମାଦିଶେତ୍ ।। ୨୬୩.

ଧୂମକେତୁ ଉଦୟ କିମ୍ବା ଅସ୍ତ ହେଲେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଦୋଷ ଦେଖାଗଲେ; ଗ୍ରହ ଓ ତାରାମାନେ ଅସ୍ଥିର ହେଲେ, ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଭୟ ଅଛି।

ଅଗ୍ନିର୍ଯତ୍ର ନ ଦୀପ୍ଯେତ ସ୍ତ୍ରଵନ୍ତେ ଚୋଦକୁମ୍ଭକାଃ । ମୃତିର୍ଭଯଂ ଶୂନ୍ଯ୍ତାଦିରୁତ୍ପାତାନାଂ ଫଲମ୍ଭଵେତ୍ ।। ୨୬୩.

ଯେଉଁଠାରେ ଅଗ୍ନି ଜଳିନଥାଏ, କିମ୍ବା ଜଳଘଟ ଚୁଇଁଯାଏ; ଏମିତି ଅପଶକୁନ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ, ଭୟ, ଶୂନ୍ୟତା ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁର୍ଘଟଣା ଘଟେ।

ପୁଷ୍କର ଉଵାଚ ଦେଵପୂଜାଦିକଂ କର୍ମ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଚୋତ୍ପାତମର୍ଦନମ୍ । ଆପୋହିଷ୍ଠେତି ତିସୃଭିଃ ସ୍ନାତୋଽର୍ଘ୍ଯଂ ଵିଷ୍ଣଵେର୍ପଯେତ୍ ।। ୨୬୪.

ପୁଷ୍କର କହିଲେ: ମୁଁ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ଓ ଦୁର୍ଗତି ଦୂର କରିବା ଉପାୟ କଥା କହିବି; ତିନିଟି 'ଆପୋହିଷ୍ଠ' ମନ୍ତ୍ରରେ ସ୍ନାନ କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।

ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣା ଇତି ଚ ପାଦ୍ଯଞ୍ଚ ତିସୃଭିର୍ଦ୍ଵିଜ । ଶନ୍ନ ଆପୋ ହ୍ଯାଚମନମିଦମାପୋଽଭିଷେଚନଂ ।। ୨୬୪.

'ହିରଣ୍ୟବର୍ଣ୍ଣା' ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ତିନିଟି ମନ୍ତ୍ରରେ ପାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ, ହେ ଦ୍ୱିଜ; 'ଶନ୍ନ ଆପୋ' ଅଚମନ ପାଇଁ, ଏହି ଜଳ ଛିଟିବା ପାଇଁ।

ରଥେ ଅକ୍ଷେ ଚ ତିସୃଭିର୍ଗନ୍ଧଂ ଯୁଵେତି ଵସ୍ତ୍ରକଂ । ପୁଷ୍ପଂ ପୁଷ୍ପଵତୀତ୍ଯେଵଂ ଧୂପଂ ଧୂପୋସି ଚାପ୍ଯଥ ।। ୨୬୪.

ରଥ ଓ ଚକ୍ରରେ ତିନିଟି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ସୁଗନ୍ଧ ଦେବା ଉଚିତ; 'ୟୁବେତି' ବସ୍ତ୍ର ପାଇଁ, 'ପୁଷ୍ପଂ ପୁଷ୍ପବତୀ' ଫୁଲ ପାଇଁ, 'ଧୂପଂ ଧୂପୋସି' ଧୂପ ପାଇଁ।